Σουρρεαλιστικές καταστάσεις.
Πέμπτη 26 Απριλίου 2012
Σουρρεαλιστικές Καταστάσεις...
Σουρρεαλιστικές καταστάσεις.
Κυριακή 22 Απριλίου 2012
Θεός; Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.
Είμαι άθεη και το λέω ξεκάθαρα. Είμαι άθεη. Δεν πιστεύω σε θεούς ή σε άλλα υπερφυσικά μεταφυσικά και άλλα παρόμοια κουραφέξαλα όπως αστρολογία, ομοιοπαθητική και παρόμοιες βλακείες. Υπάρχουν ερωτήσεις που μου κάνουν συνέχεια λόγω του ότι είμαι άθεη, και σε αυτήν την ανάρτηση θέλω να απαντήσω στην πρώτη και ίσως σημαντικότερη ερώτηση: Γιατί είσαι άθεη;
Ο πρώτος και κυριότερος λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για την ύπαρξη οποιουδήποτε θεού.
Απέρριψα τον χριστιανισμό και άλλες μορφές θρησκείας από τότε που είμουν μικρό παιδι. Θυμάμαι όταν ήμουν 9-10 ετών, και σκεφτόμουνα πόσο ηλίθιες είναι οι ιστορίες για τον Αδάμ και την Εύα, και την πλυμμήρα του Νώε. Ήμουν τυχερή κατά κάποιον τρόπο επειδή ούτε η μητέρα μου ούτε ο πατέρας μου ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενοι, και η μόνη που προσπαθούσε να με πιέσει με την θρησκεία ήταν η γιαγιά μου.
Βαφτίστηκα χριστιανή ορθόδοξη, που στην Ελλάδα όπως όλοι ξέρουμε είναι η επικρατούσα θρησκεία. Η χριστιανική ορθοδοξία είναι λίγο διαφορετική σε πρακτικές από άλλες χριστιανικές θρησκείες. Κατ'αρχήν ο τρόπος που τραγουδούνται οι ύμνοι είναι τόσο απαίσιος που πραγματικά μόνο πονοκέφαλο μου φέρνουν. Είναι βασισμένοι στην Βυζαντινή Μουσική, αλλά όταν ήμουν παιδί μόνο φασαρία μου φαινόντουσαν. Και ακόμα και τώρα δεν τους αντέχω, μου είναι σκέτος πονοκέφαλος.
Ας μην ξεχνάμε το πόσο βαρετό είναι να κάθεσαι στην εκκλησία! Να κάθεσαι χωρίς να μπορείς να κουνηθείς, και να ακούς αυτόν τον απαίσιο θόρυβο που θέλουν να ονομάζουν ύμνους. Να ακούς αποσπάσματα από την Αγία Γραφή που δεν καταλαβαίνεις επειδή είναι γραμμένα σε καθαρεύουσα, που το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων δεν καταλαβαίνει. Για όποιον πάντως θέλει μία μετάφραση της Αγίας Γραφής στα Ελληνικά, υπάρχει από την Ελληνική Βιβλική Εταιρεία. Όχι δηλαδή ότι αυτό το κείμενο διαβάζεται σε οποιαδήποτε γλώσσα! Έχω προσπαθήσει 3-4 φορές να το διαβάσω, και είτε μου'ρχεται να γελάσω με την ηλιθιότητα ή να κλάψω επειδή ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι αυτές οι ηλίθιες ιστορίες είναι ιστορική πραγματικότητα!
Όταν ήμουν μικρή, η γιαγιά μου με κουβαλούσε με το ζόρι στην εκκλησία, και όσο και να πάλευα δεν γινόταν τίποτα. Εγώ άλλα ήθελα να κάνω, όπως να κοιμηθώ το πρωϊ της Κυριακής (τότε είχαμε σχολείο και τα Σάββατα), αλλά με ξυπνούσε και με τραβολογούσε στην εκκλησία. Πότε σταμάτησε αυτό; Πρέπει να ήμουνα 11 ή 12 χρονών. Η γιαγιά μου με τραβολογούσε πριν το Πάσχα στους Χαιρετισμούς. Αλλά οι Χαιρετισμοι είναι Παρασκευή, και τότε τις Παρασκευές το απόγευμα, την ίδια ώρα έπαιζε στην τηλεόραση το "Διάστημα 1999". Αυτή η σειρά ήταν και είναι μία από τις αγαπημένες μου. Και τότε δεν υπήρχαν βίντεο να το γράψεις και να το δείς μετά. Ήταν λίγο πριν τα πρώτα βίντεο. Οπότε εγώ ήθελα να δώ το "Διάστημα 1999" αλλά η γιαγιά μου με κουβάλησε με το ζόρι στους Χαιρετισμούς. Φυσικά η γκρίνια από μένα δεν είχε τέλος. Μπορεί η εκκλησία να κέρδισε εκείνη την μάχη, αλλά εγώ κέρδισα τον πόλεμο. Δεν με ξανακουβάλησε κανείς στην εκκλησία από τότε. Το επεισόδιο το είδα πολλά χρόνια μετά όταν βγήκε η σειρά σε βίντεο, και τώρα τα έχω αγοράσει σε DVD.
Υπήρχε από πάντα η σχέση μου και η αγάπη μου για την επιστήμη. Είναι μία από τις μεγάλες αγάπες μου, και δεν έχω ποτέ σταματήσει να διαβάζω κάτι, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την αστρονομία και την φυσική. Οι βασικές μου επιρροές είναι Isaac Asimov, και όχι μόνο για την επιστημονική φαντασία που έγραψε, αλλά ιδιαίτερα για τα βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης που διάβασα μικρή. Ύστερα, Carl Sagan. Τι να πεί κανείς για έναν επιστήμονα που έγραψε πάνω από 600 επιστημονικά άρθρα, και που η εκπομπή του, Cosmos, ακόμα και σήμερα, πάνω από 20 χρόνια μετά θεωρείτε ένα από τα καλύτερα ντοκυμαντέρ που γυρίστηκαν ποτέ. Διάβαζα Asimov, και ήθελα να ασχοληθώ με την τεχνολογία, τους υπολογιστές, κλπ. Έβλεπα Cosmos και ήθελα να ασχοληθώ με την αστρονομία.
Φυσικά υπέστησα και το Κατηχητικό. Πάλι ιδέα της γιαγιάς μου. Να με αφήνει στο Κατηχητικό μετά την εκκλησία. Δεν μου άρεσε να πηγαίνω στην εκκλησία, φανταστείτε στο Κατηχητικό! Ποτέ δεν πήρα μία συγκεκριμένη απάντηση στο Κατηχητικό, όλο αγάπες του θεού και όλα καλά και όλα τα σχετικά. Βέβαια, και οι "δασκάλες" του Κατηχητικού με συμπαθούσαν ιδιαίτερα, επειδή έκανα τις δύσκολες ερωτήσεις. Οπότε κάποια στιγμή, προς μεγάλη μου χαρά, αποφασίστηκε ότι το Κατηχητικό δεν μου ταίραιζε. (Αυτό ήταν πριν το επεισόδιο με τους Χαιρετισμούς).
Ένα από τα σημαντικά ζητήματα ήταν και το ζήτημα της ανισότητας των φύλων που προέρχεται από την θρησκεία. Ιδιαίτερα όπως μεγάλωνα και έμπαινα στην εφηβεία, δεν κατάλαβα ποτέ γιατί με θεωρούσε η θρησκεία κατώτερη μόνο και μόνο επειδή είμαι θυληκού γένους. Ένα από τα πράγματα που με είχαν νευριάσει περισσότερο ήταν όταν μου είπανε ότι ο σκόπος στην ζωή μου ήταν να βρώ έναν άντρα και να κάνω παιδιά! Και αυτό μόνο και μόνο επειδή τα γεννητικά μου όργανα βρίσκονται μέσα στο σώμα μου και όχι έξω...Γνώριζα για το σεξ, οι γονείς μου μου εξήγησαν για το σεξ όταν μπήκα στην εφηβεία και άρχισα να έχω περίοδο.
Έχω μυαλό, έχω λογική, έχω κριτική σκέψη. Και αυτά ήταν τα εφόδια τα οποία με βοήθησαν να απορρίψω εντελώς τις θρησκείες, ιδιαίτερα από την εφηβεία, όταν άρχισα να σκέφτομαι περισσότερα πράγματα, να μπορώ να χρησιμοποιώ την λογική μου και την κριτική σκέψη. Από τότε πηγαίνω στην εκκλησία για γάμους κηδείες, κλπ. ϊσως και στον Επιτάφιο μερικές φορές περισσότερο τότε από παράδοση παρά επειδή τα πίστευα όλα αυτά. Φέτος, για Πάσχα έφυγα. Πήγα στο Global Atheist Convention 2012 στην Μελβούρνη. Φωτογραφίες και άλλα παρόμοια από την Μελβούρνη στις επόμενες δημοσιεύσεις.
Μία άλλη μεγάλη επιρροή σε αυτόν τον τομέα, που δεν κατάλαβα μέχρι πριν λίγο καιρό το πόσο μεγάλη επιρροή ήταν, ήταν η καθηγήτρια φυσικών επιστημών, η κυρία Casotti. Οι περισσότεροι δεν την συμπαθούσαν, επειδή ήταν αυστηρή, αλλά ήταν πάντα ήταν δίκαιη, τουλάχιστον κατά την γνώμη μου. Μας έμαθε πραγματική επιστήμη, συμπεριλαμαβανομένης και της εξελιγκτικής θεωρίας. Ακόμα θυμάμαι το μάθημα γύρω από την Lucy, τον Australopithecus Afarensis σκελετό που βρέθηκε το 1974.
Πριν από λίγα χρόνια, όταν έγραψα αυτό το άρθρο στα αγγλικά, ήταν που θυμήθηκα ότι η κυρία Casotti μας είχε πεί ότι ήταν άθεη. Και αυτό στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980.
Πως όμως συνηδητοποίησα ότι ήμουν άθεη; Σε μία περίοδο 4 ετών έχασα 4 ανθρώπους που αγαπούσα πολύ. Τον παππού μου από Altzheimer, την γιαγιά μου από φυσικά αίτια, τον πατέρα μου από καρκίνο, και, αυτό που με πλήγωσε περισσότερο, την τότε 26 χρονών μικρή αδερφή μου (2007) από τροχαίο.
Τότε ήμουν θυμωμένη. Με τα πάντα και τους πάντες. Θεώρησα ότι ήταν κάποιο κοσμικό αστείο εις βάρος μου. Πάνω στον θυμό μου, τότε είπα ότι δεν πιστεύω σε θεούς ή κοσμικές δυνάμεις ή ονομάστε το όπως θέλετε. Μπορεί να ήταν πάνω στον θυμό μου, αλλά ήταν αλήθεια. Απλά χρειαζόταν να ξεπεράσω τον θυμό και όλον αυτόν τον πόνο, πριν μπορέσω να συνηδητοποιήσω πραγματικά τι πίστευα.
Αυτό ήταν μία αργή διαδικασία. Με βοήθησαν η οικογενειά μου και οι φίλοι μου σε αυτό. Όλη η οικογενειά μου ήταν πληγωμένη από όλους αυτούς τους θανάτους, αλλά το ξεπεράσαμε μαζί. Και όσο ο καθένας μας να κρύφτηκε λιγάκι μέσα του, ο καθένας μας με τον τρόπο του βοήθησε τους υπόλοιπους. Ο πόνος μαλακώνει με τα χρόνια αλλά δεν φεύγει ποτέ. Πάντα υπάρχει μία μεγάλη τρύπα που δεν γεμίζει και δεν πρόκειται να γεμίσει όταν χάνεις ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Τον Ιανουάριο του 2008, παρέλαβα ένα βιβλίο από το Amazon, το "The God Delusion" του Richard Dawkins. Είχα ακούσει για τον καθηγητή Dawkins ως βιολόγο, και ήμουν περίεργη για αυτό το βιβλίο.
Το βιβλίο δεν μου είπε κάτι καινούργιο. Είχα πολλές φορές χρησιμοποιήσει τα περισσότερα επιχειρήματα σε συζητήσεις με πιστούς, όπως η γιαγιά μου και άλλους γνωστούς και φίλους. Εκείνο όμως που έκανε ήταν να με βάλει σε σκέψεις, να βάλει τις σκέψεις μου σε μία λογική, και να με κάνει να καταλάβω ότι, όλον αυτόν τον καιρό, από τότε που ήμουν έφηβη ήμουν στην πραγματικότητα άθεη! Μέχρι εκείνη την στιγμή είχα προσκολληθεί σε μία ιδέα κοσμική δύναμης ή θεού ή πείτε το όπως θέλετε, που είχε νόημα μόνο για μένα και κανέναν άλλο. Κατάλαβα επίσης ότι χρειαζόταν να αποβάλλω και τα τελευταία παράλογα ταμπού που είχαν απομείνει.
Έτσι, δεν ξανανήστεψα την μεγάλη εβδομάδα: δεν έτρωγα κρέας όχι γιατί το ήθελα, αλλά λόγω μίας παράλογης παράδοσης. Και φυσικά χωρίς κρέας προσωπικά, πεινούσα πολύ, και έτρωγα ότι βλακείες μπορούσα να βρώ, πατατάκια, σοκολάτες και παρόμοια για να μπορέσω να ανταπεξέρθω στις ανάγκες του οργανισμού μου. Από τότε που σταμάτησα να το κάνω, είμαι πολύ καλύτερα και περισσότερο ευχαριστημένη με τον εαυτό μου.
Ύστερα ήρθε η ώρα της υποτιθέμενης βλασφημείας. Μα είχα βλασφημήσει πολλές φορές, όταν είχα επικρίνει την θρησκεία για τον παραλογισμό των ιστοριών της Αγίας Γραφής, για τον μισογυνισμό και όλα τα υπόλοιπα. Απλά υπήρχαν κάποια πράγματα που δεν έλεγα ή έκανα. Αλλά μας τέλειωσε και αυτό. Τα πρόσωπα της Αγίας Γραφής δεν είναι τίποτε άλλο από πρωταγωνιστές σε ένα βιβλίο, και μπορείς να τους επικρίνεις, να τους σατιρίσεις και κοροϊδεψεις όσο θέλεις. Sweet Fucking Zombie Jesus!!!!
Είμαι άθεη. Δεν πρόκειται να πιστέψω σε κανέναν θεό, χωρίς τα ανάλογα επιστημονικά στοιχεία. Ακόμα και εαν μου δώσουν τα επιστημονικά στοιχεία, θα πιστέψω ότι υπάρχει, αλλά ο σεβασμός και η αγάπη κερδίζονται. Δεν πρόκειται να σεβαστώ κανέναν θεό, δεν πρόκειται να αγαπήσω κανέναν θεό, χωρίς να το έχει κερδίσει με τις πράξεις του, αν βέβαια ποτέ υπάρξουν επιστημονικά στοιχεία ότι υπάρχει.
Ο πρώτος και κυριότερος λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για την ύπαρξη οποιουδήποτε θεού.
Απέρριψα τον χριστιανισμό και άλλες μορφές θρησκείας από τότε που είμουν μικρό παιδι. Θυμάμαι όταν ήμουν 9-10 ετών, και σκεφτόμουνα πόσο ηλίθιες είναι οι ιστορίες για τον Αδάμ και την Εύα, και την πλυμμήρα του Νώε. Ήμουν τυχερή κατά κάποιον τρόπο επειδή ούτε η μητέρα μου ούτε ο πατέρας μου ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενοι, και η μόνη που προσπαθούσε να με πιέσει με την θρησκεία ήταν η γιαγιά μου.
Βαφτίστηκα χριστιανή ορθόδοξη, που στην Ελλάδα όπως όλοι ξέρουμε είναι η επικρατούσα θρησκεία. Η χριστιανική ορθοδοξία είναι λίγο διαφορετική σε πρακτικές από άλλες χριστιανικές θρησκείες. Κατ'αρχήν ο τρόπος που τραγουδούνται οι ύμνοι είναι τόσο απαίσιος που πραγματικά μόνο πονοκέφαλο μου φέρνουν. Είναι βασισμένοι στην Βυζαντινή Μουσική, αλλά όταν ήμουν παιδί μόνο φασαρία μου φαινόντουσαν. Και ακόμα και τώρα δεν τους αντέχω, μου είναι σκέτος πονοκέφαλος.
Ας μην ξεχνάμε το πόσο βαρετό είναι να κάθεσαι στην εκκλησία! Να κάθεσαι χωρίς να μπορείς να κουνηθείς, και να ακούς αυτόν τον απαίσιο θόρυβο που θέλουν να ονομάζουν ύμνους. Να ακούς αποσπάσματα από την Αγία Γραφή που δεν καταλαβαίνεις επειδή είναι γραμμένα σε καθαρεύουσα, που το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων δεν καταλαβαίνει. Για όποιον πάντως θέλει μία μετάφραση της Αγίας Γραφής στα Ελληνικά, υπάρχει από την Ελληνική Βιβλική Εταιρεία. Όχι δηλαδή ότι αυτό το κείμενο διαβάζεται σε οποιαδήποτε γλώσσα! Έχω προσπαθήσει 3-4 φορές να το διαβάσω, και είτε μου'ρχεται να γελάσω με την ηλιθιότητα ή να κλάψω επειδή ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι αυτές οι ηλίθιες ιστορίες είναι ιστορική πραγματικότητα!
Όταν ήμουν μικρή, η γιαγιά μου με κουβαλούσε με το ζόρι στην εκκλησία, και όσο και να πάλευα δεν γινόταν τίποτα. Εγώ άλλα ήθελα να κάνω, όπως να κοιμηθώ το πρωϊ της Κυριακής (τότε είχαμε σχολείο και τα Σάββατα), αλλά με ξυπνούσε και με τραβολογούσε στην εκκλησία. Πότε σταμάτησε αυτό; Πρέπει να ήμουνα 11 ή 12 χρονών. Η γιαγιά μου με τραβολογούσε πριν το Πάσχα στους Χαιρετισμούς. Αλλά οι Χαιρετισμοι είναι Παρασκευή, και τότε τις Παρασκευές το απόγευμα, την ίδια ώρα έπαιζε στην τηλεόραση το "Διάστημα 1999". Αυτή η σειρά ήταν και είναι μία από τις αγαπημένες μου. Και τότε δεν υπήρχαν βίντεο να το γράψεις και να το δείς μετά. Ήταν λίγο πριν τα πρώτα βίντεο. Οπότε εγώ ήθελα να δώ το "Διάστημα 1999" αλλά η γιαγιά μου με κουβάλησε με το ζόρι στους Χαιρετισμούς. Φυσικά η γκρίνια από μένα δεν είχε τέλος. Μπορεί η εκκλησία να κέρδισε εκείνη την μάχη, αλλά εγώ κέρδισα τον πόλεμο. Δεν με ξανακουβάλησε κανείς στην εκκλησία από τότε. Το επεισόδιο το είδα πολλά χρόνια μετά όταν βγήκε η σειρά σε βίντεο, και τώρα τα έχω αγοράσει σε DVD.
Υπήρχε από πάντα η σχέση μου και η αγάπη μου για την επιστήμη. Είναι μία από τις μεγάλες αγάπες μου, και δεν έχω ποτέ σταματήσει να διαβάζω κάτι, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την αστρονομία και την φυσική. Οι βασικές μου επιρροές είναι Isaac Asimov, και όχι μόνο για την επιστημονική φαντασία που έγραψε, αλλά ιδιαίτερα για τα βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης που διάβασα μικρή. Ύστερα, Carl Sagan. Τι να πεί κανείς για έναν επιστήμονα που έγραψε πάνω από 600 επιστημονικά άρθρα, και που η εκπομπή του, Cosmos, ακόμα και σήμερα, πάνω από 20 χρόνια μετά θεωρείτε ένα από τα καλύτερα ντοκυμαντέρ που γυρίστηκαν ποτέ. Διάβαζα Asimov, και ήθελα να ασχοληθώ με την τεχνολογία, τους υπολογιστές, κλπ. Έβλεπα Cosmos και ήθελα να ασχοληθώ με την αστρονομία.
Φυσικά υπέστησα και το Κατηχητικό. Πάλι ιδέα της γιαγιάς μου. Να με αφήνει στο Κατηχητικό μετά την εκκλησία. Δεν μου άρεσε να πηγαίνω στην εκκλησία, φανταστείτε στο Κατηχητικό! Ποτέ δεν πήρα μία συγκεκριμένη απάντηση στο Κατηχητικό, όλο αγάπες του θεού και όλα καλά και όλα τα σχετικά. Βέβαια, και οι "δασκάλες" του Κατηχητικού με συμπαθούσαν ιδιαίτερα, επειδή έκανα τις δύσκολες ερωτήσεις. Οπότε κάποια στιγμή, προς μεγάλη μου χαρά, αποφασίστηκε ότι το Κατηχητικό δεν μου ταίραιζε. (Αυτό ήταν πριν το επεισόδιο με τους Χαιρετισμούς).
Ένα από τα σημαντικά ζητήματα ήταν και το ζήτημα της ανισότητας των φύλων που προέρχεται από την θρησκεία. Ιδιαίτερα όπως μεγάλωνα και έμπαινα στην εφηβεία, δεν κατάλαβα ποτέ γιατί με θεωρούσε η θρησκεία κατώτερη μόνο και μόνο επειδή είμαι θυληκού γένους. Ένα από τα πράγματα που με είχαν νευριάσει περισσότερο ήταν όταν μου είπανε ότι ο σκόπος στην ζωή μου ήταν να βρώ έναν άντρα και να κάνω παιδιά! Και αυτό μόνο και μόνο επειδή τα γεννητικά μου όργανα βρίσκονται μέσα στο σώμα μου και όχι έξω...Γνώριζα για το σεξ, οι γονείς μου μου εξήγησαν για το σεξ όταν μπήκα στην εφηβεία και άρχισα να έχω περίοδο.
Έχω μυαλό, έχω λογική, έχω κριτική σκέψη. Και αυτά ήταν τα εφόδια τα οποία με βοήθησαν να απορρίψω εντελώς τις θρησκείες, ιδιαίτερα από την εφηβεία, όταν άρχισα να σκέφτομαι περισσότερα πράγματα, να μπορώ να χρησιμοποιώ την λογική μου και την κριτική σκέψη. Από τότε πηγαίνω στην εκκλησία για γάμους κηδείες, κλπ. ϊσως και στον Επιτάφιο μερικές φορές περισσότερο τότε από παράδοση παρά επειδή τα πίστευα όλα αυτά. Φέτος, για Πάσχα έφυγα. Πήγα στο Global Atheist Convention 2012 στην Μελβούρνη. Φωτογραφίες και άλλα παρόμοια από την Μελβούρνη στις επόμενες δημοσιεύσεις.
Μία άλλη μεγάλη επιρροή σε αυτόν τον τομέα, που δεν κατάλαβα μέχρι πριν λίγο καιρό το πόσο μεγάλη επιρροή ήταν, ήταν η καθηγήτρια φυσικών επιστημών, η κυρία Casotti. Οι περισσότεροι δεν την συμπαθούσαν, επειδή ήταν αυστηρή, αλλά ήταν πάντα ήταν δίκαιη, τουλάχιστον κατά την γνώμη μου. Μας έμαθε πραγματική επιστήμη, συμπεριλαμαβανομένης και της εξελιγκτικής θεωρίας. Ακόμα θυμάμαι το μάθημα γύρω από την Lucy, τον Australopithecus Afarensis σκελετό που βρέθηκε το 1974.
Πριν από λίγα χρόνια, όταν έγραψα αυτό το άρθρο στα αγγλικά, ήταν που θυμήθηκα ότι η κυρία Casotti μας είχε πεί ότι ήταν άθεη. Και αυτό στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980.
Πως όμως συνηδητοποίησα ότι ήμουν άθεη; Σε μία περίοδο 4 ετών έχασα 4 ανθρώπους που αγαπούσα πολύ. Τον παππού μου από Altzheimer, την γιαγιά μου από φυσικά αίτια, τον πατέρα μου από καρκίνο, και, αυτό που με πλήγωσε περισσότερο, την τότε 26 χρονών μικρή αδερφή μου (2007) από τροχαίο.
Τότε ήμουν θυμωμένη. Με τα πάντα και τους πάντες. Θεώρησα ότι ήταν κάποιο κοσμικό αστείο εις βάρος μου. Πάνω στον θυμό μου, τότε είπα ότι δεν πιστεύω σε θεούς ή κοσμικές δυνάμεις ή ονομάστε το όπως θέλετε. Μπορεί να ήταν πάνω στον θυμό μου, αλλά ήταν αλήθεια. Απλά χρειαζόταν να ξεπεράσω τον θυμό και όλον αυτόν τον πόνο, πριν μπορέσω να συνηδητοποιήσω πραγματικά τι πίστευα.
Αυτό ήταν μία αργή διαδικασία. Με βοήθησαν η οικογενειά μου και οι φίλοι μου σε αυτό. Όλη η οικογενειά μου ήταν πληγωμένη από όλους αυτούς τους θανάτους, αλλά το ξεπεράσαμε μαζί. Και όσο ο καθένας μας να κρύφτηκε λιγάκι μέσα του, ο καθένας μας με τον τρόπο του βοήθησε τους υπόλοιπους. Ο πόνος μαλακώνει με τα χρόνια αλλά δεν φεύγει ποτέ. Πάντα υπάρχει μία μεγάλη τρύπα που δεν γεμίζει και δεν πρόκειται να γεμίσει όταν χάνεις ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Τον Ιανουάριο του 2008, παρέλαβα ένα βιβλίο από το Amazon, το "The God Delusion" του Richard Dawkins. Είχα ακούσει για τον καθηγητή Dawkins ως βιολόγο, και ήμουν περίεργη για αυτό το βιβλίο.
Το βιβλίο δεν μου είπε κάτι καινούργιο. Είχα πολλές φορές χρησιμοποιήσει τα περισσότερα επιχειρήματα σε συζητήσεις με πιστούς, όπως η γιαγιά μου και άλλους γνωστούς και φίλους. Εκείνο όμως που έκανε ήταν να με βάλει σε σκέψεις, να βάλει τις σκέψεις μου σε μία λογική, και να με κάνει να καταλάβω ότι, όλον αυτόν τον καιρό, από τότε που ήμουν έφηβη ήμουν στην πραγματικότητα άθεη! Μέχρι εκείνη την στιγμή είχα προσκολληθεί σε μία ιδέα κοσμική δύναμης ή θεού ή πείτε το όπως θέλετε, που είχε νόημα μόνο για μένα και κανέναν άλλο. Κατάλαβα επίσης ότι χρειαζόταν να αποβάλλω και τα τελευταία παράλογα ταμπού που είχαν απομείνει.
Έτσι, δεν ξανανήστεψα την μεγάλη εβδομάδα: δεν έτρωγα κρέας όχι γιατί το ήθελα, αλλά λόγω μίας παράλογης παράδοσης. Και φυσικά χωρίς κρέας προσωπικά, πεινούσα πολύ, και έτρωγα ότι βλακείες μπορούσα να βρώ, πατατάκια, σοκολάτες και παρόμοια για να μπορέσω να ανταπεξέρθω στις ανάγκες του οργανισμού μου. Από τότε που σταμάτησα να το κάνω, είμαι πολύ καλύτερα και περισσότερο ευχαριστημένη με τον εαυτό μου.
Ύστερα ήρθε η ώρα της υποτιθέμενης βλασφημείας. Μα είχα βλασφημήσει πολλές φορές, όταν είχα επικρίνει την θρησκεία για τον παραλογισμό των ιστοριών της Αγίας Γραφής, για τον μισογυνισμό και όλα τα υπόλοιπα. Απλά υπήρχαν κάποια πράγματα που δεν έλεγα ή έκανα. Αλλά μας τέλειωσε και αυτό. Τα πρόσωπα της Αγίας Γραφής δεν είναι τίποτε άλλο από πρωταγωνιστές σε ένα βιβλίο, και μπορείς να τους επικρίνεις, να τους σατιρίσεις και κοροϊδεψεις όσο θέλεις. Sweet Fucking Zombie Jesus!!!!
Είμαι άθεη. Δεν πρόκειται να πιστέψω σε κανέναν θεό, χωρίς τα ανάλογα επιστημονικά στοιχεία. Ακόμα και εαν μου δώσουν τα επιστημονικά στοιχεία, θα πιστέψω ότι υπάρχει, αλλά ο σεβασμός και η αγάπη κερδίζονται. Δεν πρόκειται να σεβαστώ κανέναν θεό, δεν πρόκειται να αγαπήσω κανέναν θεό, χωρίς να το έχει κερδίσει με τις πράξεις του, αν βέβαια ποτέ υπάρξουν επιστημονικά στοιχεία ότι υπάρχει.
Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012
Χαρτάκια και Ελληνάρες...
Πραγματικά αν μπορούσα να φύγω από αυτή την χώρα θα έφευγα. Μένω μόνο και μόνο επειδή αυτή την στιγμή δεν έχω τα μέσα για να φύγω, και φυσικά δεν έπρεπε ΠΟΤΕ να επιστρέψω στην Ελλάδα μετά το MSc. στην Αγγλία, αλλά έπρεπε να είχα μείνει εκεί και να έβρισκα δουλειά και οτι προέκυπτε.
Δεν θεωρώ ότι η Ελλάδα θα καλυτερέψει ποτέ. Δεν βλέπω τους ίδιους τους Έλληνες και ιδιαίτερα τους Ελληνάρες να θέλουν να καλυτερέψουν τα πράγματα. Διότι δεν σέβονται καν τον τόπο που μένουν, δεν σέβονται κανέναν και τίποτα, θέλουν τα πάντα έτοιμα.
Κρίμα που το πρωϊ δεν είχα κάμερα μαζί μου, και δεν πήρα τον αριθμό του αυτοκινήτου του Ελληνάρα με τα όλα του, να τον έκανα ρεζίλι των σκυλιών πραγματικά. Διότι με άτομα σαν και τον εν λόγω μόνο από το κακό στο χειρότερο μπορούμε να πάμε.
Αλλά ας πω τι έγινε. Προχωρούσα σε ένα δρομάκι για να επιστρέψω στο γραφείο από κάτι εξωτερικές δουλειές. Βλέπω έναν νέο 25-30 χρονών σε ένα άσπρο παρκαρισμένο αυτοκίνητο, να ανοίγει το παράθυρο του οδηγού και να πετάει ένα πλαστικό διάφανο χαρτάκι από το παράθυρο στον δρόμο. Σταματάω, και του λέω:
"Συγγνώμη δεν έχεις ένα τασάκι ή κάτι να πετάξεις το χαρτάκι; Γιατί το πετάς στον δρόμο;"
Και μου απαντάει, νευριασμένα κιόλας:
"Όχι, δεν έχω".
Και τσατίζομαι τα παίρνω άγρια, και του λέω:
"Να γιατί πάει σκατά η Ελλάδα όταν έχει άτομα σαν κι εσένα"
Μου είπε ένα σαρκαστικό "Ευχαριστώ", ξεπάρκαρε και έφυγε.
Δεν κατάλαβε καν γιατί αυτό που έκανε, είναι λάθος. Σε αυτή την πόλη, την Αθήνα, εγώ και εσύ και αυτός μένουμε. Είναι το σπίτι μας. Και ο δρόμος και το πεζοδρόμιο, και όλοι οι δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι στους οποίους βρισκόμαστε είναι το σπίτι μας. Γιατί λοιπόν κάποιοι είναι τόσο κάφροι, τόσο μαλάκες, τόσο Ελληνάρες με την κάκιστη έννοια και δεν σέβονται αυτό τον τόπο; Δεν είναι ωραίο να βλέπεις καθαρά πεζοδρόμια και δρόμους;
Όσο μένω σε αυτή την κολοχώρα, τόσο περισσότερο απογοητεύομαι και θλίβομαι και με πιάνει κατάθλιψη. Και όσο είμαι εδώ, αν περάσω και σας δώ να πετάτε χαρτάκια στον δρόμο, να παρκάρετε σε πεζοδρόμια, ή άλλο που θεωρώ λανθασμένο, θα σας το πώ.
Και αν θέλετε να μάθετε, συνήθως μαζεύω χαρτάκια και διάφορα σε τσέπες και τσάντα, και είτε τα πετάω στα καλαθάκια, είτε στο καλάθι αχρήστων ή σκουπίδια στο σπίτι μου. Πολλές φορές έχω επιστρέψει σπίτι, και αδειάζω χαρτάκια και διάφορα από τσέπες και τσάντες. Ξεχωρίζω ανακύκλωση από σκουπίδια, και τα πετάω όπως πρέπει...
Εσείς κάφροι, Ελληνάρες μαλάκες και ανίδεοι, γιατί δεν σέβεστε τον τόπο σας και έχετε κάνει όλη την Αθήνα έναν απέραντο σκουπιδότοπο; Μετά μην γκρινιάζετε ότι έχουμε από τις πιο βρώμικες πόλεις στον κόσμο, διότι εσείς οι ίδιοι την έχετε κάνει έτσι.
Δεν θεωρώ ότι η Ελλάδα θα καλυτερέψει ποτέ. Δεν βλέπω τους ίδιους τους Έλληνες και ιδιαίτερα τους Ελληνάρες να θέλουν να καλυτερέψουν τα πράγματα. Διότι δεν σέβονται καν τον τόπο που μένουν, δεν σέβονται κανέναν και τίποτα, θέλουν τα πάντα έτοιμα.
Κρίμα που το πρωϊ δεν είχα κάμερα μαζί μου, και δεν πήρα τον αριθμό του αυτοκινήτου του Ελληνάρα με τα όλα του, να τον έκανα ρεζίλι των σκυλιών πραγματικά. Διότι με άτομα σαν και τον εν λόγω μόνο από το κακό στο χειρότερο μπορούμε να πάμε.
Αλλά ας πω τι έγινε. Προχωρούσα σε ένα δρομάκι για να επιστρέψω στο γραφείο από κάτι εξωτερικές δουλειές. Βλέπω έναν νέο 25-30 χρονών σε ένα άσπρο παρκαρισμένο αυτοκίνητο, να ανοίγει το παράθυρο του οδηγού και να πετάει ένα πλαστικό διάφανο χαρτάκι από το παράθυρο στον δρόμο. Σταματάω, και του λέω:
"Συγγνώμη δεν έχεις ένα τασάκι ή κάτι να πετάξεις το χαρτάκι; Γιατί το πετάς στον δρόμο;"
Και μου απαντάει, νευριασμένα κιόλας:
"Όχι, δεν έχω".
Και τσατίζομαι τα παίρνω άγρια, και του λέω:
"Να γιατί πάει σκατά η Ελλάδα όταν έχει άτομα σαν κι εσένα"
Μου είπε ένα σαρκαστικό "Ευχαριστώ", ξεπάρκαρε και έφυγε.
Δεν κατάλαβε καν γιατί αυτό που έκανε, είναι λάθος. Σε αυτή την πόλη, την Αθήνα, εγώ και εσύ και αυτός μένουμε. Είναι το σπίτι μας. Και ο δρόμος και το πεζοδρόμιο, και όλοι οι δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι στους οποίους βρισκόμαστε είναι το σπίτι μας. Γιατί λοιπόν κάποιοι είναι τόσο κάφροι, τόσο μαλάκες, τόσο Ελληνάρες με την κάκιστη έννοια και δεν σέβονται αυτό τον τόπο; Δεν είναι ωραίο να βλέπεις καθαρά πεζοδρόμια και δρόμους;
Όσο μένω σε αυτή την κολοχώρα, τόσο περισσότερο απογοητεύομαι και θλίβομαι και με πιάνει κατάθλιψη. Και όσο είμαι εδώ, αν περάσω και σας δώ να πετάτε χαρτάκια στον δρόμο, να παρκάρετε σε πεζοδρόμια, ή άλλο που θεωρώ λανθασμένο, θα σας το πώ.
Και αν θέλετε να μάθετε, συνήθως μαζεύω χαρτάκια και διάφορα σε τσέπες και τσάντα, και είτε τα πετάω στα καλαθάκια, είτε στο καλάθι αχρήστων ή σκουπίδια στο σπίτι μου. Πολλές φορές έχω επιστρέψει σπίτι, και αδειάζω χαρτάκια και διάφορα από τσέπες και τσάντες. Ξεχωρίζω ανακύκλωση από σκουπίδια, και τα πετάω όπως πρέπει...
Εσείς κάφροι, Ελληνάρες μαλάκες και ανίδεοι, γιατί δεν σέβεστε τον τόπο σας και έχετε κάνει όλη την Αθήνα έναν απέραντο σκουπιδότοπο; Μετά μην γκρινιάζετε ότι έχουμε από τις πιο βρώμικες πόλεις στον κόσμο, διότι εσείς οι ίδιοι την έχετε κάνει έτσι.
Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011
Θέλω να....
Θέλω να φύγω από αυτή την κολοχώρα που ονομάζεται Ελλάδα. Η ΑΘήνα είναι ένα μάτσο χάλια, από τις πιο βρώμικες και άσχημες πόλεις που υπάρχουν. Δεν υπάρχει παιδεία, δεν υπάρχει ιατρική περίθαλψη, η Ελλάδα είναι ένα μάτσο από σκατά.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΌ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΛΩΧΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΩ ΠΟΤΕ ΕΔΩ. ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΟ.
Μακάρι να κέρδιζα το Τζόκερ και να έφευγα. Σε 2-3 μήνες θα έκλεινα τις υποχρεώσεις μου, και όποιος θέλει ας έρθει να με βρεί.
Καταριέμαι τους δικούς μου που με γυρίζανε πίσω από την Αγγλία. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΖΩΗ ΕΚΕΙ. Στην Ελλάδα δεν έχει ζωή. ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΛΑΜΜΕΝΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΛΙΘΙΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΤΙς ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΕΣ ΚΑΙ ΤΥΟ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΙΑΣΜΑ.
Σιχαίνομαι την Ελλάδα. Έχω σιχαθεί που βρίσκομαι εδώ και δεν μπορώ να φύγω.
Σιχαίνομαι την Εκκλησία της Ελλάδος και τους παπάδες της. τους βλέπω και μου έρχεται αναγούλα.
Θέλω να πετάξω ντομάτες και σάπια αυγά σε όλους τους πολιτικούς, και ιδιαίτερα στα σιχάματα που ονομάζονται Καρατζαφέρης και Γεωργιάδης.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΌ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΛΩΧΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΩ ΠΟΤΕ ΕΔΩ. ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΟ.
Μακάρι να κέρδιζα το Τζόκερ και να έφευγα. Σε 2-3 μήνες θα έκλεινα τις υποχρεώσεις μου, και όποιος θέλει ας έρθει να με βρεί.
Καταριέμαι τους δικούς μου που με γυρίζανε πίσω από την Αγγλία. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΖΩΗ ΕΚΕΙ. Στην Ελλάδα δεν έχει ζωή. ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΛΑΜΜΕΝΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΛΙΘΙΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΤΙς ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΕΣ ΚΑΙ ΤΥΟ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΙΑΣΜΑ.
Σιχαίνομαι την Ελλάδα. Έχω σιχαθεί που βρίσκομαι εδώ και δεν μπορώ να φύγω.
Σιχαίνομαι την Εκκλησία της Ελλάδος και τους παπάδες της. τους βλέπω και μου έρχεται αναγούλα.
Θέλω να πετάξω ντομάτες και σάπια αυγά σε όλους τους πολιτικούς, και ιδιαίτερα στα σιχάματα που ονομάζονται Καρατζαφέρης και Γεωργιάδης.
Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011
Ο μεγαλύτερος φοροφυγάς της Ελλάδος..
Για την Εκκλησία της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία μιλάω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος φοροφυγάς, και όχι μόνο φοροδιαφεύγει, αλλά το κάνει εννόμως. Και αυτό διότι οι κυβερνώντες είναι δειλοί και δεν αποφασίζουν να βάλουν τον αναλογούντα φόρο στην Εκκλησία της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία.
Αλλά όλοι μας ανεξαρτήτως θρησκεύματος, πληρώνουμε από την τσέπη μας τους παπάδες, αρχιμανδρίτες, και άλλους προκαθείμενους της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία. Εγώ για ποιό λόγο να πληρώνω την θρησκεία του άλλου; Δεν είμαι ορθόδοξη, δεν είμαι χριστιανή. Δεν έχω και δεν θέλω να έχω καμμία απολύτως σχέση με οποιαδήποτε θρησκεία.
Δεν φτάνει που πληρώνουμε τους παπάδες από την τσέπη μας, αλλά οι ναοί και άλλοι παρόμοιοι δεν φορολογούνται. Ούτε τα έσοδα της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία από μετοχές και άλλες εμπορικές κερδοσκοπικές δραστηριότητες φορολογούνται. Και εν τω μεταξύ όλες οι εταιρείες μεγάλες και μικρές και οι ιδιώτες πληρώνουμε τα μαλλιοκεφαλά μας σε φόρους, έκτακτες εισφορές, περαιώσεις και διάφορα άλλα μπας και το κράτος βρεί λεφτά.
Και στο μεταξύ η πιο πλούσια εταιρεία της Ελλάδος, και ο μεγαλύτερος φοροφυγάς δεν πληρώνει καν τους υπαλλήλους της από την τσέπη της.
Φτάνει πιά αυτή η ασυδοσία της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία. Να πληρώσει κανονικά φόρους, να φύγουν όλοι οι αρχιμανδρίτες, παπάδες, μοναχοί και παρακείμενοι της Εκκλησίας της Ελλάδος από την δημόσια μισθοδοσία. Φτάνει πιά η φοροδιαφυγή αυτή.
Και μην πείτε ότι είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ο ναός δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ιδρύματα όπως το Χαμόγελο του παιδιού, όπως νοσοκομεία, βιβλιοθήκες είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Αλλά όλοι μας ανεξαρτήτως θρησκεύματος, πληρώνουμε από την τσέπη μας τους παπάδες, αρχιμανδρίτες, και άλλους προκαθείμενους της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία. Εγώ για ποιό λόγο να πληρώνω την θρησκεία του άλλου; Δεν είμαι ορθόδοξη, δεν είμαι χριστιανή. Δεν έχω και δεν θέλω να έχω καμμία απολύτως σχέση με οποιαδήποτε θρησκεία.
Δεν φτάνει που πληρώνουμε τους παπάδες από την τσέπη μας, αλλά οι ναοί και άλλοι παρόμοιοι δεν φορολογούνται. Ούτε τα έσοδα της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία από μετοχές και άλλες εμπορικές κερδοσκοπικές δραστηριότητες φορολογούνται. Και εν τω μεταξύ όλες οι εταιρείες μεγάλες και μικρές και οι ιδιώτες πληρώνουμε τα μαλλιοκεφαλά μας σε φόρους, έκτακτες εισφορές, περαιώσεις και διάφορα άλλα μπας και το κράτος βρεί λεφτά.
Και στο μεταξύ η πιο πλούσια εταιρεία της Ελλάδος, και ο μεγαλύτερος φοροφυγάς δεν πληρώνει καν τους υπαλλήλους της από την τσέπη της.
Φτάνει πιά αυτή η ασυδοσία της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία. Να πληρώσει κανονικά φόρους, να φύγουν όλοι οι αρχιμανδρίτες, παπάδες, μοναχοί και παρακείμενοι της Εκκλησίας της Ελλάδος από την δημόσια μισθοδοσία. Φτάνει πιά η φοροδιαφυγή αυτή.
Και μην πείτε ότι είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ο ναός δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ιδρύματα όπως το Χαμόγελο του παιδιού, όπως νοσοκομεία, βιβλιοθήκες είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011
Καμπάνες, σκουπίδια και έλλειψη πολιτισμού.
Δεν έχω κρύψει ποτέ ότι είμαι άθεη και πολέμια της θρησκείας, λόγω μισογυνισμού, λόγω ρατσισμού, λόγω παραλογισμού. Θα μιλήσω, θα φωνάξω, θα μαλώσω για τις ιδέες μου αλλά πάντα με σεβασμό προς τους άλλους ως ανθρώπους, ως προσωπικότητα. Εκείνο που θέλω να πώ είναι ότι σέβομαι τον άλλο ως άνθρωπο, όχι όμως και τις ιδέες ή τις πράξεις του. Είτε είναι άθεος, έιτε είναι φονταμενταλιστής, είτε είναι οτιδήποτε, θα επικροτήσω την πράξη που μου φαίνεται σωστή, και θα κράξω την πράξη που μου φαίνεται λανθασμένη.
Έτσι και αυτή η δημοσίευση γίνεται λόγω του ότι κάποια άθεη κοπέλα έκανε μία πράξη που εγώ θεωρώ ότι δείχνει έλλειψη παιδείας και πολιτισμού. Η κοπελα αυτή λοιπόν, επειδή την ενοχλούσαν οι καμπάνες της εκκλησίας, πήγε και άδειασε σκουπίδια μπροστά στην πόρτα μίας εκκλησίας, και άφησε κάποιο σημείωμα.
Καταλαβαίνω το να αφήσει κάποιος ένα σημείωμα ότι ενοχλείται από τον συνεχή θόρυβο λόγω του ότι οι συγκεκριμένες καμπάνες χτυπάνε κάθε ώρα. Και εμένα με ενοχλούνε κάποιες καμπάνες από τις διπλανές εκκλησίες επειδή χτυπάνε σε ώρες ακατάλληλες όπως 6 και 7 ώρα το πρωϊ που είναι ακόμα ώρες κοινής ησυχίας. Όσο για το σημείωμα συμφωνώ.
Εκεί που διαφωνώ τελείως, είναι με τα σκουπίδια που έριξε η συγκεκριμένη κοπέλα μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας. Αυτό δείχνει κακία και μόνο, δείχνει έλλειψη παιδείας, έλλειψη καθαριότητας και έλλειψη πολιτισμού. Δεν σκέφτηκε ούτε την καθαρίστρια στην οποία φορτώνει μόνο από κακία περισσότερη δουλειά, ούτε τον κόσμο που πηγαίνει στην εκκλησία, και που θα δούνε αυτό το άσχημο θέαμα. Και τα παιδιά; Που θα πιάσουν το πάτωμα ή θα πέσουν ή θα αγγίξουν κάτω και μετά μπορεί να βάλουν τα χέρια στο στόμα;
Η πόλη ή τα χωριά ή οποιοσδήποτε είναι ο τόπος διαμονής μας, όχι μόνο το σπίτι μας, αλλά και το εξωτερικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε, πρέπει να διατηρείτε καθαρό και όμορφο. Το να πετάμε σκουπίδια στον δρόμο ή οπουδήποτε για οποιονδήποτε λόγο δείχνει έλλειψη παιδείας, δείχνει έναν άνθρωπο βρωμιάρη και απολίτιστο. Δεν νομίζω να χρειάζεται να δείξω την εικόνα από τα βρωμιάρικα πεζοδρόμια της Αθήνας, όπου αρκετοί συμπολίτες μου δεν σέβονται την πόλη όπου ζούνε.
Έτσι και αυτή η δημοσίευση γίνεται λόγω του ότι κάποια άθεη κοπέλα έκανε μία πράξη που εγώ θεωρώ ότι δείχνει έλλειψη παιδείας και πολιτισμού. Η κοπελα αυτή λοιπόν, επειδή την ενοχλούσαν οι καμπάνες της εκκλησίας, πήγε και άδειασε σκουπίδια μπροστά στην πόρτα μίας εκκλησίας, και άφησε κάποιο σημείωμα.
Καταλαβαίνω το να αφήσει κάποιος ένα σημείωμα ότι ενοχλείται από τον συνεχή θόρυβο λόγω του ότι οι συγκεκριμένες καμπάνες χτυπάνε κάθε ώρα. Και εμένα με ενοχλούνε κάποιες καμπάνες από τις διπλανές εκκλησίες επειδή χτυπάνε σε ώρες ακατάλληλες όπως 6 και 7 ώρα το πρωϊ που είναι ακόμα ώρες κοινής ησυχίας. Όσο για το σημείωμα συμφωνώ.
Εκεί που διαφωνώ τελείως, είναι με τα σκουπίδια που έριξε η συγκεκριμένη κοπέλα μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας. Αυτό δείχνει κακία και μόνο, δείχνει έλλειψη παιδείας, έλλειψη καθαριότητας και έλλειψη πολιτισμού. Δεν σκέφτηκε ούτε την καθαρίστρια στην οποία φορτώνει μόνο από κακία περισσότερη δουλειά, ούτε τον κόσμο που πηγαίνει στην εκκλησία, και που θα δούνε αυτό το άσχημο θέαμα. Και τα παιδιά; Που θα πιάσουν το πάτωμα ή θα πέσουν ή θα αγγίξουν κάτω και μετά μπορεί να βάλουν τα χέρια στο στόμα;
Η πόλη ή τα χωριά ή οποιοσδήποτε είναι ο τόπος διαμονής μας, όχι μόνο το σπίτι μας, αλλά και το εξωτερικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε, πρέπει να διατηρείτε καθαρό και όμορφο. Το να πετάμε σκουπίδια στον δρόμο ή οπουδήποτε για οποιονδήποτε λόγο δείχνει έλλειψη παιδείας, δείχνει έναν άνθρωπο βρωμιάρη και απολίτιστο. Δεν νομίζω να χρειάζεται να δείξω την εικόνα από τα βρωμιάρικα πεζοδρόμια της Αθήνας, όπου αρκετοί συμπολίτες μου δεν σέβονται την πόλη όπου ζούνε.
Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011
Εαν ένας ετοιμοθάνατος σας ζητούσε να προσευχηθείτε, θα το κάνατε;
Στην σελίδα των Ελλήνων Άθεων και Αγνωστικιστών τέθηκε το εξής ερώτημα:
Εαν κάποιος ετοιμοθάνατος σας ζητούσε να προσευχηθείτε, θα το κάνατε;
Αρκετοί απάντησαν, και υπήρξε μία αντιπαράθεση επειδή εγώ ήμουν από τους λίγους που απάντησαν ΟΧΙ, δεν θα το έκανα. Μπορεί να φαίνεται σκληρό και άστοργο, αλλά δεν είναι. καθόλου μάλιστα. Σε αυτό το σημείο θέλω να επεκταθώ εδώ.
Είμαι άθεη. Δεν πιστεύω σε κανέναν θεό και δεν πρόκειται να αποδεχτώ τέτοιες φαντασιώσεις χωρίς κάποιου είδους επιστημονικού στοιχείου. Οι περισσότεροι φίλοι και συγγενείς ξέρουν για την αθεϊα μου. Όσοι δεν το γνωρίζουν, είναι απλά επειδή δεν έχουμε συζητήσει αυτό το θέμα. Πάντως, όλοι ξέρουν ότι δεν πρόκειται να πάω σε εκκλησία, εκτός για γάμο, βάπτιση ή κηδεία. Και θα πρέπει να είναι για ένα κοντινό άτομο σε μένα, αλλιώς δεν πάω σε γάμους και βαπτίσια συγγενών που μπορεί και να βλέπω μία φορά τον χρόνο. Απεχθάνομαι τους ορθόδοξους ύμνους.
Οπότε η απαντησή μου είναι όχι. Δεν θα προσευχόμουνα με κανέναν και για κανένα λόγο. Ούτε και αν αυτός που το ζητάει είναι ετοιμοθάνατος. Είμαι άθεη και περήφανη γι'αυτό. Δεν αλλάζω τις συνηθειές μου και δεν γίνομαι υποκρίτρια επειδή κάποιος πρόκειται να πεθάνει. Αυτό θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να προδώσω τον εαυτό μου κατ΄αρχήν και την έλλειψη πίστεως που έχω, και να είμαι ανέντιμη και υποκρίτρια προς έναν ετοιμοθάνατο άνθρωπο. Εαν εγώ ήμουν ετοιμοθάνατη, θα προτιμούσα την αλήθεια και την τιμιότητα. Οπότε, δεν είναι μόνο για μένα και την έλλειψη πίστεως, αλλά είναι το να είναι κανείς τίμιος και αληθινός προς τον ετοιμοθάνατο, αλλά και γενικότερα προς τον άλλο.
Η προσευχή υποτίθεται πως απευθύνεται σε κάποια θεότητα, σε κάτι το οποίο μπορεί κανείς να θεωρεί ως θεότητα. Εγώ σε ποιόν θα το απευθύνω; Και πως μπορώ να πώ κάποιες φράσεις και λόγια που δεν πιστεύω και που μπορεί να θεωρώ και γελοία, και να μείνω σοβαρή; Ιδιαίτερα όταν η πίστη η ίδια σε θεότητες αρκετές φορές μου φαίνεται γελοία; Κάποιοι είπανε να υποκριθώ. Αλλά δεν μπορώ να υποκριθώ να προσεύχομαι προς κάποιον.κάτι στο οποίο δεν πιστεύω. Θα ήταν προσβλητικό και προς εμένα και προς τον ετοιμοθάνατο.
ένα ακόμα μικρό πράγμα είναι ότι δεν ξέρω καμμία προσευχή. Απλά τους πρώτους 2-3 στίχους του Πάτερ Ημών, και αυτό είναι. Και δεν πρόκειται να κάτσω να μάθω άχρηστες προσευχές. Σταμάτησα να προσεύχομαι όταν ήμουν μικρή, και δεν έχω ξαναπροσευχηθεί από τότε. Όταν ακόμα είχα ένα είδους πίστης, ναι, παρακάλεσα για κάποιες χάρες, που, όπως είναι φυσικό, δεν έγιναν ποτέ. Κάποιοι άλλοι είπανε να ρωτήσω τι θα ήθελε να πώ ο ετοιμοθάνατος. Αυτό θα μπορούσε να γίνει, αλλά τα προβλήματα που επικαλέστηκα στις προηγούμενες παραγράφους παραμένουν.
Αυτό που θα μπορούσα να κάνω όμως, είναι να πώ την αλήθεια στον άνθρωπο αυτόν. Ότι είμαι άθεη, δεν πιστεύω και ότι θα ήταν ανέντιμο και υποκριτικό να αρχίσω ξαφνικά να προσεύχομαι. Θα ήταν προσβλητικό και προς εμένα και προς εκείνον. Αλλά, θα πρόσθετα, μπορώ να μείνω σιωπηλή και να ακούσω την δική του προσευχή. Δεν θα κορόϊδευα ή περιγελούσα έναν ετοιμοθάνατο, ιδιαίτερα εαν η προσευχή αυτή του δίνει κάποια ανακούφιση.
Εσείς τι θα κάνατε σε αυτή την περίπτωση; Θα προσευχόσασταν ή όχι;
Εαν κάποιος ετοιμοθάνατος σας ζητούσε να προσευχηθείτε, θα το κάνατε;
Αρκετοί απάντησαν, και υπήρξε μία αντιπαράθεση επειδή εγώ ήμουν από τους λίγους που απάντησαν ΟΧΙ, δεν θα το έκανα. Μπορεί να φαίνεται σκληρό και άστοργο, αλλά δεν είναι. καθόλου μάλιστα. Σε αυτό το σημείο θέλω να επεκταθώ εδώ.
Είμαι άθεη. Δεν πιστεύω σε κανέναν θεό και δεν πρόκειται να αποδεχτώ τέτοιες φαντασιώσεις χωρίς κάποιου είδους επιστημονικού στοιχείου. Οι περισσότεροι φίλοι και συγγενείς ξέρουν για την αθεϊα μου. Όσοι δεν το γνωρίζουν, είναι απλά επειδή δεν έχουμε συζητήσει αυτό το θέμα. Πάντως, όλοι ξέρουν ότι δεν πρόκειται να πάω σε εκκλησία, εκτός για γάμο, βάπτιση ή κηδεία. Και θα πρέπει να είναι για ένα κοντινό άτομο σε μένα, αλλιώς δεν πάω σε γάμους και βαπτίσια συγγενών που μπορεί και να βλέπω μία φορά τον χρόνο. Απεχθάνομαι τους ορθόδοξους ύμνους.
Οπότε η απαντησή μου είναι όχι. Δεν θα προσευχόμουνα με κανέναν και για κανένα λόγο. Ούτε και αν αυτός που το ζητάει είναι ετοιμοθάνατος. Είμαι άθεη και περήφανη γι'αυτό. Δεν αλλάζω τις συνηθειές μου και δεν γίνομαι υποκρίτρια επειδή κάποιος πρόκειται να πεθάνει. Αυτό θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να προδώσω τον εαυτό μου κατ΄αρχήν και την έλλειψη πίστεως που έχω, και να είμαι ανέντιμη και υποκρίτρια προς έναν ετοιμοθάνατο άνθρωπο. Εαν εγώ ήμουν ετοιμοθάνατη, θα προτιμούσα την αλήθεια και την τιμιότητα. Οπότε, δεν είναι μόνο για μένα και την έλλειψη πίστεως, αλλά είναι το να είναι κανείς τίμιος και αληθινός προς τον ετοιμοθάνατο, αλλά και γενικότερα προς τον άλλο.
Η προσευχή υποτίθεται πως απευθύνεται σε κάποια θεότητα, σε κάτι το οποίο μπορεί κανείς να θεωρεί ως θεότητα. Εγώ σε ποιόν θα το απευθύνω; Και πως μπορώ να πώ κάποιες φράσεις και λόγια που δεν πιστεύω και που μπορεί να θεωρώ και γελοία, και να μείνω σοβαρή; Ιδιαίτερα όταν η πίστη η ίδια σε θεότητες αρκετές φορές μου φαίνεται γελοία; Κάποιοι είπανε να υποκριθώ. Αλλά δεν μπορώ να υποκριθώ να προσεύχομαι προς κάποιον.κάτι στο οποίο δεν πιστεύω. Θα ήταν προσβλητικό και προς εμένα και προς τον ετοιμοθάνατο.
ένα ακόμα μικρό πράγμα είναι ότι δεν ξέρω καμμία προσευχή. Απλά τους πρώτους 2-3 στίχους του Πάτερ Ημών, και αυτό είναι. Και δεν πρόκειται να κάτσω να μάθω άχρηστες προσευχές. Σταμάτησα να προσεύχομαι όταν ήμουν μικρή, και δεν έχω ξαναπροσευχηθεί από τότε. Όταν ακόμα είχα ένα είδους πίστης, ναι, παρακάλεσα για κάποιες χάρες, που, όπως είναι φυσικό, δεν έγιναν ποτέ. Κάποιοι άλλοι είπανε να ρωτήσω τι θα ήθελε να πώ ο ετοιμοθάνατος. Αυτό θα μπορούσε να γίνει, αλλά τα προβλήματα που επικαλέστηκα στις προηγούμενες παραγράφους παραμένουν.
Αυτό που θα μπορούσα να κάνω όμως, είναι να πώ την αλήθεια στον άνθρωπο αυτόν. Ότι είμαι άθεη, δεν πιστεύω και ότι θα ήταν ανέντιμο και υποκριτικό να αρχίσω ξαφνικά να προσεύχομαι. Θα ήταν προσβλητικό και προς εμένα και προς εκείνον. Αλλά, θα πρόσθετα, μπορώ να μείνω σιωπηλή και να ακούσω την δική του προσευχή. Δεν θα κορόϊδευα ή περιγελούσα έναν ετοιμοθάνατο, ιδιαίτερα εαν η προσευχή αυτή του δίνει κάποια ανακούφιση.
Εσείς τι θα κάνατε σε αυτή την περίπτωση; Θα προσευχόσασταν ή όχι;
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
The Windup Girl - Paolo Bacigalupi
Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε μία μελλοντική Bangkok, όταν το πετρέλαιο έχει τελειώσει, και υπάρχουν ελάχιστοι φυσικοί πόροι ενέργειας, όταν ανθρωπογενής ιοί έχουν καταστρέψει σπαρτά και χιλιάδες άνθρωποι έχουν πεθάνει από επιδημίες νέων ιών. Εταιρείες φτιάχνουν γενετικά μεταλλαγμένους σπόρους που αντέχουν σε αυτές τις επιδημίες, αλλά και δεν αναπαράγονται από μόνοι τους για να κρατήσουν τα ηνία. Από την άλλη, το Βασίλειο της Ταϋλάνδης έχει κρατήσει έναν θησαυρό: σπόρους και DNA από καρπούς που έχουν εξαφανιστεί...
Σε αυτόν τον μελλοντικό κόσμο, 5 διαφορετικοί χαρακτήρες θα βρεθούνε να έχουν αναμειχθεί στην ιστορία μας. Στην αρχή δεν βλέπεις τα νήματα που δένουν αυτούς τους χαρακτήρες, αλλά σιγά σιγά το κουβάρι ξετυλίγεται, και στην μέση από όπου αρχίζουν και τελειώνουν όλα, το windup κορίτσι.
Σε κάποια άτομα δεν αρέσει το ότι ο συγγραφέας παίρνει κάποιες ελευθερίες με την επιστήμη. Αλλά προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει και τόσο πολύ επειδή πρόκειται ακριβώς για φαντασία, για μυθιστόρημα, και όχι για ένα βιβλίο επιστήμης, ή ένα επιστημονικό άρθρο. Απόλαυσα το βιβλίο για αυτό που είναι.
Το βιβλίο είναι γραμμένο από την σκοπιά 5 διαφορετικών χαρακτήρων. Κάθε κεφάλαιο είναι γραμμένο από την σκοπιά ενός χαρακτήρα, και εναλάσσονται οι χαρακτήρες στα κεφάλαια. Θα έλεγε κανείς ότι αυτό μπορεί να κουράσει ή κάποιος να βαρεθεί αυτές τις εναλλαγές. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει σε κανένα σημείο του βιβλίου. Αντίθετα σου κινεί το ενδιαφέρον, θέλεις να διαβάσεις λίγο ακόμα, να δείς τι θα γίνει, πως θα ξετυλιχτεί αυτό το κουβάρι.
Εαν θέλετε ένα βιβλίο με όμορφο τέλος όπου "αυτοί ζήσαν καλά και εμείς καλύτερα", τότε το συγκεκριμένο δεν είναι για σας. Η κάθε πράξη έχει τις συνεπειές της και πολλές φορές σοβαρές συνέπειες. Το τέλος του βιβλίου σε αφήνει με μία πικρία και με μία λύπη...
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011
Υπάρχει κάποια λογική...
ΕΑΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ, ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΑ ΠΑΙΔΙΑ.
Έχει μία λογική...
Ευχαριστώ τον Peter Harrison για το συγκεκριμένο, από εδώ: http://carbonbasedbiped.tumblr.com/post/6970570050/theres-logic-in-there
Παρασκευή 6 Μαΐου 2011
The Handmaid's Tale - Margaret Atwood
Στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει ως "Η ιστορία της Πορφυρής Δούλης", και πραγματικά θα ήταν κρίμα να μην υπάρχει μετάφραση αυτού του βιβλίου για όσους δεν ξέρουν αγγλικά. Από περιέργεια για την συγκεκριμένη συγγραφέα, πήρα το βιβλίο αυτό, χωρίς να ξέρω τίποτα για το βιβλίο και ελάχιστα για την συγγραφέα. Πραγματικά, το βιβλίο αυτό αξίζει να διαβαστεί από όλον τον κόσμο.
Το βιβλίο περιγράφει την ιστορία μίας νέας γυναίκας, μίας μορφωμένης γυναίκας και πως αυτή η γυναίκα, ενάντια στην θελησή της, υποχρεώνεται να γίνει δούλα της μήτρας της. Και όχι μόνο η συγκεκριμένη γυναίκα αλλά και όλες οι γυναίκες σε αυτή την δυστοπία που περιγράφει η συγγραφέας. Το καθεστώς που περιγράφεται στο βιβλίο, είναι μία χριστιανική δυστοπία, όπου οι γυναίκες είναι σκλάβες της μήτρας τους στην κυριολεξία. έφηβες 13 και 14 χρονών να παντρεύονται με μόνο σκοπό να κάνουν παιδιά, τα δικαιώματα των γυναικών να είναι εντελώς ανύπαρκτα, να μην μπορούν καν να κυκλοφορήσουν ελεύθερες. Το καθεστώς να έχει απαγορέψει την γνώση, να έχει απαγορέψει πολλά δικαιώματα όχι μόνο στις γυναίκες αλλά γενικότερα.
Η περιγραφή άδειου χρόνου, η περιγραφή του καθεστώτος, η περιγραφή των "Θείων" και το πως "εκπαιδεύανε" τις γυναίκες, η περιγραφή των "τελετών"... Έχουν περάσει τόσοι μήνες και όμως όλα αυτά έχουν καρφωθεί στο μυαλό μου. Αυτό είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από όλους. Ένα βιβλίο που περιγράφει ναι μεν ένα δυστοπικό χριστιανικό καθεστώς, αλλά μην νομίζετε ότι κάτι τέτοιο είναι μακριά. Δεν χρειάζεται παρά να διαβάσετε την Αγία Γραφή, και ιδιαίτερα την Παλαιά Διαθήκη και τις επιστολές του μισογύνη Παύλου. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορούν οι χριστιανοί να λατρεύουν αυτόν τον μισογύνη ως άγιο!
Αυτό είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από όλους. Είναι ένα βιβλίο που σίγουρα δεν πρόκειται να ξεχάσω, και που θα προτείνω σε όλους.
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
THOR
Ας αρχίσουμε με τα ειδικά εφέ, στα οποία πραγματικά με εντυπωσίασε η Asgard, η κατοικία των θεών των Βίκινγκς. Και το πιο εντυπωσιακό σε αυτό το σκηνικό είναι όταν δείχνει τον ουρανό της Asgard, και βλέπεις νεφελώματα και αστέρια... Είναι σαν να βλέπεις ένα πεντακάθαρο ουρανό, αλλά με νεφελώματα σε πολύ μικρότερη απόσταση.
Το σενάριο δεν κούρασε σε κανένα σημείο, αντίθετα όλο και κάτι είχε να παρουσιάσει είτε από χιούμορ είτε επειδή συνέχιζε την ιστορία. Αν και προβλέψιμο, ήταν καλά δομημένο σενάριο, χωρίς τρύπες, χωρίς να κουράζει.
Όσον αφορά το cast, ο Chris Hemsworth (Thor) είναι ένα από τα νέα αστέρια στον χώρο των ταινιών δράσης, και το γυναικείο κοινό σίγουρα θα εκτιμήσουν τα προσόντα του... Θα παίξει τον ρόλο του Thor και στην ταινία Avengers η οποία ετοιμάζεται. Ο Tom Hiddleston ως Loki με εντυπωσίασε με την παρουσία του, και με την νότα που έδωσε στον Loki. Σίγουρα είναι ένας από τους καλύτερους κακούς των τελευταίων 2-3 ετών. Το υπόλοιπο cast είναι ως επί το πλείστον γνωστό: Anthony Hopkins, Natalie Portman... E δεν έχεις να πείς και πολλά για τέτοιους ηθοποιούς.
Γενικά μία από τις καλές ταινίες φαντασίας, από τις καλύτερες των τελευταίων ετών. Διασκέασα, ξεχάστηκα, για δύο ώρες πέρασα καλά, και αυτό είναι που θέλω από μία ταινία δράσης. Και η συγκεκριμένη το καταφέρνει καλά.
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011
Πάσχα : η χειρότερη γιορτή του χρόνου
Αυτή η δημοσίευση είναι για την ασχήμια της πασχαλινής γιορτής. Είναι προσωπική γνώμη, και δεν περιμένω πολλοί από εσάς να την μοιράζονται.
Εαν είναι μία γιορτή που δεν μου αρέσει καθόλου, είναι το Πάσχα. Πάντα απεχθανόμουνα το Πάσχα, ήταν η χειρότερη γιορτή. Το μόνο που μου άρεσε ήταν ότι είχαμε διακοπές, και ακόμα και τώρα το μόνο που μου αρέσει είναι οι 2 μέρες παραπάνω άδεια που έχουμε από την δουλειά.
Το πρώτο πράγμα που με έβαζε σε μπελάδες ήταν η νηστεία. Δεν θέλω να νηστέψω αλλά με αναγκάζανε όταν ήμουν παιδί. Μετά το έκανα χάριν παράδοσης, αλλά πάντα υπέφερα. Δεν μου αρέσουν τα λαχανικά, δεν μου αρέσουν τα όσπρια. Μου αρέσει το κρέας. Μου αρέσει το λάδι. Μου αρέσει το ψάρι. Πιο παλιά δεν έβρισκες καν να φας τίποτα της προκοπής την Μεγάλη Εβδομάδα. Και φυσικά, αναγκαζόμουνα να τρώω ότι σκατολοϊδι υπάρχει για να μπορέσω να ανταπεξέρθω στην πείνα και την αδυναμία που ένοιωθα. Αλλά και πάλι τι να σου κάνουν τα πατατάκια και τα σοκολατοειδή; Δεν μπορούσα να ξεπεράσω την τρύπα που ένοιωθα στο στομάχι με το τίποτα.
Δεν μπορώ να καταλάβω, αν υπάρχει κάποιος θεός, γιατί νοιάζεται το τι θα φάω και πότε θα το φάω; Αυτό είναι το σημαντικό στην ζωή; Από την άλλη διάφοροι δήθεν πνευματικοί λένε ότι η νηστεία καθαρίζει το σώμα και την ψυχή, και νοιώθεις καλύτερα. Μαλακίες στο τετράγωνο... Πως νοιώθει κανείς καλύτερα όταν έχει μία τεράστια τρύπα στο στομάχι από την πέινα; Όταν πεινάει και το μόνο που σκέφτεται είναι τι να φάει, για να γεμίσει την κοιλιά; Αυτό είναι το νοιώθω καλύτερα; Οπότε για μένα, όχι νηστεία. Ποτέ πιά.
Ύστερα ήταν ο εξαναγκασμός την Μεγάλη Εβδομάδα με την εκκλησία. Να με τραβολογάνε με το ζόρι. Άσε ντε με τους επιτάφιους, δεν μπορείς την Μεγάλη Παρασκευή να κουνηθείς. Ασε τις σπαστικές καμπάνες που δεν σταματάνε όλη την Μεγάλη Παρασκευή. Είτε είναι καλός ο καιρός είτε είναι κακός, αναγκάζομαι να έχω τα παράθυρα κλειστά, μπας και δεν ακούγεται ο σπαστικός αυτός ήχος, ή να καλύπτεται κατά το πλείστον.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά και τα μαγαζιά είναι κλειστά την Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ. Γιατί; Εγώ που έχω άδεια, θα ήθελα να πάω Παρασκευή πρωί να κάνω κάποιες δουλειές, και όχι στις 1 η ώρα το μεσημέρι. Θέλω να τελειώσω νωρίς, και να μπορώ να κάνω άλλα πράγματα την ημέρα εκείνη.
Και το χειρότερο είναι η ημέρα του Πάσχα. Ο θόρυβος είναι αισχρός, από τις καραγκούνες και τα σκυλάδικα. Μια φορά θα ήθελα, να κάνω ένα δικό μου, και να βάζω Rammstein, AC/DC, και να είναι τέρμα ο ήχος. Μπας και καταλάβουν μερικοί ότι τα σκυλάδικα δεν είναι μουσική. Ούτε και τα δημοτικά είναι κατά την γνώμη μου. Καλό το αρνί, το λατρεύω και το κοκορέτσι επίσης, αλλά δεν έχω καμμία όρεξη να είμαι με πονοκέφαλο και ξερατό λόγω της φασαρίας από τις καραγκούνες και τα σκυλάδικα.
Οπότε σπίτι μου σπιτάκι μου. Αν θέλετε να με καλέσετε, να ξέρετε ότι δεν νηστεύω, Μεγάλη Παρασκευή θέλω κρεατικό, και δεν ακούω καραγκούνες και σκυλάδικα. Θα φύγω εαν ακούσω έστω και μία νότα.
Εαν είναι μία γιορτή που δεν μου αρέσει καθόλου, είναι το Πάσχα. Πάντα απεχθανόμουνα το Πάσχα, ήταν η χειρότερη γιορτή. Το μόνο που μου άρεσε ήταν ότι είχαμε διακοπές, και ακόμα και τώρα το μόνο που μου αρέσει είναι οι 2 μέρες παραπάνω άδεια που έχουμε από την δουλειά.
Το πρώτο πράγμα που με έβαζε σε μπελάδες ήταν η νηστεία. Δεν θέλω να νηστέψω αλλά με αναγκάζανε όταν ήμουν παιδί. Μετά το έκανα χάριν παράδοσης, αλλά πάντα υπέφερα. Δεν μου αρέσουν τα λαχανικά, δεν μου αρέσουν τα όσπρια. Μου αρέσει το κρέας. Μου αρέσει το λάδι. Μου αρέσει το ψάρι. Πιο παλιά δεν έβρισκες καν να φας τίποτα της προκοπής την Μεγάλη Εβδομάδα. Και φυσικά, αναγκαζόμουνα να τρώω ότι σκατολοϊδι υπάρχει για να μπορέσω να ανταπεξέρθω στην πείνα και την αδυναμία που ένοιωθα. Αλλά και πάλι τι να σου κάνουν τα πατατάκια και τα σοκολατοειδή; Δεν μπορούσα να ξεπεράσω την τρύπα που ένοιωθα στο στομάχι με το τίποτα.
Δεν μπορώ να καταλάβω, αν υπάρχει κάποιος θεός, γιατί νοιάζεται το τι θα φάω και πότε θα το φάω; Αυτό είναι το σημαντικό στην ζωή; Από την άλλη διάφοροι δήθεν πνευματικοί λένε ότι η νηστεία καθαρίζει το σώμα και την ψυχή, και νοιώθεις καλύτερα. Μαλακίες στο τετράγωνο... Πως νοιώθει κανείς καλύτερα όταν έχει μία τεράστια τρύπα στο στομάχι από την πέινα; Όταν πεινάει και το μόνο που σκέφτεται είναι τι να φάει, για να γεμίσει την κοιλιά; Αυτό είναι το νοιώθω καλύτερα; Οπότε για μένα, όχι νηστεία. Ποτέ πιά.
Ύστερα ήταν ο εξαναγκασμός την Μεγάλη Εβδομάδα με την εκκλησία. Να με τραβολογάνε με το ζόρι. Άσε ντε με τους επιτάφιους, δεν μπορείς την Μεγάλη Παρασκευή να κουνηθείς. Ασε τις σπαστικές καμπάνες που δεν σταματάνε όλη την Μεγάλη Παρασκευή. Είτε είναι καλός ο καιρός είτε είναι κακός, αναγκάζομαι να έχω τα παράθυρα κλειστά, μπας και δεν ακούγεται ο σπαστικός αυτός ήχος, ή να καλύπτεται κατά το πλείστον.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά και τα μαγαζιά είναι κλειστά την Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ. Γιατί; Εγώ που έχω άδεια, θα ήθελα να πάω Παρασκευή πρωί να κάνω κάποιες δουλειές, και όχι στις 1 η ώρα το μεσημέρι. Θέλω να τελειώσω νωρίς, και να μπορώ να κάνω άλλα πράγματα την ημέρα εκείνη.
Και το χειρότερο είναι η ημέρα του Πάσχα. Ο θόρυβος είναι αισχρός, από τις καραγκούνες και τα σκυλάδικα. Μια φορά θα ήθελα, να κάνω ένα δικό μου, και να βάζω Rammstein, AC/DC, και να είναι τέρμα ο ήχος. Μπας και καταλάβουν μερικοί ότι τα σκυλάδικα δεν είναι μουσική. Ούτε και τα δημοτικά είναι κατά την γνώμη μου. Καλό το αρνί, το λατρεύω και το κοκορέτσι επίσης, αλλά δεν έχω καμμία όρεξη να είμαι με πονοκέφαλο και ξερατό λόγω της φασαρίας από τις καραγκούνες και τα σκυλάδικα.
Οπότε σπίτι μου σπιτάκι μου. Αν θέλετε να με καλέσετε, να ξέρετε ότι δεν νηστεύω, Μεγάλη Παρασκευή θέλω κρεατικό, και δεν ακούω καραγκούνες και σκυλάδικα. Θα φύγω εαν ακούσω έστω και μία νότα.
Τρίτη 22 Μαρτίου 2011
Μιμίδιο : ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Σας έχει τύχει ποτέ να έχετε αρχίσει μία μόδα ή κάποια έκφραση που πρωτοχρησιμοποιήσατε εσείς, μετά από λίγο χρονικό διάστημα να την ακούτε παντού; Ε λοιπόν αυτό μου συμβαίνει με την έκφραση "Καλή Συνέχεια".
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν από 3 με 4 χρόνια περίπου, όταν έγινα άθεη, άρχισα να σκέφτομαι και για τις εκφράσεις που χρησιμοποιώ καθημερινά. Μιας και είχα γίνει άθεη, δεν ήθελα να χρησιμοποιώ εκφράσεις τύπου "Ο θεός να σ'έχει καλά", και άλλα παρόμοια. Δεν με εξέφραζαν απλά και μόνο επειδή προϋποθέτουν πράγματα στα οποία δεν πίστευα, και στην ουσία δεν είχα πιστέψει ποτέ, και θα ήταν υποκριτικό εκ μέρους μου να χρησιμοποιώ αυτές τις εκφράσεις χωρίς να [ιστεύω σε αυτές.
Ιδιαίτερα όταν βγαίνω από ταξί, ή όταν φεύγω από ένα μαγαζί ή κάτι παρόμοιο, ήθελα μία έκφραση για να εύχομαι το καλύτερο για την υπόλοιπη ημέρα, ιδιαίτερα σε ότι αφορά εργαζόμενους. Οπότε άρχισα να χρησιμοποιώ την έκφραση "Καλή Συνέχεια". Καλή Συνέχεια στην δουλειά σας, Καλή Συνέχεια σε ότι αφορά οτιδήποτε στο υπόλοιπο της ημλερας, και να είστε πάντα καλά. Αυτό το συναίσθημα ή ευχή, ήθελα να περάσω μέσα από την καρδιά μου με αυτή την έκφραση.
Την χρησιμοποιώ επίσης σε e-mail, PM και σε διάφορα chats όπως Skype.
Τον τελευταίο καιρό, άρχισα να ακούω την συγκεκριμένη έκφραση από διάφορα άτομα, σε μαγαζιά και στο γραφείο, από διάφορους ανθρώπους, και μου έκανε εντύπωση. Η έκφραση "Καλή Συνέχεια" είναι ένα μιμίδιο, που σιγά σιγά "εισέβαλλε" στην καθημερινότητα, και συνεχίζει να εξαπλώνεται.
Εσείς έχετε κάποια μικρή ή μεγαλύτερη παρόμοια ιστορία;
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν από 3 με 4 χρόνια περίπου, όταν έγινα άθεη, άρχισα να σκέφτομαι και για τις εκφράσεις που χρησιμοποιώ καθημερινά. Μιας και είχα γίνει άθεη, δεν ήθελα να χρησιμοποιώ εκφράσεις τύπου "Ο θεός να σ'έχει καλά", και άλλα παρόμοια. Δεν με εξέφραζαν απλά και μόνο επειδή προϋποθέτουν πράγματα στα οποία δεν πίστευα, και στην ουσία δεν είχα πιστέψει ποτέ, και θα ήταν υποκριτικό εκ μέρους μου να χρησιμοποιώ αυτές τις εκφράσεις χωρίς να [ιστεύω σε αυτές.
Ιδιαίτερα όταν βγαίνω από ταξί, ή όταν φεύγω από ένα μαγαζί ή κάτι παρόμοιο, ήθελα μία έκφραση για να εύχομαι το καλύτερο για την υπόλοιπη ημέρα, ιδιαίτερα σε ότι αφορά εργαζόμενους. Οπότε άρχισα να χρησιμοποιώ την έκφραση "Καλή Συνέχεια". Καλή Συνέχεια στην δουλειά σας, Καλή Συνέχεια σε ότι αφορά οτιδήποτε στο υπόλοιπο της ημλερας, και να είστε πάντα καλά. Αυτό το συναίσθημα ή ευχή, ήθελα να περάσω μέσα από την καρδιά μου με αυτή την έκφραση.
Την χρησιμοποιώ επίσης σε e-mail, PM και σε διάφορα chats όπως Skype.
Τον τελευταίο καιρό, άρχισα να ακούω την συγκεκριμένη έκφραση από διάφορα άτομα, σε μαγαζιά και στο γραφείο, από διάφορους ανθρώπους, και μου έκανε εντύπωση. Η έκφραση "Καλή Συνέχεια" είναι ένα μιμίδιο, που σιγά σιγά "εισέβαλλε" στην καθημερινότητα, και συνεχίζει να εξαπλώνεται.
Εσείς έχετε κάποια μικρή ή μεγαλύτερη παρόμοια ιστορία;
Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010
Πρόσκληση από την Ένωση Άθεων
Η Ένωση Άθεων σας προσκαλεί στην πρώτη μηνιαία συνάντηση στις 20 Νοεμβρίου 2010, στις 6 το απόγευμα στην Καφετέρια Όστρια. Η Όστρια βρίσκεται στα Εξάρχεια, Θεμιστοκλέους 65.
Η συνάντηση είναι ανοικτή σε όλους. Δεν χρειάζεται να είστε μέλος ή υποστηρικτής για να έρθετε. Προσκαλούμε όλους όσους ενδιαφέρονται να έρθουν, να πιούμε καφέ και να συζητήσουμε για θέματα που ενδιαφέρουν όλους μας.
Ελπίζουμε να σας δούμε εκεί.
Ευχαριστούμε,
Για την Ομάδα Εργασίας Ανοικτών Μηνιαίων Συναντήσεων
Παρασκευή Όππιο
Η συνάντηση είναι ανοικτή σε όλους. Δεν χρειάζεται να είστε μέλος ή υποστηρικτής για να έρθετε. Προσκαλούμε όλους όσους ενδιαφέρονται να έρθουν, να πιούμε καφέ και να συζητήσουμε για θέματα που ενδιαφέρουν όλους μας.
Ελπίζουμε να σας δούμε εκεί.
Ευχαριστούμε,
Για την Ομάδα Εργασίας Ανοικτών Μηνιαίων Συναντήσεων
Παρασκευή Όππιο
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Ημέρα Carl Sagan
Σαν σήμερα γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους αστρονόμους του 20ου αιώνα. Ο Carl Sagan γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1934 και πέθανε από καρκίνο στις 20 Δεκεμβρίου 1996, λίγο πριν βγεί στο σινεμά η ταινία Contact βασισμένη στο βιβλίο του.
Κάθε χρόνο, στις 9 Νοεμβρίου γιορτάζουμε την ημέρα Carl Sagan. Ημέρα αφιερωμένη στον μεγάλο αυτόν επιστήμονα, που αγάπησε την αστρονομία και μέσα από βιβλία και τηλεοπτικές παραγωγές κατάφερε να μεταδώσει τις γνώσεις του και την αγάπη του για την αστρονομία και την επιστήμη γενικότερα.
Μεγάλωσα με την σειρά Cosmos όπου ο Carl Sagan μας μεταφέρει σε διάφορα μέρη του Σύμπαντος, από το Ηλιακό μας Σύστημα μέχρι το Big Bang, μας δείχνει το κοσμικό ημερολόγιο, και μας μαγεύει με μακρινούς πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα.
Η σημερινή ημέρα δεν είναι αφιερωμένη μόνο στον Carl Sagan. Είναι αφιερωμένη στην ίδια την επιστήμη και στο πόσα μας έχει δώσει. Και όμως υπάρχουν πολλοί που δυσπιστούν και προτιμάνε τα παραμυθάκια και τον παραλογισμό διαφόρων θρησκειών, ψευδοεπιστημών και θεωριών συνομωσίας από την πραγματικότητα και την επιστήμη.
Για το τέλος θα αφήσω τον ίδιο τον Carl Sagan να μας μιλήσει για την Γη, The Pale Blue Dot:
Κάθε χρόνο, στις 9 Νοεμβρίου γιορτάζουμε την ημέρα Carl Sagan. Ημέρα αφιερωμένη στον μεγάλο αυτόν επιστήμονα, που αγάπησε την αστρονομία και μέσα από βιβλία και τηλεοπτικές παραγωγές κατάφερε να μεταδώσει τις γνώσεις του και την αγάπη του για την αστρονομία και την επιστήμη γενικότερα.
Μεγάλωσα με την σειρά Cosmos όπου ο Carl Sagan μας μεταφέρει σε διάφορα μέρη του Σύμπαντος, από το Ηλιακό μας Σύστημα μέχρι το Big Bang, μας δείχνει το κοσμικό ημερολόγιο, και μας μαγεύει με μακρινούς πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα.
Η σημερινή ημέρα δεν είναι αφιερωμένη μόνο στον Carl Sagan. Είναι αφιερωμένη στην ίδια την επιστήμη και στο πόσα μας έχει δώσει. Και όμως υπάρχουν πολλοί που δυσπιστούν και προτιμάνε τα παραμυθάκια και τον παραλογισμό διαφόρων θρησκειών, ψευδοεπιστημών και θεωριών συνομωσίας από την πραγματικότητα και την επιστήμη.
Για το τέλος θα αφήσω τον ίδιο τον Carl Sagan να μας μιλήσει για την Γη, The Pale Blue Dot:
Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010
Online μαθήματα... για το Κοράνι!
Καθημερινά στην δουλειά μας παίρνουν τηλέφωνο 5-10 εταιρείες που θέλουν να πουλήσουν διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες. τις περισσότερες φορές τους λέω είτε ότι δεν θέλουμε, είτε ότι δεν ενδιαφερόμαστε. Σήμερα πήρα ίσως το πιο περίεργο θα μπορούσε να πεί κανείς, ίσως το πιο γελοίο τηλεφώνημα από κάποιους πλασιέ.
Σηκώνω λοιπόν το τηλέφωνο, και μία κοπέλα αρχίζει να μου μιλάει σε μία γλώσσα που ήθελε να μοιάζει και να λέγεται Αγγλικά. Η κοπέλα αυτή λοιπόν, έπαιρνε τηλέφωνο είτε από την Ισπανία (Spain) είτε από το Πακιστάν (Pakistan). Δεν κατάλαβα καλά λόγω των αγγλικών που δεν μιλούσε.
Οπότε κατάλαβα ότι πρόκειται για κάποια προώθηση υπηρεσίας ή προϊόντος. Συνήθως, όταν παίρνουν τηλέφωνο από το εξωτερικό πρόκειται για χρηματιστήρια και διάφορες παρόμοιες υπηρεσίες. Αλλά όχι αυτή την φορά. Αυτή την φορά, προωθούσαν... online μαθήματα για το Κοράνι!!!!
Η απαντησή μου ήτανε: "Δεν πιστεύω σε θεούς, αλλάχ, και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Αντίο."
Η κοπέλα πρόλαβε να μου πεί αντίο πριν κλείσω το τηλέφωνο.
Και πραγματικά δεν ξέρω δηλαδή αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω.
Σηκώνω λοιπόν το τηλέφωνο, και μία κοπέλα αρχίζει να μου μιλάει σε μία γλώσσα που ήθελε να μοιάζει και να λέγεται Αγγλικά. Η κοπέλα αυτή λοιπόν, έπαιρνε τηλέφωνο είτε από την Ισπανία (Spain) είτε από το Πακιστάν (Pakistan). Δεν κατάλαβα καλά λόγω των αγγλικών που δεν μιλούσε.
Οπότε κατάλαβα ότι πρόκειται για κάποια προώθηση υπηρεσίας ή προϊόντος. Συνήθως, όταν παίρνουν τηλέφωνο από το εξωτερικό πρόκειται για χρηματιστήρια και διάφορες παρόμοιες υπηρεσίες. Αλλά όχι αυτή την φορά. Αυτή την φορά, προωθούσαν... online μαθήματα για το Κοράνι!!!!
Η απαντησή μου ήτανε: "Δεν πιστεύω σε θεούς, αλλάχ, και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Αντίο."
Η κοπέλα πρόλαβε να μου πεί αντίο πριν κλείσω το τηλέφωνο.
Και πραγματικά δεν ξέρω δηλαδή αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω.
Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010
Pharyngulated!
Γίναμε παγκόσμιοι.
Το Blog της Αθεϊας τώρα και στα αγγλικά: http://english.atheia.gr
Και όχι μόνο, αλλά ο PZ Myers του blog Pharyngula μας προώθησε: http://scienceblogs.com/pharyngula/2010/10/greece_has_got_atheists.php
Ευχαριστούμε PZ, που διάβασες το e-mail μου και μας προώθησες.
Το Blog της Αθεϊας τώρα και στα αγγλικά: http://english.atheia.gr
Και όχι μόνο, αλλά ο PZ Myers του blog Pharyngula μας προώθησε: http://scienceblogs.com/pharyngula/2010/10/greece_has_got_atheists.php
Ευχαριστούμε PZ, που διάβασες το e-mail μου και μας προώθησες.
Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010
Χριστιανικές μη απαντήσεις και δικές μου σκέψεις.
Σε κάποιο forum έχω συχνά αντιπαρατεθεί με έναν πραγματικά φονταμενταλιστή πιστό της ορθοδοξίας. Ότι και να ρωτήσω, αποφεύγει να απαντήσει, και η μόνες του απαντήσεις είναι μόνιμα οι ακόλουθες, στις οποίες παραθέτω και τις δικές μου απαντήσεις:
- Δεν γνωρίζεις την ορθόδοξη πίστη: Στην Ελλάδα μεγάλωσα, και με βαφτίσανε όταν ήμουν μικρή. Η γιαγιά μου και η νονά μου με κουβαλούσανε με το ζόρι στην εκκλησία. Προσπαθήσανε, μέχρι και κατηχητικό με στείλανε, αλλά έβρισκα πολλά παράλογα στην θρησκεία. Από τις ιστορίες για τον Αδάμ και την Εύα μέχρι τους βίους αγίων, υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν μπορούσα όχι να καταλάβω, αλλά να δώ την λογική τους, δεν υπήρχαν αποδείξεις, στοιχεία για όλα αυτά. Όσο μεγάλωνα, τόσο κατάλαβα ότι αυτά δεν έχουν πραγματική λογική. Πρέπει απλά να τα πιστεύεις τυφλά, χωρίς να αναρωτιέσαι ποτέ για την λογική τους ή μη, για την πραγματικότητα αυτών... Διότι όταν αναρωτηθείς και το ψάξεις πραγματικά, βρίσκεις ότι όλες αυτές οι ιστορίες και όλα αυτά τα πράγματα είναι ψέμματα.
- Δεν καταλαβαίνεις την ορθόδοξη πίστη: αντίθετα την καταλαβαίνω πολύ καλά. Έχω δεί αυτή την τυφλή πίστη και το τι μπορεί να κάνει. Δυστυχώς αυτή η τυφλή πίστη, μόνο κακό κάνει. Διότι όταν δεν ρωτάς, όταν δεν σκέφτεσαι, αλλά ακολουθείς τυφλά αυτό που σου πασάρουν, τότε γίνεσαι απλά ένα έρμαιο στα χέρια μίας ιδέας, μίας οργάνωσης. Και στην προκειμένη περίπτωση, ένα στρατιωτάκι που ψεύδεται στο όνομα του Ιησού. Αυτή η πίστη που γεμίζει με ενοχές τον άνθρωπο, για πράγματα που είναι εντελώς ανθρώπινα, από το να ρίξεις κανένα βρισίδι εως το σεξ, και σε πολλά άλλα θέματα. Αυτή η πίστη, που κρατάει τους ανθρώπους αμόρφωτους και αγράμματους, που τους γεμίζει το μυαλό με ρατσισμό και μισογυνισμό, δυστυχώς την καταλαβαίνω καλά, και την έχω δεί σε πολλές εκφάνσεις.
- Πήγαινε σε πνευματικό: αυτό κι'αν είναι υπεκφυγή! Δεν θέλω να πάω σε πνευματικό, δεν τους εμπιστεύομαι. Κανένας από τους δήθεν πνευματικούς δεν γνωρίζουν από ψυχολογία, δεν νομίζω ότι μπορούν να βοηθήσουν. Εκείνο που θα προσπαθήσει ο κάθε πνευματικός να κάνει είναι να με γεμίσει ενοχές, να με κάνει να αισθανθώ άσχημα, να με κάνει να αισθανθώ κατώτερη, να προσπαθήσει να με υποτάξει και να με κάνει ένα ακόμα σκλαβάκι του χριστιανισμού. Και έχω εξηγήσει πολλές φορές ότι δεν εμπιστεύομαι καν τους εξομολόγους. Με 6 μήνες σεμινάρια, δεν μπορείς να καταλάβεις τον άλλον. Δεν μπορεί ένας πνευματικός ή ένας εξομολόγος να καταλάβει αν εγώ έχω ένα ψυχολογικό πρόβλημα και ιδιαίτερα όταν αυτό είναι σοβαρό, και χρειάζεται γιατρούς όπως μονοπολικά και διπολικά σύνδορμα ή σχιζοφρένεια.
- Διάβασε κάποιο βιβλίο για την ορθόδοξη πίστη: αυτό είναι άλλου είδους υπεκφυγή. Δεν θέλω να διαβάσω ένα βιβλίο για την ορθόδοξη πίστη. Τι περισσότερο θα μου πεί από αυτά που έχει η Αγία Γραφή, ή από αυτά που λένε οι διάφοροι μητροπολίτες; Και για ποιό λόγο να το πάρω και να χάσω τον χρόνο μου διαβαζοντάς το; Μου δίνει κάποιος ένα έναυσμα, κάποιο ερέθισμα να πάρω ένα βιβλίο για την ορθοδοξία να διαβάσω; Κανένα απολύτως. Από εκεί και πέρα όμως, έχω κοιτάξει βιβλία ορθόδοξης πίστης σε βιβλιοπωλεία. Τα έχω ανοίξει και έχω προσπαθήσει να διαβάσω έστω και μερικές παραγράφους, για να δώ αν αξίζει να πάρω να τα διαβάσω. Μέχρι στιγμής δνε έχω βρεί κάποιο που να με προδιαθέσει θετικά. Το μόνο που έχω δεί να γράφουν είναι τα ίδια και τα ίδια, δηλαδή μετανοείτε αμαρτωλοί, θα καείτε στην κόλαση, μην κάνετε το Α, μην κάνετε το Β... Με λίγα λόγια, το μόνο που σου λένε είναι ότι απαγορεύεται να ζείς την ζωή σου.
- Πρώτα πρέπει να πιστέψεις και ύστερα βρίσκεις τον θεό: αν δεν έχω κάτι να πιστέψω, αν δεν έχω στοιχεία για αυτή την ύπαρξη, πως θα πιστέψω; Και πόσοι πιστοί έχουν βρεί αυτό που ονομάζουν θεό; Υπάρχουν πολλοί πιστοί που δεν τον έχουν βρεί. Και πολλοί άθεοι που ήταν πιστοί και δεν τον βρήκαν ποτέ. Και όταν ψάξανε και αναρωτηθήκανε, τότε είδανε πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα κανένα στοιχείο για την ύπαρξη αυτού του υποτιθέμενου θεού. Και δεν μιλάω μόνο για την ορθοδοξία, αλλά για κάθε άλλη θρησκεία. Γνωρίζω αρκετά άτομα μέσα από το internet, και μερικοί ήταν μάλιστα φονταμενταλιστές, δημιουργιστές και τα λοιπά. Κάποιοι μάλιστα ήτανε και ιερείς, έχουν μελετήσει απολογητική, κλπ. Όταν όμως κοιτάξανε βαθιά, δεν βρήκανε αυτό που πιστεύανε ότι θα βρούνε. Αλλά προς τιμήν τους ακολουθήσανε τον δρόμο που τους έδειχναν τα στοιχεία, η λογική τους, η κριτική τους σκέψη. Η απάντηση των περισσοτέρων σε αυτό είναι ότι δεν πιστεύανε αρκετά, και παρόμοια. Και όμως αυτοί οι άθεοι - πρώην πιστοί - πιστεύανε πραγματικά, το νοιώθανε με όλο τους το είναι.
Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010
Doctor Who - Season 5 - Matt Smith
Αρχίζουμε με την νέα σύντροφο του Doctor, την Amy Pond που παίζει η Karen Gillian. Γλυκιά και κοκκινομάλλα, αφελής μερικές φορές, αλλά και γεμάτη ζωή. Η ζωή της ένα μυστήριο το οποίο συνδέεται με την κεντρική ιστορία της σαιζόν αυτής, που είναι οι ρωγμές στο χωροχρόνο, και που μοιάζει να την κυνηγάνε. Η μήπως κυνηγάνε τον αγαπητό μας Doctor;
Μαζί με την Amy όμως έχουμε και τον Rory Williams, τον αρραβωνιαστικό της. Πραγματικά τυπάκος ο Rory, θα κάνει τα πάντα για την Amy είτε ως άνθρωπος είτε ως πλαστικό. Θα περιμένει στο πλάι της για αιώνες. Και θεωρώ ότι στα επεισόδια που έπαιξε το τρίο Doctor-Rory-Amy δούλεψε πολύ καλά. Ο Rory είναι συμπαθέστατα αφελές θα έλεγα, στην αρχή. Και ενώ όταν τον πρωτοείδα, τον θεώρησα ένα δεύτερο Mickey Smith, τελικά κατάφερε να αποδείξει ότι όχι μόνο δεν είναι, αλλά και ότι ταιριάζει με το ιδιαίτερο στυλ του 11ου Doctor.
The Doctor: River... who are you?
River: You're going to find out very soon now. And I'm sorry, but that's when everything changes.
Και μαζί με τον 11ο, θέλουμε και εμείς να μάθουμε ποιά επιτέλους είναι η River Song, και ποιά είναι αυτά τα spoilers. Αλλά ας πάμε στα επεισόδια τώρα.
Γενικά, η σαιζόν ήταν μία καλή σαιζόν. Το πρώτο επεισόδιο, The Eleventh Hour, μας προιδεάζει για το τι θα ακολούθησει, και για την βασική ιδέα της σαιζόν. Ρωγμές στον χωροχρόνο, και το ίδιο σχήμα ρωγμής παντού. Ο Doctor θέλει να βοηθήσει την μικρή Amy, αλλά αργεί και την βοηθάει όταν είναι πιά μεγάλη και έτοιμη να παντρευτεί.
Και ερχόμαστε στο τέλος της σαιζόν, και στο διπλό επεισόδιο The Pandorica Opens/The Big Bang. Τι είναι το Pandorica; Γιατί ο Van Gogh βλέπει την καταστροφή του TARDIS; Γιατί και πως οι εχθροί του Doctor κατάφεραν να ενωθούνε;
Και φυσικά το Doctor Who αυτή την στιγμή είναι αν όχι η καλύτερη τηλεοπτική σειρά αυτή την στιγμή, σίγουρα η καλύτερη σειρά επιστημονικής φαντασίας. Και ο Matt Smith μας έχει κερδίσει με την ερμηνεία του ως ο 11ος Doctor.
Περιμένουμε τα Χριστούγεννα, το Christmas Special, που αν κρίνουμε από το τέλος της σαιζόν, θα έχει να κάνει με το Orient Express. Rory, Amy and the Doctor travel on the Orient Express...
Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010
ESO: Οι 100 καλύτερες φωτογραφίες
Το Σύμπαν είναι ένα πανέμορφο μέρος, και έχει πολλά κρυμμένα μυστικά να μας δώσει. To European Southern Observatory δίνει στην δημοσιότητα τις καλύτερες φωτογραφίες που έχει βγάλει και αναλύσει με τα διάφορα τηλεσκόπια που λειτουργεί.
Τις 100 καλύτερες φωτογραφίες μέχρι στιγμής θα τις βρείτε σε αυτό το link: Top 100 ESO Images
Πανέμορφες φωτογραφίες που δείχνουν το Σύμπαν, που μας παρουσιάζουν φωτογραφίες από την δημιουργία άστρων και αστρικών συστημάτων εως το θανατό τους...
Τις 100 καλύτερες φωτογραφίες μέχρι στιγμής θα τις βρείτε σε αυτό το link: Top 100 ESO Images
Πανέμορφες φωτογραφίες που δείχνουν το Σύμπαν, που μας παρουσιάζουν φωτογραφίες από την δημιουργία άστρων και αστρικών συστημάτων εως το θανατό τους...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)