Lords and Ladies - Terry Pratchett

Έχω σταματήσει να μετράω ποιό Νο. βιβλίο στην σειρά του Discworld διαβάζω. Όποιο πάντως και να είναι, ένα είναι σίγουρο: ότι είναι μία νέα εμπειρία να διαβάζεις Pratchett. Eπίσης, τα βιβλία αυτά δεν τα κουβαλάς ποτέ μαζί σε τραίνα, αεροπλάνα και παντός είδους αυτοκίνητα, επειδή μάλλον για τρελλή θα σε περάσουν. Και αυτό λόγω των χαχανητών, και διαφόρων χειρονομιών.

Το Lords and Ladies δεν είναι εξαίρεση. Είναι μία πολύ διασκεδαστική στιγμή στην ιστορία του Discworld. Επιστρέφοντας οι τρείς μάγισσες, δηλαδή η Granny Weatherwax, η Nanny Ogg και η Margrat Garlick, έχουν την ευχαρίστηση να ετοιμάσαουν τον γάμο της Margrat με τον βασιλιά Verence II του Lancre. Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, μιας και τα ξωτικά επιστρέφουν. Και όχι δεν είναι τα ξωτικά του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ή άλλων παρόμοιων βιβλίων. Τα ξωτικά εδώ, θέλουν τα πάντα, και δεν τους ενδιαφέρει ποιον θα πληγώσουν για να πάρουν αυτό που θέλουν. Αλλά δεν έχουν υπολογήσει τις τρείς μάγισσες... Και φυσικά μάγοι, ουρακοτάνγκοι και άλλοι χαρακτήρες μπλέκονται σε μία υπέροχα διασκεδαστική περιπέτεια.

Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί το χιουμοριστικό Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας στον κόσμο του Discworld. Όπως πάντα όμως υπάρχουν πολλά περισσότερα σε αυτό το βιβλίο, όπως και σε όλα τα βιβλία του Pratchett. Τα ξωτικά είναι όμορφα και έχουν χάρη, αλλά συνάμα είναι απάνθρωπα, σαδιστικά, και εγωϊστικά. Είναι οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Από την μία αυτό που θέλουμε και από την άλλη αυτό που πρέπει να αποφύγουμε. Τι είναι η ομορφιά και η χάρη χωρίς ψυχή; Τα ξωτικά δείχνουν και το πως κάποιοι άνθρωποι θα κάνουν τα πάντα για τα χρήματα, την δύναμη ή κάτι που θέλουν πολύ. Ιδίως όταν δεν αφήνουν καμμία διέξοδο στον εαυτό τους αλλά εγκλωβίζονται μέσα σε ένα κλουβί που οι ίδιοι δημιουργούν.

Η Granny Weatherwax έκανε την επιλογή της. Δεν το μετάνοιωσε αλλά ακόμα και να το είχε μετανοιώσει, δεν έμεινε στο παρελθόν, προχώρησε την ζωή της όπως ήθελε εκείνη. Δεν χρειάζεται να μένουμε στο παρελθόν, και στα λάθη μας, αλλά να μαθαίνουμε από αυτά και να προχωράμε μπροστά. Η Nanny Ogg δεν χάνει ευκαιρία για ευκαιρία. Όταν της παρουσιάζεται θα την αρπάξει, και θα το διασκεδάσει με την ψυχή της. Χωρίς τύψεις άλλωστε άνθρωποι είμαστε και χρειαζόμαστε την διασκέδαση... Η Margrat βρίσκει μία δύναμη μέσα της που ούτε η ίδια φανταζόταν πως είχε. Και ο καθένας μας έχει αυτή την δύναμη, και μπορούμε να την βρούμε μέσα μας.

Μέσα από το χιούμορ και την φαντασία, μέσα από τους χαρακτήρες του, ο Pratchett μας δείχνει πολλά περισσότερα, μας δείχνει την ιδεολογία του. Και τις περισσότερες φορές, συμφωνώ με την ιδεολογία του Pratchett. 

Small Gods - Terry Pratchett

Εαν πρέπει να διαβάσετε ένα βιβλίο σχετικά με το Discworld, τότε σας προτείνω το συγκεκριμένο. Small Gods που σημαίνει Μικροί Θεοί. Αυτό είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα βιβλία του Terry Pratchett.

Ο Brutha πιστεύει ακράδαντα στον Μεγάλο Θεό Ομ. Θέλει να γίνει ιερέας του Μεγάλου Θεού Ομ. Αυτή η αληθινή πίστη του Βrutha είναι που τον κάνει διαφορετικό, που κάνει θεούς και ανθρώπους να χρειάζονται τον Brutha. Από τον ίδιο τον Ομ εως την Quisition, o Brutha είναι εκείνος που όλοι χρειάζονται. Αλλά τι θέλει και τι χρειάζεται ο ίδιος;

Αυτό το βιβλίο είναι για την θρησκεία. Η μάλλον καλύτερα είναι σκληρή κριτική κατά της θρησκείας, και δίκαια. Ακόμα και η ιστορία του Χριστού δεν έχει ξεφύγει από την πένα του Terry, και πραγματικά απόλαυσα όλο το βιβλίο, γέλασα μαζί με το βιβλίο αλλά με έκανε και να σκεφτώ.

Δεν είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί από δογματικούς φανατισμένους θρήσκους. Διότι δεν θα καταλάβουν τίποτα αφού συνήθως αυτοί οι άνθρωποι δνε δέχονται κριτική για την θρησκεία τους, δεν βλέπουν τίποτε άλλο παρά τον δογματισμό και τον φανατισμό τους. Ο Pratchett σε αυτό το βιβλίο δείχνει την αληθινή όψη των θρησκειών και των διαφόρων θεοτήτων: από τηναρχή καταλαβαίνει ο αναγνώστης ότι ο Ομ και γενικότερα οι θρησκείες και οι θεοί είναι εκείνοι που χρειάζονται τους ανθρώπους και την πίστη τους, και όχι το αντίθετο. Επειδή οι θρησκείες επιζούνε μόνο χάρη στους πιστούς και τίποτε άλλο. Που θα βρισκόντουσαν ο Γιαχβέ και ο Αλλάχ, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι θεοί που περάσανε από την ιστορία χωρις την ανθρώπινη πίστη;

Ο Brutha θα αρχίσει ένα ταξίδι που θα τον φέρει από έναν δογματικό πιστό, σε ένα είδος άθεου Προφήτη του Ομ! Ναι ακόμα και η αθεία περνάει από την πένα του Terry. Από τους φιλόσοφους, εως την Ιερά Εξέταση, όλα αυτά θα μας κάνουν να σκεφτούμε και να αναρωτηθούμε.

Δεν έχω να πώ κάτι άλλο χωρίς να χαλάσω την ευχαρίστηση του να διαβάζεις το συγκεκριμένο βιβλίο. Και ίσως να έχω πεί περισσότερα απ'όσα θα έπρεπε, αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις για το συγκεκριμένο χωρίς να πείς μερικά πράγματα...

Reaper Man - Terry Pratchett

Ο Τerry Pratchett είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Πάντα επίκαιρος, μέσα από τον κόσμο του Discworld, μας δείχνει τους ίδιους μας τους εαυτούς, με τις χαρές, τις λύπες, και οτιδήποτε μας κάνει ανθρώπινους.

Εχθές τέλειωσα το 11ο βιβλίο της σειράς Discworld, Reaper Man. Δεν γνωρίζω αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, αν και έψαξα στη βιβλιοnet του ΕΚΕΒΙ, δεν το βρήκα. Είναι κρίμα για τους αναγνώστες που δεν γνωρίζουν την αγγλική γλώσσα, αυτά τα βιβλία να μην έχουν μεταφραστεί ακόμα.

Ένας από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες στο Discworld είναι ο Death, ο Θάνατος δηλαδή αυτού του κόσμου. Και σε αυτό το βιβλίο είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Τι γίνεται όταν ο Θάνατος πεθαίνει, και χρειάζεται χρόνος για τον καινούργιο Θάνατο να εμφανιστεί; Που πάει όλη αυτή η ενέργεια των ψυχών;

Αυτά και άλλα πολλά μαθαίνουμε στο συγκεκριμένο βιβλίο. Το βιβλίο, αν και μιλάει για τον Θάνατο, στην πραγματικότητα μιλάει για την ίδια την ζωή. Μιλάει για το πως μερικοί άνθρωποι, αν και ζωντανοί, είναι στην πραγματικότητα νεκροί... Αυτό συμβαίνει με τον μάγο Windle Poons, 130 χρονών, που όταν πεθαίνει, "αναγκάζεται" να ξανμπεί στο σώμα του και να ζήσει. Και αυτές τις τελευταίες μέρες ο Windle Poons, ζεί και ζεί όσα δεν έζησε στα προηγούμενα χρόνια, κλεισμένος στο Unseen University.

Αλλά και ο ίδιος ο Θάνατος, έχει μερικές μέρες για να ζήσει. Πάει στο Discworld, για να περάσει τις τελευταίες μέρες του ως κοινός θνητός, ονόματι Bill Door. Μέσα σε αυτές τις μέρες, ο Θάνατος, ή καλύτερα ο κύριος Door, θα αρχίσει να καταλαβαίνει πως και τι είναι να είσαι ζωντανός, να είσαι θνητός. Αν και γνωρίζει καλά τους κανόνες για την ζωή και τον θάνατο, επεμβαίνει για να σώσει την ζωή ενός μικρού κοριτσιού, και τελικά, νικώντας τον καινούργιο Θάνατο, ξαναπαίρνει την θέση του.

Το Reaper Man είναι από τα καλύτερα βιβλία του Discworld, τουλάχιστον από τα 11 που έχω μέχρι στιγμής διαβάσει [και απομένουν άλλα 19-20 τουλάχιστον προς μεγάλη μου ευχαρίστηση!].

Θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα προς τον Terry, του εύχομαι να μπορέσει να καταπολεμήσει την αρρώστια του, Alzheimer's, για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, και να μπορέσει να μας δώσει ακόμα αρκετά βιβλία σαν το Reaper Man, και καλύτερα...

Terry Pratchett on Religion - 'I'd Rather Be a Rising Ape Than a Fallen Angel'

Ο Terry Pratchett μιλάει για την θρησκεία και την επιστήμη. Απολαύστε τον!