Σουρρεαλιστικές Καταστάσεις...

Εχθές το πρωϊ περίμενα λεωφορείο σε μία κεντρική στάση της Αθήνας. Είχα βάλει λοιπόν το iPod σε ένα Shuffle, και άκουγα μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Εκείνη την στιγμή αρχίζει να παίζει το Haifisch από τους Rammstein. [Ένα από τα καλυτερά τους κατ'εμέ]. Όπως λοιπόν γυρίζω να κοιτάξω γύρω γύρω, βλέπω στα πλάγια της στάσης αφίσες του Posidonio (όπως γράφανε τρομάρα τους) και να διαφημίζουν τον [Τεράστιο ξέρασμα εδώ] Πάνο Κιάμο [Κι άλλο ξέρασμα εδώ].

Σουρρεαλιστικές καταστάσεις.

Μιμίδιο : ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σας έχει τύχει ποτέ να έχετε αρχίσει μία μόδα ή κάποια έκφραση που πρωτοχρησιμοποιήσατε εσείς, μετά από λίγο χρονικό διάστημα να την ακούτε παντού; Ε λοιπόν αυτό μου συμβαίνει με την έκφραση "Καλή Συνέχεια".

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν από 3 με 4 χρόνια περίπου, όταν έγινα άθεη, άρχισα να σκέφτομαι και για τις εκφράσεις που χρησιμοποιώ καθημερινά. Μιας και είχα γίνει άθεη, δεν ήθελα να χρησιμοποιώ εκφράσεις τύπου "Ο θεός να σ'έχει καλά", και άλλα παρόμοια. Δεν με εξέφραζαν απλά και μόνο επειδή προϋποθέτουν πράγματα στα οποία δεν πίστευα, και στην ουσία δεν είχα πιστέψει ποτέ, και θα ήταν υποκριτικό εκ μέρους μου να χρησιμοποιώ αυτές τις εκφράσεις χωρίς να [ιστεύω σε αυτές.

Ιδιαίτερα όταν βγαίνω από ταξί, ή όταν φεύγω από ένα μαγαζί ή κάτι παρόμοιο, ήθελα μία έκφραση για να εύχομαι το καλύτερο για την υπόλοιπη ημέρα, ιδιαίτερα σε ότι αφορά εργαζόμενους. Οπότε άρχισα να χρησιμοποιώ την έκφραση "Καλή Συνέχεια". Καλή Συνέχεια στην δουλειά σας, Καλή Συνέχεια σε ότι αφορά οτιδήποτε στο υπόλοιπο της ημλερας, και να είστε πάντα καλά. Αυτό το συναίσθημα ή ευχή, ήθελα να περάσω μέσα από την καρδιά μου με αυτή την έκφραση.

Την χρησιμοποιώ επίσης σε e-mail, PM και σε διάφορα chats όπως Skype.

Τον τελευταίο καιρό, άρχισα να ακούω την συγκεκριμένη έκφραση από διάφορα άτομα, σε μαγαζιά και στο γραφείο, από διάφορους ανθρώπους, και μου έκανε εντύπωση. Η έκφραση "Καλή Συνέχεια" είναι ένα μιμίδιο, που σιγά σιγά "εισέβαλλε" στην καθημερινότητα, και συνεχίζει να εξαπλώνεται.

Εσείς έχετε κάποια μικρή ή μεγαλύτερη παρόμοια ιστορία;

Online μαθήματα... για το Κοράνι!

Καθημερινά στην δουλειά μας παίρνουν τηλέφωνο 5-10 εταιρείες που θέλουν να πουλήσουν διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες. τις περισσότερες φορές τους λέω είτε ότι δεν θέλουμε, είτε ότι δεν ενδιαφερόμαστε. Σήμερα πήρα ίσως το πιο περίεργο θα μπορούσε να πεί κανείς, ίσως το πιο γελοίο τηλεφώνημα από κάποιους πλασιέ.

Σηκώνω λοιπόν το τηλέφωνο, και μία κοπέλα αρχίζει να μου μιλάει σε μία γλώσσα που ήθελε να μοιάζει και να λέγεται Αγγλικά. Η κοπέλα αυτή λοιπόν, έπαιρνε τηλέφωνο είτε από την Ισπανία (Spain) είτε από το Πακιστάν (Pakistan). Δεν κατάλαβα καλά λόγω των αγγλικών που δεν μιλούσε.

Οπότε κατάλαβα ότι πρόκειται για κάποια προώθηση υπηρεσίας ή προϊόντος. Συνήθως, όταν παίρνουν τηλέφωνο από το εξωτερικό πρόκειται για χρηματιστήρια και διάφορες παρόμοιες υπηρεσίες. Αλλά όχι αυτή την φορά. Αυτή την φορά, προωθούσαν... online μαθήματα για το Κοράνι!!!!

Η απαντησή μου ήτανε: "Δεν πιστεύω σε θεούς, αλλάχ, και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Αντίο."
Η κοπέλα πρόλαβε να μου πεί αντίο πριν κλείσω το τηλέφωνο.

Και πραγματικά δεν ξέρω δηλαδή αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω.

Επιστήμη, ψευδοεπιστήμη και βιβλιοπωλεία

Πριν από λίγες μέρες, είχα πάει σε ένα γνωστό βιβλιοπωλείο στην Στουρνάρα. Κατέβηκα στο υπόγειο, όπου υποτίθεται ότι έχουν τα βιβλία επιστήμης, και ιδιαίτερα κάποια βιβλία πολύ ειδικά σχετικά με μαθηματικά, φυσική και αστρονομία που με ενδιαφέρουν περισσότερο.

Πριν από τον Δεκέμβριο του 2008, όπου και κάηκε το συγκεκριμένο κατάστημα, υπήρχε ένα σημείο που είχαν βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης με μία ταμπέλα "Επιστημη για όλους". Εκεί είχαν βιβλία από τον Roger Penrose, τον Richard P. Feynman, και άλλους επιφανείς επιστήμονες που έχουν γράψει βιβλία επιστήμης που απευθύνονται σε όλον τον κόσμο.

Η ταμπέλα "Επιστήμη για όλους" είναι ακόμα εκεί, αλλά τα βιβλία που έχουν βάλει, μόνο επιστήμης δεν είναι. Συνωμοσίες, ψευδοεπιστήμη και άλλες παρόμοιες μπαρούφες βρίσκονταν σε αυτό το σημείο. Μάλιστα είχαν σε εμφανές σημείο βιβλίο του David Icke! Αν δεν ξέρετε τον Icke, είναι εκείνος με τις εξωγηϊνες σαύρες που είναι υποτίθεται οι άρχοντες της Γης και άλλες τέτοιες αηδίες...

Παραπονέθηκα λοιπόν στην υπεύθυνη, και της είπα ότι εκεί η ταμπέλα είναι λάθος, και ότι τα βιβλία που έχουν δεν είναι επιστήμης. Μου απάντησε ότι το ξέρει, αλλά ότι δεν υπάρχει πρόβλημα μιας και γενικά γνωρίζουν ότι αυτά δεν είναι βιβλία επιστήμης. Της είπα ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι τόσο ενημερωμένοι, και ότι μπορεί να ξεγελαστούν. Αλλά δεν κατάφερα τίποτα, μου απάντησε πάλι τα ίδια. Τέλος πάντων, της είπα ότι, αν είναι έτσι, βάλτε και τα βιβλία αστρολογίας με την επιστήμη!

Και εδώ ήταν που έμεινα με το στόμα ανοιχτό, διότι μου απάντησε ότι για αρκετούς ανθρώπους η αστρολογία είναι επιστήμη! Αν είναι δυνατόν... Απάντησα κι εγώ ότι η αστρολογία δεν είναι επιστήμη και δεν έχει καμμία σχέση με την επιστήμη. Ένας ακόμα κύριος που βρισκόταν εκεί, συμφώνησε μαζί μου, αλλά δεν καταφέραμε πάλι τίποτα...

Πως είναι δυνατόν σε ένα μεγάλο βιβλιοπωλείο με τόσα υποκαταστήματα να γίνεται κάτι τέτοιο; Και ιδίως σε ένα βιβλιοπωλείο, που υποτίθεται ότι πας ειδικά για επιστημονικά βιβλία και συγγράματα; Πως είναι δυνατόν να βάζουν κοντά στην φυσική και τα μαθηματικά και την βιολογία τις μπούρδες του Icke και του συναφιού του; Πως είναι δυνατόν να βάζουν στον τομέα της επιστήμης υπεύθυνη που θεωρεί την αστρολογία, επιστήμη;

Θρησκεία και Ελεύθερη Έκφραση ΙΙ

Πριν από λίγες μέρες, είχα γράψει το πρώτο μέρος, αρχίζοντας με τα γεγονότα που συνέβησαν στο δημοτικό της ανηψιάς μου. Υπάρχει ομως και συνέχεια, η οποία έγινε μόλις σήμερα.

Η δασκάλα της ανηψιά μου είχε βάλει εργασίες στα παιδιά πριν από 3 μήνες, και στην ανηψιά μου της είχε δώσει τους Μύθους της Ιταλίας. Μαζί με την αδελφή μου, βρήκανε τους μύθους, και σήμερα ήταν η παρουσίαση της εργασίας. Αλλά η ιδιοκτήτρια δεν άφησε τα παιδιά να παρουσιάσουν τις εργασίες τους, και θέλει πρώτα να τις διαβάσει. Πήρε την αδελφή μου τηλέφωνο επειδή στην εργασία της ανηψιάς μου αναφέρονται οι μάγισσες, τα φαντάσματα, και ο διάβολος και δεν θέλει να παρουσιαστεί! Πάλι λόγω θρησκείας!

Τι να πεί κανείς; Αφού δεν ξέρω τι να γράψω για την συγκεκριμένη ιδιοκτήτρια που προσπαθεί να επιβάλλει τα δικά της πιστεύω στα παιδιά, που προσπαθεί να απαγορέψει κάθε έκφραση φαντασίας και εφευρετικότητας, που προσπαθεί να τα κάνει δογματικά ρομποτάκια!

Δεν με ενδιαφέρει τι πιστεύει. Ας πιστεύει και στο Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας. Αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να επιβάλλει τα δικά της πιστεύω, την δική της ιδεολογία, την δική της φαντασίωση σε οποιονδήποτε.

Δεν έχει το δικαίωμα να πληγώνει με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο την ανηψιά μου αλλά και οποιοδήποτε παιδί, δεν έχει το δικαίωμα να τρομοκρατεί με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά, δεν έχει το δικαίωμα να τους δημιουργεί ψυχολογικά τραύματα με αυτόν τον τρόπο, δεν έχει το δικαίωμα να φέρεται στα παιδιά σαν να είναι ένα τίποτα. Διότι όλα τα παραπάνω κάνει, και πάλι λόγω χριστιανικού δογματισμού.

Δεν ξέρω τι άλλο να πώ για την συγκεκριμένη δογματισμένη και λοβοτομημένη από την θρησκεία ιδιοκτήτρια.

Εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν μπορεί ένα εννιάχρονο κοριτσάκι να καταλάβει το γιατί. Πως να εξηγήσεις σε ένα παιδί ότι υπάρχουν άνθρωποι που λόγω δογματισμού προσπαθούν να επιβάλλουν την δική τους ιδεολογία στους άλλους; Πως να εξηγήσεις σε ένα παιδί ότι η συγκεκριμένη ζεί σε έναν δικό της κόσμο που δεν έχει ανταπόκριση με την πραγματικότητα;

Δεν μπορώ να καταλάβω, και δεν μπόρεσα ποτέ να το καταλάβω αυτό, γιατί, ιδίως στις Αβραμικές θρησκείες, πρέπει να επιβάλλεσαι σε όλους τους άλλους. Δεν θέλω την δική σας ιδεολογία' θέλω να ψάξω μόνος μου, να βρώ τον δικό μου δρόμο, δεν θέλω να μου επιβάλλεις την δική σου θρησκευτική φαντασίωση, δεν θέλω να είμαι ένα ακόμα στρατιωτάκι οποιασδήποτε θρησκείας. Δεν θέλω κηρύγματα' θέλω συζήτηση.

Θρησκεία και Ελεύθερη έκφραση

Η αφορμή για αυτή την δημοσίευση είναι κάτι που συνέβη στην ανηψιά μου και που την στεναχώρησε πολύ, και εκείνη αλλά και την αδελφή μου. Η αδελφή μου στέλνει τα παιδιά σε ένα ιδιωτικό σχολείο, και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το σχολείο διοργανώνει το χορό για το καρναβάλι. Βέβαια την πρόσκληση την πληρώνεις 28 ευρώ! Για φανταστείτε τώρα, η αδελφή μου έχει και 3 παιδιά το οποίο σημαίνει πέντε προσκλήσεις. Δεν είναι και λίγα τα χρήματα!

Αλλά ας συνεχίσουμε με την μικρή αλλά αληθινή ιστορία μας. Η ανηψιά μου, λοιπόν, είναι εννιάμιση χρονών και πάει στην τετάρτη δημοτικού. Θέλησε φέτος να ντυθεί διαβολάκι στον χορό του σχολείου. Αλλά οι ιδιοκτήτες του σχολείου της το απαγορέψανε, βρίσκοντας διάφορες αφορμές. Στην ουσία όμως, η αφορμή ήταν μία: ότι θεωρήθηκε θρηκευτική βλασφημία το να ντυθεί διαβολάκι! Αυτό τελικά είπανε στην αδελφή μου, όταν πήγε να μάθει τον λόγο για αυτή την απαγόρευση. Και φυσικά έδωσε τις προσκλήσεις πίσω, πήρε τα χρήματα πίσω, και ψάχνει για καινούργιο σχολείο. Και στην τελική, το δημόσιο δημοτικό είναι απέναντι από το σπίτι, οπότε μπορούν να πάνε εκεί τα παιδιά. Οι συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες έχουν παρωπίδες, ίσως και να έχουν λοβοτομηθεί από την θρησκεία.

Με την απαγόρευση της ανηψιάς μου να ντυθεί όπως θέλει στο χορό του καρναβαλιού, περιορίζεται η ελευθερία έκφρασης του παιδιού, μία ελευθερία που θα έπρεπε να είναι δεδομένη για όλα τα παιδιά και για όλους μας. Μία ελευθερία για την οποία χρειάζεται να παλεύουμε καθημερινά, μιας και οι θρησκόληπτοι θέλουν όχι μόνο να την περιορίσουν, αλλά να την εξαλείψουν τελείως.

Ως θρησκόληπτους, δεν εννοώ όλους όσους πιστεύουν σε κάποιον θεό/θεούς' υπάρχουν αρκετοί πιστοί που έχουν λογική, και που δεν ακολουθούνε όλα τα δόγματα, που σκέφτονται και που αντιτίθενται σε αρκετούς από τους παραλογισμούς των θρησκειών. Θα φέρω εδώ το λαμπρό παράδειγμα του Καθηγητή Kenneth Miller, o οποίος είναι καθολικός στην θρησκεία, και ένας από τους καλύτερους εξελιγκτικούς βιολόγους αυτή την στιγμή. Όχι μόνο ο καθηγητής Miller είναι βιολόγος, αλλά έχει αντιταχθεί και σε οποιαδήποτε προσπάθεια να μπεί οποιουδήποτε είδους δημιουργισμού στα σχολεία.

Ενώ, ως άθεη, είμαι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης, και θα υπερασπιστώ όλους ακόμα και τους θρησκόληπτους στο να μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα' οι θρησκόληπτοι όμως δεν κάνουν το ίδιο. Όταν δεν συμφωνείς μαζί τους, τότε είναι έτοιμοι να σε κάψουν στην πυρά. Όσες φορές και να έχω προσπαθήσει να συζητήσω με θρησκόληπτους, ποτέ δεν έχω καταφέρει να συζητήσω επειδή οι συγκεκριμένοι συνήθως προσπαθούν να κάνουν προσυλητισμό και όχι συζήτηση.

Όσο για την βλασφημία, έχω γράψει και σε προηγούμενα άρθρα: δεν υπάρχει βλασφημία, είναι μία αφορμή των θρησκειών για να μην μπορεί κανένας να τους κάνει κριτική, για να έχουν τον έλεγχο των πιστών. Που αρχίζει και που τελειώνει η βλασφημία; Αν αρχίσεις με ένα καρναβαλιάτικο κοστούμι, που θα σταματήσεις; Τι άλλο έρχεται μετά; Να μην εκφράζεσαι καθόλου αν δεν συμφωνεί με την θρησκεία; Να κουνάς το κεφάλι και να μην μιλάς; Να παραιτείσαι στον μισογυνισμό και τον ρατσισμό της κάθε θρησκείας;

Τα παιδιά χρειάζονται να είναι ελεύθερα στην εκφρασή τους, χρειάζονται να μάθουν να σκέφτονται με λογική, με ευαισθησία, να έχουν κριτική σκέψη και ανθρωπιά.

Πως θα μάθουν να είναι ελεύθερα και υπεύθυνα άτομα όταν η θρησκεία περιορίζει την έκφραση; Πως θα μάθει ένα παιδί να σκέφτεται λογικά και να έχει κριτική σκέψη, όταν η θρησκεία βασίζεται στον παραλογισμό και την δεισιδαιμονία; Πως θα μάθει ένα παιδί να είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του όταν η θρησκεία μαθαίνει στα παιδιά να ρίχνουν τις ευθύνες σε φανταστικά πλάσματα όπως ο θεός και ο διάβολος; Πως θα μάθει ένα παιδί να έχει ανθρωπιά, όταν η θρησκεία λέει στο ίδιο το παιδί ότι είναι αμαρτωλό, συνεπώς κακό κι' ας μην έχει πειράξει ούτε μυρμήγκι; Πως θα μάθει το παιδί να ευαισθητοποιείτε σε διάφορα ζητήματα, και να βοηθάει όταν η θρησκεία λέει "¨Εχει ο θεός:"; Πως θα μάθει το παιδί να φέρεται σε όλους το ίδιο, να θεωρεί τον εαυτό του ισότιμο μέλος της κοινωνίας όταν η θρησκεία είναι γεμάτη από μισογυνισμό και ρατσισμό;

Malpractice: ένα Blog που πρέπει να διαβαστεί από όλους μας

http://fakellaki.blogspot.com/

Διαβάστε το. Διαδώστε το. Δυστυχώς όλα αυτά που γράφει η Αμαλία, είναι αληθινά. Κάποια τα έχω ζήσει προσωπικά, λόγω του πατέρα μου που έφυγε από την ζωή στις 6 Φεβρουαρίου 2005. Από καρκίνο. Τον γεμίσανε με άχρηστες χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες, ενώ δεν χρειαζόντουσαν. Δεν χρειαζόντουσαν επειδή η καταστασή του όταν διαγνώσθηκε ήταν ήδη πολύ προχωρημένη και δεν έπαιρνε βελτίωση. Οι γιατροί τις κάνανε μόνο για τα λεφτά. Για να πλουτίσει το νοσοκομείο, οι φαρμακευτικές και οι ίδιοι.

Για να σταματήσουν τα λαμόγια και οι άχρηστοι να μας κυβερνάνε και να κάνουν ότι θέλουν πρέπει να μιλάμε. Να λέμε αυτό που βλέπουμε. Γι'αυτό και προωθώ το συγκεκριμένο Blog. Εαν το σβήσουν για κάποιο λόγο θα φέρω τα άρθρα εδώ στο δικό μου Blog.

Η Ελένη και ο Φεβρουάριος

Σήμερα το πρωί πήγα στην κουζίνα του γραφείου για να φτιάξω καφέ για τον λογιστή της εταιρείας. Στην κουζίνα βρισκόταν η Ελένη, η καθαρίστρια του γραφείου.
Η Ελένη πληρώνεται στις αρχές του μήνα. (Σημειωτέον, και σημαντικό, για την αληθινή ιστορία, σήμερα έχουμε 28 Φεβρουαρίου και αύριο 1η Μαρτίου. Δεν είναι δίσεκτο το έτος.)
Η Ελένη, λοιπόν, με ρωτάει:
- Μήπως μπορείς να με πληρώσεις την Παρασκευή, επειδή το Σάββατο είναι 1η του μήνα;
- Ελένη, της απαντάω, αύριο έχουμε 1η Μαρτίου. Ο Φεβρουάριος έχει 28 ημέρες. Την Παρασκευή θα σε πληρώσω.
- Αχ ναι, μου απαντάει, το ξέχνάω συνέχεια. Και πόσες μέρες διαφορά έχει ο Φεβρουάριος με του άλλους μήνες;
- Ανάλογα, της λέω, εαν ο μήνας έχει 30 ή 31 ημέρες. Και κάθε 4 χρόνια ο Φεβρουάριος έχει 29 ημέρες. Τότε είναι δίσεκτο το έτος.
- Δεν το ήξερα αυτό για τον Φεβρουάριο, μου απάντάει. Και γιατί συμβαίνει αυτό;
- Επειδή, της απαντάω, η περιστροφή της Γής γύρω από τον Ήλιο είναι 365 μέρες και κάτι. Οπότε κάθε 4 χρόνια συμπληρώνεται 1 ημέρα για να συμβαδίζουμε με το ηλιακό έτος.

Τώρα, αν κατάλαβε, κατάλαβε.

Το πρώτο post και μία αληθινή ιστορία

Καλησπέρα σε όλους.

Το συγκεκριμένο blog σας έρχεται από την Ελλάδα (φυσικά). Και θα αρχίσω με ένα αληθινό γεγονός που μου έτυχε την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2005.

Είχα κοιμηθεί και βρισκόμουν, όπως λένε, στο 13ο όνειρο. Ακούω το τηλέφωνο να χτυπάει και δεν σηκώνομαι. Το τηλέφωνο ξαναχτυπάει και συνεχίζει... Σηκώνομαι, και βλέπω την ώρα. Μία παρά δέκα το βράδυ. Πάω στο καθιστικό και σηκώνω το τηλέφωνο. Είναι η γιαγιά μου από το κάτω διαμέρισμα.
"Βούλα," μου λέει, "κάποιος ήρθε και μου τράβηξε το ποδάρι."
Η γιαγιά μου είναι 95-96 χρονών, ή όπως λέμε στην οικογένειά μας, 100 παρά κάτι. Και όλο και κάτι καινούργιο μας βγάζει.
"Τι λες ρε γιαγιά βραδυάτικο, μία η ώρα την νύχτα!" και της το κλείνω.
Φυσικά δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Επίσης με είχε ανησυχήσει. Τι να κάνω κι εγώ, παίρνω το ωραίο μου το μαχαιράκι (μαχαιράκι, τρόπος του λέγειν) και κατεβαίνω στην γιαγιά μου. Η γιαγιά μου απτόητη, να επιμένει ότι κάποιος είχε μπεί και της τράβηξε το ποδάρι. Ελέγχω όλες τις πόρτες αλλά τίποτα. Ήταν όλες κλειδωμένες από μέσα.
Καληνύχτισα την γιαγιά μου και έφυγα να πάω να κοιμηθώ. Αλλά δεν κόλλαγε ύπνος εύκολα μετά. Κατάφερα να κοιμηθώ μετά από μία ώρα περίπου.