Θέλω να....

Θέλω να φύγω από αυτή την κολοχώρα που ονομάζεται Ελλάδα. Η ΑΘήνα είναι ένα μάτσο χάλια, από τις πιο βρώμικες και άσχημες πόλεις που υπάρχουν. Δεν υπάρχει παιδεία, δεν υπάρχει ιατρική περίθαλψη, η Ελλάδα είναι ένα μάτσο από σκατά.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΌ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΛΩΧΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΩ ΠΟΤΕ ΕΔΩ. ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΟ.

Μακάρι να κέρδιζα το Τζόκερ και να έφευγα. Σε 2-3 μήνες θα έκλεινα τις υποχρεώσεις μου, και όποιος θέλει ας έρθει να με βρεί.

Καταριέμαι τους δικούς μου που με γυρίζανε πίσω από την Αγγλία. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΖΩΗ ΕΚΕΙ. Στην Ελλάδα δεν έχει ζωή. ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΛΑΜΜΕΝΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΛΙΘΙΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΤΙς ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΕΣ ΚΑΙ ΤΥΟ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΙΑΣΜΑ.

Σιχαίνομαι την Ελλάδα. Έχω σιχαθεί που βρίσκομαι εδώ και δεν μπορώ να φύγω.

Σιχαίνομαι την Εκκλησία της Ελλάδος και τους παπάδες της. τους βλέπω και μου έρχεται αναγούλα.

Θέλω να πετάξω ντομάτες και σάπια αυγά σε όλους τους πολιτικούς, και ιδιαίτερα στα σιχάματα που ονομάζονται Καρατζαφέρης και Γεωργιάδης.

Ο μεγαλύτερος φοροφυγάς της Ελλάδος..

Για την Εκκλησία της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία μιλάω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος φοροφυγάς, και όχι μόνο φοροδιαφεύγει, αλλά το κάνει εννόμως. Και αυτό διότι οι κυβερνώντες είναι δειλοί και δεν αποφασίζουν να βάλουν τον αναλογούντα φόρο στην Εκκλησία της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία.

Αλλά όλοι μας ανεξαρτήτως θρησκεύματος, πληρώνουμε από την τσέπη μας τους παπάδες, αρχιμανδρίτες, και άλλους προκαθείμενους της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία. Εγώ για ποιό λόγο να πληρώνω την θρησκεία του άλλου; Δεν είμαι ορθόδοξη, δεν είμαι χριστιανή. Δεν έχω και δεν θέλω να έχω καμμία απολύτως σχέση με οποιαδήποτε θρησκεία.

Δεν φτάνει που πληρώνουμε τους παπάδες από την τσέπη μας, αλλά οι ναοί και άλλοι παρόμοιοι δεν φορολογούνται. Ούτε τα έσοδα της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία από μετοχές και άλλες εμπορικές κερδοσκοπικές δραστηριότητες φορολογούνται. Και εν τω μεταξύ όλες οι εταιρείες μεγάλες και μικρές και οι ιδιώτες πληρώνουμε τα μαλλιοκεφαλά μας σε φόρους, έκτακτες εισφορές, περαιώσεις και διάφορα άλλα μπας και το κράτος βρεί λεφτά.

Και στο μεταξύ η πιο πλούσια εταιρεία της Ελλάδος, και ο μεγαλύτερος φοροφυγάς δεν πληρώνει καν τους υπαλλήλους της από την τσέπη της.

Φτάνει πιά αυτή η ασυδοσία της Εκκλησίας της Ελλάδος Ανώνυμος Εταιρεία. Να πληρώσει κανονικά φόρους, να φύγουν όλοι οι αρχιμανδρίτες, παπάδες, μοναχοί και παρακείμενοι της Εκκλησίας της Ελλάδος από την δημόσια μισθοδοσία. Φτάνει πιά η φοροδιαφυγή αυτή.

Και μην πείτε ότι είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ο ναός δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ιδρύματα όπως το Χαμόγελο του παιδιού, όπως νοσοκομεία, βιβλιοθήκες είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Καμπάνες, σκουπίδια και έλλειψη πολιτισμού.

Δεν έχω κρύψει ποτέ ότι είμαι άθεη και πολέμια της θρησκείας, λόγω μισογυνισμού, λόγω ρατσισμού, λόγω παραλογισμού. Θα μιλήσω, θα φωνάξω, θα μαλώσω για τις ιδέες μου αλλά πάντα με σεβασμό προς τους άλλους ως ανθρώπους, ως προσωπικότητα. Εκείνο που θέλω να πώ είναι ότι σέβομαι τον άλλο ως άνθρωπο, όχι όμως και τις ιδέες ή τις πράξεις του. Είτε είναι άθεος, έιτε είναι φονταμενταλιστής, είτε είναι οτιδήποτε, θα επικροτήσω την πράξη που μου φαίνεται σωστή, και θα κράξω την πράξη που μου φαίνεται λανθασμένη.

Έτσι και αυτή η δημοσίευση γίνεται λόγω του ότι κάποια άθεη κοπέλα έκανε μία πράξη που εγώ θεωρώ ότι δείχνει έλλειψη παιδείας και πολιτισμού. Η κοπελα αυτή λοιπόν, επειδή την ενοχλούσαν οι καμπάνες της εκκλησίας, πήγε και άδειασε σκουπίδια μπροστά στην πόρτα μίας εκκλησίας, και άφησε κάποιο σημείωμα.

Καταλαβαίνω το να αφήσει κάποιος ένα σημείωμα ότι ενοχλείται από τον συνεχή θόρυβο λόγω του ότι οι συγκεκριμένες καμπάνες χτυπάνε κάθε ώρα. Και εμένα με ενοχλούνε κάποιες καμπάνες από τις διπλανές εκκλησίες επειδή χτυπάνε σε ώρες ακατάλληλες όπως 6 και 7 ώρα το πρωϊ που είναι ακόμα ώρες κοινής ησυχίας. Όσο για το σημείωμα συμφωνώ.

Εκεί που διαφωνώ τελείως, είναι με τα σκουπίδια που έριξε η συγκεκριμένη κοπέλα μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας. Αυτό δείχνει κακία και μόνο, δείχνει έλλειψη παιδείας, έλλειψη καθαριότητας και έλλειψη πολιτισμού. Δεν σκέφτηκε ούτε την καθαρίστρια στην οποία φορτώνει μόνο από κακία περισσότερη δουλειά, ούτε τον κόσμο που πηγαίνει στην εκκλησία, και που θα δούνε αυτό το άσχημο θέαμα. Και τα παιδιά; Που θα πιάσουν το πάτωμα ή θα πέσουν ή θα αγγίξουν κάτω και μετά μπορεί να βάλουν τα χέρια στο στόμα;

Η πόλη ή τα χωριά ή οποιοσδήποτε είναι ο τόπος διαμονής μας, όχι μόνο το σπίτι μας, αλλά και το εξωτερικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε, πρέπει να διατηρείτε καθαρό και όμορφο. Το να πετάμε σκουπίδια στον δρόμο ή οπουδήποτε για οποιονδήποτε λόγο δείχνει έλλειψη παιδείας, δείχνει έναν άνθρωπο βρωμιάρη και απολίτιστο. Δεν νομίζω να χρειάζεται να δείξω την εικόνα από τα βρωμιάρικα πεζοδρόμια της Αθήνας, όπου αρκετοί συμπολίτες μου δεν σέβονται την πόλη όπου ζούνε.

Εαν ένας ετοιμοθάνατος σας ζητούσε να προσευχηθείτε, θα το κάνατε;

Στην σελίδα των Ελλήνων Άθεων και Αγνωστικιστών τέθηκε το εξής ερώτημα:

Εαν κάποιος ετοιμοθάνατος σας ζητούσε να προσευχηθείτε, θα το κάνατε;

Αρκετοί απάντησαν, και υπήρξε μία αντιπαράθεση επειδή εγώ ήμουν από τους λίγους που απάντησαν ΟΧΙ, δεν θα το έκανα. Μπορεί να φαίνεται σκληρό και άστοργο, αλλά δεν είναι. καθόλου μάλιστα. Σε αυτό το σημείο θέλω να επεκταθώ εδώ. 

Είμαι άθεη. Δεν πιστεύω σε κανέναν θεό και δεν πρόκειται να αποδεχτώ τέτοιες φαντασιώσεις χωρίς κάποιου είδους επιστημονικού στοιχείου. Οι περισσότεροι φίλοι και συγγενείς ξέρουν για την αθεϊα μου. Όσοι δεν το γνωρίζουν, είναι απλά επειδή δεν έχουμε συζητήσει αυτό το θέμα. Πάντως, όλοι ξέρουν ότι δεν πρόκειται να πάω σε εκκλησία, εκτός για γάμο, βάπτιση ή κηδεία. Και θα πρέπει να είναι για ένα κοντινό άτομο σε μένα, αλλιώς δεν πάω σε γάμους  και βαπτίσια συγγενών που μπορεί και να βλέπω μία φορά τον χρόνο. Απεχθάνομαι τους ορθόδοξους ύμνους.

Οπότε η απαντησή μου είναι όχι. Δεν θα προσευχόμουνα με κανέναν και για κανένα λόγο. Ούτε και αν αυτός που το ζητάει είναι ετοιμοθάνατος. Είμαι άθεη και περήφανη γι'αυτό. Δεν αλλάζω τις συνηθειές μου και δεν γίνομαι υποκρίτρια επειδή κάποιος πρόκειται να πεθάνει. Αυτό θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να προδώσω τον εαυτό μου κατ΄αρχήν και την έλλειψη πίστεως που έχω, και να είμαι ανέντιμη και υποκρίτρια προς έναν ετοιμοθάνατο άνθρωπο. Εαν εγώ ήμουν ετοιμοθάνατη, θα προτιμούσα την αλήθεια και την τιμιότητα. Οπότε, δεν είναι μόνο για μένα και την έλλειψη πίστεως, αλλά είναι το να είναι κανείς τίμιος και αληθινός προς τον ετοιμοθάνατο, αλλά και γενικότερα προς τον άλλο.

Η προσευχή υποτίθεται πως απευθύνεται σε κάποια θεότητα, σε κάτι το οποίο μπορεί κανείς να θεωρεί ως θεότητα. Εγώ σε ποιόν θα το απευθύνω; Και πως μπορώ να πώ κάποιες φράσεις και λόγια που δεν πιστεύω και που μπορεί να θεωρώ και γελοία, και να μείνω σοβαρή; Ιδιαίτερα όταν η πίστη η ίδια σε θεότητες αρκετές φορές μου φαίνεται γελοία; Κάποιοι είπανε να υποκριθώ. Αλλά δεν μπορώ να υποκριθώ να προσεύχομαι προς κάποιον.κάτι στο οποίο δεν πιστεύω. Θα ήταν προσβλητικό και προς εμένα και προς τον ετοιμοθάνατο.

ένα ακόμα μικρό πράγμα είναι ότι δεν ξέρω καμμία προσευχή. Απλά τους πρώτους 2-3 στίχους του Πάτερ Ημών, και αυτό είναι. Και δεν πρόκειται να κάτσω να μάθω άχρηστες προσευχές. Σταμάτησα να προσεύχομαι όταν ήμουν μικρή, και δεν έχω ξαναπροσευχηθεί από τότε. Όταν ακόμα είχα ένα είδους πίστης, ναι, παρακάλεσα για κάποιες χάρες, που, όπως είναι φυσικό, δεν έγιναν ποτέ. Κάποιοι άλλοι είπανε να ρωτήσω τι θα ήθελε να πώ ο ετοιμοθάνατος. Αυτό θα μπορούσε να γίνει, αλλά τα προβλήματα που επικαλέστηκα στις προηγούμενες παραγράφους παραμένουν.


Αυτό που θα μπορούσα να κάνω όμως, είναι να πώ την αλήθεια στον άνθρωπο αυτόν. Ότι είμαι άθεη, δεν πιστεύω και ότι θα ήταν ανέντιμο και υποκριτικό να αρχίσω ξαφνικά να προσεύχομαι. Θα ήταν προσβλητικό και προς εμένα και προς εκείνον. Αλλά, θα πρόσθετα, μπορώ να μείνω σιωπηλή και να ακούσω την δική του προσευχή. Δεν θα κορόϊδευα ή περιγελούσα έναν ετοιμοθάνατο, ιδιαίτερα εαν η προσευχή αυτή του δίνει κάποια ανακούφιση.

 Εσείς τι θα κάνατε σε αυτή την περίπτωση; Θα προσευχόσασταν ή όχι;

The Windup Girl - Paolo Bacigalupi

Είναι κρίμα να μην έχει ακόμα μεταφραστεί το συγκεκριμένο βιβλίο στα ελληνικά. Είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει, όχι μόνο τελευταία, αλλά γενικότερα. Μπορώ άνετα να καταλάβω γιατί πηρε τόσα βραβεία και έκανε και το "double" της επιστημονικής φαντασία, κερδίζοντας και το Hugo και το Nebula.

Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε μία μελλοντική Bangkok, όταν το πετρέλαιο έχει τελειώσει, και υπάρχουν ελάχιστοι φυσικοί πόροι ενέργειας, όταν ανθρωπογενής ιοί έχουν καταστρέψει σπαρτά και χιλιάδες άνθρωποι έχουν πεθάνει από επιδημίες νέων ιών. Εταιρείες φτιάχνουν γενετικά μεταλλαγμένους σπόρους που αντέχουν σε αυτές τις επιδημίες, αλλά και δεν αναπαράγονται από μόνοι τους για να κρατήσουν τα ηνία. Από την άλλη, το Βασίλειο της Ταϋλάνδης έχει κρατήσει έναν θησαυρό: σπόρους και DNA από καρπούς που έχουν εξαφανιστεί...

Σε αυτόν τον μελλοντικό κόσμο, 5 διαφορετικοί χαρακτήρες θα βρεθούνε να έχουν αναμειχθεί στην ιστορία μας. Στην αρχή δεν βλέπεις τα νήματα που δένουν αυτούς τους χαρακτήρες, αλλά σιγά σιγά το κουβάρι ξετυλίγεται, και στην μέση από όπου αρχίζουν και τελειώνουν όλα, το windup κορίτσι.

Σε κάποια άτομα δεν αρέσει το ότι ο συγγραφέας παίρνει κάποιες ελευθερίες με την επιστήμη. Αλλά προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει και τόσο πολύ επειδή πρόκειται ακριβώς για φαντασία, για μυθιστόρημα, και όχι για ένα βιβλίο επιστήμης, ή ένα επιστημονικό άρθρο. Απόλαυσα το βιβλίο για αυτό που είναι.

Το βιβλίο είναι γραμμένο από την σκοπιά 5 διαφορετικών χαρακτήρων. Κάθε κεφάλαιο είναι γραμμένο από την σκοπιά ενός χαρακτήρα, και εναλάσσονται οι χαρακτήρες στα κεφάλαια. Θα έλεγε κανείς ότι αυτό μπορεί να κουράσει ή κάποιος να βαρεθεί αυτές τις εναλλαγές. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει σε κανένα σημείο του βιβλίου. Αντίθετα σου κινεί το ενδιαφέρον, θέλεις να διαβάσεις λίγο ακόμα, να δείς τι θα γίνει, πως θα ξετυλιχτεί αυτό το κουβάρι.

Εαν θέλετε ένα βιβλίο με όμορφο τέλος όπου "αυτοί ζήσαν καλά και εμείς καλύτερα", τότε το συγκεκριμένο δεν είναι για σας. Η κάθε πράξη έχει τις συνεπειές της και πολλές φορές σοβαρές συνέπειες. Το τέλος του βιβλίου σε αφήνει με μία πικρία και με μία λύπη...