Itsukushima: στο εσωτερικό του ναού.

Οι πιο πάνω φωτογραφίες είναι από το εσωτερικό ενός από τα κτίσματα του ναού, το Senjokaku. Το Senjokaku άρχισε να κατασκευάζεται το 1597 με διαταγή του Shogun Hideyoshi Toyotomi για να ψάλλονται τα sutras των βουδιστών. Με τον θάνατο του Hideyoshi το 1598, σταμάτησε η κατασκευή του ναού και από τότε έχει παραμείνει χωρίς εξωτερικά τοιχώματα. Το 1872 μετονομάστηκε σε Hokoku Shrine, και αφιερώθηκε στην ψυχή του Hideyoshi Toyotomi. Από τότε είναι βοηθητικός ναός για το ιερό Itsukushima.

Θα πρέπει να κάνω τουλάχιστον ένα ακόμα post με φωτογραφίες, αφού το blogger επιτρέπει μόνο 5 φωτογραφίες ανά post. Και έχω μερικές ακόμα και από το εσωτερικό και από το εξωτερικό του ναού.

Το ιερό Itsukushima στο νησάκι Miyajima

Ένα από τα αξιοθέατα στην Hiroshima είναι το νησάκι Miyajima, με τον ναό Itsukushima. Η πρώτη φωτογραφία είναι από την θαλάσσια πύλη του ιερού ή πύλη Torii όπως λέγονται. Οι πύλες αυτές δείχνουν συνήθως την είσοδο στον ναό. Η συγκεκριμένη, που ονομάζεται Otorii δηλαδή Μεγάλη Torii, είναι από τις πιο πολυφωτογραφημένες πύλες που υπάρχουν.



Τα λιοντάρια θεωρούνται φύλακες των ναών και σε όποιο ναό και αν πήγα, πάντα υπήρχαν 2 λιοντάρια ως φύλακες των ναών, ιδίως σε σιντοϊστικούς ναούς.




Τα γλυπτά φανάρια είναι προσφορές πιστών προς τον ναό για καλή τύχη, για να εξευμενίσουν τους θεούς, γενικά για διάφορους λόγους.

H ιστορία της Sadako Sasaki

H Sadako Sasaki ήταν 2 ετών όταν έσκασε η ατομική βόμβα στην Hiroshima, και βρισκόταν κάπου 2 χιλιόμετρα μακριά από το σημείο μηδέν. Ήταν μία από τους επιζώντες της βόμβας. Το 1954, στην ακόμα τρυφερή ηλικία των 11 ετών, διαγνώστηκε με λευχαιμία.

Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για την ιστορία της. Η Sadako πίστευε ότι εαν φτιάξει αρκετά origami που απεικονίζουν γερανούς, οι θεοί θα την βοηθούσαν να ζήσει, και θα βοηθούσαν να έρθει ειρήνη στον κόσμο. Η επίσημη εκδοχή λέει ότι κατάφερε να φτιάξει περίπου 1300 origami πριν πεθάνει το 1955 στην ηλικία των 12 ετών.

Μία άλλη εκδοχή, αρκετά δημοφιλής, λέει ότι η Sadako πίστευε ότι για να καταφέρει τους θεούς να την βοηθήσουν, και να βοηθήσουν τον κόσμο να βρεί την ειρήνη, χρειαζόταν 1000 γερανούς από origami. Κατάφερε, λένε, να φτιάξει μόνο 644 πριν πεθάνει.

Δεν έχει σημασία ποιά εκδοχή πιστεύετε ή θέλετε να πιστεύετε, σημασία έχει ότι αυτό το κορίτσι είχε την δύναμη να προκαλέσει με την αθωότητα ενός παιδιού. Είχε την δύναμη και την φωνή, αλλά αυτοί που πρέπει να ακούσουν δυστυχώς δεν άκουσαν, και συνεχίζουν να είναι κουφοί.



Οι φωτογραφίες απεικονίζουν το μνημείο στην μνήμη της μικρής Sadako και όλων των παιδιών που πέθαναν από τις συνέπειες της βόμβας, και τους γερανούς από origami που, ακόμα και σήμερα, περαστικοί και μη, αφήνουν στο μνημείο της. Το μνημείο βρίσκεται στο πάρκο της Ειρήνης στην Hiroshima.


Sadako Sasaki's story on Wikipedia

Hiroshima: Το Πάρκο της Ειρήνης και το Μουσείο της Ατομικής Βόμβας

Η πιο πάνω φωτογραφία από το πάρκο της Ειρήνης είναι από τον Θόλο της ατομικής Βόμβας. Στο κουτί μέσα στον Θόλο, υπάρχουν τα ονόματα των ανθρώπων που γνωρίζουμε ότι πέθαναν στην έκρηξη της πρώτης ατομικής βόμβας ή από τις συνέπειές της και, κάθε χρόνο, όλο και κάποιο όνομα προστίθεται, είτε ξεχασμένο, είτε νέο θύμα. Τα λουλούδια είναι από την επέτειο μιας και βρισκόμουν στην Hiroshima 2 μέρες μετά την επέτειο.

Το μουσείο που βρίσκεται στο πάρκο περιέχει φωτογραφίες και αντικείμενα καθώς και κείμενα από την ημέρα της έκρηξης. Δείχνει όλη την φρίκη της ατομικής βόμβας, και δεν μπόρεσα να το δώ όλο. Μετά από λίγα εκθέματα και φωτογραφίες, άρχισα να ψάχνω την έξοδο. Δεν μπορούσα να δώ άλλα, δεν ήθελα να δώ άλλα.

Καθ΄όλη την διάρκεια της επίσκεψης σε αυτό το σημείο, ένοιωθα σαν να ακούω τις κραυγές των θυμάτων, σαν να ένοιωθα τον πόνο και τον τρόμο τους, σαν οι νεκροί να θέλανε να μου μιλήσουν...

Hiroshima: Το Πάρκο της Ειρήνης

Στις 6 Αυγούστου 1945, γράφτηκε μία από τις πιο φρικιαστικές στιγμές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η πρώτη ατομική βόμβα έπεσε στην πόλη της Hiroshima στην Ιαπωνία, καταστρέφοντάς την ολοσχερώς. Ο αριθμός των θυμάτων είναι ακόμα άγνωστος. Η πιο πάνω φωτογραφία απεικονίζει το σημείο μηδέν, δηλαδή το σημείο όπου έπεσε η πρώτη ατομική βόμβα.



Αυτή η φωτογραφία απεικονίζει το μοναδικό κτίριο που επέζησε όπως το βλέπετε από την ατομική βόμβα. Επέζησε διότι ήταν σχεδόν στο σημείο μηδέν, και έχει παραμείνει σαν "μνήμη" της καταστροφής που υπέστη η Hiroshima.



Η φλόγα που ελάχιστα μεν φαίνεται, αλλά είναι σημαντική, είναι η φλόγα που δεν θα σβήσει μέχρι να καταστραφεί και το τελευταίο πυρηνικό όπλο. Άραγε θα καταφέρει η ανθρωπότητα να σβήσει ποτέ την φλόγα αυτή? Η θα συνεχίσουμε να καταστρέφουμε τον κόσμο με τους ηλίθιους πολέμους, και τις ηλίθιες αντιπαλότητες για την θρησκεία, ή ένα κομμάτι γής;



Τα παιδιά και ο ποιητής σε αυτές τις φωτογραφίες. Ένας διάσημος ποιητής της Ιαπωνίας έγραψε ένα ποίημα για τα παιδιά που χάθηκαν λόγω της βόμβας και της ραδιενέργειας που ακόμα και σήμερα επηρρεάζει την Hiroshima.

Kurashiki: μία μικρή πόλη της Ιαπωνίας

Μετά το κάστρο Himeji, επισκεφτήκαμε με το γκρούπ μία μικρή πόλη της Ιαπωνίας ονόματι Kurashiki. Γραφική πόλη με κανάλια, γεφυρούλες και τα παλιά σπίτια ανέγγιχτα από τον χρόνο. Αρκετά από αυτά έχουν μετατραπεί σε μαγαζιά και πανδοχεία, με είδη λαϊκής τέχνης, αντίγραφα έργων και πολλά άλλα τουριστικά και μη είδη.



Στο Kurashiki υπάρχουν και αρκετά μουσεία, με πιο χαρακτηριστικό το Ohara Museum of Art, το οποίο περιέχει έργα γνωστών ευρωπαϊκών ζωγράφων από Picasso, Modigliani μέχρι και τον "Ευαγγελισμό της Θεοτόκου" του El Greco, ή όπως ήταν το αληθινό του όνομα, του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου.



Και μία φωτογραφία με μένα στο Kurashiki.



Μετά το Kurashiki, μπήκαμε στο λεωφορείο για μία πόλη διάσημη σε όλο τον κόσμο, για τις πληγές που της άφησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος: την Hiroshima.

Addendum: τα πατώματα του Himeji

Ευχαριστώ τον Παναγιώτη (Raspk) που μου το θύμισε στο comment του προηγούμενου post.

Τα πατώματα του Himeji, όταν πατάς κάνουν θόρυβο σαν να ακούς πουλάκια. Αυτό για προστασία από διάφορους εγκληματίες. Πράγματι κάνουν αυτόν τον θόρυβο. Είμασταν αρκετοί μέσα στο κάστρο και ακούγαμε τιτιβίσματα από τα πατώματα!

Himeji: το πιο καλοδιατηρημένο κάστρο της Ιαπωνίας

Το κάστρο Himeji έχει ανακυρηχθεί το 1993 από την UNESCO "Παγκόσμια Κληρονομιά". Είναι και το πιο "κινηματογραφικό" κάστρο της Ιαπωνίας, αφού έχει παίξει σε αρκετές ταινίες και σήριαλ, όπως "The Last Samurai", "Ran", "You Only Live Twice", και την παλιά σειρά "Shogun".



Το Himeji άρχισε να κατασκευάζεται το 1580 από τον Hideyoshi Toyotomi. To 1601 o Terumasa Ikeda, γαμπρός του Tokugawa Ieyasu, τότε Shogun της Ιαπωνίας, άρχισε να κτίζει ένα νέο κάστρο το οποίο τελείωσε το 1609. Από τότε το κάστρο δεν έχει υποστεί καταστροφές, ούτε κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.



Επονομάζεται το "Κάστρο του Λευκού Ερωδιού" λόγω των άσπρων τοίχων του. Αυτό οφείλετε στο άσπρο κονίαμα που χρησιμοποιήθηκε επειδή είναι αντιπυρικό. Τα Ιαπωνικά κάστρα κατασκευάζονταν από ξύλο και όχι πέτρες ή άλλο πιο ανθεκτικό υλικό. Γι αυτό τον λόγο, η αντιπυρική προστασία ήταν πάντα σημαντική.



Τα ιαπωνικά κάστρα ήταν ολόκληρες πολιτείες, και περιελάμβαναν σπίτια, μαγαζιά αποθήκες, και ούτω καθ'εξής.


Δυστυχώς δεν μπορούσα να βγάλω φωτογραφίες μέσα στο κάστρο διότι απαγορευόταν. Σε αυτό το κάστρο για να μπείς, πρέπει να βγάλεις παπούτσια, και είτε να περπατήσεις με κάλτσες είτε ξυπόλυτος. Αυτό διότι τα ξύλινα πατώματα του κάστρου, όπως και αρκετών άλλων παλαιών κτισμάτων στην Ιαπωνία, δεν είναι φτιαγμένα για να αντέξουν φθορές από παπούτσια.

Όλες οι πανοραμικές φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί από τον τελευταίο όροφο του κάστρου. Απολαύστε τις, και για περισσότερες πληροφορίες για το κάστρο και την ιστορία του, μπορείτε να επισκεφτείτε τις παρακάτω ιστοσελίδες:

1. Official Site for Himeji Castle
2. Himeji Castle
3. Himeji Castle on Wikipedia
4. UNESCO World Heritage: Himeji Castle

Osaka: Τελευταίες φωτογραφίες

Τράβηξα αυτές τις φωτογραφίες από τον 8ο όροφο του κάστρου της Osaka.



Με αυτές τις φωτογραφίες, τελειώνει και το οδοιπορικό στην Osaka, την πρώτη ημέρα της επίσκεψής μου στην Ιαπωνία στις 6 Αυγούστου 2006.

Osaka: Φωτογραφίες από την περιτείχια τάφρο του κάστρου

Οι πιο πάνω φωτογραφίες είναι από την περιτείχια τάφρο του κάστρου της Osaka.

Το κουκλοθέατρο Bunraku

Ένα από τα παραδοσιακά θέατρα της Ιαπωνίας, το κουκλοθέατρο Bunraku, γεννήθηκε και άνθισε στην Osaka. Είχα την τύχη να το παρακολουθήσω, αν και, λόγω γλώσσας, δεν μπόρεσα να το απολαύσω όπως έπρεπε.

Το Bunraku είναι το πιο ανεπτυγμένο κουκλοθέατρο στον κόσμο. Οι κούκλες κινούν χέρια, πόδια, ακόμα και το στόμα, μέ την βοήθεια τριών ατόμων. Έχουν ύψος 1,20 μέτρα, σχεδόν όσο ένας άνθρωπος. Δύο άτομα είναι πάντα ντυμένα στα μαύρα και με μαύρες κουκούλες. Ο ένας κινεί το αριστερό χέρι ενώ ο άλλος τα πόδια. Αντίθετα ο κύριος μαριονετίστας δεν έχει κουκούλα και κινεί το δεξί χέρι και το κεφάλι.

Στην άκρη της σκηνής υπάρχουν ο αφηγητής και οι μουσικοί. Ο αφηγητής παίζει όλους τους ρόλους, είτε γυναικείους είτε ανδρικούς, μέσα από τους διαλόγους. Οι μουσικοί παίζουν το shamisen, το παραδοσιακό όργανο της Ιαπωνίας και συνοδεύουν την αφήγηση. Αρκετές φορές η αφήγηση είναι μέσω τραγουδιού.

Οι περισσότερες ιστορίες γράφτηκαν τον 18ο αιώνα όπου είχε την μεγαλύτερη άνθιση. Σήμερα, το Bunraku γνωρίζει μία νέα άνθιση, αν και δεν γράφονται νέα έργα. Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας προωθεί το Bunraku και το προστατεύει σαν εθνικό θησαυρό. Μάλιστα το 1984 εγκαινιάστηκε το National Bunraku Theatre στην Osaka, όπου παρακολούθησα και την παράσταση.

Περισσότερες πληροφορίες:

1. Official Bunraku page
2. The Puppet Theatre of Japan: Bunraku

Το κάστρο της Osaka

Η πρώτη επίσκεψη που κάναμε στην Οσάκα ήταν στο κάστρο. Το συγκεκριμένο είναι ανακατασκευή του 1931, και η τελευταία αναστήλωση έγινε την περίοδο 1995-1997.

Το αρχικό κάστρο χτίστηκε το 1583 από τον Hideyoshi Toyotomi. Με τον θάνατο του Toyotomi, την πολιτική δύναμη απέκτησαν οι Tokugawa, οι οποίοι πολιόρκησαν και κατέστρεψαν το κάστρο στο Summer War of Osaka, το 1615. Ο δεύτερος shogun των Tokugawa, o Hidetata άρχισε την κατασκευή ενός μεγαλύτερου κάστρου, το οποίο χρειάστηκε 10 χρόνια για να τελειώσει.

Το 1665, ο κύριος πύργος του κάστρου καταστράφηκε από κεραυνό. Στην συνέχεια, αρκετά από τα κτίσματα πήραν φωτιά και καταστράφηκαν.

Σήμερα, το κάστρο είναι μουσείο με 8 ορόφους. Το μουσείο είναι αφιερωμένο στον Hideyoshi Toyotomi και την εποχή του, και στο Summer War of Osaka. Στον τελευταίο όροφο, έχετε μία όμορφη πανοραμική θέα των κήπων γύρω από το κάστρο καθώς και της Osaka.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το κάστρο της Οσάκα θα βρείτε:

1. Official site
2. Άρθρο του National Geographic για το Summer War of Osaka

Φωτογραφίες από Οσάκα.

Η πρώτη πόλη που επισκέφτηκα στην Ιαπωνία είναι η Οσάκα. Η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ιαπωνίας, και μία από τις πιο βιομηχανοποιημένες.



Αρκετές γνωστές εταιρείες όπως η Sanyo και η Sharp έχουν την βάση τους σε αυτή την πόλη.



Οι φωτογραφίες που βλέπετε τραβήχτηκαν από το Floating Garden Observatory (Kuchu Teien Tenbodai) στο Umeda Sky Building, από ύψος 173 μέτρων.



Το συγκεκριμένο κτίριο βρίσκεται στην περιοχή Umeda, στο βόρειο τμήμα της Οσάκα.

Οι Ιάπωνες, η Coca-Cola και τα Αγγλικά

Μερικές συμβουλές για να ζητήσετε κάποια απλά πράγματα στην Ιαπωνία:

1. Εαν θέλετε "coca-cola", ζητήστε "κόρα".
2. Εαν θέλετε καφέ, ζητήστε "κόχι"
3. Εαν θέλετε παγωμένο καφέ, ζητήστε "άϊζου κόχι"

και ούτω καθ'εξής. Δεν είναι αστείο. Λόγω του ότι η ιαπωνική γλώσσα δεν διαθέτει το γράμμα ¨λ", οι περισσότεροι Ιάπωνες δεν μπορούν να το προφέρουν. Το ίδιο με το "φ". Εκτός βέβαια από τον φθόγγο "φού". Αλλιώς αντικαθιστούν το "λ" με το "ρ" και το "φ" με το "χ".

Επίσης, αν και θα πίστευε κανείς ότι οι Ιάπωνες θα γνώριζαν Αγγλικά ως επί το πλείστον, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι Ιάπωνες δεν γνωρίζουν Αγγλικά. Ακόμα και στα μεγάλα ξενοδοχεία, υπήρχε πρόβλημα συννενόησης με αρκετούς υπαλλήλους, οι οποίοι φωνάζανε κάποιον ο οποίος να γνωρίζει έστω και βασικά Αγγλικά!

Και για του λόγου το αληθές σας παρουσιάζω και μία φωτογραφία από ταμπέλα. Η ταμπέλα βρίσκεται μπροστά από αποβάθρα όπου επιβιβαζόμασταν για να κάνουμε μία βόλτα με ένα καραβάκι στην λίμνη Ashi στους πρόποδες του Fuji. Αλλά για το συγκεκριμένο άλλη φορά. Παρακαλώ κάποιος να μου εξηγήσει τι θέλει να πεί ο ποιητής; Διότι, αν και έμεινα δύο χρόνια στην Αγγλία για σπουδές, στην συγκεκριμένη ταμπέλα δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλουν να πούνε. Στα Αγγλικά βεβαίως. Τώρα όσον αφορά τα Ιαπωνικά... σε καμμιά δεκαριά χρόνια ίσως μπορέσω να τα διαβάσω!

Ταξίδι στην Ιαπωνία

Σήμερα γύρισα από το ταξίδι μου στην Ιαπωνία, συγκεκριμένα ένα 18ήμερο οδοιπορικό στο νησί Χονσού.

Οι Ιάπωνες λένε ότι η Οσάκα είναι η πόλη για να βγάλεις λεφτά, το Κυότο για να ψωνίσεις και το Τόκυο για να διασκεδάσεις.

Τις εντυπώσεις από τις τρείς πόλεις αυτές που επισκέφτηκα καθώς και τις μικρότερες πόλεις, θα αρχίσω να τις γράφω από αύριο. Και όχι μόνο γύρω από πόλεις και μέρη που επισκέφτηκα αλλά και διάφορα άλλα άρθρα γύρω από τους Ιάπωνες , και οτιδήποτε μου έκανε εντύπωση, ή θα πρέπει να ξέρει ο κάθε ταξιδιώτης για την Ιαπωνία.

Η Ελένη και ο Φεβρουάριος

Σήμερα το πρωί πήγα στην κουζίνα του γραφείου για να φτιάξω καφέ για τον λογιστή της εταιρείας. Στην κουζίνα βρισκόταν η Ελένη, η καθαρίστρια του γραφείου.
Η Ελένη πληρώνεται στις αρχές του μήνα. (Σημειωτέον, και σημαντικό, για την αληθινή ιστορία, σήμερα έχουμε 28 Φεβρουαρίου και αύριο 1η Μαρτίου. Δεν είναι δίσεκτο το έτος.)
Η Ελένη, λοιπόν, με ρωτάει:
- Μήπως μπορείς να με πληρώσεις την Παρασκευή, επειδή το Σάββατο είναι 1η του μήνα;
- Ελένη, της απαντάω, αύριο έχουμε 1η Μαρτίου. Ο Φεβρουάριος έχει 28 ημέρες. Την Παρασκευή θα σε πληρώσω.
- Αχ ναι, μου απαντάει, το ξέχνάω συνέχεια. Και πόσες μέρες διαφορά έχει ο Φεβρουάριος με του άλλους μήνες;
- Ανάλογα, της λέω, εαν ο μήνας έχει 30 ή 31 ημέρες. Και κάθε 4 χρόνια ο Φεβρουάριος έχει 29 ημέρες. Τότε είναι δίσεκτο το έτος.
- Δεν το ήξερα αυτό για τον Φεβρουάριο, μου απάντάει. Και γιατί συμβαίνει αυτό;
- Επειδή, της απαντάω, η περιστροφή της Γής γύρω από τον Ήλιο είναι 365 μέρες και κάτι. Οπότε κάθε 4 χρόνια συμπληρώνεται 1 ημέρα για να συμβαδίζουμε με το ηλιακό έτος.

Τώρα, αν κατάλαβε, κατάλαβε.

Φανταστικά ονόματα

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που έγραψα στο Blog. Απλώς δεν είχα έμπνευση. Κάτι πήγαινα να γράψω, δεν έβγαινε, το έσβηνα, άρχιζα κάτι άλλο, πάλι το έσβηνα κλπ. Σήμερα όμως βρτήκα κάτι που μου άρεσε και το παραθέτω εδώ. Το πειρατικό μου όνομα από μία web σελίδα. Απλώς απαντάς σε μερικές ερωτήσεις και νάσου το πειρατικό σου όνομα. Όταν βρώ και άλλες τέτοιες σελίδες (υπάρχουν πολλές) θα παραθέσω τα ονόματά μου σε αυτό το post.

My pirate name is:

Mad Prudentilla Read

Every pirate is a little bit crazy. You, though, are more than just a little bit. Even through many pirates have a reputation for not being the brightest souls on earth, you defy the sterotypes. You've got taste and education. Arr!

Get your own pirate name from fidius.org.

Ο μικρός Νικόλας σε νέες περιπέτειες

Ο μικρός Νικόλας βρίσκεται ξανά αναμεσά μας με νέες περιπέτειες σε 80 ιστορίες. Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους, όπου οι μεγάλοι θα ξαναγίνουν παιδιά, θα θυμηθούν τις δικές τους αταξίες και σκανταλιές` ενώ οι μικροί θα βρούν έναν φίλο και θα μυηθούν στην ομορφιά των βιβλίων.
Μην σας ξεγελάει το μέγεθος του βιβλίου. Οι ιστορίες είναι μικρές, μερικών σελίδων η καθεμία, με όμορφα και απλά σκίτσα. Ιστορίες που διαβάζονται εύκολα, και που μας μεταφέρουν στον κόσμο των παιδιών.
Ο Νικόλας μας δείχνει τον κόσμο μέ την ματιά ενός παιδιού, και αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα των ιστοριών του: η κριτική ματιά ενός παιδιού στον κόσμο των μεγάλων. Μέσα από τις περιπέτειες του Νικόλα ξεπηδάνε οι αδυναμίες των μεγάλων και μικρών δοσμένες με απλές λέξεις και φράσεις, ακριβώς όπως θα έγραφε ένα παιδί.
Το βιβλίο γράφτηκε από ένα μεγάλο παιδί, τον Ρενέ Γκοσιννύ, που είναι και λογοτεχνικός πατέρας του Αστερίξ, του Λούκυ Λούκ και πολλών άλλων ηρώων που έχουν κάτι να πούν όχι μόνο για την εποχή που γράφτηκαν αλλά για κάθε εποχή. Έτσι και ο μικρός Νικόλας.
Εικονογραφήθηκε από ένα ακόμα μεγάλο παιδί τον Ζαν Ζακ Σανπέ. O Σανπέ έχει εικονογραφήσει εξώφυλλα του New Yorker, και ακόμα και σήμερα συνεχίζει να διασκεδάζει με τα σκίτσα του στην Paris Match και Figaro Literaire.
Είναι κρίμα που ο Γκοσιννύ δεν πρόλαβε να χαρεί αυτή την επάνοδο του μικρού Νικόλα στα λογοτεχνικά δρώμενα του επίγειου αυτού κόσμου, μιας και απεβίωσε το 1977 στην ηλικία των 51 ετών.

Tim Burton's Corpse Bride

Σας αρέσουν τα παραμύθια; Εαν ναί τότε θα σας αρέσει οπωσδήποτε η νέα ταινία του Tim Burton. Εαν όχι, τότε το Corpse Bride θα σας αλλάξει γνώμη. Είναι μία όμορφη, τρυφερή ιστορία. Μία ιστορία αγάπης αλλά και ανεκπλήρωτων ονείρων. Μία ιστορία που, αν και έχει να κάνει με πεθαμένους, υμνεί την ζωή και την αγάπη.
Ο Tim Burton μας δίνει άλλη μία εξαίσια ταινία, στο ίδιο στύλ του Nightmare Before Christmas, αν και με καλύτερο animation και γραφικά. Για μία ακόμη φορά συνεργάζεται με τον Danny Elfman στην μουσική και τα τραγούδια, και με τον Johnny Depp στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Victor.
Άραγε πότε θα βγεί σε DVD;

Night's Dawn Trilogy

Τελειώνοντας την τριλογία έχω να πώ ένα πράγμα: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ. Μπορεί να είναι μεγάλη (3 βιβλία των 1200 σελίδων περίπου το καθένα στα αγγλικά), αλλά αξίζει τον κόπο και τον χρόνο. Αλλά ας αρχίσουμε με τα βασικά.
Η τριλογία είναι του Peter F. Hamilton και αποτελείται από τα εξής βιβλία:

1. The Reality Dysfunction
2. The Neutronium Alchemist
3. The Naked God

Το πρώτο βιβλίο έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά σε δύο τόμους με τίτλο "Η δυσλειτουργία της πραγματικότητας". Ελπίζω σύντομα να κυκλοφορήσουν και τα υπόλοιπα βιβλία καθώς και το Confederation Handbook που αποτελεί κατά κάποιον τρόπο έναν οδηγό στο σύμπαν του Hamilton. Επίσης την σειρά συμπληρώνει ένα βιβλίο με ιστορίες στο ίδιο σύμπαν με τίτλο "A Second Chance at Eden".

Η ιστορία των βιβλίων είναι απλή αλλά και πολύπλοκη συνάμα. Εξελίσσεται σε μία εποχή κάπου 600 χρόνια στο μέλλον όταν ο άνθρωπος έχει ανακαλύψει άλλους πλανήτες και πολιτισμούς και αρχίζει να εξαπλώνεται στο γαλαξία, σε παρθένους πλανήτες. Το σύμπαν του είναι άρτια δομημένο με σωστές μελλοντικές προβλέψεις, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα. Λόγω κάποιου συμβάντος, ανοίγει μία πύλη μεταξύ της διάστασης όπου βρίσκονται οι ψυχές των πεθαμένων και της δικής μας. Οι ψυχές των πεθαμένων επιστρέφουν με το να μπαίνουν και να εξουσιάζουν τα σώματα ζωντανών ανθρώπων. Οι κατεχόμενοι έχουν μία ενεργειακή δύναμη με την οποία εξουσιάζουν την ύλη. Μπορούν επίσης να δημιουργήσουν και την λευκή φωτιά, ένα είδος επιθετικής ενέργειας με την οποία προστατεύουν τον εαυτό τους. Κοντά σε κάποιον κατεχόμενο όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές θέτονται εκτός λειτουργίας λόγω του ενεργειακού πεδίου που εκπέμπουν.

Η ανθρώπινη φυλή μαθαίνει ότι ο καθένας μας έχει μία αθάνατη ψυχή, ότι υπάρχει μία διάσταση κόλασης όπου εγκλωβίστηκαν οι ψυχές που επιστρέφουν. Πως ανταποκρίνονται οι διαφορετικοί άνθρωποι σε αυτό; Πως ανταποκρίνονται οι κυβερνήσεις; Και ποιά είναι η πραγματική αλήθεια, αν υπάρχει, των νεκρών και του σύμπαντος;
Όλα αυτά τα ερωτήματα τίθενται και απαντιούνται σε μία καταπληκτική τριλογία βιβλίων.

Η απάντηση δεν βρίσκεται, σύμφωνα με τον Hamilton, στην θρησκεία αλλά στην επιστήμη και στον ίδιο τον άνθρωπο. Δεν μιλάει για τον Θεό ή την εκκλησία, αλλά για τον άνθρωπο τον ίδιο. Για τις πεποιθήσεις του ανθρώπου και πως πρέπει ο άνθρωπος να αλλάξει όταν βρίσκει την πραγματική αλήθεια. Και πως θα έπρεπε ο άνθρωπος να αλλάξει και σήμερα, να προχωρήσει πραγματικά μπροστά και να αρχίσει να λύνει τα σημαντικά προβλήματα που υπάρχουν.