Rational Skepticism: Νέο παγκόσμιο forum για την αθεϊα.

Καιρό έχω να γράψω εδώ, αλλά ήμουν αρκετά απασχολημένη με τα γεγονότα στο forum του Richard Dawkins που έκλεισε τις πόρτες του για πάντα. Για πληροφορίες σχετικά με την όλη υπόθεση, ένας από τους πρώην admin του forum έγραψε τα γεγονότα όπως ακριβώς γίνανε:

Death of the Dawkins Forum - The world's busiest forum closes

Μέχρι την στιγμή που έκλεισε ήμουν Global moderator στο συγκεκριμένο forum. Αλλά δεν έχω σκοπό να μιλήσω άλλο για το κλείσιμο του forum, άλλωστε οι περισσότεροι από τους admins και mods του forum έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε και να απαντάμε σε διάφορες δημοσιεύσεις περί του θέματος. Ποτέ δεν θελήσαμε να πάρει όση δημοσιότητα πήρε, απλά θέλαμε να πούμε τα πράγματα όπως έγιναν.

Η κοινότητα που δημιουργήθηκε σε εκείνο το forum όμως, συνεχίζει ακάθεκτη. Βρήκαμε νέο καταφύγιο, και ένα νέο forum δημιουργήθηκε, και πολλοί από τους συντελεστές βρισκόμαστε στο νέο forum. Εαν θέλετε να έρθετε, όλοι είσαστε ευπρόσδεκτοι στο νέο forum:

Rational Skepticism

Στα ελληνικά, για όσους θέλουνε να μιλήσουνε για αθεϊα, αγνωστικισμό, πίστη, θρησκεία, μπορούν να έρθουν στο ελληνικό forum άθεων και να μας βρούν εδώ:

Αθεϊα

Kαι μην ξεχνάτε και το blog της αθεϊας, όπου θα βρείτε πολλά άρθρα, και πολλά ενδιαφέροντα, σχετικά με την θρησκεία, την αθεϊα και ακόμα περισσότερα:

Atheia.gr: Ένα συλλογικό ιστολόγιο για την αθεϊα

Όσοι άπιστοι (αλλά και πιστοί) προσέλθετε !

Γάτες ενάντια σε Αρκούδες

Γάτες 1 Αρκούδες 0

Γάτες 2 Αρκούδες 0

Οι γάτες είναι πραγματικά καταπληκτικά ζώα, και τις λατρεύω.

Percy Jackson and the Lightning Thief - Rick Riordan

Εδώ θα μιλήσω για το βιβλίο και όχι για την ταινία. Δεν έχω δεί την ταινία, άλλωστε σήμερα βγαίνει στους κινηματογράφους στην Ελλάδα. Και μάλλον θα την δώ μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά με τίτλο "Ο Πέρσυ Τζάκσον και ο Κλέφτης της Αστραπής", ιδιαίτερα λόγω της ταινίας, και μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Άλλωστε κι εγώ λόγω της ταινίας το αγόρασα για να το διαβάσω, απλά προτίμησα την πρωτότυπη αγγλική έκδοση.

Ας επιστρέψουμε όμως στο βιβλίο. Ο Percy (Perseus = Περσέας) Jackson είναι ένα 12χρονο αγόρι με διάφορα μαθησιακά προβλήματα και τον έχουν απελάσει από όλα τα σχολεία μέχρι στιγμής. Ο Percy ανακαλύπτει όμως, ότι είναι ημίθεος, γιός ενός από τους πιο ισχυρούς θεούς του αρχαιοελληνικού πάνθεου: του Ποσειδώνα. Οι δυνάμεις του έχουν να κάνουν με το νερό, άλλωστε ο Ποσειδώνας είναι ο θεός των θαλασσών και όλων των υδάτινων πόρων.

Κάποιος έχει κλέψει τον πρωτότυπο κεραυνό του Δία και την περικεφαλαία του Άδη, και οι θεοί αλληλοκατηγορούνται. Ο Δίας νομίζει ότι ο Ποσειδώνας είναι υπεύθυνος, και ότι την κλοπή την έκανε ο Percy, ο Ποσειδώνας θεωρεί ότι το έκανε ο Άδης, ο Άδης πάλι θεωρεί υπεύθυνο τον Ποσειδώνα... Ο Percy πρέπει να μάθει ποιός πραγματικά βρίσκεται πίσω από την κλοπή αυτή, και να επιστρέψει τα κλεμμένα αντικείμενα. Μαζί του θα ταξιδέψουν μέχρι το παλάτι του Άδη και τα Τάρταρα, η Annabeth, ημίθεη κόρη της Αθηνάς, και ο Grover, σάτυρος και προστάτης του Percy.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 11 εως, θα έλεγα, 15 χρονών, αλλά και σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, που αρνούνται να μεγαλώσουν. Γενικά, το βιβλίο μου άφησε θετικές εντυπώσεις. Η ιστορία λίγο-πολύ γνωστή, με τον 12χρονο με κάποια προβλήματα να ανακαλύπτει ότι έχει κάποιες ιδιαίτερες δυνάμεις και ότι η μοίρα του κατά κάποιον τρόπο είναι προδιαθετημένη για κάτι σημαντικό. Και ως συνήθως, και το backplot που δένει όλα τα βιβλία μαζί, αρχίζει από αυτό το βιβλίο και φανερά.

Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, αλλά δεν ξέρω εαν είναι ο 12χρονος που το γράφει, ή απλά ένας μεγαλύτερος Percy, που θυμάται τις περιπέτειές του και τις καταγράφει για οποιονδήποτε λόγο. Μερικές φορές φαίνεται σαν να είναι ο 12χρονος που το γράφει, μερικές φορές κάποιος μεγαλύτερος. Ίσως σε κάποια σημεία να χρειαζόταν λίγο περισσότερη προσοχή ως προς το ύφος του κειμένου.

Σαν ιστορία, γενικά με κράτησε το βιβλίο. Είχε δράση και ένταση, καλές περιγραφές, πιστευτούς χαρακτήρες, ιδίως από την στιγμή που όλοι βασίζονται στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Πραγματικά φαίνονται οι γνώσεις του Riordan γύρω από την ελληνική μυθολογία, και δεν την κατακρεουργεί. Αντίθετα της φέρεται με σεβασμό, και οι αναφορές σε αρχαίους μύθους και μυθικά γεγονότα είναι ακριβή και σωστά.

Πρέπει να πώ ότι είμαι ολίγον τι προκατειλημμένη σε ότι αφορά την ελληνική μυθολογία. Θέλω να διαβάζω οτιδήποτε έχει σχέση με αυτήν, είτε πρόκειται για ιστορίες βασισμένη σε αυτήν, είτε πρόκειται για τους ίδιους τους μύθους... Το βιβλίο το άρχισα μπορώ να πώ με κάποια προκατάληψη ενάντια του, επειδή θεώρησα ότι μπορεί να είχαμε άλλο ένα κατακρεούργημα της ελληνικής μυθολογίας. Πραγματικά χάρηκα που έκανα λάθος, και που το βιβλίο σέβεται την αρχαία ελληνική μυθολογία.

Με λίγα λόγια, δώσε μου μία καλή ιστορία με θεούς του Ολύμπου, και με έχεις πείσει. Και εδώ αυτό συνέβη. Επαναλαμβάνω: το βιβλίο είναι για ηλικίες 11-15 και για όσους έχουν αφήσει ένα κομμάτι του εαυτού τους σε εκείνη την ηλικία. Θέλω να δώ την ταινία, και να δώ αν αυτή την φορά το Hollywood έκανε καλή δουλειά ή εαν πάλι τα κάνανε μαντάρα στην ταινία. (Harry Potter κανείς;)

Αν θα πάρω τα επόμενα; Φυσικά και ναι, θέλω να μάθω σε τι περιπέτειες θα μπεί ο Percy, και θέλω πραγματικά να δώ πως θα χρησιμοποιήσει το backplot o Riordan.

X-Faxtor: Σταύρος For The Win!

Πολύ το χάρηκα που ο Σταύρος νίκησε εχθές το X-Factor. Είναι ελάχιστοι οι καλλιτέχνες σαν τον Σταύρο. Μου αρέσει η ζεστασιά στην φωνή του, μου αρέσουν οι διασκευές που κάνει. Παίρνει τα τραγούδια και τα κάνει δικά του. Ελπίζω να συνεχίσει έτσι.

Γενικά δεν βλέπω τηλεόραση, αλλά το φετεινό X-Factor ήταν αρκετά καλό, και είχε πραγματικά καλούς τραγουδιστές και γκρούπ.

Θα ήθελα να είχαν φτάσει οι Pale Faces μέχρι τον τελικό. Έχουν στυλ, ο τραγουδιστής έχει φοβερή φωνή. Έπρεπε να είχαν φτάσει μέχρι τον τελικό. Περιμένω να δώ πότε θα ηχογραφήσουν.

Oi 48 Ωρες μου άρεσαν απίστευτα καθ'όλη την διάρκεια του X-Factor και αυτοί. Ελπίζω να συνεχίσουν και ελπίζω να δούμε το δικό τους δίσκο σύντομα στα δισκάδικα.

Αν και δεν είμαι και πολύ φαν της ελληνικής λαϊκής σκηνής, πρέπει να πώ πραγματικά ότι η Πωλίνα με εντυπωσίασε με την φωνή της. Και της αξίζει να συνεχίσει.

Honorable mention η Χαρίκλεια. Δεν κατάλαβα ποτέ πως μπόρεσε να μείνει ο Νικηφόρος στο παιχνίδι, που πραγματικά δεν μου άρεσε καθόλου μα καθόλου, και έφυγε η Χαρίκλεια. Θεωρώ ότι μπορούσε να δώσει πολύ καλύτερες εμφανίσεις από μερικά άτομα που φύγανε μετά από την Χαρίκλεια.

Torchwood - Children of Earth

Η τελευταία σαιζόν του Torchwood, είναι ένα special 5 επεισοδίων ονόματι Children of Earth. Το καλύτερο επεισόδιο μέχρι στιγμής. Πολλές εκπλήξεις, αρκετά twist στο σενάριο, είναι πραγματικά αυτό που ζητούσα από το Torchwood. Και, εαν συνεχιστεί η σειρά όπως λένε, περιμένω πολλά περισσότερα.

Η ιστορία απλή αλλά και πολύπλοκη συνάμα: εξωγήϊνοι χρησιμοποιούνε τα παιδιά σε όλο τον κόσμο για να στείλουν ένα μήνυμα στην Γη. Ερχόμαστε. Απλά, ερχόμαστε τίποτε άλλο. Ποιοί είναι; Για ποιό λόγο όμως χρησιμοποιούν τα παιδιά για να μιλήσουν; Για ποιόν λόγο έρχονται; Έχουν ξανάρθει, και ποιά η σχέση με τον Jack;

Παρακάτω έχει spoilers, οπότε εαν δεν το έχετε δεί, και δεν θέλετε να μάθετε κάποιες λεπτομέρειες μην διαβάσετε το υπόλοιπο.

 

Λέγονται 4-5-6 και έχουν ξανάρθει. Σε αντάλλαγμα για το αντιβιοτικό για έναν πανίσχυρο ιό, το 1965 είχαν ζητήσει 12 παιδιά. Τώρα όμως ζητάνε το 10% των παιδιών της Γης; Για ποιό λόγο όμως; Τι θέλουν από τα παιδιά της Γης; 

Ο Jack, ο Ianto και η Gwen πρέπει να μάθουν τι γίνεται. Αλλά το Torchwood καταστρέφεται, ο Jack είναι φυλακισμένος, η Gwen και ο Ianto φυγάδες. Βρίσκουν μία αναπάντεχη βοήθεια. Είναι όμως αρκετή; Θα προλάβουν να κάνουν οτιδήποτε πριν την αποστολή των 'μονάδων';

Στην προσπάθεια του Torchwood, οι 4-5-6 απαντάνε, απελευθερώνοντας ένα αέριο στο κτίριο όπου φιλοξενούνται, σκοτώνοντας όλους όσους βρίσκονται μέσα. Ανάμεσα στα θύματα βρίσκεται και ο Ianto. Το Torchwood έχει χάσει την μάχη, η Gwen και ο Rhys επιστρέφουν στο Cardiff, ο Jack φυλακίζεται.

 

Απελευθερώνεται όμως, από τους ίδιους τους ανθρώπους, που προσπάθησαν να τον σκοτώσουν. Για να σώσει όμως την Γη, και τα εκατομμύρια παιδιά της, ο Jack πρέπει να θυσιάσει τον ίδιο του τον εγγονό...

'Όλα αυτά έχουν μία βαθιά επίδραση στον Jack. Λίγους μήνες μετά, αποχαιρετάει την έγκυο στο πρώτο της παιδί Gwen και τον Rhys, και φεύγει προς τα άστρα. 

Πάλι ο Davies μας άφησε με μία πικρία, με όλα τα γεγονότα της σειράς, και τα έχει δέσει με τα γεγονότα στο Doctor Who, τουλάχιστον όσον αφορά την αλληλουχία των γεγονότων. Είναι μετά από αυτά τα γεγονότα που βρίσκει ο Doctor τον Jack, για τον αποχαιρετισμό πριν την αναγέννηση. 

Ελπίζω σε περισσότερο Jack και Gwen στο μέλλον, έστω και ως guest star στο Doctor Who. Θα ήθελα πολύ να τους ξαναδώ, είναι από τους πιο ζωντανούς χαρακτήρες που έχω δεί. Φαντάζεστε τον Rhys στο TARDIS; 

Kαι πληροφορίες θέλουνε, το πρώτο επεισόδιο της 5ης σαιζόν Doctor Who να παίζετε στις 13 Μαρτίου. Οι ίδιες πληροφορίες θέλουν την River Song να επιστρέφει στο Doctor Who, στο τέταρτο επεισόδιο της σαιζόν. 

Θέλω περισσότερο Torchwood. Θέλω περισσότερο Doctor Who.

A Brief History of Pretty Much Everything

Φαντασία, εφευρετικότητα, και χιούμορ. Τι άλλο να θέλει κανείς από ένα σύντομο video...

Μέσω Bad Astronomy

The placebo effect - Ben Goldacre

Συμφωνώ απόλυτα με τον Goldacre. Προσωπικά, δεν μου αρέσει να μου λένε ψέμματα, ιδίως για την υγεία μου. Προτιμώ να έχω ένα καλύτερο περιβάλλον στα ιατρεία και τα νοσοκομεία όπου θα αισθάνομαι πιο άνετα, παρά να με γεμίσουν με κάλπικες θεραπείες και χάπια.

Αν το Video το δείτε στο youtube κατ'ευθείαν έχει και αγγλικούς υπότιτλους.

Ο Ben Goldacre είναι συγγραφέας του βιβλίου Bad Science, το οποίο δεν βλέπω να έχει ακόμα μεταφραστεί στην Ελλάδα.

Torchwood - Season 2

 

Η δεύτερη σαιζόν αρχίζει καλά, και λές ότι ίσως αυτή η σαιζόν να είναι κάπως καλύτερη από την προηγούμενη. Αρχίζει με έναν γνωστό guest star, τον James Masters στον ρόλο του Captain John, παλιού γνώριμου (και όχι μόνο) του Jack, και Time Agent. 

Αλλά, μετά αυτή την φωτεινή στιγμή έχουμε μία από τα ίδια, κι ας έχουμε και την Martha Jones να έρχεται στο Torchwood για μερικά επεισόδια, κι ας έχουμε ένα twist με τον Owen στα επεισόδια!

 

Ο Owen είναι νεκρός, αλλά ο Jack βρίσκει ένα δεύτερο γάντι και τον επαναφέρει στην ζωή. Αλλά μαζί με τον Owen έρχεται και κάτι άλλο. Με το τέλος του επεισοδίου και την λύση του γρίφου, ο Owen παραμένει ένας νεκροζώντανος! Και ενώ θα μπορούσαν να στήσουν κάποια ιστορία, ένα backplot γύρω από τον Owen, τον αναλώσανε σε συναισθηματικές στιγμές, και σε κωμικές ατάκες.

Εντάξει το ξέραμε ότι η Gwen και ο Rhys θα παντρευόντουσαν. Ήταν ανάγκη να δούμε άλλο ένα επεισόδιο με θέμα τον γάμο και τα παρατράγουδα μίας εξωγήϊνης εγκυμοσύνης [ή βάλε οποιοδήποτε άλλο κλισέ με γάμους εδώ]; Κάθε σειρά σχεδόν αναλώνεται με ένα τέτοιο επεισόδιο, και ίσως 1-2 να έχουν προσφέρει κάτι καλό.  Και ο χαρακτήρας της Gwen ίσως να ειναι ο αγαπημένος μου, για την ανθρωπιά της από την μία αλλά και την δυναμή της από την άλλη. 

'Ισως το καλύτερο επεισόδιο της σαιζόν να είναι το Adrift, όταν η Gwen αναλαμβάνει να βρεί έναν 14χρονο που χάθηκε μυστηριωδώς. Τι κρύβει ο Jack; Είναι καλύτερο να μάθευτεί η πραγματικότητα ή είναι καλύτερα να ζείς με την ελπίδα;

Η Toshiko είναι πανέξυπνη και θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την τεχνογνωσία και την εφευρετικότητά της πολύ καλύτερα, αλλά την αναλώνουν σχεδόν σε όλη την σειρά (από την πρώτη σαιζόν), σε συναισθηματισμούς με τον Owen ή το επεισόδιο με τον στρατιώτη του παρελθόντος. Και σίγουρα είναι δυναμική και εφευρετική, και κρύβει μέσα της περισσότερα, πολλά περισσότερα απ'όσα μας δείξανε οι σεναριογράφοι.

Μόνο ο Ianto δεν είχε δικό του επεισόδιο στην δεύτερη σαιζόν, αυτό το είδαμε στην πρώτη σαιζόν, με το χειρότερο επεισόδιο της σαιζόν εκείνης, το Cyberwoman. Από εκεί και πέρα δεν έχω κάτι να πώ, θα έπρεπε να τον χρησιμοποιήσουν καλύτερα, αφού υποτίθεται ότι δούλευε και για το Torchwood 1 του Λονδίνου, μέχρι την μάχη του Canary Wharf (Doctor Who, Doomsday). 

Καλύτερα επεισόδια της σαιζόν, είναι τελικά τα δύο επεισόδια με guest star τον James Masters ως Captain John, και το Adrift.

Με το τέλος της δεύτερης σαιζόν, στο Torchwood έχουν απομείνει ο Jack, o Ianto και η Gwen. H Toshiko είναι νεκρή από τον Gray, και ο Owen εξατμίστηκε σώζοντας την πόλη από τον πυρηνικό αντιδραστήρα (τι έχασε, τι κέρδισε, νεκρός ήταν την μισή σαιζόν). Για να δούμε τι θα δούμε στην τρίτη σαιζόν, ένα Special 5 επεισοδίων ονόματι Children of the Earth.

H Lancet αποσύρει το άρθρο του Wakefield

To 1998 ο Andrew Wakefield είχε γράψει ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό The Lancet, όπου έδειχνε κάποιου είδους σχέση μεταξύ εμβολίων και αυτισμού. Αυτή η σχέση είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτη όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες που γίνανε μετά την δημοσίευση αυτού του άρθρου.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2010, το περιοδικό Lancet απέσυρε το άρθρο του Wakefield λόγω ανήθικης συμπεριφοράς και παραποίησης αποτελεσμάτων. Και μάλιστα πρόκειται να δικαστεί για αυτές τις ανηθικότητες. Ο κύριος αυτός έφτασε μέχρι το σημείο να δινει χρήματα σε παιδιά στα παιδικά πάρτυ του γιού του για να τους πάρει αίμα για την έρευνά του! Ο κύριος Wakefield είναι υπέυθυνος για πολλούς θανάτους, επειδή έδωσε τροφή στα κινήματα ενάντια του εμβολιασμού, με το άρθρο του.

Παράδειγμα, το ότι από την δημοσίευση του άρθρου του το 1998, ο εμβολιασμός για την ιλαρά στην Αγγλία και την Ουαλλία έπεσε από το 92% το 1998 σε ποσοστό κάτω του 80% το 2008. Τα κρούσματα ιλαρά από 56 που ήταν το 1998, έχουν ανέβει σε 1348 το 2008. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 2 παιδιών από ιλαρά, λόγω μη εμβολιασμού τους, καθώς και επίσης αρκετά μη εμβολιασμένα παιδιά βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση λόγω της ασθένειας, και αναπνέουν μέσω αναπνευστικών συσκευών σε νοσοκομεία της Αγγλίας και της Ουαλλίας.

Πόσα ακόμα παιδιά έχουν πεθάνει, ή θα πεθάνουνε επειδή το κίνημα των αντιεμβολιαστών τα εμποδίζει από το να εμβολιαστούν; Πόσα παιδιά θα μείνουν παράλυτα επειδή δεν μπορούν να κάνουν εμβόλια; Πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ΝΑΙ στον εμβολιασμό, και να πηγαίνουμε τα παιδιά μας στον γιατρό για εμβόλια.

Ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος για την υγεία των παιδιών μας αλλά και για την υγεία όλων μας. Ασθένειες που είχαν εξαφανιστεί στον δυτικό κόσμο κάνουν την επανοδό τους, ακριβώς λόγω μη εμβολιασμού παιδιών. Εμβολιάζετε τα παιδιά σας. Πείτε ΝΑΙ στα εμβόλια.

Torchwood - Season 1

Αφού λοιπόν τέλειωσα και με τα Specials του Doctor Who, είπα να αρχίσω να βλέπω το Torchwood, spin-off του Doctor Who, με πρωταγωνιστή τον Jack Barrowman ως Captain Jack Harkness.

Γενικά, σαν σειρά, σου κρατάει το ενδιαφέρον. Αλλά από την στιγμή που ξέρεις ότι πρόκειται για Captain Jack Harkness, και Torchwood... περιμένεις κάποια πράγματα. Και πραγματικά περίμενα πολλά περισσότερα από την σειρά, από την κιόλας πρώτη σαιζόν.

Η σειρά έχει ενδιαφέροντες χαρακτήρες που θα μπορούσαν να λάμψουν με τα κατάλληλα σενάρια. Αλλά αυτό που λείπει είναι εκείνο το σενάριο που θα απογειώσει την σειρά, έστω και για ένα επεισόδιο. Στην πρώτη σαιζόν αυτό λείπει τελείως. Τα επεισόδια είναι πολύ καλά, αλλά δεν έχουν αυτό το κάτι που θα τα κάνει να ξεχωρίσουν. Ούτε σε ένα επεισόδιο δεν συμβαίνει αυτό.

 

Η σειρά θα μπορούσε να έχει επεισόδια επικεντρωμένα στο παρελθόν του Jack, άλλωστε ήταν Time Agent, τριγύρισε με τον αγαπημένο μας Timelord στο χώρο και τον χρόνο, και σίγουρα θα μπορούσαν να υπάρξουν μερικές ιστορίες με το παρελθόν του. Αυτά όμως φαίνεται ότι τα αφήσανε για την δεύτερη σαιζόν, αφού αρχίζει με ένα πολύ ενδιαφέρον επεισόδιο. Αλλά για την δεύτερη σαιζόν, σε επόμενη δημοσίευση. 

 

Το καλύτερο επεισόδιο της σαιζόν κατά την γνώμη μου είναι το They Keep Killing Suzie. Εδώ η ομάδα του Torchwood χρησιμοποιεί ένα ιδιαίτερο γάντι για να επαναφέρει την Suzie στην ζωή για 1-2 λεπτά και να τις αποσπάσουν πληροφορίες. Η διαδικασία είναι επιτυχής, μόνο που η Suzie αρνείται να  πεθάνει.

Άραγε το γάντι αυτό μήπως είναι το ίδιο με του Rassilon από το End of Time; Πολύ μοιάζουν, τα δύο γάντια. Απλά το End of Time, είναι μεταγενέστερο της πρώτης σαιζόν Torchwood. 

Συνεχίζω, με το Out of Time, ένα από τα καλύτερα επεισόδια της πρώτης αυτής σαιζόν, κι εδώ έχουμε ένα από τα καλύτερα σενάρια όσον αφορά τους χαρακτήρες της σειράς. Από τον Jack εως την Gwen και τον Owen, μας δείχνουν τις πιο ανθρώπινες πλευρές τους.

 

Για να κλείσω την τριάδα καλύτερων επεισοδίων, θα πώ το Combat. Εδώ έχουμε ένα Owen Harper επεισόδιο, όπου φαίνεται όχι μόνο η επιρροή των γεγονότων του Out of Time, αλλά και ότι υπάρχει κάτι που ο Owen κρύβει βαθιά μέσα του.

Τελευταία σκηνή της πρώτης σαιζόν, βλέπουμε το χέρι του Doctor να φωτίζει, τον γνώριμο ήχο του TARDIS όταν εμφανίζεται...

Κλείνοντας, θα πώ ότι ευχαριστήθηκα την σειρά και το κάθε επεισόδιο. Αλλά όπως είπα λείπει αυτό το επεισόδιο που θα κάνει την σειρά να ξεχωρίσει. Οι δυνατότητες υπάρχουν, και όχι μόνο λόγω Jack...

Doctor Who - 2008 - 2009 Specials - David Tennant

 

Και με αυτό φτάνουμε στα τελευταία επεισόδια του David Tennant ως Doctor. Από την νέα σαιζόν που θα αρχίσει κάπου τον Μάρτιο, θα έχουμε νέο πρωταγωνιστή, αλλά για αυτό θα πώ στο τέλος της δημοσίευσης αυτής. 

Πρώτα απ'όλα έχουμε το The Next Doctor, το Χριστουγεννιάτικο επεισόδιο του 2008, όπου ο Doctor αναμετριέται με Cybermen στο Λονδίνο του 1851. Guest star ο David Morrissey ως δεύτερος Doctor! Αλλά είναι ο δεύτερος Doctor πραγματικά μία από τις επόμενες αναγεννήσεις του Timelord, ή υπάρχει κάτι άλλο στην μέση; Η απάντηση βρίσκεται σε ένα ρολόϊ, παρόμοιο με τα ρολόγια που έχουν και ο Doctor στο Human Nature/Family of Blood αλλά και ο Master στο Utopia.

Ως επεισόδιο ήταν καλό, και εδώ αρχίζει να φαίνεται η επιρροή των γεγονότων στον Doctor από τα γεγονότα στο The Stolen Earth/Journey's End. Δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο ως ιστορία, αλλά πάλι ξεχωρίζουν οι ερμηνείες τόσο του David Tennant, όσο και του David Morrissey. Οι δυό τους κάνουν ένα πραγματικά καλό δίδυμο, ιδίως όσο νομίζει ο Morrissey ότι είναι πραγματικά ο Doctor. Ιδίως η αρχική σκηνή με το σκοινί είναι πραγματική απόλαυση! 

Planet of the Dead το επόμενο επεισόδιο και Lady Christina De Souza, να έχει βρεθεί με τον Doctor και άλλους σε έναν νεκρό πλανήτη, που όμως κρύβει ένα θανάσιμο εχθρό. Κρίμα που δεν είχαμε άλλη μία σαιζόν με τον Tennant ως Doctor, είχε δέσει πολύ καλά με την Michelle Ryan, που ενσαρκώνει την Lady Christina. Θα ήθελα μία σαιζόν με τους δυό τους, θα ήταν αρκετά ενδιαφέρον. Σε αυτό το επεισόδιο φαίνεται πραγματικά ότι έχει επηρρεαστεί από τα λόγια του Davros, αφού, αν και θα μπορούσε να πάρει μαζί την Christina, την αφήνει πίσω στην Γη. 

Δεν έχω να πώ κάτι για το επεισόδιο, δεν μπορώ να πώ ότι έχει κάτι το ιδιαίτερο ως ιστορία, ως σενάριο' πάλι είναι οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών που κάνουν την διαφορά. Η αντίθεση μεταξύ τους αλλά και το πόσο όμοιοι είναι σε κάποιες στιγμές. Το πως νοιώθει ο Doctor μετά το τέλος της 4ης σαιζόν, είναι αισθήματα που ο David Tennant μας μεταφέρει με την ερμηνεία του. Βέβαια, το επεισόδιο δεν θα λειτουργούσε τόσο καλά χωρίς την Ryan' πραγματικά έδεσε με τον ρόλο και τον απέδωσε πολύ καλά.

Waters of Mars είναι ίσως το καλύτερο επεισόδιο από τα specials. Εδώ δεν είναι τόσο η ιστορία με το νερό του Άρη, ή τους εχθρούς του Doctor. Αυτό το επεισόδιο πάιζει με τον ίδιο τον Doctor και με τα δικά του αισθήματα... Θέλει να τους σώσει και δεν μπορεί. Τα γεγονότα του Waters of Mars είναι καθορισμένα, έχουν συνέπειες στο μέλλον, και δεν μπορούν να αλλάξουν. Αλλά ίσως να μπορεί να κάνει κάτι; 

Για ποιόν λόγο όμως το κάνει; Το κάνει επειδή θέλει εδώ να βοηθήσει πραγματικά, ή το κάνει λόγω του πληγωμένου εαυτού του; Λόγω του ίδιου του του εγωϊσμού; Τα τελευταία λεπτά του επεισοδίου όπου πραγματικά ξεσπαθώνει, από την στιγμή που μιλάει και καυχιέται στην Adelaide μέχρι το τέλος του επεισοδίου, είναι από τις καλύτερες σκηνές της σειράς.

  

Φτάνουμε, δυστυχώς, στο τελευταίο διπλό επεισόδιο με τον David Tennant να ερμηνεύει τον Doctor Who. Πραγματικά περίμενα πολλά περισσότερα ως ιστορία από ένα επεισόδιο όπου υποτίθεται ότι έχει Master, την επιστροφή των Timelords, και το τέλος της εποχής Tennant για τον Doctor Who. Το πρώτο μέρος δεν θα άξιζε αν δεν ήταν για τους πρωταγωνιστές, γι αλλη μιά φορά: John Simm και David Tennant αλλά και ο Bernard Cribbins ως Wilfred Mott είναι αποκαλυπτικός. Αν θα το ξαναέβλεπα, θα ήταν αποκλειστικά και μόνο για τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών.

Στο δεύτερο μέρος καλυτερεύουν τα πράγματα, ιδίως στο δεύτερο μισάωρο όπου έχουμε και τον Timothy Dalton ως Lord President Rassillon! Είναι πραγματική απόλαυση να βλέπεις τους τρείς τους μαζί στην ίδια οθόνη.

Βέβαια δεν μου άρεσε και πολύ το εύρημα των σεναριογράφων του γιατί πρέπει ο Doctor να αναγεννηθεί. Το θεώρησα πολύ εύκολη σεναριακή λύση' βέβαια, δεν ξέρω τι και πως θα ήθελα να το κάνουν αυτή την φορά. Αλλά ο Doctor έχει λίγη ώρα πριν αναγεννηθεί, οπότε βρίσκει όλους τους παλιούς του γνώριμους, ακόμα και την Rose, λίγους μήνες πριν τα γεγονότα στο πρώτο επεισόδιο της σειράς "Rose". 

I don't want to go μας λέει πριν αναγεννηθεί με την μορφή του Matt Smith. Και πραγματικά ούτε εμείς οι fans της σειράς θέλαμε να φύγετε κε. Tennant! Σίγουρα, και θα το ξαναπώ, ο 10ος Doctor, o David Tennant, είναι ο αγαπημένος μου μέχρι στιγμής.

Δεν ξέρω πως θα είναι ο καινούργιος Doctor, o Matt Smith, αλλά σίγουρα, μετά τον David Tennant, θα έχει μία αρκετά δύσκολη δουλειά να μας πείσει ότι έχει αυτό το κάτι που θα τον κάνει να ξεχωρίσει ως Doctor. Προσωπικά θα του δώσω μία ευκαιρία να με πείσει. Πραγματικά θέλω να είναι τουλάχιστον ένας καλός Doctor, επειδή θέλω να απολαμβάνω αυτή την σειρά.

Θρησκεία και Ελεύθερη Έκφραση ΙΙ

Πριν από λίγες μέρες, είχα γράψει το πρώτο μέρος, αρχίζοντας με τα γεγονότα που συνέβησαν στο δημοτικό της ανηψιάς μου. Υπάρχει ομως και συνέχεια, η οποία έγινε μόλις σήμερα.

Η δασκάλα της ανηψιά μου είχε βάλει εργασίες στα παιδιά πριν από 3 μήνες, και στην ανηψιά μου της είχε δώσει τους Μύθους της Ιταλίας. Μαζί με την αδελφή μου, βρήκανε τους μύθους, και σήμερα ήταν η παρουσίαση της εργασίας. Αλλά η ιδιοκτήτρια δεν άφησε τα παιδιά να παρουσιάσουν τις εργασίες τους, και θέλει πρώτα να τις διαβάσει. Πήρε την αδελφή μου τηλέφωνο επειδή στην εργασία της ανηψιάς μου αναφέρονται οι μάγισσες, τα φαντάσματα, και ο διάβολος και δεν θέλει να παρουσιαστεί! Πάλι λόγω θρησκείας!

Τι να πεί κανείς; Αφού δεν ξέρω τι να γράψω για την συγκεκριμένη ιδιοκτήτρια που προσπαθεί να επιβάλλει τα δικά της πιστεύω στα παιδιά, που προσπαθεί να απαγορέψει κάθε έκφραση φαντασίας και εφευρετικότητας, που προσπαθεί να τα κάνει δογματικά ρομποτάκια!

Δεν με ενδιαφέρει τι πιστεύει. Ας πιστεύει και στο Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας. Αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να επιβάλλει τα δικά της πιστεύω, την δική της ιδεολογία, την δική της φαντασίωση σε οποιονδήποτε.

Δεν έχει το δικαίωμα να πληγώνει με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο την ανηψιά μου αλλά και οποιοδήποτε παιδί, δεν έχει το δικαίωμα να τρομοκρατεί με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά, δεν έχει το δικαίωμα να τους δημιουργεί ψυχολογικά τραύματα με αυτόν τον τρόπο, δεν έχει το δικαίωμα να φέρεται στα παιδιά σαν να είναι ένα τίποτα. Διότι όλα τα παραπάνω κάνει, και πάλι λόγω χριστιανικού δογματισμού.

Δεν ξέρω τι άλλο να πώ για την συγκεκριμένη δογματισμένη και λοβοτομημένη από την θρησκεία ιδιοκτήτρια.

Εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν μπορεί ένα εννιάχρονο κοριτσάκι να καταλάβει το γιατί. Πως να εξηγήσεις σε ένα παιδί ότι υπάρχουν άνθρωποι που λόγω δογματισμού προσπαθούν να επιβάλλουν την δική τους ιδεολογία στους άλλους; Πως να εξηγήσεις σε ένα παιδί ότι η συγκεκριμένη ζεί σε έναν δικό της κόσμο που δεν έχει ανταπόκριση με την πραγματικότητα;

Δεν μπορώ να καταλάβω, και δεν μπόρεσα ποτέ να το καταλάβω αυτό, γιατί, ιδίως στις Αβραμικές θρησκείες, πρέπει να επιβάλλεσαι σε όλους τους άλλους. Δεν θέλω την δική σας ιδεολογία' θέλω να ψάξω μόνος μου, να βρώ τον δικό μου δρόμο, δεν θέλω να μου επιβάλλεις την δική σου θρησκευτική φαντασίωση, δεν θέλω να είμαι ένα ακόμα στρατιωτάκι οποιασδήποτε θρησκείας. Δεν θέλω κηρύγματα' θέλω συζήτηση.

Doctor Who - Voyage of the Damned & Season 4 - David Tennant

Συνεχίζω με την τελευταία πλήρη σαιζόν του David Tennant ως Doctor και με το Χριστουγεννιάτικο επεισόδιο Voyage of the Damned, στο οποίο έχουμε ως guest star την Kylie Minogue. Παρ'όλες τις επιφυλάξεις που μπορεί να είχα για την Kylie, στέκεται επ'άξια στον ρόλο της. Σαν επεισόδιο είναι μέτριο και θα μπορούσαμε να είχαμε κάτι καλύτερο. Αλλά δεν χάνεις ευκαιρία να απολαύσεις τον David Tennant σε καμμία περίπτωση. Όσο μέτριο ή κακό να είναι ένα επεισόδιο, η ερμηνεία του είναι πάντα εκείνη που κάνει την διαφορά. Και εδώ, βρίσκει κάποιον ονόματι Alonso, οπότε πέφτει η ατάκα: "Allons-y Alonso!".

 

Στην τέταρτη σαιζόν επιστρέφει η Catherine Tate ως Donna Noble από το Runaway Bride, και πραγματικά έχει μία απίστευτη χημεία με τον Tennant, και κάνουν ένα πολύ καλό δίδυμο. Από το πρώτο κι΄όλας επεισόδιο τους απολαμβάνεις. Είναι αντίθετοι χαρακτήρες, ή απλά η Donna κρύβει πολλά περισσότερα μέσα της απ'ότι δείχνει; 

Καθ'όλη την σαιζόν, η ερμηνεία της Tate είναι από τις καλύτερες που εχω δεί. Έχει μία δύναμη, μία ορμητικότητα, και δένει πολύ καλά με την ερμηνεία του Tennant. Η Donna έχει μία πολύ ανθρώπινη πλευρά, και μία από τις καλύτερες σκηνές της θεωρώ ότι είναι στο δεύτερο επεισόδιο, με την Πομπηϊα όταν ζητάει από τον Doctor να σώσει έστω και έναν άνθρωπο από αυτή την καταστροφή. 

Στο Sontaran Stratagem/Poison Sky έχουμε την επιστροφή της Martha Jones, αφού η ίδια καλεί τον Doctor πίσω στην Γη, για να βοηθήσει με ένα εξωγήϊνο πρόβλημα. Αποδεικνύεται ότι πίσω απ'όλη την ιστορία, βρίσκονται παλιοί γνώριμοι, οι Sontarans, και ότι έχουν ένα σχέδιο για την Γη... Σε αυτά τα επεισόδια, μου άρεσε πολύ περισσότερο ο χαρακτήρας της Martha, απ'ότι στην προηγούμενη σαιζόν.

Silence in the Library/Forest of the Dead είναι από τα καλύτερα επεισόδια της σαιζόν. Σε αυτό το επεισόδιο έχουμε και ως guest star την Alex Kingston, ως Professor River Song, η οποία γνωρίζει τον Doctor αλλά έναν Doctor από το μέλλον. Ίσως η River Song να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που γνωρίζει και το πραγματικό του όνομα... 

Μου άρεσε πολύ η River Song ως χαρακτήρας, η δύναμη που είχε, η σχέση της με τον Doctor. Υπήρχε μία δυναμική μεταξύ των δύο χαρακτήρων που μου άρεσε πάρα πολύ. Μεγάλο μέρος του επεισοδίου ήταν βασισμένο σε αυτή την σχέση, και θεωρώ ότι οι ερμηνείες και των δύο ηθοποιών κάνανε την διαφορά. 

 

Eρχόμαστε στο καλύτερο επεισόδιο της σαιζόν: Turn Left, και την επιστροφή της Rose Tyler. Τι θα γινόταν αν η Donna δεν είχε πιάσει δουλειά στην εταιρεία HC Clemens; Τι θα γινόταν αν, επειδή δεν βρισκόταν η Donna μαζί με τον Doctor, αυτός πέθαινε στα γεγονότα του Runaway Bride, και δεν προλάβαινε να αναγεννηθεί; 

Σε αυτό το επεισόδιο, η Rose επιστρέφει για να βοηθήσει την Donna, και μέσω της Donna στέλνει ένα μήνυμα στον Doctor: Bad Wolf.

Στο τελευταίο και διπλό επεισόδιο της τέταρτης σαιζόν, έχουμε την επιστροφή όλων σχεδόν των χαρακτήρων που έχουν βοηθήσει και ταξιδέψει με τον Doctor, και μία παλιά γνώριμη: την Sarah Jane Smith. Εχουμε Davros και Daleks; έχουμε Jack Harkness, Martha Jones, Mickey Smith και Rose Tyler; είναι ένα διπλό επεισόδιο αρκετά καλό, που μας αφήνει με μία μεγάλη πικρία στο τέλος.  

Λόγω μίας μεταστατικής κρίσης, η Donna αποκτάει όλες τις γνώσεις ενός timelord, και από το χέρι που είχε χάσει ο Doctor στο Christmas Invasion, αναγεννιέται ένας δεύτερος Doctor. Η Donna-Doctor μαζί με τον Human Doctor, είναι εκείνοι που βγάζουν όλους τους υπόλοιπους από την δύσκολη θέση. 

Αλλά είναι ο Human Doctor που θα δώσει μία τελική λύση, που δεν αρέσει στον αγαπημένο μας timelord. Αλλά είναι αυτός ο λόγος που τελικά, αφήνει την Rose με τον Human Doctor στο παράλληλο σύμπαν; Η απλά, της κάνει ένα δώρο, μιας και ο Human Doctor είναι κλώνος του ίδιου αλλά με μία και μόνο καρδιά και τα ίδια αισθήματα προς αυτήν όπως εκείνος; 

Στο τέλος, πρέπει να σβήσει και την μνήμη της Donna, αλλιώς οι γνώσεις που απέκτησε θα την σκοτώσουν. Και δεν θα τον θυμηθεί ποτέ πιά, διότι αν γίνει αυτό, η Donna θα πεθάνει. Όσο για τους υπόλοιπους, επιστρέφει ο καθένας τους στην ζωή τους. Τα σκληρά λόγια του Davros όπως και τα γεγονότα αυτού του διπλού επεισοδίου τον έχουν επηρρεάσει βαθιά, επιρροή που φαίνεται ξεκάθαρα στα επόμενα special επεισόδια που είναι και τα τελευταία του David Tennant.

Πως να καλέσετε την αστυνομία όταν είσαστε μεγάλοι σε ηλικία...

Την ιστορία αυτή μου την έστειλε η φίλη μου η Ελένη σε e-mail, και είναι μετάφραση. Λέει ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία, αλλά μάλλον πρόκειται για άλλον έναν αστικό θρύλο, από τους πολλούς που κυκλοφορούνε. Με έκανε να γελάσω η συγκεκριμένη ιστορία.

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΣΤΕ ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΔΕN ΜΠΟΡΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙΤΕ ΓΡΗΓΟΡΑ

Ο George Phillips, ένας μεγάλος άνθρωπος σε ηλικία, από το Μερίντιαν της Μινεάπολις, στις ΗΠΑ,  πήγαινε για ύπνο, όταν η γυναίκα του του είπε ότι είχε αφήσει ανοιχτό το φως στην αποθηκούλα του κήπου, φως που μπορούσε να δεί από το παράθυρο του υπνοδωματίου. Ο George άνοιξε την πίσω πόρτα για να κλείσει το φως, αλλά είδε κάποια άτομα στην αποθηκούλα να κλέβουν.

Τηλεφώνησε τότε στην αστυνομία, οι οποίοι τον ρωτήσανε: "Υπάρχει κάποιος στο σπίτι σας;"
Τους απάντησε: "Όχι, αλλά υπάρχουν κλεφτες στον κήπο μου που κλέβουνε."

Τότε του απαντήσανε: "Δεν υπάρχει διαθέσιμο περιπολικό αυτή την στιγμή. Κλειδώστε όλες τις πόρτες και ένας αστυνομικός θα έρθει όταν θα υπάρχει κάποιος διαθέσιμος."

Ο George απάντησε: "Εντάξει."

Έκλεισε τότε το τηλέφωνο και μέτρησε μέχρι το 30. Ξανατηλεφώνησε στην αστυνομία.

"Γειά σας, σας είχα πάρει τηλέφωνο πριν από λίγο επειδή κάποιοι κλέβανε από την αποθηκη του κήπου μου. Λοιπόν, δεν χρειάζεται να ανυσηχείτε επειδή μόλις τους πυροβόλησα και τους σκότωσα και τους δύο, και αυτή την στιγμή τους τρώνε τα σκυλιά." και έκλεισε το τηλέφωνο.

Μέσα σε 5 λεπτά, 6 περιπολικά, μία ομάδα ειδικών δυνάμεων, ένα ελικόπτερο, δύο πυροσβεστικά, ένας γιατρός, και ένα ασθενοφόρο εμφανίστηκαν στο σπίτι των Phillips και πιάσανε τους κλέφτες στα πράσα.

Ένας από τους αστυνομικούς είπε στον George:"Νόμιζα ότι τους είχες πυροβολήσει!"
Και ο George απάντησε: "Κι εγώ νόμιζα ότι δεν υπήρχε κανένας διαθέσιμος!"

Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου

Εχθές, στις 29 Ιανουαρίου 2010 άνοιξε η έκθεση παιδικού και εφηβικού βιβλίου που θα διαρκέσει μέχρι και την Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου. Η έκθεση γίνεται στο εκθεσιακό κέντρο της Helexpo στο Μαρούσι, Λεωφόρος Κηφισίας 39.Η έκθεση είναι ανοιχτή από τις 9:00 το πρωϊ εώς τις 20:00 το βράδυ για όλες τις ημέρες που γίνετε.

Έκανα μία βόλτα στην έκθεση σήμερα το απόγευμα και πραγματικά χάρηκα που είχε κόσμο, και ο κόσμος επένδυε σε βιβλία για τα παιδιά. Η παιδική λογοτεχνία ανθίζει και είναι ένα ελπιδοφόρο μύνημα για τις επόμενες γενεές.

Η έκθεση είναι συγκεντρωμένη σε έναν όροφο και έχει συνεχώς διάφορες εκδηλώσεις για όλες τις ηλικίες παιδιών, με διάφορες δραστηριότητες. Δεν κάθισα σε κάποια από τις εκδηλώσεις, άλλωστε είχα πάει περισσότερο για να δώ τα περίπτερα. Μου αρέσει η εφηβική λογοτεχνία κυρίως και διαβάζω κάποιες σειρές. Τον τελευταίο καιρό έχω πιάσει το Skulduggery Pleasant του Derek Landis, της οποίας τα δύο πρώτα βιβλία έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Έχει κυκλοφορήσει και το τρίτο της σειράς στα αγγλικά, ενώ το τέταρτο θα κυκλοφορήσει αργότερα μέσα στην χρονιά.

Όλες οι μεγάλες και οι μικρές εκδόσεις είναι παρούσες, και παρ'όλο τον κόσμο προχωράς άνετα ανάμεσα στα περίπτερα. Οι μεγάλες εκδόσεις έχουν και τα μεγαλύτερα περίπτερα, και αρκετά βιβλία για παιδιά και νέους. Αλλά προσπάθησα να δώ και τους πιο μικρούς εκδότες, μιας και πολλές φορές βρίσκεις πραγματικά εκπληκτικά βιβλία και σε μικρές εκδόσεις.

Διάφοροι χαρακτήρες από παιδικά βιβλία τριγυρίζουν στην έκθεση χαιρετώντας και παίζοντας με τα παιδιά, τα περίπτερα δίνανε μπαλόνια, σακουλίτσες με ημερολόγια και καταλόγους, έχουνε χώρους για να κάτσουν τα μικρά και μεγάλα παιδιά να κοιτάξουνε τα βιβλία που τους ενδιαφέρουν.

Μου άρεσε πολύ η συγκεκριμένη έκθεση, και χάρηκα που είχα την ευκαιρία να την δώ και να τριγυρίσω ανάμεσα στα βιβλία. Είναι μία έκθεση για μικρά και μεγάλα παιδιά. Οπότε τι κάθεστε; Σηκωθείτε αύριο το πρωϊ και πηγαίνετε μία βόλτα. 

Η λέξη θεός είναι το προϊόν της ανθρώπινης αδυναμίας

Τον Ιανουάριο του 1954, ο Albert Einstein έγραψε το παρακάτω γράμμα στον φιλόσοφο Erik Gutkind όπου μιλάει για την θρησκεία και το θεό. Το γράμμα το μετέφρασα από αυτή την δημοσίευση στο Letters of Note: The word God is the product of human weakness.

Εαν υπάρχουν κάποια λάθη ή κάποιες ατέλειες στην μετάφραση, παρακαλώ θα προτιμούσα να στείλετε mail στο tenebra98 παπάκι gmail τελεία com για να προσπαθήσω να τα διορθώσω. Αφήστε τα σχόλια για την συζήτηση του συγκεκριμένου γράμματος. Ευχαριστώ. 

Princeton, 03/01/1954

Αγαπητέ κύριε Gutkind

Έχοντας εμπνευστεί από τις συνεχείς υποδείξεις του Brouwer, διάβασα πολλά στο βιβλίο σας και σας ευχαριστώ που μου το δανείσατε... Όσον αφορά την αντικειμενική στάση προς την ζωή και το ανθρώπινο κοινωνικό σύνολο έχουμε αρκετά κοινά σημεία. Το προσωπικό σας ιδεώδη με την προσπαθειά σας για την ελευθερία από εγωκεντρικούς πόθους, για να γίνει η ζωή όμορφη και ευγενής, με έμφαση καθαρά στον ανθρώπινο παράγοντα ... μας ενώνει ως "Αμερικάνικη Στάση".

Παρ'ολα αυτά, χωρίς την προτροπή του Brouwer, δεν θα είχα ασχοληθεί τόσο έντονα με το βιβλίο σας επειδή είναι γραμμένο σε μία γλώσσα απρόσιτη για μένα. Η λέξη Θεός δεν είναι τίποτε άλλο για μένα παρά η έκφραση και το προϊόν της ανθρώπινης αδυναμίας, η Αγία Γραφή μία συλλογή από αξιοπρεπείς, αλλά ακόμα αρκετά πρωτόγονους, μύθους που είναι χωρίς άλλο πολύ παιδαριώδεις. Καμμία ερμηνεία όσο διακριτική και να είναι δεν μπορεί να μου αλλάξει την γνώμη πάνω σε αυτό... Για μένα, η Εβραϊκή θρησκεία όπως και όλες οι υπόλοιπες θρησκείες, είναι η ενσάρκωση των πιο παιδιάστικων δεισιδαιμονιών. Και ο Εβραϊκός λαός στον οποίο είναι χαρά μου να ανήκω... κατά την γνώμη μου δεν έχει κάποια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τους υπόλοιπους λαούς. Όσον αφορά την εμπειρία μου, [ο Εβραϊκός λαός] δεν είναι καλύτερος από άλλους λαούς, αν και προστατεύεται από τις χειρότερες κακοήθειες λόγω έλλειψης δυνάμεως. Κατά τα άλλα δεν μπορώ να δώ τίποτα το "εκλεκτό" σε αυτούς.

Κατά γενικό κανόνα, βρίσκω επώδυνο τον ισχυρισμό σας ότι [ο Εβραϊκός λαός] έχει μία προνομιακή θέση και προσπαθείτε να την υπερασπιστείτε μέσω δύο τοιχών υπερηφάνειας, έναν από την πλευρά ενός αντικειμενικού ανθρώπου και τον άλλο από την πλευρά ενός Εβραίου. Ως απλός άνθρωπος, αξιώνετε μία απαλλαγή από την αιτιότητα, που αλλού αποδέχεστε ως μονοθεϊστής Εβραίος. Αλλά μία περιορισμένη αιτιότητα δεν είναι καθόλου αιτιότητα, όπως μας έδειξε ο αγαπημένος Spinoza με μεγάλη οξύνεια...

Τώρα που σας εξέφρασα ανοιχτά τις διαφορές μας στις πνευματικές μας πεποιθήσεις, μου είναι φανερό ότι βρισκόμαστε αρκετά κοντά ο ένας στον άλλο όσον αφορά βασικά θέματα, π.χ. στην αξιολόγηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς... Νομίζω ότι θα καταλαβαινόμασταν εαν συζητούσαμε από κοντά για συγκεκριμένα θέματα.

Φιλικά και σας ευχαριστώ πολύ,

Μετά τιμής,

Albert Einstein

Θρησκεία και Ελεύθερη έκφραση

Η αφορμή για αυτή την δημοσίευση είναι κάτι που συνέβη στην ανηψιά μου και που την στεναχώρησε πολύ, και εκείνη αλλά και την αδελφή μου. Η αδελφή μου στέλνει τα παιδιά σε ένα ιδιωτικό σχολείο, και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το σχολείο διοργανώνει το χορό για το καρναβάλι. Βέβαια την πρόσκληση την πληρώνεις 28 ευρώ! Για φανταστείτε τώρα, η αδελφή μου έχει και 3 παιδιά το οποίο σημαίνει πέντε προσκλήσεις. Δεν είναι και λίγα τα χρήματα!

Αλλά ας συνεχίσουμε με την μικρή αλλά αληθινή ιστορία μας. Η ανηψιά μου, λοιπόν, είναι εννιάμιση χρονών και πάει στην τετάρτη δημοτικού. Θέλησε φέτος να ντυθεί διαβολάκι στον χορό του σχολείου. Αλλά οι ιδιοκτήτες του σχολείου της το απαγορέψανε, βρίσκοντας διάφορες αφορμές. Στην ουσία όμως, η αφορμή ήταν μία: ότι θεωρήθηκε θρηκευτική βλασφημία το να ντυθεί διαβολάκι! Αυτό τελικά είπανε στην αδελφή μου, όταν πήγε να μάθει τον λόγο για αυτή την απαγόρευση. Και φυσικά έδωσε τις προσκλήσεις πίσω, πήρε τα χρήματα πίσω, και ψάχνει για καινούργιο σχολείο. Και στην τελική, το δημόσιο δημοτικό είναι απέναντι από το σπίτι, οπότε μπορούν να πάνε εκεί τα παιδιά. Οι συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες έχουν παρωπίδες, ίσως και να έχουν λοβοτομηθεί από την θρησκεία.

Με την απαγόρευση της ανηψιάς μου να ντυθεί όπως θέλει στο χορό του καρναβαλιού, περιορίζεται η ελευθερία έκφρασης του παιδιού, μία ελευθερία που θα έπρεπε να είναι δεδομένη για όλα τα παιδιά και για όλους μας. Μία ελευθερία για την οποία χρειάζεται να παλεύουμε καθημερινά, μιας και οι θρησκόληπτοι θέλουν όχι μόνο να την περιορίσουν, αλλά να την εξαλείψουν τελείως.

Ως θρησκόληπτους, δεν εννοώ όλους όσους πιστεύουν σε κάποιον θεό/θεούς' υπάρχουν αρκετοί πιστοί που έχουν λογική, και που δεν ακολουθούνε όλα τα δόγματα, που σκέφτονται και που αντιτίθενται σε αρκετούς από τους παραλογισμούς των θρησκειών. Θα φέρω εδώ το λαμπρό παράδειγμα του Καθηγητή Kenneth Miller, o οποίος είναι καθολικός στην θρησκεία, και ένας από τους καλύτερους εξελιγκτικούς βιολόγους αυτή την στιγμή. Όχι μόνο ο καθηγητής Miller είναι βιολόγος, αλλά έχει αντιταχθεί και σε οποιαδήποτε προσπάθεια να μπεί οποιουδήποτε είδους δημιουργισμού στα σχολεία.

Ενώ, ως άθεη, είμαι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης, και θα υπερασπιστώ όλους ακόμα και τους θρησκόληπτους στο να μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα' οι θρησκόληπτοι όμως δεν κάνουν το ίδιο. Όταν δεν συμφωνείς μαζί τους, τότε είναι έτοιμοι να σε κάψουν στην πυρά. Όσες φορές και να έχω προσπαθήσει να συζητήσω με θρησκόληπτους, ποτέ δεν έχω καταφέρει να συζητήσω επειδή οι συγκεκριμένοι συνήθως προσπαθούν να κάνουν προσυλητισμό και όχι συζήτηση.

Όσο για την βλασφημία, έχω γράψει και σε προηγούμενα άρθρα: δεν υπάρχει βλασφημία, είναι μία αφορμή των θρησκειών για να μην μπορεί κανένας να τους κάνει κριτική, για να έχουν τον έλεγχο των πιστών. Που αρχίζει και που τελειώνει η βλασφημία; Αν αρχίσεις με ένα καρναβαλιάτικο κοστούμι, που θα σταματήσεις; Τι άλλο έρχεται μετά; Να μην εκφράζεσαι καθόλου αν δεν συμφωνεί με την θρησκεία; Να κουνάς το κεφάλι και να μην μιλάς; Να παραιτείσαι στον μισογυνισμό και τον ρατσισμό της κάθε θρησκείας;

Τα παιδιά χρειάζονται να είναι ελεύθερα στην εκφρασή τους, χρειάζονται να μάθουν να σκέφτονται με λογική, με ευαισθησία, να έχουν κριτική σκέψη και ανθρωπιά.

Πως θα μάθουν να είναι ελεύθερα και υπεύθυνα άτομα όταν η θρησκεία περιορίζει την έκφραση; Πως θα μάθει ένα παιδί να σκέφτεται λογικά και να έχει κριτική σκέψη, όταν η θρησκεία βασίζεται στον παραλογισμό και την δεισιδαιμονία; Πως θα μάθει ένα παιδί να είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του όταν η θρησκεία μαθαίνει στα παιδιά να ρίχνουν τις ευθύνες σε φανταστικά πλάσματα όπως ο θεός και ο διάβολος; Πως θα μάθει ένα παιδί να έχει ανθρωπιά, όταν η θρησκεία λέει στο ίδιο το παιδί ότι είναι αμαρτωλό, συνεπώς κακό κι' ας μην έχει πειράξει ούτε μυρμήγκι; Πως θα μάθει το παιδί να ευαισθητοποιείτε σε διάφορα ζητήματα, και να βοηθάει όταν η θρησκεία λέει "¨Εχει ο θεός:"; Πως θα μάθει το παιδί να φέρεται σε όλους το ίδιο, να θεωρεί τον εαυτό του ισότιμο μέλος της κοινωνίας όταν η θρησκεία είναι γεμάτη από μισογυνισμό και ρατσισμό;

Doctor Who - The Runaway Bride & Season 3 - David Tennant

Μετά το finale της δεύτερης σαιζόν, η τρίτη σαιζόν αρχίζει με ένα χριστουγεννιάτικο επεισόδιο με τίτλο The Runaway Bride. Ξαφνικά ο Doctor βρίσκεται με μία νύφη, την Donna Noble, στο TARDIS, επιστρέφει στην Γη και προσπαθεί να την βοηθήσει να φτάσει στην εκκλησία για να παντρευτεί. Αν και σαν επεισόδιο και ιστορία ήταν αρκετά απλό, είχε όμως τις ερμηνείες της Catherine Tate ως Donna Noble και, φυσικά του εκπληκτικού David Tennant, ως την 10η ενσάρκωση του Doctor. Ήταν κρίμα που η Catherine Tate δεν συνέχισε τον ρόλο της ως Donna Noble στην τρίτη σαιζόν.

Και θα το ξαναπώ: λατρεύω τον David Tennant! Προσωπικά θεωρώ ότι είναι ο καλύτερος Doctor μέχρι στιγμής! Και έχω δεί επεισόδια και από τους 10 ηθοποιούς που τον έχουν ενσαρκώσει. Έχω δεί και την ταινία με τον 8ο Doctor, τον Paul McGann. Ο Tennant δίνει έναν διαφορετικό Doctor, μερικές φορές ίσως να φαίνεται σκληρός, αλλά είναι ένας ουμανιστής Doctor, που απεχθάνεται τα όπλα, προτιμάει να σκέφτεται την λύση, θέλει να δώσει μία δεύτερη ευκαιρία σε όλους, χαμογελάει και γελάει, αλλά ξέρει πότε πρέπει να είναι σοβαρός.

Στην τρίτη σαιζόν, λοιπόν, έχουμε νέα σύντροφο για τον Doctor, μία εκπαιδευόμενη γιατρό, την Martha Jones. Η Freema Agyeman (που ενσαρκώνει την Martha Jones) θα έλεγα ότι δεν έχει την κατάλληλη χημεία με τον Tennant; θεωρώ ότι υπήρχε πολύ καλύτερη χημεία ανάμεσα στον David Tennant και την Catherine Tate, από το Runaway Bride.

Ίσως οι σεναριογράφοι να θέλανε να δώσουν έμφαση στα συναισθήματα του Doctor προς την Rose, και στο ότι η απώλειά της, αν και δεν είναι νεκρή αλλά απλά σε παράλληλο σύμπαν, στοίχησε αρκετά στον Doctor.

Η απώλεια της Rose είναι εμφανής από το Runaway Bride, και σε όλη την τρίτη σαιζόν, αυτό παίζει έναν σημαντικό ρόλο χωρίς όμως να γίνεται υπερβολικό. Ιδίως στο Human Nature/The Family of Blood όπου ο Doctor χρησιμοποιεί το Chameleon Arch για να μεταμορφωθεί σε απλό άνθρωπο, και να ξεφύγει από εξωγήϊνους που αλλιώς θα τον κυνηγούσαν συνεχώς για τρείς μήνες. Η συνειδησή του, και ότι είναι ένας timelord, κρύβονται μέσα σε ένα ειδικά φτιαγμένο ρολόϊ, το οποίο θα ανοίξει όταν ο κίνδυνος περάσει. Ακόμα και τότε, που είναι η μέση της σαιζόν, ο Doctor, με το ανθρώπινο όνομα John Smith, ονειρεύεται την Rose, και ερωτεύεται κάποια η οποία θα έλεγα ότι έχει αρκετά κοινά σημεία με την Rose. Το συγκεκριμένο διπλό επεισόδιο είναι από τα δυνατά χαρτιά της σαιζόν, με την ερμηνεία του Tennant να συγκινεί... Πραγματικά συγκινήθηκα, δάκρυσα και έκλαψα σε αυτά τα επεισόδια.

Αμέσως μετά το Human Nature/Family of Blood, η σαιζόν συνεχίζει με το καλύτερο κατά την γνώμη μου επεισόδιο της σαιζόν, το Blink. Ότι και να πείς για αυτό το επεισόδιο είναι λίγο, σε κρατάει σε αγωνία μέχρι την τελευταία σκηνή. Το συγκεκριμένο θα το έβαζα μέσα στα πρώτα 5 καλύτερα επεισόδια Doctor Who όλων των εποχών. Δεν μπορώ να πώ τίποτε άλλο, διότι δεν θέλω να κάνω spoilers για το επεισόδιο.

Και τα τελευταία 3 επεισόδια έχουμε την επιστροφή του Captain Jack Harkness και ενός παλιού γνώριμου, σε όσους έχουμε παρακολουθήσει την παλιά σειρά: του Master, τον οποίο ενσαρκώνουν σε αυτά τα επεισόδια ο Derek Jacobi (ως Professor Yana) και μετά το regeneration o John Simm. Ο John Simm στέκεται επάξια στον ρόλο του Master και μαζί με τον John Barrowman και τον David Tennant, πραγματικά μας δίνουν ένα καλό finale της τρίτης σαιζόν.

Στο τέλος της σαιζόν, μας αφήνει η Martha Jones, και πραγματικά δεν με πείραξε καθόλου. Δεν υπήρχε χημεία μεταξύ Tennant και Agyeman, πολύ καλύτερη χημεία υπήρξε με την Catherine Tate, την Donna Noble του Runaway Bride. [η οποία επιστρέφει στην 4η σαιζόν]. Θα μου άρεσε πραγματικά να είχε μείνει η Billie Piper στον ρόλο της Rose...

Doctor Who - Christmas Special 2006 & Season 2 - David Tennant

Στο προηγούμενο άρθρο για την νέα σειρά του Doctor Who, είχα πεί ότι μου άρεσε ο Christopher Eccleston ως Doctor Who, και δεν ήξερα πως θα μου φαινόταν ο David Tennant σε αυτόν τον ρόλο. Τελικά, συμφωνώ με τον περισσότερο κόσμο, ότι ο Tennant είναι ο καλύτερος Doctor Who που έχω δεί μέχρι στιγμής!

Τον Tennant τον πρωτοβλέπουμε στο τελευταίο επεισόδιο της προηγούμενης σαιζόν, όταν ο προηγούμενος Doctor αναγεννάται με την μορφή του Tennant. Και έρχεται το πρώτο επεισόδιο με τον Tennant ως Doctor Who, που είναι το Christmas Special του 2006. Αρχικά σου φαίνεται λίγο περίεργο το στυλ του Tennant, μετά την βλοσυρότητα και σκοτεινιά του Eccleston, αλλά από το πρώτο επεισόδιο αρχίζεις και τον λατρεύεις στην κυριολεξία.

Ο Doctor έχει αλλάξει προς το καλύτερο: είναι πιο ανοιχτός, είναι πιο γελαστός, αλλά και πιο σίγουρος για τον εαυτό του θα έλεγα. Αντίθετα με τον προκατοχό του, ο νέος Doctor δίνει μία δεύτερη ευκαιρία σε όλους επειδή πραγματικά πιστεύει ότι υπάρχει ελπίδα για'αυτούς, και θέλει πραγματικά να βοηθήσει. Αν αρνηθούν αυτή την βοήθεια, τότε δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να ξεφύγει από την οργή ενός Timelord...

Όσον αφορά το δίδυμο Piper-Tennant, θεωρώ ότι ταιριάζανε αρκετά καλά. Στην αρχή είχανε κάποια μικρή δυσκολία, αλλά νομίζω ότι από το τρίτο επεισόδιο της σαιζόν, το School Reunion, αρχίσανε να έχουν κάτι πολύ δυνατό αλλά με διακριτικότητα, και στην αρχή δεν φαίνεται. Η τελευταία σκηνή όμως της σαιζόν, ίσως να είναι και η δυνατότερη των δύο σαιζόν, μεταξύ πρωταγωνιστών.

 

Θεώρησα λάθος των παραγωγών να προσθέσουν τον Mickey Smith στην ομάδα, και είχα δίκιο. Αν και ως guest star μια χαρά βοηθάει, και παρέχει και λίγο comic relief, ως ισότιμο μέλος όμως δεν τα πήγε πολύ καλά, εκτός από το The Age of Steel, όπου δείχνει ότι θα μπορούσε να κάνει κάτι. Αλλά στην πραγματικότητα, θεώρησα ότι χάλαγε το δίδυμο Tennant-Piper; αντί να το βοηθήσει. Οι κωμικοί χαρακτήρες δεν ταιριάζουν πάντα και με όλους; και ευτυχώς όταν ο Mickey επανεμφανίζεται στο προσκήνιο, δεν έχει πιά έναν κωμικό χαρακτήρα αλλά έναν σοβαρό λόγο να βρίσκεται όπου βρίσκεται. Και πραγματικά εκεί ήταν και η δύναμη του Mickey, αλλά και η ερμηνεία του Noel Clarke, του ηθοποιού που ενσαρκώνει τον Mickey Smith.

 

Όσο για τα επεισόδια, ξεχώρισα το School Reunion, και την επανεμφάνιση της Sarah Jane Smith (η οποία έχει και δική της σειρά τώρα, The Sarah Jane Adventures). Μου άρεσε για αρκετούς λόγους, ιδίως επειδή εκεί το δίδυμο Rose/Sarah Jane λειτουργεί πολύ καλά και οι σκηνές μεταξύ τους είναι δυνατές. Παραλίγο να πνιγώ από τα γέλια, όταν είδα τον Doctor να κάνει τον καθηγητή... [Μακάρι όλοι οι καθηγητές να ήταν έτσι!] Ένα μικρό trivia, σε αυτό το επεισόδιο τον κύριο αντίπαλο του Doctor, τον ενσαρκώνει ένας πολύ γνωστός μας ηθοποιός ο Anthony Steward Head (Rupert Giles, από το Buffy, the Vampire Slayer.

H επανεμφάνιση των Cybermen ήταν ένα καλό και δυνατό διπλό επεισόδιο, αλλά το αγαπημένο μου στην σαιζόν αυτή είναι το The Impossible Planet/The Satan Pit. Σε αυτό το επεισόδιο φαίνεται η δύναμη και των δύο χαρακτήρων, και το πόσο πραγματικά δυνατή είναι η Rose, και πόσα ακόμα θα μπορούσε να δώσει στην σειρά. Είναι κρίμα που έφυγε στο τέλος αυτής της σαιζόν.

Το πραγματικό comic relief της σαιζόν όμως, ήταν το επεισόδιο Love & Monsters, το οποίο όμως δεν θεωρώ ότι λειτούργησε θετικά, και για μένα είναι το χειρότερο επεισόδιο της σαιζόν αυτής. Πρόσθεσε σε αυτό ότι οι Tennant/Piper εμφανίζονται μόνο για 1-2 λεπτά στο τέλος...

Το τελευταίο διπλό επεισόδιο έχει Cybermen vs. Daleks vs everybody else. Καταπληκτική ατάκα των Dalek για τους Cybermen:

Dalek Sek: We would destroy the Cybermen with one Dalek. You are superior in only one respect.
Cyber-Leader 1: What is that?
Dalek Sek: You are better at dying.

Αλλά γενικά όλοι οι διάλογοι μεταξύ Cybermen και Dalek ήταν πραγματικά γεμάτοι σπόντες ο ένας για τον άλλον. 

Η τελευταία σκηνή αυτού του διπλού επεισοδίου είναι από τις πιο δυνατές στιγμές της σειράς, και πραγματικά έκλαψα σε αυτή την σκηνή, όπου ο Doctor και η Rose λένε αντίο ο ένας στον άλλο...

Λατρεύω τον David Tennant ως Doctor Who, και ακόμα έχω να δώ μερικά δικά του επεισόδια. Πειρσσότερα την άλλη εβδομάδα για την 3η σαιζόν. Βλέπεις οι Άγγλοι κάνουν μικρές τις σαιζόν και μας αφήνουν να διψάμε για περισσότερο Doctor Who!

Terraformers II: Σούνιο 9-11 Απριλίου 2010

Πριν από 2 χρόνια, είχα πάει στο πρώτο ελληνικό Star trek convention στο Σούνιο, όπου μας τίμησαν με την παρουσία τους τότε, ο Connor Trinneer (Commander Charles 'Trip' Tucker III στο Star Trek: Enterprise), o Dominic Keating (Lieutenant Malcolm Reed στο Star Trek: Enterprise) και μία από τις αγαπημένες όλων σε convention, η Lolita Fatjo.

Όσοι είχαμε πάει, είχαμε περάσει καταπληκτικά, και ορίστε και ένα video από άλλο convention όπου ο Connor Trinneer μιλάει για το συγκεκριμένο:

Λοιπόν, φέτος έχουμε ένα νέο convention στην Ελλάδα, στο ίδιο μέρος στο Σούνιο, και καλεσμένοι φέτος η Marina Sirtis (Deanna Troi στο Star Trek: The Next Generation), ο Robert Picardo (Holographic Doctor στο Star Trek: Voyager), o Andre Bormanis (στέλεχος σε όλες σχεδόν τις σειρές Star Trek), και επιστρέφει και ο Connor Trinneer!

To convention θα γίνει στις 9 με 11 Απριλίου 2010 στο Aegeon Hotel στο Σούνιο, κάτω από τον ναό του Ποσειδώνα. Η θέση μου είναι ήδη κλεισμένη, όπως επίσης και το δωμάτιό μου στο ξενοδοχείο.

Περισσότερες πληροφορίες στο site: http://www.sci-fi.gr

Ελπίζω να σας δούμε όλους εκεί!