Τα παρακάτω ποιήματα είναι αρκετά απαισιόδοξα. Γραφτήκανε λίγο μετά την εφηβεία όταν νόμιζα ότι όλα μου πηγαίνανε στραβά και είχα πέσει σε μία ελαφριά κατάθλιψη. Ήταν μία εποχή που μόλις είχα τελειώσει το σχολείο, και μαζί του χαθήκανε και οι υποτιθέμενοι φίλοι από εκεί. Δεν ήξερα τι ήθελα, με λίγα λόγια, και γι αυτό κάποια συγκεκριμένα πράγματα πήγανε στραβά.
Stars
Look at the stars...
So beautiful, so far away.
You can look at them,
but you can't touch them...
They're like our dreams...
Light and Shadow
All there is: light and shadow
And there between them
there you stand
with your miserable life
trying to find something
And you run, your life is running.
Why
Why have I to be alone
Why can't they understand
Why should I listen to them
I'm standing on my own
but I have to subscribe
I don't want to, but they say I have to
Why should I listen to them
Why should I do what they do
Why can't I live like I want
I'm always on my own
and music is loud
but they don't like it
Why do you want to hurt me
Why life is a nightmare
Why are you so cruel
Everyone stands on his own
Few can be friends
Few want to help
Dreams
When I'm alone
I like to dream
Music is loud
Everyone dreams
And everyone says
"Don't dream,
Dreams are for children."
Are they really?
Darkness
In the dark, a light
In the dark, a small light
Making me hope:
"No more eternal darkness"
Darkness surrounds me
and the light is the one that makes me go on
I try to reach it
I try to follow it
When I'm almost there,
When I'm near the light
It moves away
And my hopes vanish
In the eternal darkness...
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2005
Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2005
Wireless ταλαιπωρία
Εδώ και μερικές μέρες ήθελα να αγοράσω ένα modem/router για την σύνδεσή μου με το Internet μέσω της ADSL γραμμής που διαθέτω. Μιας και μένω Ηράκλειο, τα πιο κοντινά καταστήματα με είδη πληροφορικής βρίσκονται στο The Mall, το καινούργιο πολυκατάστημα στην Νερατζιώτισσα.
Οπότε το πρωϊ που ξύπνησα αποφάσισα να πεταχτώ μιας και με το τρένο είναι πολύ κοντά μου. Πήγα στα Multirama και εξυπηρετήθηκα άμεσα. Πήρα ένα Linksys modem/router, ένα wireless USB adapter, έναν HP Deskjet 3940 εκτυπωτή, και ένα USB hub.
Έρχομαι σπίτι και συνδέω κατ'αρχήν το USB hub, μιας και επρόκειτο να συνδέσω τον εκτυπωτή και το scanner σε αυτό μιας και τα USB ports που διαθέτει το PC δεν φτάνουν για όλες τις συσκευές. Συνδέθηκε με τη μία χωρίς κανένα πρόβλημα.
Μετά αρχίζω με τον εκτυπωτή. Τέλεια σύνδεση, καμμία δυσκολία. Εκτυπώσεις πολύ καλές για έναν home user σαν και μένα.
Και φτάνουμε στο wireless. Πήρα wireless USB adapter για να μην κάθομαι να βιδώνω /ξεβιδώνω στο εσωτερικό του PC. Για να μπεί νέα κάρτα ήθελε αρκετό φτιάξιμο εσωτερικά, μιας και τα περισσότερα PCI είναι πιασμένα από άλλες κάρτες ή οι έξοδοι δίπλα στο PCI είναι πιασμένες από έξτρα εξόδους USB κλπ. Φτιάχνω το USB adapter, drivers κλπ όλα καλά. Βλέπει το wireless adapter και ανοίγει την σύνδεση.
Πιάνω το modem/router. Συνδέω το modem/router με την γραμμή, κανένα πρόβλημα την βλέπει αμέσως. Αλλά δεν το έβλεπε το wireless. Και πως να φτιάξω την σύνδεση και να μπώ στο Internet χωρίς ο wireless adapter να βλέπει το modem/router;
Αφού γύρισα το modem/router και το adapter δεξιά αριστερά μερικές φορές, είδε το connection. Βάζω το CD εγκατάστασης , και αρχίζω να φτιάχνω τα settings για να μπορέσω να συνδεθώ.
Αμ δέ! Κάθε λίγο και λιγάκι σταμάταγε η σύνδεση μέσω wireless, και φυσικά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Και φυσικά δεν μπορείς και να βρείς τι φταίει εύκολα, ποιό από τα μηχανήματα του δωματίου επηρεάζει, σε ποιά συχνότητα ουτοσώστε να μπορώ να την αλλάξω κλπ.
Τέλος πάντων, για να μην ψάχνω άδικα, ξαναπήγα στα Multirama και αγόρασα μία D-Link Ethernet κάρτα. Πάλεψα λιγάκι με το PC για να μπορέσω να φτιάξω λίγο το εσωτερικό του ώστε να μπεί η κάρτα, αλλά ευτυχώς δεν μου πήρε παρά ελάχιστη ώρα. Σύνδεσα το modem/router επάνω, και τα προβλήματά μου λύθηκαν άμεσα. Έβγαλα τους drivers του wireless, και ησύχασα.
Οπότε το πρωϊ που ξύπνησα αποφάσισα να πεταχτώ μιας και με το τρένο είναι πολύ κοντά μου. Πήγα στα Multirama και εξυπηρετήθηκα άμεσα. Πήρα ένα Linksys modem/router, ένα wireless USB adapter, έναν HP Deskjet 3940 εκτυπωτή, και ένα USB hub.
Έρχομαι σπίτι και συνδέω κατ'αρχήν το USB hub, μιας και επρόκειτο να συνδέσω τον εκτυπωτή και το scanner σε αυτό μιας και τα USB ports που διαθέτει το PC δεν φτάνουν για όλες τις συσκευές. Συνδέθηκε με τη μία χωρίς κανένα πρόβλημα.
Μετά αρχίζω με τον εκτυπωτή. Τέλεια σύνδεση, καμμία δυσκολία. Εκτυπώσεις πολύ καλές για έναν home user σαν και μένα.
Και φτάνουμε στο wireless. Πήρα wireless USB adapter για να μην κάθομαι να βιδώνω /ξεβιδώνω στο εσωτερικό του PC. Για να μπεί νέα κάρτα ήθελε αρκετό φτιάξιμο εσωτερικά, μιας και τα περισσότερα PCI είναι πιασμένα από άλλες κάρτες ή οι έξοδοι δίπλα στο PCI είναι πιασμένες από έξτρα εξόδους USB κλπ. Φτιάχνω το USB adapter, drivers κλπ όλα καλά. Βλέπει το wireless adapter και ανοίγει την σύνδεση.
Πιάνω το modem/router. Συνδέω το modem/router με την γραμμή, κανένα πρόβλημα την βλέπει αμέσως. Αλλά δεν το έβλεπε το wireless. Και πως να φτιάξω την σύνδεση και να μπώ στο Internet χωρίς ο wireless adapter να βλέπει το modem/router;
Αφού γύρισα το modem/router και το adapter δεξιά αριστερά μερικές φορές, είδε το connection. Βάζω το CD εγκατάστασης , και αρχίζω να φτιάχνω τα settings για να μπορέσω να συνδεθώ.
Αμ δέ! Κάθε λίγο και λιγάκι σταμάταγε η σύνδεση μέσω wireless, και φυσικά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Και φυσικά δεν μπορείς και να βρείς τι φταίει εύκολα, ποιό από τα μηχανήματα του δωματίου επηρεάζει, σε ποιά συχνότητα ουτοσώστε να μπορώ να την αλλάξω κλπ.
Τέλος πάντων, για να μην ψάχνω άδικα, ξαναπήγα στα Multirama και αγόρασα μία D-Link Ethernet κάρτα. Πάλεψα λιγάκι με το PC για να μπορέσω να φτιάξω λίγο το εσωτερικό του ώστε να μπεί η κάρτα, αλλά ευτυχώς δεν μου πήρε παρά ελάχιστη ώρα. Σύνδεσα το modem/router επάνω, και τα προβλήματά μου λύθηκαν άμεσα. Έβγαλα τους drivers του wireless, και ησύχασα.
Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2005
Dressing a Galaxy: The Costumes of Star Wars
Σήμερα έλαβα από το Amazon UK το Deluxe Edition του βιβλίου Dressing A Galaxy: The Costumes of Star Wars. Αυτή η έκδοση είναι σε ένα πολύ όμορφο κουτί, και εκτός από το βιβλίο περιέχει και μερικά συλλεκτικά κομμάτια για τους fans του Star Wars.
Κατ'αρχήν ήρθε σε ένα πολύ ωραίο κουτί με κορδέλλα φτιαγμένη από μετάξι Ιαπωνίας. Ανοίγοντάς το, η αριστερά πλευρά περιέχει τα εξής:
Το βιβλίο καθεαυτού περιέχει μικρά ένθετα με διάφορα θέματα όπως κουκλίτσα από χαρτόνι της Padme Amidala με διάφορα κοστούμια για να την ντύσεις. Μερικές φωτογραφίες είναι από κοντινά στα υφάσματα ουτοσώστε να φαίνεται καθαρά η λεπτομέρεια.
Η όλη παρουσίαση και λεπτομέρεια αυτής της έκδοσης με έχει ενθουσιάσει. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο μιας και φαντάζομαι ότι η ειδική έκδοση που περιέγραψα μάλλον έχει γίνει ανάρπαστη και θα είναι δύσκολο να βρεθεί.
Μερικά links για την υπέροχη αυτή έκδοση:
Κατ'αρχήν ήρθε σε ένα πολύ ωραίο κουτί με κορδέλλα φτιαγμένη από μετάξι Ιαπωνίας. Ανοίγοντάς το, η αριστερά πλευρά περιέχει τα εξής:
- Certificate of Authenticity, μιας και υπάρχουν μόνο 2500 κομμάτια από το συγκεκριμένο
- Αναπαραγωγή της πόρπης ζώνης των Wookie
- DVD με ένα ντοκυμαντέρ γύρω από τα κοστούμια του Star Wars
- Ένα κομμάτι ύφασμα, το οποίο είναι το ίδιο ύφασμα που χρησιμοποιήθηκε για την κάπα του Darth Vader.
Το βιβλίο καθεαυτού περιέχει μικρά ένθετα με διάφορα θέματα όπως κουκλίτσα από χαρτόνι της Padme Amidala με διάφορα κοστούμια για να την ντύσεις. Μερικές φωτογραφίες είναι από κοντινά στα υφάσματα ουτοσώστε να φαίνεται καθαρά η λεπτομέρεια.
Η όλη παρουσίαση και λεπτομέρεια αυτής της έκδοσης με έχει ενθουσιάσει. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο μιας και φαντάζομαι ότι η ειδική έκδοση που περιέγραψα μάλλον έχει γίνει ανάρπαστη και θα είναι δύσκολο να βρεθεί.
Μερικά links για την υπέροχη αυτή έκδοση:
Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2005
Παιδικό τραγούδι
Να και ένα παιδικό τραγουδάκι. Το άκουσα από την ανηψιά μου Αφροδίτη και μου άρεσε πάρα πολύ. Οπότε παραθέτω τους στίχους:
Παίζουν μπάλα τα χταπόδια
Και με τα οχτώ τους πόδια
Και μαζεύονται τα ψάρια
Γίνονται μαλλιά – κουβάρια
Γκόλ φωνάζει η σαρδέλλα
Τον κολιό τον κάνει πέρα
Τούμπες κάνει η καραβίδα
Που της έφυγε μια βίδα
Σαματάς και φασαρία
Ξάφνου βλέπουν καρχαρία
Κι’όπου φύγει φύγει φύγει
Ο αγώνας έτσι λήγει.
Παίζουν μπάλα τα χταπόδια
Και με τα οχτώ τους πόδια
Και μαζεύονται τα ψάρια
Γίνονται μαλλιά – κουβάρια
Γκόλ φωνάζει η σαρδέλλα
Τον κολιό τον κάνει πέρα
Τούμπες κάνει η καραβίδα
Που της έφυγε μια βίδα
Σαματάς και φασαρία
Ξάφνου βλέπουν καρχαρία
Κι’όπου φύγει φύγει φύγει
Ο αγώνας έτσι λήγει.
Ο τίτλος
Μερικοί θα με ρωτήσουν για τον τίτλο του blog. Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν την τρέλλα μου με το Star Wars.
Διάλεξα το Dark side of the Force γιατί είναι καλύτερος τίτλος. Light side? Με το τίποτα! Tales of the Force ή Tales of the Jedi, Sith κλπ? Σαν κόμικ ακούγεται. Και φυσικά δεν ήθελα να βάλω ονόματα χαρακτήρων. Μην τρελλαθούμε τελείως!!!
Το blog θα έχει από ιστορίες καθημερινής τρέλλας εως ότι μου κατέβει στο κεφάλι να γράψω.
Καλό απόγευμα και θα τα ξαναπούμε σύντομα.
Διάλεξα το Dark side of the Force γιατί είναι καλύτερος τίτλος. Light side? Με το τίποτα! Tales of the Force ή Tales of the Jedi, Sith κλπ? Σαν κόμικ ακούγεται. Και φυσικά δεν ήθελα να βάλω ονόματα χαρακτήρων. Μην τρελλαθούμε τελείως!!!
Το blog θα έχει από ιστορίες καθημερινής τρέλλας εως ότι μου κατέβει στο κεφάλι να γράψω.
Καλό απόγευμα και θα τα ξαναπούμε σύντομα.
Το πρώτο post και μία αληθινή ιστορία
Καλησπέρα σε όλους.
Το συγκεκριμένο blog σας έρχεται από την Ελλάδα (φυσικά). Και θα αρχίσω με ένα αληθινό γεγονός που μου έτυχε την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2005.
Είχα κοιμηθεί και βρισκόμουν, όπως λένε, στο 13ο όνειρο. Ακούω το τηλέφωνο να χτυπάει και δεν σηκώνομαι. Το τηλέφωνο ξαναχτυπάει και συνεχίζει... Σηκώνομαι, και βλέπω την ώρα. Μία παρά δέκα το βράδυ. Πάω στο καθιστικό και σηκώνω το τηλέφωνο. Είναι η γιαγιά μου από το κάτω διαμέρισμα.
"Βούλα," μου λέει, "κάποιος ήρθε και μου τράβηξε το ποδάρι."
Η γιαγιά μου είναι 95-96 χρονών, ή όπως λέμε στην οικογένειά μας, 100 παρά κάτι. Και όλο και κάτι καινούργιο μας βγάζει.
"Τι λες ρε γιαγιά βραδυάτικο, μία η ώρα την νύχτα!" και της το κλείνω.
Φυσικά δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Επίσης με είχε ανησυχήσει. Τι να κάνω κι εγώ, παίρνω το ωραίο μου το μαχαιράκι (μαχαιράκι, τρόπος του λέγειν) και κατεβαίνω στην γιαγιά μου. Η γιαγιά μου απτόητη, να επιμένει ότι κάποιος είχε μπεί και της τράβηξε το ποδάρι. Ελέγχω όλες τις πόρτες αλλά τίποτα. Ήταν όλες κλειδωμένες από μέσα.
Καληνύχτισα την γιαγιά μου και έφυγα να πάω να κοιμηθώ. Αλλά δεν κόλλαγε ύπνος εύκολα μετά. Κατάφερα να κοιμηθώ μετά από μία ώρα περίπου.
Το συγκεκριμένο blog σας έρχεται από την Ελλάδα (φυσικά). Και θα αρχίσω με ένα αληθινό γεγονός που μου έτυχε την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2005.
Είχα κοιμηθεί και βρισκόμουν, όπως λένε, στο 13ο όνειρο. Ακούω το τηλέφωνο να χτυπάει και δεν σηκώνομαι. Το τηλέφωνο ξαναχτυπάει και συνεχίζει... Σηκώνομαι, και βλέπω την ώρα. Μία παρά δέκα το βράδυ. Πάω στο καθιστικό και σηκώνω το τηλέφωνο. Είναι η γιαγιά μου από το κάτω διαμέρισμα.
"Βούλα," μου λέει, "κάποιος ήρθε και μου τράβηξε το ποδάρι."
Η γιαγιά μου είναι 95-96 χρονών, ή όπως λέμε στην οικογένειά μας, 100 παρά κάτι. Και όλο και κάτι καινούργιο μας βγάζει.
"Τι λες ρε γιαγιά βραδυάτικο, μία η ώρα την νύχτα!" και της το κλείνω.
Φυσικά δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Επίσης με είχε ανησυχήσει. Τι να κάνω κι εγώ, παίρνω το ωραίο μου το μαχαιράκι (μαχαιράκι, τρόπος του λέγειν) και κατεβαίνω στην γιαγιά μου. Η γιαγιά μου απτόητη, να επιμένει ότι κάποιος είχε μπεί και της τράβηξε το ποδάρι. Ελέγχω όλες τις πόρτες αλλά τίποτα. Ήταν όλες κλειδωμένες από μέσα.
Καληνύχτισα την γιαγιά μου και έφυγα να πάω να κοιμηθώ. Αλλά δεν κόλλαγε ύπνος εύκολα μετά. Κατάφερα να κοιμηθώ μετά από μία ώρα περίπου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)