Μία απάντηση στην κυρία Δημουλίδου

Αγαπητή κυρία Δημουλίδου,

Πριν μιλήσετε για τις δανειστικές βιβλιοθήκες, θα έπρεπε να σκεφτείτε καλύτερα το τι προσφέρουν αυτές οι βιβλιοθήκες, και την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο των εκδοτών και βιβλιοπωλών. Θα ήθελα να τονίσω μερικά πραγματάκια για να τα καταλάβετε:

1. Η τιμές των βιβλίων είναι υπερβολικά ψηλές στην Ελλάδα. Αγοράζω ελάχιστα βιβλία στα ελληνικά, ποτέ μεταφράσεις, διότι τις βρίσκω πολύ φθηνότερα στα αγγλικά από διαδικτυακά βιβλιοπωλεία όπως το Amazon. Όταν ένα βιβλίο στην Ελλάδα κοστίζει 20 ευρώ και το αντίστοιχο στα αγγλικά κοστίζει 5 ευρώ, δεν θα κάτσω να αγοράσω την ελληνική μετάφραση. Ας καταλάβουν οι εκδότες ότι τα βιβλία είναι πανάκριβα στην Ελλάδα. Η ενιαία τιμή βιβλίου είναι καταστροφή για το ελληνικό βιβλίο.
   
2. Αυτή την στιγμή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα που έχουν χάσει την δουλειά τους, που με το ζόρι βγάζουν τα απαραίτητα για να ζήσουν, που έχουν τεράστια προβλήματα. Δεν μπορούν να ξοδέψουν λεφτά για βιβλία την στιγμή που έχουν να πληρώσουν ενοίκια, λογαριασμούς, φαγητό... Οπότε για όσους αγαπάνε το διάβασμα, οι δανειστικές βιβλιοθήκες, και ιδιαίτερα οι δημοτικές δανειστικές βιβλιοθήκες είναι η λύση.
   
3. Το θράσος δεν το έχουν οι δημοτικές και σχολικές βιβλιοθήκες αλλά εσείς κυρία Δημουλίδου. Οι βιβλιοθήκες προσπαθούν να προωθήσουν την ανάγνωση βιβλίων, και θα έπρεπε, εσείς ως συγγραφέας, να το επικροτείτε και να δίνετε ελεύθερα τα βιβλία σας σε αυτές τις βιβλιοθήκες. Την στιγμή που υπάρχει μία οικονομική κρίση στην Ελλάδα, και που ο κόσμος έχει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, θα έπρεπε εσείς να βοηθάτε τις βιβλιοθήκες ως μέσο προώθησης της ανάγνωσης βιβλίων. Διότι σήμερα μπορεί να μην υπάρχει μεγάλο αναγνωστικό κοινό, αλλά χωρίς βοήθεια, χωρίς προώθηση, χωρίς τις βιβλιοθήκες αυτές, σε μερικά χρόνια, δεν θα υπάρχουν αναγνώστες. Οι βιβλιοθήκες προσπαθούν να δείξουν το πόσο όμορφο είναι να χάνεσαι στον κόσμο ενός βιβλίου, να μαθαίνεις πέντε παραπάνω πράγματα μέσα από την ανάγνωση... Και εσείς, αντί να βοηθήσετε, εμποδίζετε ένα σημαντικό έργο.
   
4. Εαν εσείς κυρία Δημουλίδου, γράφετε για να βγάλετε χρήματα, δεν είσαστε συγγραφέας. Εϊσαστε υποκρίτρια. Οι συγγραφείς γράφουν επειδή τους αρέσει, και εαν βγάλουν και χρήματα, καλύτερα ακόμα. Ξέρω ανθρώπους που γράφουν πολλές χιλιάδες φορές καλύτερα από εσάς, και το απολαμβάνουν, για την συγγραφή, για αυτό που μπορούν να δώσουν στον άλλον μέσα από τα έργα τους. Και πολλοί από αυτούς ανοίγουνε blog, γράφουνε σε συγγραφικά forum, κάνουν αυτοεκδόσεις μέσω sites όπως το Lulu... Και αρκετές φορές τους προσέχει κάποιος εκδότης και τους βοηθάει να εκδόσουν τα βιβλία τους. Ναι, μεν οι περισσότεροι συγγραφείς θέλουν να εκδοθούν, και εαν το κάνανε, θα πετούσανε την σκούφια τους, και θα χαρίζανε τα βιβλία σε βιβλιοθήκες. Σκοπός ενός συγγραφέα είναι να διαβαστεί και όχι να μένει στα αζήτητα.
   
5. Μιας και μιλήσα για αζήτητα, θα έπρεπε να ντρέπεστε για αυτά που λέτε για συγγραφείς όπως ο Καζαντζάκης και ο Ντοστογιέφσκι. Συγγραφείς που είναι από τους πιο πολυδιαβασμένους στον κόσμο ολόκληρο, που τα έργα τους έχουν μεταφερθεί στην οθόνη με διάσημους ηθοποιούς και σκηνοθέτες... Ιδιαίτερα για τον Καζαντζάκη, τον οποίο έχω την εντύπωση ότι δεν τον έχετε διαβάσει καθόλου. Θα σας πρότεινα να κάτσετε και να διαβάσετε και Καζαντζάκη και Ντοστογιέφσκι, αλλά και άλλους κλασσικούς συγγραφείς μπας και δείτε πως γράφει ένας αληθινός συγγραφέας.
   
6. Επίσης, είναι Λιλή Ζωγράφου, και όχι Λιλίκα. Μήπως πρέπει να ασχοληθείτε περισσότερο με την ελληνική και ξένη κλασσική λογοτεχνία, και να μάθετε σωστά τους συγγραφείς;
   
7. Κάντε το βήμα με την δικηγόρο σας. Εγώ πάντως θα πω σε γνωστούς και φίλους, να μην ξαναγοράσει κανείς βιβλία σας. Δεν το αξίζετε ούτε σαν άνθρωπος ούτε σαν συγγραφέας. 
   
8. Εσείς λέτε ότι παίρνετε 0,20 λετπά ανά βιβλίο. Μπορείτε να μας δείξετε τα συμβόλαιά σας και να δούμε όλοι ότι όντως είναι έτσι; Η απλά αυτό είναι για κάποιον που μόλις άρχισε; Και εαν εσεις παίρνετε τόσα λίγα ανά βιβλίο, γιατί οι τιμές βιβλίων είναι στα ύψη; [Και μην ακούσω για τους βιβλιοπώλες... 

Αυτά ήθελα να πώ στην κυρία Δημουλίδου, από εμένα, μία αναγνώστρια που έχω διαβάσει τουλάχιστον Καζαντζάκη, και αρκετούς άλλους κλασσικούς συγγραφείς, Έλληνες και ξένους, και θέλω να διαβάσω ακόμα περισσότερους.

Δεν πρόκειται όμως, και ιδιαίτερα μετά από την επιστολή αυτή, να διαβάσω ούτε ένα βιβλίο σας κυρία Δημουλίδου. Και δεν πρόκειται να ξοδέψω χρήματα να πάρω βιβλίο σας ούτε καν για δώρο σε φίλους ακόμα και αν είσαστε η αγαπημένη τους συγγραφέας.

The Windup Girl - Paolo Bacigalupi

Είναι κρίμα να μην έχει ακόμα μεταφραστεί το συγκεκριμένο βιβλίο στα ελληνικά. Είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει, όχι μόνο τελευταία, αλλά γενικότερα. Μπορώ άνετα να καταλάβω γιατί πηρε τόσα βραβεία και έκανε και το "double" της επιστημονικής φαντασία, κερδίζοντας και το Hugo και το Nebula.

Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε μία μελλοντική Bangkok, όταν το πετρέλαιο έχει τελειώσει, και υπάρχουν ελάχιστοι φυσικοί πόροι ενέργειας, όταν ανθρωπογενής ιοί έχουν καταστρέψει σπαρτά και χιλιάδες άνθρωποι έχουν πεθάνει από επιδημίες νέων ιών. Εταιρείες φτιάχνουν γενετικά μεταλλαγμένους σπόρους που αντέχουν σε αυτές τις επιδημίες, αλλά και δεν αναπαράγονται από μόνοι τους για να κρατήσουν τα ηνία. Από την άλλη, το Βασίλειο της Ταϋλάνδης έχει κρατήσει έναν θησαυρό: σπόρους και DNA από καρπούς που έχουν εξαφανιστεί...

Σε αυτόν τον μελλοντικό κόσμο, 5 διαφορετικοί χαρακτήρες θα βρεθούνε να έχουν αναμειχθεί στην ιστορία μας. Στην αρχή δεν βλέπεις τα νήματα που δένουν αυτούς τους χαρακτήρες, αλλά σιγά σιγά το κουβάρι ξετυλίγεται, και στην μέση από όπου αρχίζουν και τελειώνουν όλα, το windup κορίτσι.

Σε κάποια άτομα δεν αρέσει το ότι ο συγγραφέας παίρνει κάποιες ελευθερίες με την επιστήμη. Αλλά προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει και τόσο πολύ επειδή πρόκειται ακριβώς για φαντασία, για μυθιστόρημα, και όχι για ένα βιβλίο επιστήμης, ή ένα επιστημονικό άρθρο. Απόλαυσα το βιβλίο για αυτό που είναι.

Το βιβλίο είναι γραμμένο από την σκοπιά 5 διαφορετικών χαρακτήρων. Κάθε κεφάλαιο είναι γραμμένο από την σκοπιά ενός χαρακτήρα, και εναλάσσονται οι χαρακτήρες στα κεφάλαια. Θα έλεγε κανείς ότι αυτό μπορεί να κουράσει ή κάποιος να βαρεθεί αυτές τις εναλλαγές. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει σε κανένα σημείο του βιβλίου. Αντίθετα σου κινεί το ενδιαφέρον, θέλεις να διαβάσεις λίγο ακόμα, να δείς τι θα γίνει, πως θα ξετυλιχτεί αυτό το κουβάρι.

Εαν θέλετε ένα βιβλίο με όμορφο τέλος όπου "αυτοί ζήσαν καλά και εμείς καλύτερα", τότε το συγκεκριμένο δεν είναι για σας. Η κάθε πράξη έχει τις συνεπειές της και πολλές φορές σοβαρές συνέπειες. Το τέλος του βιβλίου σε αφήνει με μία πικρία και με μία λύπη...

The Handmaid's Tale - Margaret Atwood

Διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο τα Χριστούγεννα, αλλά δεν είχα όρεξη να γράψω τότε, όχι απλά για αυτό το βιβλίο, αλλά γενικότερα, δεν είχα έμπνευση, ας το πούμε έτσι. Αλλά αυτή η δημοσίευση είναι για αυτό το καταπληκτικό βιλβίο.

Στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει ως "Η ιστορία της Πορφυρής Δούλης", και πραγματικά θα ήταν κρίμα να μην υπάρχει μετάφραση αυτού του βιβλίου για όσους δεν ξέρουν αγγλικά. Από περιέργεια για την συγκεκριμένη συγγραφέα, πήρα το βιβλίο αυτό, χωρίς να ξέρω τίποτα για το βιβλίο και ελάχιστα για την συγγραφέα. Πραγματικά, το βιβλίο αυτό αξίζει να διαβαστεί από όλον τον κόσμο.

Το βιβλίο περιγράφει την ιστορία μίας νέας γυναίκας, μίας μορφωμένης γυναίκας και πως αυτή η γυναίκα, ενάντια στην θελησή της, υποχρεώνεται να γίνει δούλα της μήτρας της. Και όχι μόνο η συγκεκριμένη γυναίκα αλλά και όλες οι γυναίκες σε αυτή την δυστοπία που περιγράφει η συγγραφέας. Το καθεστώς που περιγράφεται στο βιβλίο, είναι μία χριστιανική δυστοπία, όπου οι γυναίκες είναι σκλάβες της μήτρας τους στην κυριολεξία. έφηβες 13 και 14 χρονών να παντρεύονται με μόνο σκοπό να κάνουν παιδιά, τα δικαιώματα των γυναικών να είναι εντελώς ανύπαρκτα, να μην μπορούν καν να κυκλοφορήσουν ελεύθερες. Το καθεστώς να έχει απαγορέψει την γνώση, να έχει απαγορέψει πολλά δικαιώματα όχι μόνο στις γυναίκες αλλά γενικότερα.

Η περιγραφή άδειου χρόνου, η περιγραφή του καθεστώτος, η περιγραφή των "Θείων" και το πως "εκπαιδεύανε" τις γυναίκες, η περιγραφή των "τελετών"... Έχουν περάσει τόσοι μήνες και όμως όλα αυτά έχουν καρφωθεί στο μυαλό μου. Αυτό είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από όλους. Ένα βιβλίο που περιγράφει ναι μεν ένα δυστοπικό χριστιανικό καθεστώς, αλλά μην νομίζετε ότι κάτι τέτοιο είναι μακριά. Δεν χρειάζεται παρά να διαβάσετε την Αγία Γραφή, και ιδιαίτερα την Παλαιά Διαθήκη και τις επιστολές του μισογύνη Παύλου. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορούν οι χριστιανοί να λατρεύουν αυτόν τον μισογύνη ως άγιο!

Αυτό είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από όλους. Είναι ένα βιβλίο που σίγουρα δεν πρόκειται να ξεχάσω, και που θα προτείνω σε όλους.

Lords and Ladies - Terry Pratchett

Έχω σταματήσει να μετράω ποιό Νο. βιβλίο στην σειρά του Discworld διαβάζω. Όποιο πάντως και να είναι, ένα είναι σίγουρο: ότι είναι μία νέα εμπειρία να διαβάζεις Pratchett. Eπίσης, τα βιβλία αυτά δεν τα κουβαλάς ποτέ μαζί σε τραίνα, αεροπλάνα και παντός είδους αυτοκίνητα, επειδή μάλλον για τρελλή θα σε περάσουν. Και αυτό λόγω των χαχανητών, και διαφόρων χειρονομιών.

Το Lords and Ladies δεν είναι εξαίρεση. Είναι μία πολύ διασκεδαστική στιγμή στην ιστορία του Discworld. Επιστρέφοντας οι τρείς μάγισσες, δηλαδή η Granny Weatherwax, η Nanny Ogg και η Margrat Garlick, έχουν την ευχαρίστηση να ετοιμάσαουν τον γάμο της Margrat με τον βασιλιά Verence II του Lancre. Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, μιας και τα ξωτικά επιστρέφουν. Και όχι δεν είναι τα ξωτικά του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ή άλλων παρόμοιων βιβλίων. Τα ξωτικά εδώ, θέλουν τα πάντα, και δεν τους ενδιαφέρει ποιον θα πληγώσουν για να πάρουν αυτό που θέλουν. Αλλά δεν έχουν υπολογήσει τις τρείς μάγισσες... Και φυσικά μάγοι, ουρακοτάνγκοι και άλλοι χαρακτήρες μπλέκονται σε μία υπέροχα διασκεδαστική περιπέτεια.

Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί το χιουμοριστικό Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας στον κόσμο του Discworld. Όπως πάντα όμως υπάρχουν πολλά περισσότερα σε αυτό το βιβλίο, όπως και σε όλα τα βιβλία του Pratchett. Τα ξωτικά είναι όμορφα και έχουν χάρη, αλλά συνάμα είναι απάνθρωπα, σαδιστικά, και εγωϊστικά. Είναι οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Από την μία αυτό που θέλουμε και από την άλλη αυτό που πρέπει να αποφύγουμε. Τι είναι η ομορφιά και η χάρη χωρίς ψυχή; Τα ξωτικά δείχνουν και το πως κάποιοι άνθρωποι θα κάνουν τα πάντα για τα χρήματα, την δύναμη ή κάτι που θέλουν πολύ. Ιδίως όταν δεν αφήνουν καμμία διέξοδο στον εαυτό τους αλλά εγκλωβίζονται μέσα σε ένα κλουβί που οι ίδιοι δημιουργούν.

Η Granny Weatherwax έκανε την επιλογή της. Δεν το μετάνοιωσε αλλά ακόμα και να το είχε μετανοιώσει, δεν έμεινε στο παρελθόν, προχώρησε την ζωή της όπως ήθελε εκείνη. Δεν χρειάζεται να μένουμε στο παρελθόν, και στα λάθη μας, αλλά να μαθαίνουμε από αυτά και να προχωράμε μπροστά. Η Nanny Ogg δεν χάνει ευκαιρία για ευκαιρία. Όταν της παρουσιάζεται θα την αρπάξει, και θα το διασκεδάσει με την ψυχή της. Χωρίς τύψεις άλλωστε άνθρωποι είμαστε και χρειαζόμαστε την διασκέδαση... Η Margrat βρίσκει μία δύναμη μέσα της που ούτε η ίδια φανταζόταν πως είχε. Και ο καθένας μας έχει αυτή την δύναμη, και μπορούμε να την βρούμε μέσα μας.

Μέσα από το χιούμορ και την φαντασία, μέσα από τους χαρακτήρες του, ο Pratchett μας δείχνει πολλά περισσότερα, μας δείχνει την ιδεολογία του. Και τις περισσότερες φορές, συμφωνώ με την ιδεολογία του Pratchett. 

Storm Front - Jim Butcher

Τελικά είχαν δίκιο όσοι μου προτείνανε τα βιβλία του Jim Butcher, την σειρά του Harry Dresden. Διάβασα το συγκεκριμένο, που είναι και το πρώτο της σειράς, και μπορώ να πώ ότι με εντυπωσίασε.

Δεν είναι η ιστορία ή ο κόσμος που παρουσιάζει ο Butcher που μου άρεσαν. Δεν είναι κάτι το πρωτότυπο, υπάρχουν πολλοί άλλοι που έχουν φτιπάξει παρόμοιους κόσμους, και ιστορίες. Η πρωτοτυπία στα βιβλία αυτά είναι ο τρόπος που βλέπουμε την ιστορία και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής. Είναι το στυλ γραψίματος του Jim Butcher, με λίγα λόγια.

Ο Harry Dresden είναι μάγος. Πραγματικός μάγος. Τώρα κάποιος χρησιμοποιεί μαγεία για να δολοφονήσει με έναν πολύ φρικιαστικό τρόπο. Κάποιοι νομίζουν ότι πίσω από τις δολοφονίες μπορεί να κρύβεται ο ίδιος ο Harry... Ο Harry λοιπόν όχι μόνο πρέπει να δείξει ότι δεν είναι ο δολοφόνος, αλλά πρέπει και να το κάνει πριν ο δολοφόνος, τον σκοτώσει με τον ίδιο τρόπο όπως τα άλλα θυματά του.

Όπως είπα, γνωστή ιστορία. Κακός μάγος, καλός μάγος. Αλλά ο ίδιος ο Harry είναι η πρωτοτυπία. Ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, το γεγονός ότι ο Harry δεν είναι ο ιππότης με το άσπρο άλογο, αλλά ένας κανονικός άνθρωπος, που τυγχάνει να είναι μάγος. Έχει τις φοβίες του και τις αδυναμίες του, έχει τους φίλους και τους εχθρούς του. Και όλα αυτά γραμμένα με ένα ιδιαίτερο και προσωπικό στυλ.

Ο Butcher φανερώνει αυτοπεποίθηση στο βιβλίο του' είναι σαν να έχει γράψει αρκετά βιβλία. Το βιβλίο δεν κάνει πουθενά κοιλιά, δεν έχει περιττές λεπτομέρειες, και μαθαίνουμε ακριβώς αυτά που χρειάζονται για την ιστορία. Ο Jim Butcher γνωρίζει τους χαρακτήρες του βιβλίου του, και ιδίως τον Harry, αλλά από την άλλη είναι σαν να τον ανακαλύπτει γράφοντας, και μαζί του, τον ανακαλύπτουμε και εμείς ως αναγνώστες.

Ο χαρακτήρας του Harry, και το γράψιμο του Butcher μου έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον, και γι'αυτό τον λόγο θα διαβάσω και τουλάχιστον 1-2 από τα επόμενα βιβλία της σειράς.

Guilty Pleasures - Laurell K. Hamilton

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της Laurell K. Hamilton με την Anita Blake. H Anita Blake ζωντανεύει νεκρούς για λίγες ώρες ώστε οι δικοί τους άνθρωποι να μπορέσουν να τους πούνε αντίο, ή να τους ρωτήσουνε κάτι ή και τα δύο. Αλλά η Anita μεταξύ των πλασμάτων της νύχτας, και ιδιαίτερα των βρυκολάκων, είναι γνωστή ως Η Εξολοθρευτρια. Και αυτό επειδή έχει σκοτώσει μερικούς βρυκόλακες στην ζωή της. Τώρα κάποιος άλλος σκοτώνει βρυκόλακες με έναν ξεχωριστό τρόπο. Και οι βρυκόλακες, αλλά και η αστυνομία, ψάχνουν τον ένοχο ή τους ενόχους. Η αρχηγός των βρυκολάκων στην πόλη θα αναμείξει την Anita και θα της αναθέσει να βρεί τον δολοφόνο..

Βρυκόλακες, ζόμπι, και άλλα τρομερά πλάσματα κάνουν την εμφανισή τους σε αυτό το βιβλίο. Μπορούμε να πούμε ότι είναι βιβλίο τρόμου, αφού όντως κάποιες σκηνές μπορεί να καταφέρουν να τρομάξουν και να φοβίσουν. Είναι ένα μείγμα αστυνομικού, τρόμου και φαντασίας, και το όλο μείγμα λειτουργεί θετικά για το συγκεκριμένο βιβλίο.

Ένα από τα πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι η ίδια η Anita. Βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια της, και βλέπουμε τους πραγματικούς βρυκόλακες, και όχι την "ρομαντικοποιημένη" εικόνα που δίνουν πολλά άλλα βιβλία. Για την Ανίτα, ένας καλός βρυκόλακας είναι ένας νεκρός βρυκόλακας... Οι χαρακτήρες της Hamilton είναι αληθοφανής, δεν είναι απλά καρικατούρες, ούτε χαρακτήρες χωρίς προβλήματα' ο καθένας. και ιδιαίτερα η Ανίτα, έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και αυτό γίνεται φανερό... Οι χαρακτήρες του βιβλίου επίσης, έχουν παρελθόν, και αυτό βοηθάει στο χτίσιμο των χαρακτήρων.

Μου έχουν πεί ότι ενώ έχει κάνει καλή αρχή με το συγκεκριμένο βιβλίο, και συνέχισε καλά για μερικά βιβλία της σειράς, αργότερα τα βιβλία είναι από λίγο εως πολύ απαράδεκτα. Δεν το ξέρω αυτό, και θα το δώ όταν φτάσω σε εκείνο το σημείο. Ως τότε όμως θα διαβάσω μερικά ακόμα της σειράς.

Death Du Jour - Kathy Reichs

Είναι το δεύτερο βιβλίο της Kathy Reichs με την ανθρωπολόγο Temperance Brennan ως πρωταγωνίστρια. Σε αυτό το βιβλίο η Tempe θα προσπαθήσει, με τον Ryan και με άλλους, να βρούν ποιός έκαψε δύο βρέφη, και τους γονείς τους, και γιατί. Στο μεταξύ, η Temperance έχει αναλάβει να εξετάσει τα οστά μίας μοναχής την οποία θέλει κάποιο μοναστήρι να προτείνει για αγιοποίηση.

Ποιός σκότωσε τα βρέφη και γιατί; Πως συνδέονται οι φόνοι στο Quebec, με τους σκελετούς στο νησί με τις μαϊμούδες στη μέση των ΗΠΑ; Μία ιστορία που θα φέρει την Temperance αντιμέτωπη με αιρέσεις και με την τρέλλα των αρχηγών τους. Από την άλλη μία άλλη πανέμορφη και τραγική ιστορία αποκαλύπτεται στην Temperance όταν ψάχνει για την μοναχή, την Elisabeth Nicolet, και την πραγματική της καταγωγή.

Μου άρεσε περισσότερο αυτό το δεύτερο βιβλίο από το πρώτο της Reichs. Μου άρεσε περισσότερο για δύο λόγους. Ο πρώτος και σημαντικότερος είναι η εξέλιξη της γραφής της ίδιας της συγγραφέας. Είναι πιο σίγουρη σε αυτό το βιβλίο, πατάει καλύτερα στα πόδια της και έχει βρεί ή έχει αρχίσει να βρίσκει τον εαυτό της συγγραφικά. Ο δεύτερος λόγος είναι το κεντρικό θέμα τπυ βιβλίου που είναι οι αιρέσεις. Και μέσα από την ιστορία αυτή, βλέπουμε το πως οι αιρέσεις κοροϊδεύουν τον κόσμο, τους δίνουν ψεύτικες ελπίδες, και τέλος τους κάνουν σκλάβους τους.

Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα που έχει η Kathy Reichs, είναι ότι προσέχει να έχει κάνει έρευνα για το θέμα με το οποίο ασχολείται. Έτσι και εδώ, φαίνεται ότι η συγγραφέας έχει ερευνήσει το θέμα των αιρέσεων, και ξέρει να το δείχνει στον αναγνώστη. Ότι κάποια πράγματα που γράφει δεν είναι απόκυματα της φαντασίας της συγγραφέως, αλλά είναι πραγματικότητα και αληθινά, απλά έχουν συμβεί σε ανθρώπους που έπλασε με την φαντασία της.

Και φυσικά θα διαβάσω και το επόμενο βιβλίο της. Εν καιρώ. Έχω ακόμα να γράψω για άλλα τρία βιβλία. Παρεπιμπτόντως και το πρώτο και το δεύτερο βιβλίο της Reichs έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά.

Πανάκριβα Βιβλία στα Ελληνικά.

Πραγματικά δεν ξέρω τι να πώ για τους ελληνικούς εκδοτικούς οίκους και το πόσο ακριβά πουλάνε αρκετά βιβλία. Είμαι τυχερή που ξέρω καλά αγγλικά και πραγματικά, αν είστε βιβλιοφάγοι σαν κι εμένα, τότε θα σας σώσει από αρκετά ευρώ το να παίρνεται κάποια βιβλία στο πρωτότυπο αγγλικό, ή ακόμα και σε αγγλική μετάφραση (αν πρόκειται για άλλη τρίτη γλώσσα), παρά τα αντίστοιχα ελληνικά.

Τρανό παράδειγμα η πασίγνωστη τριλογία του Stieg Larrson. Αγόρασα και τα τρία βιβλία πριν 2 εβδομάδες περίπου από το WHSmith στην Αγγλία, με προσφορά Buy 1 Get One Half Price, δηλαδή Αγόρασε 1 και παίρνεις ένα δεύτερο βιβλίο σε μισή τιμή. Η τιμή πώλησης του κάθε βιβλίου που αναγράφεται από πίσω είναι 7.99 λίρες αγγλίας. Το οποίο εστί το πολύ 10 ευρώ το βιβλίο. Ταω τρία βιβλία τα πήρα 20 λίρες αγγλίας, δηλαδή κάπου 25 ευρώ όλα μαζί.

Τσεκάρω λοιπόν στην βιβλιονέτ και τι να δώ; Το κάθε βιβλίο έχει τιμή 22 ευρώ. Δηλαδή όλα μαζί κάπου 66-67 ευρώ. Ακόμα και στου Παπασωτηρίου που έχουν 10% έκπτωση, τα δίνουν 19,99 ευρώ το ένα. Πάλι πανάκριβα σε σχέση με την Αγγλία. {Στο τέλος του άρθρου θα βάλω όλους τους συνδέσμους)

Θα μπορούσα να είχα πληρώσει και λιγότερο τα τρία βιβλία της σειράς αν τα είχα παραγγείλει από το Amazon της Αγγλίας όπου τα δίνουν με περίπου 4 λίρες Αγγλίας το ένα. Ακόμα και με τα ταχυδρομικά θα πλήρωνα το τίμημα ενός βιβλίου στα ελληνικά.

Και ας μην μιλήσουμε για αγγλικά βιβλία εδώ. Πήρα το Why Does E=mc^2? του Brian Cox, από του Παπασωτηρίου και το πλήρωσα περίπου 12 ευρώ. Στο Amazon το έχει 5.19 λίρες Αγγλίας ήτοι 6,50 ευρώ. Και ταχυδρομικά να βάλω... Ασε που αγοράζω γενικώς από Amazon οπότε όταν έρχονται αρκετά μαζί είναι πιο φτηνά και τα ταχυδρομικά από το να πάρω ένα!

Και φυσικά δεν μιλάμε για τις προσφορές που βρίσκεις στο εξωτερικό. Εκτός από την προσφορά που πέτυχα φέτος, άλλες χρονιές έχω πετύχει 50% σε διάφορα βιβλία (και πάντα μιλάμε για καλά βιβλία και όχι σαβούρες), αγόρασε1 πάρε 1 δώρο, αγόρασε 2 πάρε ένα δώρο, και άλλες παρόμοιες προσφορές, διάφορες γενικές εκπτώσεις. Και το Amazon κάνει πολλές προσφορές.

Οπότε δεν πρόκειται να αγοράσω μεταφρασμένη λογοτεχνία από τρίτη γλώσσα στα ελληνικά. Τουλάχιστον όχι αυτά που πουλάνε στα βιβλιοπωλεία. Υπάρχουν βέβαια και οι σειρές βιβλίων με 5 ευρώ που δίνονται από εφημερίδες. Αυτά μάλιστα. Σε καλή τιμή είναι, και τα τιμάω δεόντως όταν έχει κάτι που με ενδιαφέρει. Όσο για τα άλλα, είναι πανάκριβα και βρίσκεις την αγγλική μετάφραση από Penguin κλπ. σε πολύ καλύτερες τιμές και ιδίως σε περιόδους προσφορών. Αν θες να φορτώσεις βιβλία, η διαφορά σε τιμή από τους Ελληνικούς Εκδοτικούς Οίκους σου πληρώνει και Σ/Κ στο Λονδινο και σου περισσεύουν και χρήματα!!!! [Μόνο την διαφορά των 40 ευρώ από την τριλογία του Larsson να σκεφτεί κανείς...]


ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ: Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας, Το κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά, Το κορίτσι με το τατουάζ
ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ: Το κορίτσι με το τατουάζ, Το κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά, Το κορίτσι στην φωλιά της σφήκας
ΑΜΑΖΟΝ: The Girl with the Dragon Tattoo, The Girl Who Kicked the Hornet's Nest, The Girl Who Played With Fire

Darth Bane: Path of Destruction - Drew Karpyshyn

Είμαι fan του Star Wars, και το ομολογώ. Τρελλαίνομαι για τον κόσμο αυτόν, και πραγματικά έχω αγοράσει σχεδόν όλες τις νουβέλες και οτιδήποτε κυκλοφορεί από Star Wars.

Εχθές τέλειωσα το συγκεκριμένο βιβλίο, του οποίου τα γεγονότα λαμβάνουν μέρος 1000 χρόνια περίπου προν την αρχική τριλογία, και κάπου 3000 χρόνια μετά που ο Revan έσωσε την Republic από την Αυτοκρατορία των Sith.

O Dessel είναι ένας εργάτης ορυχείου στον πλανήτη Apatros. Για να σωθεί, σκοτώνει έναν στρατιώτη της Republic, και αναγκάζεται να φύγει από τον Apatros. Tότε γίνεται στρατιώτης των Sith. Εκεί τον βρίσκει ο Kopecz, και αναγνωρίζει την δύναμη του Dessel ως χρήστη της Δύναμης, της Σκοτεινής Πλευράς. Τον πηγαίνει στην Ακαδημία του Korriban όπου o Dessel επιλέγει το καινούργιο του όνομα: Bane και εκπαιδεύεται στην Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης. Αλλά ο Bane θα είναι η καταστροφή των Sith αλλά και συνάμα εκείνος που θα ξαναφτιάξει τους Sith. Τα υπόλοιπα διαβάστε τα στο βιβλίο.

Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, και δεν νομίζω ότι θα κυκλοφορήσει. Παρ'ότι υπάρχουν πολλοί fans του Star Wars, δεν νομίζω ότι κάποιος εκδοτικός οίκος θα αναλάμβανε να μεταφράσει ένα βιβλίο Star Wars. Προσωπικά, και να υπήρχε στα ελληνικά, δεν θα διάβαζα την μετάφραση.

Γενικά, λάτρεψα τον Bane. Από την πρώτη στιγμή θέλεις να προχωρήσει ο Bane, να νικήσει, να πάρει την εκδικησή του. Είναι καλογραμμένος ως χαρακτήρας, και παρ'όλο που είναι Sith, θέλεις να τον δείς να πετυχαίνει στους σκοπούς του. Ένας ακόμα χαρακτήρας που μου άρεσε πολύ στο βιβλίο είναι ο δάσκαλος του Bane, o Kas'im. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για τον συγκεκριμένο.

Ως γράψιμο τώρα, το βιβλίο έχει τα προβληματάκια του, κατ'αρχήν επειδή ο συγγραφέας είναι και νέος αλλά και προέρχεται από τον κόσμο των παιχνιδιών. Και ενώ σε κάποια σημεία αυτό είναι ένα πλεονέκτημα, σε κάποια άλλα σημεία αφήνει μερικά κενά. Και ιδίως σε μερικούς διαλόγους, είχα την εντύπωση ότι χρειαζόταν κάτι παραπάνω, ότι κάποια πράγματα δεν ειπώθηκαν όπως έπρεπε. Οι σκηνές δράσης είναι από τις πιο καλογραμμένες, κατά την γνώμη μου, καθώς και τα κεφάλαια στον πλανήτη Ambria.

Γενικότερα, απόλαυσα το βιβλίο. Είμαι από τα άτομα που είχαν παίξει το KOTOR τουλάχιστον 5-6 φορές (το πρώτο), και λατρεύω την Old Republic στον κόσμο του Star Wars. Jedi εναντίον Sith, μάχες με lightsaber, ένας ολόκληρος κόσμος για να ανακαλύψει και να αγαπήσει κανείς. Μακάρι να είχα τον χρόνο να παίξω και το online The Old Republic. Αλλά και χρόνο δεν έχω και έχω πρόβλημα με κάποια καλώδια σπίτι, και κάνει την σύνδεση να πηγαινοέρχεται συνεχώς...

Small Gods - Terry Pratchett

Εαν πρέπει να διαβάσετε ένα βιβλίο σχετικά με το Discworld, τότε σας προτείνω το συγκεκριμένο. Small Gods που σημαίνει Μικροί Θεοί. Αυτό είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα βιβλία του Terry Pratchett.

Ο Brutha πιστεύει ακράδαντα στον Μεγάλο Θεό Ομ. Θέλει να γίνει ιερέας του Μεγάλου Θεού Ομ. Αυτή η αληθινή πίστη του Βrutha είναι που τον κάνει διαφορετικό, που κάνει θεούς και ανθρώπους να χρειάζονται τον Brutha. Από τον ίδιο τον Ομ εως την Quisition, o Brutha είναι εκείνος που όλοι χρειάζονται. Αλλά τι θέλει και τι χρειάζεται ο ίδιος;

Αυτό το βιβλίο είναι για την θρησκεία. Η μάλλον καλύτερα είναι σκληρή κριτική κατά της θρησκείας, και δίκαια. Ακόμα και η ιστορία του Χριστού δεν έχει ξεφύγει από την πένα του Terry, και πραγματικά απόλαυσα όλο το βιβλίο, γέλασα μαζί με το βιβλίο αλλά με έκανε και να σκεφτώ.

Δεν είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί από δογματικούς φανατισμένους θρήσκους. Διότι δεν θα καταλάβουν τίποτα αφού συνήθως αυτοί οι άνθρωποι δνε δέχονται κριτική για την θρησκεία τους, δεν βλέπουν τίποτε άλλο παρά τον δογματισμό και τον φανατισμό τους. Ο Pratchett σε αυτό το βιβλίο δείχνει την αληθινή όψη των θρησκειών και των διαφόρων θεοτήτων: από τηναρχή καταλαβαίνει ο αναγνώστης ότι ο Ομ και γενικότερα οι θρησκείες και οι θεοί είναι εκείνοι που χρειάζονται τους ανθρώπους και την πίστη τους, και όχι το αντίθετο. Επειδή οι θρησκείες επιζούνε μόνο χάρη στους πιστούς και τίποτε άλλο. Που θα βρισκόντουσαν ο Γιαχβέ και ο Αλλάχ, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι θεοί που περάσανε από την ιστορία χωρις την ανθρώπινη πίστη;

Ο Brutha θα αρχίσει ένα ταξίδι που θα τον φέρει από έναν δογματικό πιστό, σε ένα είδος άθεου Προφήτη του Ομ! Ναι ακόμα και η αθεία περνάει από την πένα του Terry. Από τους φιλόσοφους, εως την Ιερά Εξέταση, όλα αυτά θα μας κάνουν να σκεφτούμε και να αναρωτηθούμε.

Δεν έχω να πώ κάτι άλλο χωρίς να χαλάσω την ευχαρίστηση του να διαβάζεις το συγκεκριμένο βιβλίο. Και ίσως να έχω πεί περισσότερα απ'όσα θα έπρεπε, αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις για το συγκεκριμένο χωρίς να πείς μερικά πράγματα...

Dead Until Dark - Charlaine Harris

Μου αρέσουν οι ιστορίες με βρυκόλακες. Από τότε που είδα τον Christopher Lee ως Κόμη Δράκουλα σε εκείνες τις ασπρόμαυρες αρχικά ταινίες της Hammer Horror... Ετσι λοιπόν αποφάσισα να αγοράσω και να διαβάσω το πρώτο βιβλίο της σειράς με την Sookie Stackhouse, Dead Until Dark για να πάρω την δόση μου από βρυκόλακες... Είχα καιρό να διαβάσω ιστορία με βρυκόλακες, και το συγκεκριμένο βρισκόταν και στην κορυφή των αδιάβαστων.

Οι βρυκόλακες βρίσκονται πια ανάμεσα στον κόσμο, και είναι γνωστό σε όλους πιά. Χάρη στο True Blood, ένα συνθετικό αίμα, οι βρυκόλακες δεν χρειάζεται πια να πίνουν ανθρώπινο αίμα. Φυσικά δεν ακολουθούνται πάντα οι κανόνες, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Η Sookie Stackhouse είναι μία σερβιτόρα στην πόλη Bon Temps σε μία από τις Νότιες Πολιτείες των ΗΠΑ. Αλλά δεν είναι μία συνηθισμένη σερβιτόρα: η Sookie μπορεί να διαβάζει την σκέψη! Αλλά ο Bill Compton είναι ένας από τους λίγους των οποίων την σκέψη δεν μπορεί να διαβάσει. Και αυτό επειδή ο Bill είναι βρυκόλακας... Μετά την άφιξη του Bill αρχίζουν και κάποιες δολοφονίες ατόμων που είχαν κάποια σχέση με βρυκόλακες. Άραγε κινδυνεύει και η Sookie; Μήπως ο ίδιος ο Bill παρά την δύναμη του;

Το Dead Until Dark δεν είναι βιβλίο τρόμου' άλλωστε τα περισσότερα βιβλία με βρυκόλακες δεν είναι τρομου πιά. Αλλά το βιβλίο με ευχαρίστησε αρκετά ως ανάγνωσμα. Κάποιες ιδέες της συγγραφέως μου άρεσαν αρκετά όπως το ότι χρησιμοποιείται το αίμα των βρυκολάκων ως ναρκωτικό, ή το μυστικό του Sam. Είμαι σίγουρη ότι ο κόσμος της Sookie έχει αρκετά πράγματα να προσφέρει ακόμα, και το ότι αυτό το βιβλίο δεν είναι παρά μόνο η εισαγωγή στον διαφορετικό κόσμο των νυκτόβιων πλασμάτων.

Μου άρεσε στο γράψιμο της Harris το ότι δεν παρασύρεται από λεπτομέρειες και κουραστικές αναλύσεις. Από την άλλη πλευρά, μερικοί χαρακτήρες χρειαζόντουσαν , πάντα κατά την γνώμη μου, περισσότερες λεπτομέρειες. Όπως ο Sam π.χ. για τον οποίο είμαι σίγουρη ότι έχει κάποια καλή ιστορία ως χαρακτήρας, για το παρελθόν του. Το τρίο των βρυκολάκων που είναι παλιοί γνώριμοι του Bill, ή ο Andy Bellefleur, είναι σίγουρα χαρακτήρες που θα ενδιέφερε τον αναγνώστη να μάθουμε κάτι παραπάνω. Ισως βέβαια και αυτές οι ιστορίες να μας περιμένουν στα επόμενα βιβλία.  

Το βιβλίο το διάβασα στην αγγλική έκδοση, κυκλοφορεί και στα ελληνικά, από τις Εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος και με τον ελληνικό τίτλο Νεκρός Μέχρι να Σκοτεινιάσει.

Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι απλά η εισαγωγή στον κόσμο της Sookie. Περιμένω περισσότερα από τα επόμενα βιβλία της σειράς. Και όχι, δεν έχω δεί την τηλεοπτική σειρά που έχει βασιστεί σε αυτά τα βιβλία, θα το κάνω αργότερα, όταν θα έχω διαβάσει 2-3 της σειράς.

Percy Jackson and the Sea of Monsters - Rick Riordan

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς του Percy Jackson, και μάλλον σύντομα θα το δούμε και αυτό στο σινεμά. Και αυτό καλογραμμένο για παιδικό βιβλίο, αν και έχει ένα μεγάλο λάθος σε κάποιο σημείο. Θα επανέρθω σε αυτό αργότερα, κατ΄αρχήν μερικά λόγια για την υπόθεση του βιβλίου.


O Percy (ή Περσέας όπως είναι το κανονικό του όνομα), έχει έναν καινούργιο φίλο, τον Tyson. Μέχρι το τέλος της χρονιάς, και την επιστροφή του Percy στο Camp Half-Blood, ο Percy έχει άγνοια για τον Tyson. O Tyson δεν είναι ένα κανονικό παιδί; είναι ένας Κύκλωπας, και όπως ανακαλύπτει ο Percy, και ετεροθαλής αδελφός του. Αλλά αρκετά για τον Tyson! Επιστρέφοντας στο Camp Half-Blood, o Percy βρίσκει το δέντρο της Θάλειας να έχει δηλητηριασθεί, και μαζί με το δέντρο, και η περιοχή, η γή στην οποία βρίσκεται η κατασκήνωση. Ο Χείρωνας έχει απολυθεί, διότι υπήρχαν υποψίες ότι είναι υπαίτιος για την δηλητηρίαση.

Το μόνο πράγμα που μπορεί να σώσει την κατασκήνωση είναι το Χρυσόμαλλο Δέρας. Αλλά που βρίσκεται το Δέρας; Και τι σχέση έχει ο Grover; Ο Percy λοιπόν θα αρχίσει μία νέα περιπέτεια για να βρεί το Χρυσόμαλλο Δέρας, να σώσει τον Grover, να επαναφέρει την κατασκήνωση, και να βρεί τον πραγματικό ένοχο για την δηλητηρίαση του δέντρου της Θάλειας. Αυτό θα τον φέρει στο Τρίγωνο των Βερμούδων, ή όπως αποκαλείται από τους ημίθεους, θεούς και διάφορα τέρατα, η Θάλασσα των Τεράτων. Μία σειρά από μυθολογικά τέρατα θα παρελάσουν στο βιβλίο, και θα ακολουθήσουμε τον Percy σε μία μυθική περιπέτεια στην σημερινή εποχή.

Εδώ όμως πρέπει να αναφέρω και το λάθος που βρήκα στο βιβλίο σχετικά με την ελληνική μυθολογία. Όταν η Annabeth εξηγεί για το Χρυσόμαλλο Δέρας, λέει ότι το Χρυσό Κριάρι άρπαξε τον Κάδμο και την Ευρώπη΄και ότι η Ευρώπη έπεσε καθώς το Κριάρι πετούσε. Αλλά όπως θα ξέρουμε όσοι τουλάχιστον προσέχαμε στο μάθημα της μυθολογίας, το Κριάρι άρπαξε τον Φρίξο και την Έλλη για να τους σώσει. Η Έλλη έπεσε από το κριάρι στο σημείο που ονομάζεται προς τιμήν της, Ελλήσποντος. Ο Κάδμος ήταν ο πατέρας της Ινώς, της μητριάς του Φρίξου και της ¨Ελλης, και ο λόγος που η μητέρα τους αναγκάστηκε να στείλει το Κριάρι για να τους σώσει. Επίσης ο Κάδμος, ήταν αδελφός της Ευρώπης, που είχε απαγάγει ο Δίας με την μορφή ταύρου. Και φυσικά δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι η ήπειρος στην οποία βρίσκεται και η Ελλάδα, η Ευρώπη, πήρε το ονομά της από την μυθολογική Ευρώπη.

Όσο για το υπόλοιπο του βιβλίου, δεν νομίζω να έχει κάποιο λάθος όσον αφορά την μυθολογία. Βέβαια δεν είμαι ειδική σε αυτόν τον τομέα, οπότε μπορεί και να μοθ έχει ξεφύγει κάποιο σημείο. Σημειωτέον ότι το διάβασα στην αγγλική πρωτότυπη έκδοση και δεν γνωρίζω τι έχει γίνει με την ελληνική μετάφραση, επειδή είδα ότι κυκλοφόρησε και στα ελληνικά 

Γενικά πάντως μου άρεσε και αυτό το βιβλίο. Γενικά αυτή η σειρά θεωρώ ότι έχει ένα καλό: μέσα από τις περιπέτειες του Percy Jackson, αναπτύσσεται η περιέργεια των παιδιών σχετικά με την ελληνική μυθολογία, και οδηγούνται στο να διαβάσουν και να μάθουν όχι μόνο για την ελληνική μυθολογία, αλλά και για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, και κατ'επέκταση και για άλλους πολιτισμούς που προϋπήρξαν του σημερινού. Από το δέλτα του Νείλου εως τον Όλυμπο, και παραπέρα, οι αρχαίοι πολιτισμοί έχουν πολλά να πούνε και να μας διδάξουν, όχι μόνο τα παιδιά αλλά όλους μας.

Οικογένεια Βλαμένου - Δημήτρης Ψαθάς

Γνωστός ο Δημήτρης Ψαθάς, ως αρθρογράφος, θεατρικός συγγραφέας, αλλά και συγγραφέας διαφόρων μυθιστορημάτων όπου κυριαρχεί το χιούμορ. Αυτό είναι και το βιβλίο του Ψαθά, "Οικογένεια Βλαμένου", όπου θα βρούμε μία θεότρελη οικογένεια βλαμμένων όνομα και πράγμα.

Από τον μπαμπά εως το μικρό "Βλαμενάκι", όλα τα μέλη της οικογένειας έχουν και από μία ή παραπάνω τρέλλες τις οποίες χρησιμοποιεί ο Ψαθάς για να δείξει τα καλά και τα κακά εκείνης της εποχής. Όλοι οι χαρακτήρες, κεντρικοί και μικρότεροι, είναι καρικατούρες της εποχής εκείνης, γύρω στα 1950, και ο συγγραφέας μας διασκεδάζει με τις περιπέτειές τους.

Σε αυτές τις καρικατούρες θα αναγνωρίσουμε και δικά μας πρόσωπα λίγο πολύ, ίσως και κάποια "τρέλλα" του εαυτού μας. Θα αναγνωρίσουμε ακόμα και σημερινές καταστάσεις. Ένα βιβλίο, που μπορεί να φαίνεται παλιό, αλλά στην ουσία είναι επίκαιρο, 50 χρόνια μετά που γράφτηκε. Διότι μπορεί ο Ψαθάς να παρουσιάζει την κοινωνία της εποχής, και αρκετά πράγματα να έχουν αλλάξει, αλλά κάποιες μούρλες ή ιδιοτροπίες ή πές τε όπως το θέλετε δεν έχουν αλλάξει καθόλου. Είναι πάντα επίκαιρες!

Ένα μικρό βιβλίο, μόνο 237 σελίδες, τουλάχιστον στην έκδοση που έχω εγώ, αλλά και ένα μικρό διαμαντάκι συνάμα.

Deja Dead - Kathy Reichs

Είναι το πρώτο βιβλίο της Kathy Reichs με πρωταγωνίστρια την Temperance Brennan, εγκληματολογική ανθρωπολόγο.Η ίδια η συγγραφέας είναι εγκληματολογική ανθρωπολογος, και γι'αυτό οι περιγραφές της γύρω από την ιατροδικαστική και εγκληματολογική επιστήμη είναι ακριβής. Μου αρέσει να βλέπω να περιγράφεται η πραγματική επιστήμη σε βιβλία, ιδίως σε βιβλία που έχουν τέτοια απήχηση, βοηθάει στην διάδοση της επιστήμης.

Σε αυτή την σειρά βιβλίων βασίστηκαν και οι παραγωγοί της σειράς Bones, για την βασική ιδέα τους. Αλλά η Temperance Brennan των βιβλίων και της σειράς Bones είναι δύο τελείως διαφορετικά πρόσωπα. Οι διαφορές αυτές είναι εμφανείς από την πρώτη σελίδα του βιβλίου.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο βιβλίο. Η Temperance Brennan παρατηρεί ομοιότητες σε διάφορους φόνους γυναικών. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να πείσει το εγκληματολογικό τμήμα της αστυνομίας του Quebec ότι υπάρχει ένας κατά συρροήν δολοφόνος. Η Tempe είναι πεπεισμένη γι'αυτό και είναι στο χέρι της να πείσει και τους υπόλοιπους, πριν ο αριθμός των νεκρών γυναικών αυξηθεί. Θα προλάβει όμως πριν ο δολοφόνος χτυπήσει την ίδια της την πόρτα, ή θα είναι πολύ αργά;

Μου άρεσε αυτή η πρώτη επαφή με τον κόσμο της Temperance Brennan. Μου άρεσε η ίδια η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, που είναι πολύ ανθρώπινη από την μία αλλά και επαγγελματίας από την άλλη. Μου άρεσαν οι χαρακτήρες που μας παρουσιάζει η Reichs, είναι καλοδουλεμένοι, με τις καλές και τις κακές πτυχές τους, και ο καθένας δίνει ένα δικό του χρώμα στο βιβλίο.

Από τις περιγραφές των σκηνών του εγκλήματος εως τις περιγραφές των σκηνών δράσης, η Reichs πλέκει μία αληθοφανής αστυνομική ιστορία. Κάθε σελίδα ήταν μία απόλαυση, και σε έκανε να θέλεις να διαβάσεις και την επόμενη μέχρι το τέλος.

Ένα από τα σημεία που μου άρεσαν περισσότερο, ήταν όταν η Tempe προσπαθώντας να βρεί την φίλη της Gabby, πάει να ψάξει στον κόσμο της νύχτας. Εκεί βλέπουμε ένα άλλο πρόσωπο του Quebec, ένα πρόσωπο που υπάρχει σε κάθε πόλη του κόσμου, και που τις περισσότερες φορές είτε το αγνοούμε είτε το κρύβουμε. Οι ιερόδουλες είναι και αυτές άνθρωποι, η κάθε μία έχει την δική της ιστορία, έχουν τα δικά τους έθιμα, και τον δικό τους σκληρό κόσμο. Και αυτό δεν μας το κρύβει.

Δεν ξέρω αν προτιμώ την σειρά ή τα βιβλία. Θα έλεγα ότι το καθένα έχει την δική του γοητεία, και θα συνεχίσω να διαβάζω τα βιβλία, αλλά και να βλέπω την σειρά.

Επιστήμη, ψευδοεπιστήμη και βιβλιοπωλεία

Πριν από λίγες μέρες, είχα πάει σε ένα γνωστό βιβλιοπωλείο στην Στουρνάρα. Κατέβηκα στο υπόγειο, όπου υποτίθεται ότι έχουν τα βιβλία επιστήμης, και ιδιαίτερα κάποια βιβλία πολύ ειδικά σχετικά με μαθηματικά, φυσική και αστρονομία που με ενδιαφέρουν περισσότερο.

Πριν από τον Δεκέμβριο του 2008, όπου και κάηκε το συγκεκριμένο κατάστημα, υπήρχε ένα σημείο που είχαν βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης με μία ταμπέλα "Επιστημη για όλους". Εκεί είχαν βιβλία από τον Roger Penrose, τον Richard P. Feynman, και άλλους επιφανείς επιστήμονες που έχουν γράψει βιβλία επιστήμης που απευθύνονται σε όλον τον κόσμο.

Η ταμπέλα "Επιστήμη για όλους" είναι ακόμα εκεί, αλλά τα βιβλία που έχουν βάλει, μόνο επιστήμης δεν είναι. Συνωμοσίες, ψευδοεπιστήμη και άλλες παρόμοιες μπαρούφες βρίσκονταν σε αυτό το σημείο. Μάλιστα είχαν σε εμφανές σημείο βιβλίο του David Icke! Αν δεν ξέρετε τον Icke, είναι εκείνος με τις εξωγηϊνες σαύρες που είναι υποτίθεται οι άρχοντες της Γης και άλλες τέτοιες αηδίες...

Παραπονέθηκα λοιπόν στην υπεύθυνη, και της είπα ότι εκεί η ταμπέλα είναι λάθος, και ότι τα βιβλία που έχουν δεν είναι επιστήμης. Μου απάντησε ότι το ξέρει, αλλά ότι δεν υπάρχει πρόβλημα μιας και γενικά γνωρίζουν ότι αυτά δεν είναι βιβλία επιστήμης. Της είπα ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι τόσο ενημερωμένοι, και ότι μπορεί να ξεγελαστούν. Αλλά δεν κατάφερα τίποτα, μου απάντησε πάλι τα ίδια. Τέλος πάντων, της είπα ότι, αν είναι έτσι, βάλτε και τα βιβλία αστρολογίας με την επιστήμη!

Και εδώ ήταν που έμεινα με το στόμα ανοιχτό, διότι μου απάντησε ότι για αρκετούς ανθρώπους η αστρολογία είναι επιστήμη! Αν είναι δυνατόν... Απάντησα κι εγώ ότι η αστρολογία δεν είναι επιστήμη και δεν έχει καμμία σχέση με την επιστήμη. Ένας ακόμα κύριος που βρισκόταν εκεί, συμφώνησε μαζί μου, αλλά δεν καταφέραμε πάλι τίποτα...

Πως είναι δυνατόν σε ένα μεγάλο βιβλιοπωλείο με τόσα υποκαταστήματα να γίνεται κάτι τέτοιο; Και ιδίως σε ένα βιβλιοπωλείο, που υποτίθεται ότι πας ειδικά για επιστημονικά βιβλία και συγγράματα; Πως είναι δυνατόν να βάζουν κοντά στην φυσική και τα μαθηματικά και την βιολογία τις μπούρδες του Icke και του συναφιού του; Πως είναι δυνατόν να βάζουν στον τομέα της επιστήμης υπεύθυνη που θεωρεί την αστρολογία, επιστήμη;

Percy Jackson and the Lightning Thief - Rick Riordan

Εδώ θα μιλήσω για το βιβλίο και όχι για την ταινία. Δεν έχω δεί την ταινία, άλλωστε σήμερα βγαίνει στους κινηματογράφους στην Ελλάδα. Και μάλλον θα την δώ μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά με τίτλο "Ο Πέρσυ Τζάκσον και ο Κλέφτης της Αστραπής", ιδιαίτερα λόγω της ταινίας, και μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Άλλωστε κι εγώ λόγω της ταινίας το αγόρασα για να το διαβάσω, απλά προτίμησα την πρωτότυπη αγγλική έκδοση.

Ας επιστρέψουμε όμως στο βιβλίο. Ο Percy (Perseus = Περσέας) Jackson είναι ένα 12χρονο αγόρι με διάφορα μαθησιακά προβλήματα και τον έχουν απελάσει από όλα τα σχολεία μέχρι στιγμής. Ο Percy ανακαλύπτει όμως, ότι είναι ημίθεος, γιός ενός από τους πιο ισχυρούς θεούς του αρχαιοελληνικού πάνθεου: του Ποσειδώνα. Οι δυνάμεις του έχουν να κάνουν με το νερό, άλλωστε ο Ποσειδώνας είναι ο θεός των θαλασσών και όλων των υδάτινων πόρων.

Κάποιος έχει κλέψει τον πρωτότυπο κεραυνό του Δία και την περικεφαλαία του Άδη, και οι θεοί αλληλοκατηγορούνται. Ο Δίας νομίζει ότι ο Ποσειδώνας είναι υπεύθυνος, και ότι την κλοπή την έκανε ο Percy, ο Ποσειδώνας θεωρεί ότι το έκανε ο Άδης, ο Άδης πάλι θεωρεί υπεύθυνο τον Ποσειδώνα... Ο Percy πρέπει να μάθει ποιός πραγματικά βρίσκεται πίσω από την κλοπή αυτή, και να επιστρέψει τα κλεμμένα αντικείμενα. Μαζί του θα ταξιδέψουν μέχρι το παλάτι του Άδη και τα Τάρταρα, η Annabeth, ημίθεη κόρη της Αθηνάς, και ο Grover, σάτυρος και προστάτης του Percy.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 11 εως, θα έλεγα, 15 χρονών, αλλά και σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, που αρνούνται να μεγαλώσουν. Γενικά, το βιβλίο μου άφησε θετικές εντυπώσεις. Η ιστορία λίγο-πολύ γνωστή, με τον 12χρονο με κάποια προβλήματα να ανακαλύπτει ότι έχει κάποιες ιδιαίτερες δυνάμεις και ότι η μοίρα του κατά κάποιον τρόπο είναι προδιαθετημένη για κάτι σημαντικό. Και ως συνήθως, και το backplot που δένει όλα τα βιβλία μαζί, αρχίζει από αυτό το βιβλίο και φανερά.

Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, αλλά δεν ξέρω εαν είναι ο 12χρονος που το γράφει, ή απλά ένας μεγαλύτερος Percy, που θυμάται τις περιπέτειές του και τις καταγράφει για οποιονδήποτε λόγο. Μερικές φορές φαίνεται σαν να είναι ο 12χρονος που το γράφει, μερικές φορές κάποιος μεγαλύτερος. Ίσως σε κάποια σημεία να χρειαζόταν λίγο περισσότερη προσοχή ως προς το ύφος του κειμένου.

Σαν ιστορία, γενικά με κράτησε το βιβλίο. Είχε δράση και ένταση, καλές περιγραφές, πιστευτούς χαρακτήρες, ιδίως από την στιγμή που όλοι βασίζονται στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Πραγματικά φαίνονται οι γνώσεις του Riordan γύρω από την ελληνική μυθολογία, και δεν την κατακρεουργεί. Αντίθετα της φέρεται με σεβασμό, και οι αναφορές σε αρχαίους μύθους και μυθικά γεγονότα είναι ακριβή και σωστά.

Πρέπει να πώ ότι είμαι ολίγον τι προκατειλημμένη σε ότι αφορά την ελληνική μυθολογία. Θέλω να διαβάζω οτιδήποτε έχει σχέση με αυτήν, είτε πρόκειται για ιστορίες βασισμένη σε αυτήν, είτε πρόκειται για τους ίδιους τους μύθους... Το βιβλίο το άρχισα μπορώ να πώ με κάποια προκατάληψη ενάντια του, επειδή θεώρησα ότι μπορεί να είχαμε άλλο ένα κατακρεούργημα της ελληνικής μυθολογίας. Πραγματικά χάρηκα που έκανα λάθος, και που το βιβλίο σέβεται την αρχαία ελληνική μυθολογία.

Με λίγα λόγια, δώσε μου μία καλή ιστορία με θεούς του Ολύμπου, και με έχεις πείσει. Και εδώ αυτό συνέβη. Επαναλαμβάνω: το βιβλίο είναι για ηλικίες 11-15 και για όσους έχουν αφήσει ένα κομμάτι του εαυτού τους σε εκείνη την ηλικία. Θέλω να δώ την ταινία, και να δώ αν αυτή την φορά το Hollywood έκανε καλή δουλειά ή εαν πάλι τα κάνανε μαντάρα στην ταινία. (Harry Potter κανείς;)

Αν θα πάρω τα επόμενα; Φυσικά και ναι, θέλω να μάθω σε τι περιπέτειες θα μπεί ο Percy, και θέλω πραγματικά να δώ πως θα χρησιμοποιήσει το backplot o Riordan.

Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου

Εχθές, στις 29 Ιανουαρίου 2010 άνοιξε η έκθεση παιδικού και εφηβικού βιβλίου που θα διαρκέσει μέχρι και την Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου. Η έκθεση γίνεται στο εκθεσιακό κέντρο της Helexpo στο Μαρούσι, Λεωφόρος Κηφισίας 39.Η έκθεση είναι ανοιχτή από τις 9:00 το πρωϊ εώς τις 20:00 το βράδυ για όλες τις ημέρες που γίνετε.

Έκανα μία βόλτα στην έκθεση σήμερα το απόγευμα και πραγματικά χάρηκα που είχε κόσμο, και ο κόσμος επένδυε σε βιβλία για τα παιδιά. Η παιδική λογοτεχνία ανθίζει και είναι ένα ελπιδοφόρο μύνημα για τις επόμενες γενεές.

Η έκθεση είναι συγκεντρωμένη σε έναν όροφο και έχει συνεχώς διάφορες εκδηλώσεις για όλες τις ηλικίες παιδιών, με διάφορες δραστηριότητες. Δεν κάθισα σε κάποια από τις εκδηλώσεις, άλλωστε είχα πάει περισσότερο για να δώ τα περίπτερα. Μου αρέσει η εφηβική λογοτεχνία κυρίως και διαβάζω κάποιες σειρές. Τον τελευταίο καιρό έχω πιάσει το Skulduggery Pleasant του Derek Landis, της οποίας τα δύο πρώτα βιβλία έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Έχει κυκλοφορήσει και το τρίτο της σειράς στα αγγλικά, ενώ το τέταρτο θα κυκλοφορήσει αργότερα μέσα στην χρονιά.

Όλες οι μεγάλες και οι μικρές εκδόσεις είναι παρούσες, και παρ'όλο τον κόσμο προχωράς άνετα ανάμεσα στα περίπτερα. Οι μεγάλες εκδόσεις έχουν και τα μεγαλύτερα περίπτερα, και αρκετά βιβλία για παιδιά και νέους. Αλλά προσπάθησα να δώ και τους πιο μικρούς εκδότες, μιας και πολλές φορές βρίσκεις πραγματικά εκπληκτικά βιβλία και σε μικρές εκδόσεις.

Διάφοροι χαρακτήρες από παιδικά βιβλία τριγυρίζουν στην έκθεση χαιρετώντας και παίζοντας με τα παιδιά, τα περίπτερα δίνανε μπαλόνια, σακουλίτσες με ημερολόγια και καταλόγους, έχουνε χώρους για να κάτσουν τα μικρά και μεγάλα παιδιά να κοιτάξουνε τα βιβλία που τους ενδιαφέρουν.

Μου άρεσε πολύ η συγκεκριμένη έκθεση, και χάρηκα που είχα την ευκαιρία να την δώ και να τριγυρίσω ανάμεσα στα βιβλία. Είναι μία έκθεση για μικρά και μεγάλα παιδιά. Οπότε τι κάθεστε; Σηκωθείτε αύριο το πρωϊ και πηγαίνετε μία βόλτα. 

Turning the pages online

H Αμερικάνικη Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη (National Library of Medicine) έχει μεταφέρει μερικά παλιά βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή, και μπορείτε να τα δείτε και να τα διαβάσετε, καθώς και να τα τυπώσετε από εδώ:

http://archive.nlm.nih.gov/proj/ttp/books.htm

Θρησκεία και Επιστημονική Φαντασία

Τελικά, οι φανατικοί θρήσκευόμενοι καταντάνε γελοίοι με την ηλιθιότητά τους. Τελευταίο "θύμα" τους η επιστημονική φαντασία, και αγαπημένοι, τουλάχιστον σε μένα, συγγραφείς όπως ο Isaac Asimov (έριξα κλάμα την ημέρα του θανάτου του), ο Carl Sagan (αγαπημένος αστρονόμος και έχω γράψει και εδώ για αυτόν τον διακεκριμένο επιστήμονα), ακόμα και ο Gene Roddenberry, δημιουργός της αγαπημένης μου σειράς επιστημονικής φαντασίας Star Trek!

Τι κοινό έχουν αυτοί οι άνθρωποι; Φυσικά ήταν είτε αγνωστικοί είτε άθεοι, και προωθούσαν την λογική, την κριτική σκέψη, την επιστήμη, τον ουμανισμό, και αγανακτούσαν μπροστά στον δογματισμό και παραλογισμό των διαφόρων θρησκειών.

Αν και στο Star Trek, υπάρχει ένας σεβασμός προς διάφορες κουλτούρες και θρησκείες, οι διάφορες κοσμογονικές ιστορίες αντιμετωπίζονται ως τέτοιες, δηλαδή ως απλές ιστορίες και όχι ως αλήθειες όπως θα θέλανε οι διάφοροι φανατικοί θρησκευόμενοι. Στο Star Trek, τα μηνύματα είναι υπέρ της επιστήμης, υπέρ του ανθρωπισμού, και κατά οποιουδήποτε δογματισμού και παραλογισμού. Υπέρ της ισότητας και κατά του ρατσισμού και μισογυνισμού; άλλωστε το Original Star Trek ήταν σημαντικό και σε αυτόν τον τομέα αφού μία μαύρη και δή γυναίκα ήταν πραγματικό μέλος του πληρώματος σε μία αρκετά σημαντική θέση στην γέφυρα του Enterprise στις αρχδές της δεκαετίας του 1960, όταν στις ΗΠΑ υπήρχαν ακόμα ο ρατσισμός και ο μισογυνισμός. Δυστυχώς, οι φανατικοί θρήσκοι δεν βλέπουν με τα μάτια της λογικής, της κριτικής σκέψης και της ανθρωπιάς, αλλά έχουν δεχτεί τις παρωπίδες του μισογυνισμού, ρατσισμού, παραλογισμού και δογματισμού της θρησκείας.

Αν πάρουμε τον Carl Sagan, η σειρά του Cosmos ήταν και συνεχίζει ακόμα και σήμερα να είναι ένα υπέροχο ταξίδι στο Σύμπαν και στην επιστήμη της αστρονομίας; τα βιβλία του, και ιδίως το αριστούργημά του για μένα, "The Demon Haunted World: Science as a Candle in the Dark", στα ελληνικά "Ο Στοιχειωμένος Κόσμος", είναι μία εισαγωγή στην λογική και στην κριτική σκέψη, στο να μας βοηθήσει να αρχίσουμε να κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις γύρω από τον κόσμο, και να μας δώσει τις βάσεις ώστε να αποφύγουμε να μας κοροϊδέψουν οι κάθε λογείς απατεώνες και θρησκείες. Είναι ένα βιβλίο, που κατά την γνώμη μου, θα έπρεπε να διαβάζεται από όλους. Μάλιστα είναι ένα από τα βιβλία που θέλω να ξαναδιαβάσω.

Όσον αφορά τον Ιsaac Asimov είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Λάτρεψα τα ρομπότ και την Susan Calvin; έχω διαβάσει όλη σχεδόν την Γαλαξιακή Αυτοκρατορία (όχι στις απαίσιες μεταφράσεις του Κάκτου), έχω διαβάσει αρκετά από τα βιβλία του εκλαϊκευμένης επιστήμης. Ήταν από τους πρώτους που προσπαθήσανε και καταφέρανε να φέρουνε την επιστήμη πιο κοντά στον καθημερινό άνθρωπο, και ιδίως στα παιδιά.

Επίσης, η σελίδα έχει και ψευδή στοιχεία, αφού λέει ότι o Isaac Asimov και ο Carl Sagan ήταν εξελιγκτικοί βιολόγοι! Οι ενημερωμένοι από εμάς γνωρίζουμε ότι ο Isaac Asimov ήταν βιοχημικός και ο Carl Sagan αστρονόμος.

Επίσης προς όλους τους δημιουργιστές και στην Ελλάδα, που δυστυχώς υπάρχουν: η εξέλιξη είναι γεγονός. Κανένας θεός δεν μας έφτιαξε, εξελιχθήκαμε από έναν κοινό πρόγονο με τους πιθήκους, και αν πάμε στις απαρχές της ζωής, τότε έχουμε έναν κοινό πρόγονο με όλες τις μορφές ζωής. Οι ιστορίες της Αγίας Γραφής είναι απλά ιστορίες, οι μύθοι τους Χριστιανισμού και δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα!

Και οι υπόλοιποι συγγραφείς που αναφέρονται, προώθησαν μέσα από τα βιβλία τους, αυτό που είναι ανάθεμα στην θρησκεία: την λογική, την κριτική σκέψη, την ανθρωπιά, την ισότητα για όλους, την επιστήμη.

Reaper Man - Terry Pratchett

Ο Τerry Pratchett είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Πάντα επίκαιρος, μέσα από τον κόσμο του Discworld, μας δείχνει τους ίδιους μας τους εαυτούς, με τις χαρές, τις λύπες, και οτιδήποτε μας κάνει ανθρώπινους.

Εχθές τέλειωσα το 11ο βιβλίο της σειράς Discworld, Reaper Man. Δεν γνωρίζω αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, αν και έψαξα στη βιβλιοnet του ΕΚΕΒΙ, δεν το βρήκα. Είναι κρίμα για τους αναγνώστες που δεν γνωρίζουν την αγγλική γλώσσα, αυτά τα βιβλία να μην έχουν μεταφραστεί ακόμα.

Ένας από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες στο Discworld είναι ο Death, ο Θάνατος δηλαδή αυτού του κόσμου. Και σε αυτό το βιβλίο είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Τι γίνεται όταν ο Θάνατος πεθαίνει, και χρειάζεται χρόνος για τον καινούργιο Θάνατο να εμφανιστεί; Που πάει όλη αυτή η ενέργεια των ψυχών;

Αυτά και άλλα πολλά μαθαίνουμε στο συγκεκριμένο βιβλίο. Το βιβλίο, αν και μιλάει για τον Θάνατο, στην πραγματικότητα μιλάει για την ίδια την ζωή. Μιλάει για το πως μερικοί άνθρωποι, αν και ζωντανοί, είναι στην πραγματικότητα νεκροί... Αυτό συμβαίνει με τον μάγο Windle Poons, 130 χρονών, που όταν πεθαίνει, "αναγκάζεται" να ξανμπεί στο σώμα του και να ζήσει. Και αυτές τις τελευταίες μέρες ο Windle Poons, ζεί και ζεί όσα δεν έζησε στα προηγούμενα χρόνια, κλεισμένος στο Unseen University.

Αλλά και ο ίδιος ο Θάνατος, έχει μερικές μέρες για να ζήσει. Πάει στο Discworld, για να περάσει τις τελευταίες μέρες του ως κοινός θνητός, ονόματι Bill Door. Μέσα σε αυτές τις μέρες, ο Θάνατος, ή καλύτερα ο κύριος Door, θα αρχίσει να καταλαβαίνει πως και τι είναι να είσαι ζωντανός, να είσαι θνητός. Αν και γνωρίζει καλά τους κανόνες για την ζωή και τον θάνατο, επεμβαίνει για να σώσει την ζωή ενός μικρού κοριτσιού, και τελικά, νικώντας τον καινούργιο Θάνατο, ξαναπαίρνει την θέση του.

Το Reaper Man είναι από τα καλύτερα βιβλία του Discworld, τουλάχιστον από τα 11 που έχω μέχρι στιγμής διαβάσει [και απομένουν άλλα 19-20 τουλάχιστον προς μεγάλη μου ευχαρίστηση!].

Θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα προς τον Terry, του εύχομαι να μπορέσει να καταπολεμήσει την αρρώστια του, Alzheimer's, για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, και να μπορέσει να μας δώσει ακόμα αρκετά βιβλία σαν το Reaper Man, και καλύτερα...