Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Πρόσκληση από την Ένωση Άθεων

Η Ένωση Άθεων σας προσκαλεί στην πρώτη μηνιαία συνάντηση στις 20 Νοεμβρίου 2010, στις 6 το απόγευμα στην Καφετέρια Όστρια. Η Όστρια βρίσκεται στα Εξάρχεια, Θεμιστοκλέους 65.

Η συνάντηση είναι ανοικτή σε όλους. Δεν χρειάζεται να είστε μέλος ή υποστηρικτής για να έρθετε. Προσκαλούμε όλους όσους ενδιαφέρονται να έρθουν, να πιούμε καφέ και να συζητήσουμε για θέματα που ενδιαφέρουν όλους μας.

Ελπίζουμε να σας δούμε εκεί.

Ευχαριστούμε,
Για την Ομάδα Εργασίας Ανοικτών Μηνιαίων Συναντήσεων
Παρασκευή Όππιο

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Ημέρα Carl Sagan

Σαν σήμερα γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους αστρονόμους του 20ου αιώνα. Ο Carl Sagan γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1934 και πέθανε από καρκίνο στις 20 Δεκεμβρίου 1996, λίγο πριν βγεί στο σινεμά η ταινία Contact βασισμένη στο βιβλίο του.

Κάθε χρόνο, στις 9 Νοεμβρίου γιορτάζουμε την ημέρα Carl Sagan. Ημέρα αφιερωμένη στον μεγάλο αυτόν επιστήμονα, που αγάπησε την αστρονομία και μέσα από βιβλία και τηλεοπτικές παραγωγές κατάφερε να μεταδώσει τις γνώσεις του και την αγάπη του για την αστρονομία και την επιστήμη γενικότερα.

Μεγάλωσα με την σειρά Cosmos όπου ο Carl Sagan μας μεταφέρει σε διάφορα μέρη του Σύμπαντος, από το Ηλιακό μας Σύστημα μέχρι το Big Bang, μας δείχνει το κοσμικό ημερολόγιο, και μας μαγεύει με μακρινούς πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα.

Η σημερινή ημέρα δεν είναι αφιερωμένη μόνο στον Carl Sagan. Είναι αφιερωμένη στην ίδια την επιστήμη και στο πόσα μας έχει δώσει. Και όμως υπάρχουν πολλοί που δυσπιστούν και προτιμάνε τα παραμυθάκια και τον παραλογισμό διαφόρων θρησκειών, ψευδοεπιστημών και θεωριών συνομωσίας από την πραγματικότητα και την επιστήμη.

Για το τέλος θα αφήσω τον ίδιο τον Carl Sagan να μας μιλήσει για την Γη, The Pale Blue Dot:

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Online μαθήματα... για το Κοράνι!

Καθημερινά στην δουλειά μας παίρνουν τηλέφωνο 5-10 εταιρείες που θέλουν να πουλήσουν διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες. τις περισσότερες φορές τους λέω είτε ότι δεν θέλουμε, είτε ότι δεν ενδιαφερόμαστε. Σήμερα πήρα ίσως το πιο περίεργο θα μπορούσε να πεί κανείς, ίσως το πιο γελοίο τηλεφώνημα από κάποιους πλασιέ.

Σηκώνω λοιπόν το τηλέφωνο, και μία κοπέλα αρχίζει να μου μιλάει σε μία γλώσσα που ήθελε να μοιάζει και να λέγεται Αγγλικά. Η κοπέλα αυτή λοιπόν, έπαιρνε τηλέφωνο είτε από την Ισπανία (Spain) είτε από το Πακιστάν (Pakistan). Δεν κατάλαβα καλά λόγω των αγγλικών που δεν μιλούσε.

Οπότε κατάλαβα ότι πρόκειται για κάποια προώθηση υπηρεσίας ή προϊόντος. Συνήθως, όταν παίρνουν τηλέφωνο από το εξωτερικό πρόκειται για χρηματιστήρια και διάφορες παρόμοιες υπηρεσίες. Αλλά όχι αυτή την φορά. Αυτή την φορά, προωθούσαν... online μαθήματα για το Κοράνι!!!!

Η απαντησή μου ήτανε: "Δεν πιστεύω σε θεούς, αλλάχ, και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Αντίο."
Η κοπέλα πρόλαβε να μου πεί αντίο πριν κλείσω το τηλέφωνο.

Και πραγματικά δεν ξέρω δηλαδή αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω.

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Pharyngulated!

Γίναμε παγκόσμιοι.
Το Blog της Αθεϊας τώρα και στα αγγλικά: http://english.atheia.gr
Και όχι μόνο, αλλά ο PZ Myers του blog Pharyngula μας προώθησε: http://scienceblogs.com/pharyngula/2010/10/greece_has_got_atheists.php
Ευχαριστούμε PZ, που διάβασες το e-mail μου και μας προώθησες.

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Χριστιανικές μη απαντήσεις και δικές μου σκέψεις.

Σε κάποιο forum έχω συχνά αντιπαρατεθεί με έναν πραγματικά φονταμενταλιστή πιστό της ορθοδοξίας. Ότι και να ρωτήσω, αποφεύγει να απαντήσει, και η μόνες του απαντήσεις είναι μόνιμα οι ακόλουθες, στις οποίες παραθέτω και τις δικές μου απαντήσεις:
  • Δεν γνωρίζεις την ορθόδοξη πίστη: Στην Ελλάδα μεγάλωσα, και με βαφτίσανε όταν ήμουν μικρή. Η γιαγιά μου και η νονά μου με κουβαλούσανε με το ζόρι στην εκκλησία. Προσπαθήσανε, μέχρι και κατηχητικό με στείλανε, αλλά έβρισκα πολλά παράλογα στην θρησκεία. Από τις ιστορίες για τον Αδάμ και την Εύα μέχρι τους βίους αγίων, υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν μπορούσα όχι να καταλάβω, αλλά να δώ την λογική τους, δεν υπήρχαν αποδείξεις, στοιχεία για όλα αυτά. Όσο μεγάλωνα, τόσο κατάλαβα ότι αυτά δεν έχουν πραγματική λογική. Πρέπει απλά να τα πιστεύεις τυφλά, χωρίς να αναρωτιέσαι ποτέ για την λογική τους ή μη, για την πραγματικότητα αυτών... Διότι όταν αναρωτηθείς και το ψάξεις πραγματικά, βρίσκεις ότι όλες αυτές οι ιστορίες και όλα αυτά τα πράγματα είναι ψέμματα.
  • Δεν καταλαβαίνεις την ορθόδοξη πίστη: αντίθετα την καταλαβαίνω πολύ καλά. Έχω δεί αυτή την τυφλή πίστη και το τι μπορεί να κάνει. Δυστυχώς αυτή η τυφλή πίστη, μόνο κακό κάνει. Διότι όταν δεν ρωτάς, όταν δεν σκέφτεσαι, αλλά ακολουθείς τυφλά αυτό που σου πασάρουν, τότε γίνεσαι απλά ένα έρμαιο στα χέρια μίας ιδέας, μίας οργάνωσης. Και στην προκειμένη περίπτωση, ένα στρατιωτάκι που ψεύδεται στο όνομα του Ιησού. Αυτή η πίστη που γεμίζει με ενοχές τον άνθρωπο, για πράγματα που είναι εντελώς ανθρώπινα, από το να ρίξεις κανένα βρισίδι εως το σεξ, και σε πολλά άλλα θέματα. Αυτή η πίστη, που κρατάει τους ανθρώπους αμόρφωτους και αγράμματους, που τους γεμίζει το μυαλό με ρατσισμό και μισογυνισμό, δυστυχώς την καταλαβαίνω καλά, και την έχω δεί σε πολλές εκφάνσεις.
  • Πήγαινε σε πνευματικό: αυτό κι'αν είναι υπεκφυγή! Δεν θέλω να πάω σε πνευματικό, δεν τους εμπιστεύομαι. Κανένας από τους δήθεν πνευματικούς δεν γνωρίζουν από ψυχολογία, δεν νομίζω ότι μπορούν να βοηθήσουν. Εκείνο που θα προσπαθήσει ο κάθε πνευματικός να κάνει είναι να με γεμίσει ενοχές, να με κάνει να αισθανθώ άσχημα, να με κάνει να αισθανθώ κατώτερη, να προσπαθήσει να με υποτάξει και να με κάνει ένα ακόμα σκλαβάκι του χριστιανισμού. Και έχω εξηγήσει πολλές φορές ότι δεν εμπιστεύομαι καν τους εξομολόγους. Με 6 μήνες σεμινάρια, δεν μπορείς να καταλάβεις τον άλλον. Δεν μπορεί ένας πνευματικός ή ένας εξομολόγος να καταλάβει αν εγώ έχω ένα ψυχολογικό πρόβλημα και ιδιαίτερα όταν αυτό είναι σοβαρό, και χρειάζεται γιατρούς όπως μονοπολικά και διπολικά σύνδορμα ή σχιζοφρένεια.
  • Διάβασε κάποιο βιβλίο για την ορθόδοξη πίστη: αυτό είναι άλλου είδους υπεκφυγή. Δεν θέλω να διαβάσω ένα βιβλίο για την ορθόδοξη πίστη. Τι περισσότερο θα μου πεί από αυτά που έχει η Αγία Γραφή, ή από αυτά που λένε οι διάφοροι μητροπολίτες; Και για ποιό λόγο να το πάρω και να χάσω τον χρόνο μου διαβαζοντάς το; Μου δίνει κάποιος ένα έναυσμα, κάποιο ερέθισμα να πάρω ένα βιβλίο για την ορθοδοξία να διαβάσω; Κανένα απολύτως. Από εκεί και πέρα όμως, έχω κοιτάξει βιβλία ορθόδοξης πίστης σε βιβλιοπωλεία. Τα έχω ανοίξει και έχω προσπαθήσει να διαβάσω έστω και μερικές παραγράφους, για να δώ αν αξίζει να πάρω να τα διαβάσω. Μέχρι στιγμής δνε έχω βρεί κάποιο που να με προδιαθέσει θετικά. Το μόνο που έχω δεί να γράφουν είναι τα ίδια και τα ίδια, δηλαδή μετανοείτε αμαρτωλοί, θα καείτε στην κόλαση, μην κάνετε το Α, μην κάνετε το Β... Με λίγα λόγια, το μόνο που σου λένε είναι ότι απαγορεύεται να ζείς την ζωή σου.
Και φυσικά το τελευταίο και καλύτερο, το οποίο προσωπικά δεν πρόκειται να με πείσει ποτέ για την ύπαρξη θεού:
  • Πρώτα πρέπει να πιστέψεις και ύστερα βρίσκεις τον θεό: αν δεν έχω κάτι να πιστέψω, αν δεν έχω στοιχεία για αυτή την ύπαρξη, πως θα πιστέψω; Και πόσοι πιστοί έχουν βρεί αυτό που ονομάζουν θεό; Υπάρχουν πολλοί πιστοί που δεν τον έχουν βρεί. Και πολλοί άθεοι που ήταν πιστοί και δεν τον βρήκαν ποτέ. Και όταν ψάξανε και αναρωτηθήκανε, τότε είδανε πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα κανένα στοιχείο για την ύπαρξη αυτού του υποτιθέμενου θεού. Και δεν μιλάω μόνο για την ορθοδοξία, αλλά για κάθε άλλη θρησκεία. Γνωρίζω αρκετά άτομα μέσα από το internet, και μερικοί ήταν μάλιστα φονταμενταλιστές, δημιουργιστές και τα λοιπά. Κάποιοι μάλιστα ήτανε και ιερείς, έχουν μελετήσει απολογητική, κλπ. Όταν όμως κοιτάξανε βαθιά, δεν βρήκανε αυτό που πιστεύανε ότι θα βρούνε. Αλλά προς τιμήν τους ακολουθήσανε τον δρόμο που τους έδειχναν τα στοιχεία, η λογική τους, η κριτική τους σκέψη. Η απάντηση των περισσοτέρων σε αυτό είναι ότι δεν πιστεύανε αρκετά, και παρόμοια. Και όμως αυτοί οι άθεοι - πρώην πιστοί - πιστεύανε πραγματικά, το νοιώθανε με όλο τους το είναι.
Τα προηγούμενα που παρέθεσα, δεν αποτελούν απαντήσεις. Αποτελούν υπεκφυγές, τακτική απολογητών, τακτική όσον δεν θέλουν την πραγματική συζήτηση, όσων δεν θέλουν τον διάλογο. Εγώ είμαι διατεθειμένη να συζητήσω, αλλά όταν κάνω κάποιες ερωτήσεις, και η απάντηση των πιστών είναι μόνο τα παραπάνω,  πως πειρμένουν να με πείσουν; Που είναι τα επιχειρήματα υπέρ της ύπαρξης του θεού; Και πως κάποιος μπορεί να με πείσει με τα παραπάνω ότι η ορθοδοξία ή κάποια άλλη πίστη είναι η μοναδική και αληθινή πίστη;

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Doctor Who - Season 5 - Matt Smith

Έφτασε και ο 11ος Doctor. Μόλις προχθές τέλειωσα την 5η σαιζόν, και ο 11ος με άφησε με πολύ καλές εντυπώσεις. Βέβαια, αγαπημένος μου Doctor παραμένει ο 10ος, ο David Tennant. Ο Matt Smith όμως κατάφερε να με πείσει ότι δίκαια πήρε τον ρόλο του 11ου Doctor σχεδόν από την αρχή.

Αρχίζουμε με την νέα σύντροφο του Doctor, την Amy Pond που παίζει η Karen Gillian. Γλυκιά και κοκκινομάλλα, αφελής μερικές φορές, αλλά και γεμάτη ζωή. Η ζωή της ένα μυστήριο το οποίο συνδέεται με την κεντρική ιστορία της σαιζόν αυτής, που είναι οι ρωγμές στο χωροχρόνο, και που μοιάζει να την κυνηγάνε. Η μήπως κυνηγάνε τον αγαπητό μας Doctor;

Μαζί με την Amy όμως έχουμε και τον Rory Williams, τον αρραβωνιαστικό της. Πραγματικά τυπάκος ο Rory, θα κάνει τα πάντα για την Amy είτε ως άνθρωπος είτε ως πλαστικό. Θα περιμένει στο πλάι της για αιώνες. Και θεωρώ ότι στα επεισόδια που έπαιξε το τρίο Doctor-Rory-Amy δούλεψε πολύ καλά. Ο Rory είναι συμπαθέστατα αφελές θα έλεγα, στην αρχή. Και ενώ όταν τον πρωτοείδα, τον θεώρησα ένα δεύτερο Mickey Smith, τελικά κατάφερε να αποδείξει ότι όχι μόνο δεν είναι, αλλά και ότι ταιριάζει με το ιδιαίτερο στυλ του 11ου Doctor.

Και έχουμε την επιστροφή της River Song, από το Silence in the Library/Forest of the Dead. Και ίσως αυτή η επιστροφή να είναι το μεγαλύτερο μυστήριο απ'όλα. Η River γνωρίζει τον Doctor, αλλά είναι ο 11ος τον οποίο γνωρίζει; Ξέραμε ότι δεν είναι ο 10ος, το είχε πεί η ίδια στο διπλό επεισόδιο με την βιβλιοθήκη. Και φυσικά έχουμε τον εξής διάλογο μεταξύ Doctor και River:

The Doctor: River... who are you?
River: You're going to find out very soon now. And I'm sorry, but that's when everything changes.

Και μαζί με τον 11ο, θέλουμε και εμείς να μάθουμε ποιά επιτέλους είναι η River Song, και ποιά είναι αυτά τα spoilers. Αλλά ας πάμε στα επεισόδια τώρα.

Γενικά, η σαιζόν ήταν μία καλή σαιζόν. Το πρώτο επεισόδιο, The Eleventh Hour, μας προιδεάζει για το τι θα ακολούθησει, και για την βασική ιδέα της σαιζόν. Ρωγμές στον χωροχρόνο, και το ίδιο σχήμα ρωγμής παντού. Ο Doctor θέλει να βοηθήσει την μικρή Amy, αλλά αργεί και την βοηθάει όταν είναι πιά μεγάλη και έτοιμη να παντρευτεί.

Η επιστροφή των Angels από το Blink στο διπλό επεισόδιο Time of the Angels/Flesh and Stone, είναι από τις καλύτερες στιγμές της σαιζόν, και πραγματικά σε κάποιες στιγμές με τρόμαξε. Είχε κάτι το κλειστοφοβικό, είχε κάτι το τρομακτικό, είχε River Song... και πάλι no spoilers!

Και ερχόμαστε στο τέλος της σαιζόν, και στο διπλό επεισόδιο The Pandorica Opens/The Big Bang. Τι είναι το Pandorica; Γιατί ο Van Gogh βλέπει την καταστροφή του TARDIS; Γιατί και πως οι εχθροί του Doctor κατάφεραν να ενωθούνε;

Και φυσικά δεν λείπει η River Song από τον χορό. Αλλά το είχε πεί στην σαιζόν, ότι βρισκόταν μαζί με τον Doctor όταν άνοιξε το Pandorica. Και τελικά τι μάθαμε με το τέλος της σαιζόν; Πραγματικά δεν μάθαμε τίποτα. Διότι δεν ξέρουμε τι και πως δημιούργησε αυτόν τον κύκλο, που "κλείνει" κατά κάποιον τρόπο με το τελευταίο επεισόδιο της σαιζόν. Μήπως η River Song ξέρει κάτι; Μήπως θα προστεθεί στο roster της επόμενης σαιζόν;

Περισσότερα ερωτηματικά μας δημιούργησε το συγκεκριμένο τέλος της σαιζόν, παρά έλυσε. Ήταν ένα από τα καλύτερα τέλη σαιζόν που έχω δεί σε τηλεοπτική σειρά.

Και φυσικά το Doctor Who αυτή την στιγμή είναι αν όχι η καλύτερη τηλεοπτική σειρά αυτή την στιγμή, σίγουρα η καλύτερη σειρά επιστημονικής φαντασίας. Και ο Matt Smith μας έχει κερδίσει με την ερμηνεία του ως ο 11ος Doctor.

Περιμένουμε τα Χριστούγεννα, το Christmas Special, που αν κρίνουμε από το τέλος της σαιζόν, θα έχει να κάνει με το Orient Express. Rory, Amy and the Doctor travel on the Orient Express...

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

ESO: Οι 100 καλύτερες φωτογραφίες

Το Σύμπαν είναι ένα πανέμορφο μέρος, και έχει πολλά κρυμμένα μυστικά να μας δώσει. To European Southern Observatory δίνει στην δημοσιότητα τις καλύτερες φωτογραφίες που έχει βγάλει και αναλύσει με τα διάφορα τηλεσκόπια που λειτουργεί.

Τις 100 καλύτερες φωτογραφίες μέχρι στιγμής θα τις βρείτε σε αυτό το link: Top 100 ESO Images

Πανέμορφες φωτογραφίες που δείχνουν το Σύμπαν, που μας παρουσιάζουν φωτογραφίες από την δημιουργία άστρων και αστρικών συστημάτων εως το θανατό τους...

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Η ψευδοεπιστήμη της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Εχθές, Σάββατο, όπως κάθε μέρα, πήρε η μητέρα μου την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ. Μαζί ένα ένθετο περιοδικό με τίτλο ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ. Με το που το είδα, έφριξα στην πραγματικότητα. Το περιοδικό αυτό έχει άρθρα ψευδοεπιστήμης, συνωμοσιολογίας και δεν συμμαζεύεται.

Είναι ντροπή για μία εφημερίδα που θέλει να θεωρείτε σοβαρή και να είναι αξιόπιστη, να έχει ένα περιοδικό με θεωρίες συνωμοσίας, με παραλογισμό, με ψευδοεπιστήμη. Προσωπικά δεν μπορώ να εμπιστευτώ τίποτα από όσα γράφει μία εφημερίδα που εκδίδει ένα τέτοιο περιοδικό.

Οση αξιοπιστία και να είχε ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, για μένα χάθηκε εντελώς. Είπα στην μητέρα μου να μην ξαναγοράσει αυτή την φυλλάδα, διότι πρόκειται πιά για φυλλάδα και όχι για σοβαρή εφημερίδα. Πρόκειται πιά για εφημερίδα χειρότερη και από κίτρινο τύπο.

Μέσα από αυτή την έκδοση, η εφημερίδα προωθεί τον παραλογισμό, προωθεί πράγματα τα οποία είναι αντίθετα με την λογική, με την κριτική σκέψη, με την έννοια της επιστημονικής μεθόδου. Διότι κανένας από τους δήθεν ερευνητές και άλλους ψευδοεπιστήμονες, δεν ακολουθούν την επιστημονική μέθοδο. Αντίθετα αυτοί οι κύριοι, χλευάζουν την επιστήμη και τις ανακαλύψεις της, δεν δέχονται τίποτα που να προέρχεται από πραγματικούς επιστήμονες που έχουν ερευνήσει παρόμοια φαινόμενα! 'Οταν πραγματικοί επιστήμονες ερευνήσανε τέτοια φαινόμενα είτε δεν βρήκανε τίποτα απολύτως, δηλαδή το φαινόμενο δεν επαναλήφθηκε, είτε υπήρχε μία λογική εξήγηση.

Τι να πιάσω και τι να αφήσω από την ψευτολογία αυτής της έκδοσης. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι αυτό που κάνω αυτή την στιγμή, δηλαδή να ενημερώσω όσους με διαβάζουν, και ελπίζω να έχει κάποιο θετικό αντίκτυπο.

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Lords and Ladies - Terry Pratchett

Έχω σταματήσει να μετράω ποιό Νο. βιβλίο στην σειρά του Discworld διαβάζω. Όποιο πάντως και να είναι, ένα είναι σίγουρο: ότι είναι μία νέα εμπειρία να διαβάζεις Pratchett. Eπίσης, τα βιβλία αυτά δεν τα κουβαλάς ποτέ μαζί σε τραίνα, αεροπλάνα και παντός είδους αυτοκίνητα, επειδή μάλλον για τρελλή θα σε περάσουν. Και αυτό λόγω των χαχανητών, και διαφόρων χειρονομιών.

Το Lords and Ladies δεν είναι εξαίρεση. Είναι μία πολύ διασκεδαστική στιγμή στην ιστορία του Discworld. Επιστρέφοντας οι τρείς μάγισσες, δηλαδή η Granny Weatherwax, η Nanny Ogg και η Margrat Garlick, έχουν την ευχαρίστηση να ετοιμάσαουν τον γάμο της Margrat με τον βασιλιά Verence II του Lancre. Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, μιας και τα ξωτικά επιστρέφουν. Και όχι δεν είναι τα ξωτικά του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ή άλλων παρόμοιων βιβλίων. Τα ξωτικά εδώ, θέλουν τα πάντα, και δεν τους ενδιαφέρει ποιον θα πληγώσουν για να πάρουν αυτό που θέλουν. Αλλά δεν έχουν υπολογήσει τις τρείς μάγισσες... Και φυσικά μάγοι, ουρακοτάνγκοι και άλλοι χαρακτήρες μπλέκονται σε μία υπέροχα διασκεδαστική περιπέτεια.

Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί το χιουμοριστικό Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας στον κόσμο του Discworld. Όπως πάντα όμως υπάρχουν πολλά περισσότερα σε αυτό το βιβλίο, όπως και σε όλα τα βιβλία του Pratchett. Τα ξωτικά είναι όμορφα και έχουν χάρη, αλλά συνάμα είναι απάνθρωπα, σαδιστικά, και εγωϊστικά. Είναι οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Από την μία αυτό που θέλουμε και από την άλλη αυτό που πρέπει να αποφύγουμε. Τι είναι η ομορφιά και η χάρη χωρίς ψυχή; Τα ξωτικά δείχνουν και το πως κάποιοι άνθρωποι θα κάνουν τα πάντα για τα χρήματα, την δύναμη ή κάτι που θέλουν πολύ. Ιδίως όταν δεν αφήνουν καμμία διέξοδο στον εαυτό τους αλλά εγκλωβίζονται μέσα σε ένα κλουβί που οι ίδιοι δημιουργούν.

Η Granny Weatherwax έκανε την επιλογή της. Δεν το μετάνοιωσε αλλά ακόμα και να το είχε μετανοιώσει, δεν έμεινε στο παρελθόν, προχώρησε την ζωή της όπως ήθελε εκείνη. Δεν χρειάζεται να μένουμε στο παρελθόν, και στα λάθη μας, αλλά να μαθαίνουμε από αυτά και να προχωράμε μπροστά. Η Nanny Ogg δεν χάνει ευκαιρία για ευκαιρία. Όταν της παρουσιάζεται θα την αρπάξει, και θα το διασκεδάσει με την ψυχή της. Χωρίς τύψεις άλλωστε άνθρωποι είμαστε και χρειαζόμαστε την διασκέδαση... Η Margrat βρίσκει μία δύναμη μέσα της που ούτε η ίδια φανταζόταν πως είχε. Και ο καθένας μας έχει αυτή την δύναμη, και μπορούμε να την βρούμε μέσα μας.

Μέσα από το χιούμορ και την φαντασία, μέσα από τους χαρακτήρες του, ο Pratchett μας δείχνει πολλά περισσότερα, μας δείχνει την ιδεολογία του. Και τις περισσότερες φορές, συμφωνώ με την ιδεολογία του Pratchett. 

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

Storm Front - Jim Butcher

Τελικά είχαν δίκιο όσοι μου προτείνανε τα βιβλία του Jim Butcher, την σειρά του Harry Dresden. Διάβασα το συγκεκριμένο, που είναι και το πρώτο της σειράς, και μπορώ να πώ ότι με εντυπωσίασε.

Δεν είναι η ιστορία ή ο κόσμος που παρουσιάζει ο Butcher που μου άρεσαν. Δεν είναι κάτι το πρωτότυπο, υπάρχουν πολλοί άλλοι που έχουν φτιπάξει παρόμοιους κόσμους, και ιστορίες. Η πρωτοτυπία στα βιβλία αυτά είναι ο τρόπος που βλέπουμε την ιστορία και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής. Είναι το στυλ γραψίματος του Jim Butcher, με λίγα λόγια.

Ο Harry Dresden είναι μάγος. Πραγματικός μάγος. Τώρα κάποιος χρησιμοποιεί μαγεία για να δολοφονήσει με έναν πολύ φρικιαστικό τρόπο. Κάποιοι νομίζουν ότι πίσω από τις δολοφονίες μπορεί να κρύβεται ο ίδιος ο Harry... Ο Harry λοιπόν όχι μόνο πρέπει να δείξει ότι δεν είναι ο δολοφόνος, αλλά πρέπει και να το κάνει πριν ο δολοφόνος, τον σκοτώσει με τον ίδιο τρόπο όπως τα άλλα θυματά του.

Όπως είπα, γνωστή ιστορία. Κακός μάγος, καλός μάγος. Αλλά ο ίδιος ο Harry είναι η πρωτοτυπία. Ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, το γεγονός ότι ο Harry δεν είναι ο ιππότης με το άσπρο άλογο, αλλά ένας κανονικός άνθρωπος, που τυγχάνει να είναι μάγος. Έχει τις φοβίες του και τις αδυναμίες του, έχει τους φίλους και τους εχθρούς του. Και όλα αυτά γραμμένα με ένα ιδιαίτερο και προσωπικό στυλ.

Ο Butcher φανερώνει αυτοπεποίθηση στο βιβλίο του' είναι σαν να έχει γράψει αρκετά βιβλία. Το βιβλίο δεν κάνει πουθενά κοιλιά, δεν έχει περιττές λεπτομέρειες, και μαθαίνουμε ακριβώς αυτά που χρειάζονται για την ιστορία. Ο Jim Butcher γνωρίζει τους χαρακτήρες του βιβλίου του, και ιδίως τον Harry, αλλά από την άλλη είναι σαν να τον ανακαλύπτει γράφοντας, και μαζί του, τον ανακαλύπτουμε και εμείς ως αναγνώστες.

Ο χαρακτήρας του Harry, και το γράψιμο του Butcher μου έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον, και γι'αυτό τον λόγο θα διαβάσω και τουλάχιστον 1-2 από τα επόμενα βιβλία της σειράς.

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ελικοειδής θάνατος ενός αστεριού

Καταπληκτική φωτογραφία! Πάλι από το τηλεσκόπιο του Hubble, που μας έχει δώσει απίστευτες φωτογραφίες και στοιχεία για το Σύμπαν στο οποίο βρισκόμαστε. Και δεν μιλάω γαι το φωτεινό αστέρι που σε αυτή την περίπτωση δεν μας ενδιαφέρει, αλλά για το αχνό ελικοειδές σχήμα που φαίνεται στα αριστερά του αστεριού.

Αυτό το σχήμα δεν είναι κάποιο φωτογραφικό λάθος. Αντίθετα είναι πραγματικό, και αποτελείται από ύλη που ένα αστέρι στα τελευταία στάδια της ζωής του εκτινάσσει στο διάστημα. Το αστέρι που το πέταξε είναι ένας κόκκινος γίγαντας. 

Τα άστρα που φτάνουν στο στάδιο του κόκκινου γίγαντα, έχουν εξαντλήσει το καυσιμό τους, δηλαδή το υδρογόνο, και το έχουν μετατρέψει μέσω πυρηνικής σύντηξης όλο σε ήλιο. Σε αυτή την φάση της ζωής τους, τα άστρα, όπως θα κάνει και ο δικός μας Ήλιος σε περίπου 4-5 δισεκαττομμύρια χρόνια, αρχίζουν την πυρηνική σύντηξη του ηλίου σε άνθρακα. Σε αυτή την φάση λόγω της εσωτερικής πίεσης, το αστέρι μεγαλώνει σε μέγεθος, και πετάει ύλη στο διάστημα σε αρκετά μεγάλες ταχύτητες.

Το ελικοειδές σχήμα οφείλεται στο ότι το αστέρι AFGL 3068 που εκτίναξε το υλικό, έχει ένα σύντροφο, ένα δεύτερο αστέρι, και η βαρυτική επιρροή του δεύτερου αστεριού, κατά κάποιο τρόπο, "έσπρωξε" το υλικό σε αυτό το σχήμα. Τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα από την περιγραφή που έκανα εδώ, αλλά αυτή η δημοσίευση δεν είναι γραμμένη για τους ειδήμονες, αλλά για όλους.

Ένα ακόμα καταπληκτικό στοιχείο για το συγκεκριμένο, είναι ότι η έλικα από ύλη φωτίζεται όχι από το διπλό αστέρι, αλλά από το γαλαξιακό φως, δηλαδή από μακρινά αστέρια...

H αρχική δημοσίευση έγινε εδώ: An Extraordinary Celestial Spiral
και το μικρό επιστημονικό άρθρο βρίσκεται εδώ, ελεύθερο για κατέβασμα: A Binary Induced Pinwheel Outflow from the Extreme Carbon Star, AFGL 3068

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Guilty Pleasures - Laurell K. Hamilton

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της Laurell K. Hamilton με την Anita Blake. H Anita Blake ζωντανεύει νεκρούς για λίγες ώρες ώστε οι δικοί τους άνθρωποι να μπορέσουν να τους πούνε αντίο, ή να τους ρωτήσουνε κάτι ή και τα δύο. Αλλά η Anita μεταξύ των πλασμάτων της νύχτας, και ιδιαίτερα των βρυκολάκων, είναι γνωστή ως Η Εξολοθρευτρια. Και αυτό επειδή έχει σκοτώσει μερικούς βρυκόλακες στην ζωή της. Τώρα κάποιος άλλος σκοτώνει βρυκόλακες με έναν ξεχωριστό τρόπο. Και οι βρυκόλακες, αλλά και η αστυνομία, ψάχνουν τον ένοχο ή τους ενόχους. Η αρχηγός των βρυκολάκων στην πόλη θα αναμείξει την Anita και θα της αναθέσει να βρεί τον δολοφόνο..

Βρυκόλακες, ζόμπι, και άλλα τρομερά πλάσματα κάνουν την εμφανισή τους σε αυτό το βιβλίο. Μπορούμε να πούμε ότι είναι βιβλίο τρόμου, αφού όντως κάποιες σκηνές μπορεί να καταφέρουν να τρομάξουν και να φοβίσουν. Είναι ένα μείγμα αστυνομικού, τρόμου και φαντασίας, και το όλο μείγμα λειτουργεί θετικά για το συγκεκριμένο βιβλίο.

Ένα από τα πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι η ίδια η Anita. Βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια της, και βλέπουμε τους πραγματικούς βρυκόλακες, και όχι την "ρομαντικοποιημένη" εικόνα που δίνουν πολλά άλλα βιβλία. Για την Ανίτα, ένας καλός βρυκόλακας είναι ένας νεκρός βρυκόλακας... Οι χαρακτήρες της Hamilton είναι αληθοφανής, δεν είναι απλά καρικατούρες, ούτε χαρακτήρες χωρίς προβλήματα' ο καθένας. και ιδιαίτερα η Ανίτα, έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και αυτό γίνεται φανερό... Οι χαρακτήρες του βιβλίου επίσης, έχουν παρελθόν, και αυτό βοηθάει στο χτίσιμο των χαρακτήρων.

Μου έχουν πεί ότι ενώ έχει κάνει καλή αρχή με το συγκεκριμένο βιβλίο, και συνέχισε καλά για μερικά βιβλία της σειράς, αργότερα τα βιβλία είναι από λίγο εως πολύ απαράδεκτα. Δεν το ξέρω αυτό, και θα το δώ όταν φτάσω σε εκείνο το σημείο. Ως τότε όμως θα διαβάσω μερικά ακόμα της σειράς.

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Death Du Jour - Kathy Reichs

Είναι το δεύτερο βιβλίο της Kathy Reichs με την ανθρωπολόγο Temperance Brennan ως πρωταγωνίστρια. Σε αυτό το βιβλίο η Tempe θα προσπαθήσει, με τον Ryan και με άλλους, να βρούν ποιός έκαψε δύο βρέφη, και τους γονείς τους, και γιατί. Στο μεταξύ, η Temperance έχει αναλάβει να εξετάσει τα οστά μίας μοναχής την οποία θέλει κάποιο μοναστήρι να προτείνει για αγιοποίηση.

Ποιός σκότωσε τα βρέφη και γιατί; Πως συνδέονται οι φόνοι στο Quebec, με τους σκελετούς στο νησί με τις μαϊμούδες στη μέση των ΗΠΑ; Μία ιστορία που θα φέρει την Temperance αντιμέτωπη με αιρέσεις και με την τρέλλα των αρχηγών τους. Από την άλλη μία άλλη πανέμορφη και τραγική ιστορία αποκαλύπτεται στην Temperance όταν ψάχνει για την μοναχή, την Elisabeth Nicolet, και την πραγματική της καταγωγή.

Μου άρεσε περισσότερο αυτό το δεύτερο βιβλίο από το πρώτο της Reichs. Μου άρεσε περισσότερο για δύο λόγους. Ο πρώτος και σημαντικότερος είναι η εξέλιξη της γραφής της ίδιας της συγγραφέας. Είναι πιο σίγουρη σε αυτό το βιβλίο, πατάει καλύτερα στα πόδια της και έχει βρεί ή έχει αρχίσει να βρίσκει τον εαυτό της συγγραφικά. Ο δεύτερος λόγος είναι το κεντρικό θέμα τπυ βιβλίου που είναι οι αιρέσεις. Και μέσα από την ιστορία αυτή, βλέπουμε το πως οι αιρέσεις κοροϊδεύουν τον κόσμο, τους δίνουν ψεύτικες ελπίδες, και τέλος τους κάνουν σκλάβους τους.

Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα που έχει η Kathy Reichs, είναι ότι προσέχει να έχει κάνει έρευνα για το θέμα με το οποίο ασχολείται. Έτσι και εδώ, φαίνεται ότι η συγγραφέας έχει ερευνήσει το θέμα των αιρέσεων, και ξέρει να το δείχνει στον αναγνώστη. Ότι κάποια πράγματα που γράφει δεν είναι απόκυματα της φαντασίας της συγγραφέως, αλλά είναι πραγματικότητα και αληθινά, απλά έχουν συμβεί σε ανθρώπους που έπλασε με την φαντασία της.

Και φυσικά θα διαβάσω και το επόμενο βιβλίο της. Εν καιρώ. Έχω ακόμα να γράψω για άλλα τρία βιβλία. Παρεπιμπτόντως και το πρώτο και το δεύτερο βιβλίο της Reichs έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά.

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Πανάκριβα Βιβλία στα Ελληνικά.

Πραγματικά δεν ξέρω τι να πώ για τους ελληνικούς εκδοτικούς οίκους και το πόσο ακριβά πουλάνε αρκετά βιβλία. Είμαι τυχερή που ξέρω καλά αγγλικά και πραγματικά, αν είστε βιβλιοφάγοι σαν κι εμένα, τότε θα σας σώσει από αρκετά ευρώ το να παίρνεται κάποια βιβλία στο πρωτότυπο αγγλικό, ή ακόμα και σε αγγλική μετάφραση (αν πρόκειται για άλλη τρίτη γλώσσα), παρά τα αντίστοιχα ελληνικά.

Τρανό παράδειγμα η πασίγνωστη τριλογία του Stieg Larrson. Αγόρασα και τα τρία βιβλία πριν 2 εβδομάδες περίπου από το WHSmith στην Αγγλία, με προσφορά Buy 1 Get One Half Price, δηλαδή Αγόρασε 1 και παίρνεις ένα δεύτερο βιβλίο σε μισή τιμή. Η τιμή πώλησης του κάθε βιβλίου που αναγράφεται από πίσω είναι 7.99 λίρες αγγλίας. Το οποίο εστί το πολύ 10 ευρώ το βιβλίο. Ταω τρία βιβλία τα πήρα 20 λίρες αγγλίας, δηλαδή κάπου 25 ευρώ όλα μαζί.

Τσεκάρω λοιπόν στην βιβλιονέτ και τι να δώ; Το κάθε βιβλίο έχει τιμή 22 ευρώ. Δηλαδή όλα μαζί κάπου 66-67 ευρώ. Ακόμα και στου Παπασωτηρίου που έχουν 10% έκπτωση, τα δίνουν 19,99 ευρώ το ένα. Πάλι πανάκριβα σε σχέση με την Αγγλία. {Στο τέλος του άρθρου θα βάλω όλους τους συνδέσμους)

Θα μπορούσα να είχα πληρώσει και λιγότερο τα τρία βιβλία της σειράς αν τα είχα παραγγείλει από το Amazon της Αγγλίας όπου τα δίνουν με περίπου 4 λίρες Αγγλίας το ένα. Ακόμα και με τα ταχυδρομικά θα πλήρωνα το τίμημα ενός βιβλίου στα ελληνικά.

Και ας μην μιλήσουμε για αγγλικά βιβλία εδώ. Πήρα το Why Does E=mc^2? του Brian Cox, από του Παπασωτηρίου και το πλήρωσα περίπου 12 ευρώ. Στο Amazon το έχει 5.19 λίρες Αγγλίας ήτοι 6,50 ευρώ. Και ταχυδρομικά να βάλω... Ασε που αγοράζω γενικώς από Amazon οπότε όταν έρχονται αρκετά μαζί είναι πιο φτηνά και τα ταχυδρομικά από το να πάρω ένα!

Και φυσικά δεν μιλάμε για τις προσφορές που βρίσκεις στο εξωτερικό. Εκτός από την προσφορά που πέτυχα φέτος, άλλες χρονιές έχω πετύχει 50% σε διάφορα βιβλία (και πάντα μιλάμε για καλά βιβλία και όχι σαβούρες), αγόρασε1 πάρε 1 δώρο, αγόρασε 2 πάρε ένα δώρο, και άλλες παρόμοιες προσφορές, διάφορες γενικές εκπτώσεις. Και το Amazon κάνει πολλές προσφορές.

Οπότε δεν πρόκειται να αγοράσω μεταφρασμένη λογοτεχνία από τρίτη γλώσσα στα ελληνικά. Τουλάχιστον όχι αυτά που πουλάνε στα βιβλιοπωλεία. Υπάρχουν βέβαια και οι σειρές βιβλίων με 5 ευρώ που δίνονται από εφημερίδες. Αυτά μάλιστα. Σε καλή τιμή είναι, και τα τιμάω δεόντως όταν έχει κάτι που με ενδιαφέρει. Όσο για τα άλλα, είναι πανάκριβα και βρίσκεις την αγγλική μετάφραση από Penguin κλπ. σε πολύ καλύτερες τιμές και ιδίως σε περιόδους προσφορών. Αν θες να φορτώσεις βιβλία, η διαφορά σε τιμή από τους Ελληνικούς Εκδοτικούς Οίκους σου πληρώνει και Σ/Κ στο Λονδινο και σου περισσεύουν και χρήματα!!!! [Μόνο την διαφορά των 40 ευρώ από την τριλογία του Larsson να σκεφτεί κανείς...]


ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ: Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας, Το κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά, Το κορίτσι με το τατουάζ
ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ: Το κορίτσι με το τατουάζ, Το κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά, Το κορίτσι στην φωλιά της σφήκας
ΑΜΑΖΟΝ: The Girl with the Dragon Tattoo, The Girl Who Kicked the Hornet's NestThe Girl Who Played With Fire

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Darth Bane: Path of Destruction - Drew Karpyshyn

Είμαι fan του Star Wars, και το ομολογώ. Τρελλαίνομαι για τον κόσμο αυτόν, και πραγματικά έχω αγοράσει σχεδόν όλες τις νουβέλες και οτιδήποτε κυκλοφορεί από Star Wars.

Εχθές τέλειωσα το συγκεκριμένο βιβλίο, του οποίου τα γεγονότα λαμβάνουν μέρος 1000 χρόνια περίπου προν την αρχική τριλογία, και κάπου 3000 χρόνια μετά που ο Revan έσωσε την Republic από την Αυτοκρατορία των Sith.

O Dessel είναι ένας εργάτης ορυχείου στον πλανήτη Apatros. Για να σωθεί, σκοτώνει έναν στρατιώτη της Republic, και αναγκάζεται να φύγει από τον Apatros. Tότε γίνεται στρατιώτης των Sith. Εκεί τον βρίσκει ο Kopecz, και αναγνωρίζει την δύναμη του Dessel ως χρήστη της Δύναμης, της Σκοτεινής Πλευράς. Τον πηγαίνει στην Ακαδημία του Korriban όπου o Dessel επιλέγει το καινούργιο του όνομα: Bane και εκπαιδεύεται στην Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης. Αλλά ο Bane θα είναι η καταστροφή των Sith αλλά και συνάμα εκείνος που θα ξαναφτιάξει τους Sith. Τα υπόλοιπα διαβάστε τα στο βιβλίο.

Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, και δεν νομίζω ότι θα κυκλοφορήσει. Παρ'ότι υπάρχουν πολλοί fans του Star Wars, δεν νομίζω ότι κάποιος εκδοτικός οίκος θα αναλάμβανε να μεταφράσει ένα βιβλίο Star Wars. Προσωπικά, και να υπήρχε στα ελληνικά, δεν θα διάβαζα την μετάφραση.

Γενικά, λάτρεψα τον Bane. Από την πρώτη στιγμή θέλεις να προχωρήσει ο Bane, να νικήσει, να πάρει την εκδικησή του. Είναι καλογραμμένος ως χαρακτήρας, και παρ'όλο που είναι Sith, θέλεις να τον δείς να πετυχαίνει στους σκοπούς του. Ένας ακόμα χαρακτήρας που μου άρεσε πολύ στο βιβλίο είναι ο δάσκαλος του Bane, o Kas'im. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για τον συγκεκριμένο.

Ως γράψιμο τώρα, το βιβλίο έχει τα προβληματάκια του, κατ'αρχήν επειδή ο συγγραφέας είναι και νέος αλλά και προέρχεται από τον κόσμο των παιχνιδιών. Και ενώ σε κάποια σημεία αυτό είναι ένα πλεονέκτημα, σε κάποια άλλα σημεία αφήνει μερικά κενά. Και ιδίως σε μερικούς διαλόγους, είχα την εντύπωση ότι χρειαζόταν κάτι παραπάνω, ότι κάποια πράγματα δεν ειπώθηκαν όπως έπρεπε. Οι σκηνές δράσης είναι από τις πιο καλογραμμένες, κατά την γνώμη μου, καθώς και τα κεφάλαια στον πλανήτη Ambria.

Γενικότερα, απόλαυσα το βιβλίο. Είμαι από τα άτομα που είχαν παίξει το KOTOR τουλάχιστον 5-6 φορές (το πρώτο), και λατρεύω την Old Republic στον κόσμο του Star Wars. Jedi εναντίον Sith, μάχες με lightsaber, ένας ολόκληρος κόσμος για να ανακαλύψει και να αγαπήσει κανείς. Μακάρι να είχα τον χρόνο να παίξω και το online The Old Republic. Αλλά και χρόνο δεν έχω και έχω πρόβλημα με κάποια καλώδια σπίτι, και κάνει την σύνδεση να πηγαινοέρχεται συνεχώς...

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Διακοπές στην Αγγλία, κάνοντας πειράματα...

Φέτος φεύγω στην Αγγλία για διακοπές. Οι διακοπές μου θα είναι γεμάτες με Φυσική. Την επιστήμη της φυσικής. Έχω γραφτεί για το μάθημα Πειράματα Φυσικής του Open University, με πλήρες κωδικό και τίτλο SXR207 - Physics by Experiment.

Το μάθημα γίνεται στο Πανεπιστήμιο του Durham, και επί μία εβδομάδα, θα κάνω πειράματα, μετρήσεις, θα γράφω σημειώσεις και όταν τελειώσει η εβδομάδα, θα γράψω μία εργασία πάνω σε ένα από τα πειράματα. Η εργασία πρέπει να είναι γραμμένη όπως ένα επιστημονικό άρθρο, και το χαίρομαι αυτό. Διότι δεν έχει σημασία αν θα κάνω λάθη στην  διαδικασία, έχει σημασία ότι θα μάθω πολλά από το μάθημα αυτό.

Είδα ότι θα έχουμε και αρκετές διαλέξεις σε διάφορα θέματα φυσικής. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον, μιας και δεν μου είναι εύκολο με την δουλειά να παίρνω μέρος σε επιστημονικές διαλέξεις. Ούτε και να κάνω πειράματα, ιδίως κάποια πειράματα φυσικής που θα κάνουμε στα εργαστήρια στο Durham.

Πέρισυ το καλοκαίρι, όταν είχα πάει για το MSXR209 είχα περάσει πολύ όμορφα. Μπορεί να ήταν κουραστικό, αλλά για κάποιο λόγο εγώ ξεκουράστηκα. Ϊσως επειδή άλλαξα περιβάλλον, είδα και μίλησα με διαφορετικούς ανθρώπους, με ανθρώπους που καταλαβαίνανε την αγάπη μου για την επιστήμη και τα μαθηματικά.

Φεύγω την Παρασκευή, 30 Ιουλίου, και θα επιστρέψω το Σάββατο 7 Αυγούστου. Θα έχω την φωτογραφική μαζί μου και θα παρουσιάσω φωτογραφίες από το Πανεπιστήμιο του Durham. Και πραγματικά λατρεύω τα Αγγλικά Πανεπιστήμια, ίσως επειδή έκανα το MSc. σε ένα από τα καλύτερα Αγγλικά Πανεπιστήμια...

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

The Sorcerer's Apprentice

Υπάρχουν ταινίες τόσο κακές, που τις λατρεύεις διότι γίνονται οι καλύτερες κωμωδίες. Υπάρχουν όμως και ταινίες που είναι απλά κακές. Και αυτή η ταινία Yποψήφιος Μάγος, όπως έχει μεταφραστεί ο τίτλος στα ελληνικά, είναι απλά κακή ταινία.

Ούτε ο Nicholas Cage με την ερμηνεία του δεν καταφέρνει να την σώσει. Υπάρχουν στιγμές που ο Cage παίζει καλά, και υπάρχουν στιγμές που απλά λέει τα λόγια του ρόλου, χωρίς καν να προσπαθεί να υποδυθεί τον ρόλο του.

Δεν ξέρω τι να πώ γι'αυτή την ταινία χωρίς να την θάψω. Από σενάριο, είναι ένα μεγάλο κλισέ, ξέρεις τι θα γίνει σχεδόν από την αρχή, και δεν έχει ούτε μία στιγμή πρωτοτυπίας, έστω να χρησιμοποιεί κάποιο κλισέ με διαφορετικό τρόπο. Τίποτα απολύτως.

Υπάρχουν κάποιες καλές κωμικές σκηνές, αναφορές σε άλλες ταινίες από το Τoy Story εως το Star Wars. Αλλά υπάαρχουν και μερικές σκηνές που ενώ θα ήθελαν οι σεναριογράφοι να είναι αστείες, μόνο γέλιο δεν βγάζουν, αλλά ανωριμότητα, και ηλιθιότητα.

Πραγματικά, ούτε καν ο μικρός που παίζει τον David, δεν αξίζει. Δεν έχει καν κοιλιακούς, μπας και βλέπαμε κι εμείς τα κορίτσια τίποτα... Αλλά μπά, πιο ξενέρωτο σχεδόν πρωταγωνιστή δεν έχω δεί.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε, από ηθοποιϊα έχω ξεχάσει κάτι; Α ναι την Monica Bellucci. Ακόμα κια η όμορφη παρουσία της στο τέλος δεν καταφέρνει να βοηθήσει. Το φιλί με τον Cage είναι τελείως ξερό, απαθές, δεν μπορείς να πιστέψεις καν ότι αυτοί οι δύο αγαπιούνται τόσο καιρό. (Άλλο κλισέ με τις χαμένες αγάπες...)

Πραγματικά, αυτή η ταινία δεν αξίζει ούτε καν για να περάσεις δύο ωρίτσες ευχάριστα. Σε κάποια σημεία, η ταινία ήταν τόσο κακή, που ήθελα να φύγω από το σινεμά. Και το έχω πάθει σε ελάχιστες ταινίες αυτό.

Ευτυχώς που πήγα Τετάρτη με την Cosmote και πληρώσαμε μισό εισιτήριο με την φίλη μου. Και θα φάμε και δύο κυρίως πιάτα στην τιμή του ενός στα Friday's την Δευτέρα. Αν ήταν να είχα πληρώσει ολόκληρο εισιτήριο και χωρίς bonus φαγητό, θα έκλαιγα τα χρηματά μου...

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

The Cranberries - Live in Athens 14/07/2010

Είχα καιρό να πάω σε συναυλία. Είχαμε κλείσει τα εισιτήρια για τους Cranberries εδώ και καιρό, από τον Μάρτιο ή Απρίλιο που βγήκανε. Περιμέναμε πως και πως για την συναυλία.  Ο συναυλιακός χώρος ήταν το Θέατρο Βράχων - Μελίνα Μερκούρη, στον Βύρωνα, Μικρό αλλά όμορφο κάτω από τους βράχους. Οι κερκίδες βέβαια θέλουν φτιάξιμο μιας και αποτελούνται αποκλειστικά από σίδερο και ξύλινες σανίδες. Λίγο περισσότερη προσοχή στο συγκεκριμένο, θα βοηθούσε πολύ. Δεν ξέρω πόσα άτομα χωράει το συγκεκριμένο θέατρο, ήταν μεν γεμάτο για τους Cranberries, αλλά όχι ασφυκτικά γεμάτο, οπότε και απολαύσαμε την συναυλία με αρκετή άνεση.

Πρώτα βγήκανε οι Rosebleed, ένα όμορφο ελληνικό ρόκ συγκρότημα, τραγούδια των οποίων παίζονται στα ραδιόφωνα και έχουν και ένα άλμπουμ στο ενεργητικό τους. White Balloons. Με ένα σύντομο ψάξιμο, βρήκα το profile τους στο MTV: Rosebleed on MTV UK

Μου αρέσουν οι Rosebleed ως συγκρότημα, και τραγούδησαν το πιο γνωστό τους κομμάτι μέχρι σήμερα, το Until Next Time, καθώς και άλλα κομμάτια από το LP τους. Αλλά ως σκηνική παρουσία έχουν ένα μικρό πρόβλημα. Ενώ έχουν τραγούδια, έχουν έμπνευση, δεν έχουν τόσο καλή σκηνική παρουσία. Είναι τελείως στατικοί, και κανένας τους σχεδόν δεν κινήθηκε από τις αρχικές τους θέσεις.

Οι Cranberries πρέπει να βγήκανε κατά τις 10:30, δεν είχα ρολόϊ οπότε δεν ξέρω ακριβώς. Παίξανε κάπου μιάμιση ώρα με το encore. Δεν έχω να πώ τίποτα για τους Cranberries. Τι να πεί κανείς για την καταπληκτική φωνή της Dolores; Θα μπορούσαν να είχαν παίξει άλλη μία ώρα άνετα. Ούτε καν κατάλαβα πως πέρασε η ώρα, κοιτώντας την Dolores να πηγαινοέρχεται στην σκηνή, και να ξεσηκώνει τον κόσμο, με τα τραγούδια των Cranberries. Από το Animal Instinct που ήταν το δεύτερο κομμάτι της playlist, μέχρι το Just My Imagination και το Salvation, οι Cranberries έχουν γράψει καταπληκτικά τργούδια. Και για πρώτη φορά, για μένα τουλάχιστον, άκουσα αυτά τα κομμάτια live.

Και τα απόλαυσα, ένα ένα, άκουγα την φωνή της Dolores να τραγουδάει και δεν ήθελα να τελειώσει. Το αποκορύφωμα ήρθε όμως με το Zombie. Αυτό το αντιπολεμικό τραγούδι που σε κάνει να ανατριχιάζεις και σε ενοχλεί με την καλή έννοια. In your head, In your head, they are dying... With their tanks and their bombs and their guns... και όλο το θέατρο να τραγουδάει μαζί με τους Cranberries, να έχουν σηκωθεί όλοι και να είναι μία από τις καλύτερες στιγμές που έχω ζήσει σε συναυλία.

Και με το Zombie, έκλεισε το κανονικό μέρος της συναυλίας. Αλλά θέλαμε κι άλλο, και φυσικά ξαναβγήκαν για το παραδοσιακό encore. Συνεχίσαμε να τραγουδάμε με το Promises πάλι όλο το στάδιο να τραγουδάει, all the promises we made...

Και η συναυλία έκλεισε με το Free to Decide Dreams...

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

Small Gods - Terry Pratchett

Εαν πρέπει να διαβάσετε ένα βιβλίο σχετικά με το Discworld, τότε σας προτείνω το συγκεκριμένο. Small Gods που σημαίνει Μικροί Θεοί. Αυτό είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα βιβλία του Terry Pratchett.

Ο Brutha πιστεύει ακράδαντα στον Μεγάλο Θεό Ομ. Θέλει να γίνει ιερέας του Μεγάλου Θεού Ομ. Αυτή η αληθινή πίστη του Βrutha είναι που τον κάνει διαφορετικό, που κάνει θεούς και ανθρώπους να χρειάζονται τον Brutha. Από τον ίδιο τον Ομ εως την Quisition, o Brutha είναι εκείνος που όλοι χρειάζονται. Αλλά τι θέλει και τι χρειάζεται ο ίδιος;

Αυτό το βιβλίο είναι για την θρησκεία. Η μάλλον καλύτερα είναι σκληρή κριτική κατά της θρησκείας, και δίκαια. Ακόμα και η ιστορία του Χριστού δεν έχει ξεφύγει από την πένα του Terry, και πραγματικά απόλαυσα όλο το βιβλίο, γέλασα μαζί με το βιβλίο αλλά με έκανε και να σκεφτώ.

Δεν είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί από δογματικούς φανατισμένους θρήσκους. Διότι δεν θα καταλάβουν τίποτα αφού συνήθως αυτοί οι άνθρωποι δνε δέχονται κριτική για την θρησκεία τους, δεν βλέπουν τίποτε άλλο παρά τον δογματισμό και τον φανατισμό τους. Ο Pratchett σε αυτό το βιβλίο δείχνει την αληθινή όψη των θρησκειών και των διαφόρων θεοτήτων: από τηναρχή καταλαβαίνει ο αναγνώστης ότι ο Ομ και γενικότερα οι θρησκείες και οι θεοί είναι εκείνοι που χρειάζονται τους ανθρώπους και την πίστη τους, και όχι το αντίθετο. Επειδή οι θρησκείες επιζούνε μόνο χάρη στους πιστούς και τίποτε άλλο. Που θα βρισκόντουσαν ο Γιαχβέ και ο Αλλάχ, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι θεοί που περάσανε από την ιστορία χωρις την ανθρώπινη πίστη;

Ο Brutha θα αρχίσει ένα ταξίδι που θα τον φέρει από έναν δογματικό πιστό, σε ένα είδος άθεου Προφήτη του Ομ! Ναι ακόμα και η αθεία περνάει από την πένα του Terry. Από τους φιλόσοφους, εως την Ιερά Εξέταση, όλα αυτά θα μας κάνουν να σκεφτούμε και να αναρωτηθούμε.

Δεν έχω να πώ κάτι άλλο χωρίς να χαλάσω την ευχαρίστηση του να διαβάζεις το συγκεκριμένο βιβλίο. Και ίσως να έχω πεί περισσότερα απ'όσα θα έπρεπε, αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις για το συγκεκριμένο χωρίς να πείς μερικά πράγματα...

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Dead Until Dark - Charlaine Harris

Μου αρέσουν οι ιστορίες με βρυκόλακες. Από τότε που είδα τον Christopher Lee ως Κόμη Δράκουλα σε εκείνες τις ασπρόμαυρες αρχικά ταινίες της Hammer Horror... Ετσι λοιπόν αποφάσισα να αγοράσω και να διαβάσω το πρώτο βιβλίο της σειράς με την Sookie Stackhouse, Dead Until Dark για να πάρω την δόση μου από βρυκόλακες... Είχα καιρό να διαβάσω ιστορία με βρυκόλακες, και το συγκεκριμένο βρισκόταν και στην κορυφή των αδιάβαστων.

Οι βρυκόλακες βρίσκονται πια ανάμεσα στον κόσμο, και είναι γνωστό σε όλους πιά. Χάρη στο True Blood, ένα συνθετικό αίμα, οι βρυκόλακες δεν χρειάζεται πια να πίνουν ανθρώπινο αίμα. Φυσικά δεν ακολουθούνται πάντα οι κανόνες, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Η Sookie Stackhouse είναι μία σερβιτόρα στην πόλη Bon Temps σε μία από τις Νότιες Πολιτείες των ΗΠΑ. Αλλά δεν είναι μία συνηθισμένη σερβιτόρα: η Sookie μπορεί να διαβάζει την σκέψη! Αλλά ο Bill Compton είναι ένας από τους λίγους των οποίων την σκέψη δεν μπορεί να διαβάσει. Και αυτό επειδή ο Bill είναι βρυκόλακας... Μετά την άφιξη του Bill αρχίζουν και κάποιες δολοφονίες ατόμων που είχαν κάποια σχέση με βρυκόλακες. Άραγε κινδυνεύει και η Sookie; Μήπως ο ίδιος ο Bill παρά την δύναμη του;

Το Dead Until Dark δεν είναι βιβλίο τρόμου' άλλωστε τα περισσότερα βιβλία με βρυκόλακες δεν είναι τρομου πιά. Αλλά το βιβλίο με ευχαρίστησε αρκετά ως ανάγνωσμα. Κάποιες ιδέες της συγγραφέως μου άρεσαν αρκετά όπως το ότι χρησιμοποιείται το αίμα των βρυκολάκων ως ναρκωτικό, ή το μυστικό του Sam. Είμαι σίγουρη ότι ο κόσμος της Sookie έχει αρκετά πράγματα να προσφέρει ακόμα, και το ότι αυτό το βιβλίο δεν είναι παρά μόνο η εισαγωγή στον διαφορετικό κόσμο των νυκτόβιων πλασμάτων.

Μου άρεσε στο γράψιμο της Harris το ότι δεν παρασύρεται από λεπτομέρειες και κουραστικές αναλύσεις. Από την άλλη πλευρά, μερικοί χαρακτήρες χρειαζόντουσαν , πάντα κατά την γνώμη μου, περισσότερες λεπτομέρειες. Όπως ο Sam π.χ. για τον οποίο είμαι σίγουρη ότι έχει κάποια καλή ιστορία ως χαρακτήρας, για το παρελθόν του. Το τρίο των βρυκολάκων που είναι παλιοί γνώριμοι του Bill, ή ο Andy Bellefleur, είναι σίγουρα χαρακτήρες που θα ενδιέφερε τον αναγνώστη να μάθουμε κάτι παραπάνω. Ισως βέβαια και αυτές οι ιστορίες να μας περιμένουν στα επόμενα βιβλία.  

Το βιβλίο το διάβασα στην αγγλική έκδοση, κυκλοφορεί και στα ελληνικά, από τις Εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος και με τον ελληνικό τίτλο Νεκρός Μέχρι να Σκοτεινιάσει.

Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι απλά η εισαγωγή στον κόσμο της Sookie. Περιμένω περισσότερα από τα επόμενα βιβλία της σειράς. Και όχι, δεν έχω δεί την τηλεοπτική σειρά που έχει βασιστεί σε αυτά τα βιβλία, θα το κάνω αργότερα, όταν θα έχω διαβάσει 2-3 της σειράς.

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

Percy Jackson and the Sea of Monsters - Rick Riordan

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς του Percy Jackson, και μάλλον σύντομα θα το δούμε και αυτό στο σινεμά. Και αυτό καλογραμμένο για παιδικό βιβλίο, αν και έχει ένα μεγάλο λάθος σε κάποιο σημείο. Θα επανέρθω σε αυτό αργότερα, κατ΄αρχήν μερικά λόγια για την υπόθεση του βιβλίου.


O Percy (ή Περσέας όπως είναι το κανονικό του όνομα), έχει έναν καινούργιο φίλο, τον Tyson. Μέχρι το τέλος της χρονιάς, και την επιστροφή του Percy στο Camp Half-Blood, ο Percy έχει άγνοια για τον Tyson. O Tyson δεν είναι ένα κανονικό παιδί; είναι ένας Κύκλωπας, και όπως ανακαλύπτει ο Percy, και ετεροθαλής αδελφός του. Αλλά αρκετά για τον Tyson! Επιστρέφοντας στο Camp Half-Blood, o Percy βρίσκει το δέντρο της Θάλειας να έχει δηλητηριασθεί, και μαζί με το δέντρο, και η περιοχή, η γή στην οποία βρίσκεται η κατασκήνωση. Ο Χείρωνας έχει απολυθεί, διότι υπήρχαν υποψίες ότι είναι υπαίτιος για την δηλητηρίαση.

Το μόνο πράγμα που μπορεί να σώσει την κατασκήνωση είναι το Χρυσόμαλλο Δέρας. Αλλά που βρίσκεται το Δέρας; Και τι σχέση έχει ο Grover; Ο Percy λοιπόν θα αρχίσει μία νέα περιπέτεια για να βρεί το Χρυσόμαλλο Δέρας, να σώσει τον Grover, να επαναφέρει την κατασκήνωση, και να βρεί τον πραγματικό ένοχο για την δηλητηρίαση του δέντρου της Θάλειας. Αυτό θα τον φέρει στο Τρίγωνο των Βερμούδων, ή όπως αποκαλείται από τους ημίθεους, θεούς και διάφορα τέρατα, η Θάλασσα των Τεράτων. Μία σειρά από μυθολογικά τέρατα θα παρελάσουν στο βιβλίο, και θα ακολουθήσουμε τον Percy σε μία μυθική περιπέτεια στην σημερινή εποχή.

Εδώ όμως πρέπει να αναφέρω και το λάθος που βρήκα στο βιβλίο σχετικά με την ελληνική μυθολογία. Όταν η Annabeth εξηγεί για το Χρυσόμαλλο Δέρας, λέει ότι το Χρυσό Κριάρι άρπαξε τον Κάδμο και την Ευρώπη΄και ότι η Ευρώπη έπεσε καθώς το Κριάρι πετούσε. Αλλά όπως θα ξέρουμε όσοι τουλάχιστον προσέχαμε στο μάθημα της μυθολογίας, το Κριάρι άρπαξε τον Φρίξο και την Έλλη για να τους σώσει. Η Έλλη έπεσε από το κριάρι στο σημείο που ονομάζεται προς τιμήν της, Ελλήσποντος. Ο Κάδμος ήταν ο πατέρας της Ινώς, της μητριάς του Φρίξου και της ¨Ελλης, και ο λόγος που η μητέρα τους αναγκάστηκε να στείλει το Κριάρι για να τους σώσει. Επίσης ο Κάδμος, ήταν αδελφός της Ευρώπης, που είχε απαγάγει ο Δίας με την μορφή ταύρου. Και φυσικά δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι η ήπειρος στην οποία βρίσκεται και η Ελλάδα, η Ευρώπη, πήρε το ονομά της από την μυθολογική Ευρώπη.

Όσο για το υπόλοιπο του βιβλίου, δεν νομίζω να έχει κάποιο λάθος όσον αφορά την μυθολογία. Βέβαια δεν είμαι ειδική σε αυτόν τον τομέα, οπότε μπορεί και να μοθ έχει ξεφύγει κάποιο σημείο. Σημειωτέον ότι το διάβασα στην αγγλική πρωτότυπη έκδοση και δεν γνωρίζω τι έχει γίνει με την ελληνική μετάφραση, επειδή είδα ότι κυκλοφόρησε και στα ελληνικά 

Γενικά πάντως μου άρεσε και αυτό το βιβλίο. Γενικά αυτή η σειρά θεωρώ ότι έχει ένα καλό: μέσα από τις περιπέτειες του Percy Jackson, αναπτύσσεται η περιέργεια των παιδιών σχετικά με την ελληνική μυθολογία, και οδηγούνται στο να διαβάσουν και να μάθουν όχι μόνο για την ελληνική μυθολογία, αλλά και για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, και κατ'επέκταση και για άλλους πολιτισμούς που προϋπήρξαν του σημερινού. Από το δέλτα του Νείλου εως τον Όλυμπο, και παραπέρα, οι αρχαίοι πολιτισμοί έχουν πολλά να πούνε και να μας διδάξουν, όχι μόνο τα παιδιά αλλά όλους μας.

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Απαράδεκτων πρακτικών συνέχεια: Hondos Centre

Εχθές το απόγευμα, ψωνίσαμε με την αδελφή μου από το Hondos Centre. Mεταξύ άλλων πήρε και δύο ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες. Όμως έκανε λάθος και ήθελε τις ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες με τις μπαταρίες και όχι τις επαναφορτιζόμενες με το ρεύμα, για ταξίδι.

Πήγα λοιπόν σήμερα το πρωϊ να τις αλλάξω στο κατάστημα του Hondos Centre της Ν. Ιωνίας απ'όπου τα πήραμε εχθές το απόγευμα. Είχα τα προϊόντα, απείραχτα, στις συσκευασιες με όλα τα σιλοτέϊπ, τιμές κλπ. και την απόδειξη μαζί μου για να δείξω ότι όντως τα πήραμε από εκεί και την ημερομηνία αγοράς. Βρίσκω τις οδοντόβουρτσες που χρειαζόταν η αδελφή μου, παίρνω και ανταλλακτικά βουρτσάκια. Πάω στο ταμείο για την αλλαγή. Τα προϊόντα που επέστρεφα κάνανε 45 ευρώ, και αυτά που έπαιρνα τώρα, κάνανε 25 ευρώ.

Στο ταμείο μου είπανε ότι πρέπει οπωσδήποτε να πάρω κάτι ακόμα για να συμπληρώσω την διαφορά. Τους εξηγώ λοιπόν ότι δεν θέλω να πάρω κάτι, δεν χρειάζομαι κάτι και δεν πρόκειται να πάρω κάτι με το ζόρι που δεν το θέλω και δεν το χρειάζομαι. Οτι πρέπει να μου επιστρέψουν τα χρήματα, ή τουλάχιστον (αν και αυτό είναι λάθος και θα εξηγήσω μετά) ας μου έδιναν ένα κουπόνι για αγορές αργότερα. Οχι, λέει, δεν γίνεται διότι η πολιτική τους είναι αυτή: να γίνονται αλλαγές και μόνο αλλαγές και δεν μπορούν ούτε να επιστρέψουν χρήματα ούτε να δώσουνε κάποιο κουπόνι.

Παραπονέθηκα και στην υπεύθυνη του συγκεκριμένου καταστήματος, αλλά είτε μιλούσα σε τοίχο είτε στην υπεύθυνη το ίδιο ήτανε. Φυσικά, εμένα και την αδελφή μου, με χάσανε από πελάτη. Και εαν σε άλλα καταστήματα κάνουν το ίδιο, δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνω όλες τις αγορές μου Online από καταστήματα του εξωτερικού, που και χρήματα επιστρέφουν σε περίπτωση λάθους και σου φέρονται ως άνθρωποι χωρις να σε βλέπουνε σαν ένα πορτοφόλι.

Δηλαδή με λίγα λόγια, δεν μπορείς ούτε ένα λάθος να κάνεις, να αλλάξεις κάτι, το οποίο αποδεδειγμένα δεν έχεις χρησιμοποιήσει και έκανες λάθος. Διότι αν χρειάζεσαι κάτι άλλο ή αν δεν το χρειάζεσαι καθόλου τελικά, πρέπει οπωσδήποτε να πάρεις είτε κάτι ακόμα το οποίο είναι άχρηστο για σένα, ή να μείνεις με την πρώτη αγορά, πάλι κάτι άχρηστο για σένα.

Αυτό είναι απατεωνιά, και φυσικά φουσκώνει τον τζίρο και την κερδοφορία αυτών των εταιρειών με απαράδεκτες πρακτικές, με μέσα που θα χρησιμοποιούσαν απατεώνες και όχι σοβαρή εταιρεία.

Ακόμα και με τα κουπόνια είναι λάθος πρακτική. Διότι εγώ μπορεί να μένω στο εξωτερικό ή στην Κολοπετεινίτσα όπου δεν έχει κάποιο υποκατάστημα της εν λόγω εταιρείας. Δηλαδή θα πρέπει οπωσδήποτε μέσα σε ένα χρονικό διάστημα να ξοδέψω έξτρα λεφτά, να πάω κάπου όπου θα έχει ένα υποκατάστημα της εταιρείας για να χρησιμοποιήσω το κουπόνι! Αν είμαι από εξωτερικό, να κλείσω αεροπορικά εισιτήρια, ξενοδοχεία, να φύγω από την δουλειά μου, για ένα κουπόνι 10-20 ευρώ!

Αν σας πούνε ότι αυτό είναι λογιστικό πρόβλημα, μην τους πιστέψετε. Λογιστικά γίνεται και πολύ εύκολα μάλιστα, απλά οι συγκεκριμένοι δεν θέλουνε να το κάνουνε, για να δείχνουν μεγαλύτερους τζίρους και κέρδη. Εμείς στην δική μας εταιρεία έχει τύχει και έχουμε επιστρέψει χρήματα λόγω λάθους ή κάτι παρόμοιο, χωρίς πρόβλημα ούτε στην λογιστική ούτε στο ταμείο ούτε πουθενά.

Απαράδεκτες πρακτικές, και δεν το κάνουν μόνο τα Hondos Centre αλλά και όλα τα μαγαζιά και καταστήματα της Ελλάδος. Διότι δεν υπάρχει νομοθεσία σχετική, και φυσικά, εκείνοι που χάνουνε είναι οι πελάτες των καταστημάτων αφού δεν μπορούν να βρούν το δίκιο τους, και βρίσκονται και χρεωμένοι!

EDIT: Έστειλα e-mail και στα Hondos Centre και στο ΙΝΚΑ, και πήρα τηλέφωνο για να παραπονεθώ στο ΙΝΚΑ. Από εκεί και πέρα, καλό θα ήτανε να γίνει μποϋκοτάζ σε καταστήματα με αυτές τις πρακτικές. Στο εξωτερικό σου επιστρέφουν κανονικότατα τα χρήματα!

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Toy Story 3

Ήρθε το τρίτο μέρος της πολύ γνωστής σειράς ταινιών της Pixar, Toy Story. Η ταινία προβάλλεται και σε 3D αλλά μόνο μεταγλωττισμένη! Δηλαδή εμείς τα μεγάλα παιδιά που θέλουμε 3D αλλά δεν θέλουμε μεταγλώττιση; Φυσικά δεν πάω να δώ μεταγλωττισμένη ταινία, όσο καλή και να είναι η μεταγλώττιση. Ακόμα και να είναι γλώσσα που δεν καταλαβαίνω καθόλου, πάλι θα πάω να δώ την ταινία με υπότιτλους.

Αλλά ας έρθουμε στην ταινία. Τα παιχνίδια επέστρεψαν στις οθόνες μας σε μία νέα περιπέτεια με όπως πάντα αίσιο τέλος [για παιδική ταινία πρόκειται]. Ο Andy, o ιδιοκτήτης των παιχνιδιών, φεύγει για το Πανεπιστήμιο. Και τα παιχνίδια; Τι θα γίνουν τα παιχνίδια; Ο Andy θέλει να πάρει μόνο τον Woody μαζί του, και τα υπόλοιπα παιχνίδια να τα βάλει στο πατάρι και να τα φυλάξει. Αλλά από ένα λάθος, η μαμά νομίζει ότι η σακούλα με τα παιχνίδια είναι για τα σκουπίδια, και τα βάζει για να πάνε στην χωματερή. Τα παιχνίδια γλιτώνουν, και αποφασαίζουν να φύγουν και να να πάνε ως δωρεά σε ένα νηπιαγωγείο... Και εκεί αρχίζουν οι περιπέτειες των παιχνιδιών.

Μία ταινία για την ενηλικίωση και την αλλαγή, μία ταινία για μικρά και μεγάλα παιδιά, μία ταινία για την απώλεια και την νέα ζωή... Μία ταινία για τους ίδιους τους εαυτούς μας και το πως φερόμαστε μερικές φορές όχι μόνο σε αγαπημένα πράγματα όπως τα παιχνίδια μας, αλλά κατ'επέκταση στα αγαπημένα μας πρόσωπα αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό.

Απίστευτες σκηνές με την Barbie και τον Ken, και με την ισπανική λειτουργία του Buzz LightYear! Τρελλό γέλιο σε πάρα πολλές σκηνές στην ταινία, στο σινεμά, και όχι από μικρά παιδιά, αλλά από μεγάλα παιδιά. Η αίθουσα που πήγα και το είδα ήταν ζήτημα αν είχε πάνω από 3-4 μικρά παιδιά. Οι υπόλοιποι είμασταν μεγάλα παιδιά, που θέλαμε να περάσουμε ευχάριστα την ώρα μας και το Toy Story 3 το πέτυχε με το παραπάνω.

Όσοι δεν έχετε δεί τα προηγούμενα, και δεν γνωρίζετε τους πρωταγωνιστές αυτής της ταινίας, θα έλεγα να βρείτε και να δείτε και τις προηογύμενες ταινίες. Θα σας αποζημιώσει η τριλογία, και θα σας κάνει να βρείτε ξανά το παιδί μέσα σας. Και αυτό το παιδί δεν πρέπει να χάνεται και να θάβεται, αλλά να βγαίνει από μέσα μας και να εκδηλώνεται.

Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Τηλεφωνικό SPAM...

Παρακαλούνται οι κύριοι διαφημιστές να μην ενοχλούνε τον κόσμο στα σπίτια του με τα ηλίθια τηλεφωνήματά τους. Δεν θέλω κύριοι, ούτε κάρτες ούτε ταξίδια, ούτε τα φύκια που προσπαθείτε να πουλήσετε για μεταξωτές κορδέλες.

Εκείνο που θέλω και χρειάζομαι είναι η ησυχία και η ηρεμία μου. Να μπορέσω να δώ το ποδόσφαιρο με την ησυχία μου χωρίς το ενοχλητικό ντριν του τηλεφώνου για διαφήμιση.Θέλω να μπορώ να απολαύσω το διάβασμα ενός βιβλίου χωρίς να με νευριάζουν με τις προσφορές κάποιας κάρτας. Θέλω τις προσωπικές μου στιγμές, προσωπικές χωρίς διακοπές για να απαντάω σε άσχετα τηλεφωνήματα για ινστιτούτα καλλονής και τα τοιαύτα.

Είσαστε ενοχλητικοί και ασεβείς κύριοι που τηλεφωνάτε. Δεν σέβεστε την προσωπική ζωή των άλλων.

Προσωπικά, εκτός από την δουλειά, στο σπίτι έχω διάβασμα λόγω του ότι σπουδάζω στο Open University. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν κάθε απόγευμα διαβάζω ή έχω κάποια εργασία να τελειώσω. Και φυσικά πάντα έχω τους ενοχλητικούς να με παίρνουν τηλέφωνο για κάρτες και παρόμοια! Eγώ σπουδάζω, έχω διάβασμα, θέλω τις προσωπικές μου στιγμές και δεν θέλω τηλεφωνικό Spam. 

Απορώ πως δεν έχει ακόμα κάνει κάποια μήνυση η Αρχή Προστασίας του Πολίτη. Θα έπρεπε να το κάνει, και να σταματήσει αυτό το ενοχλητικό spam μέσω τηλεφώνου.

Αν θέλετε να σπαμάρετε, τουλάχιστον κάντε το μέσω e-mail, εκεί τουλάχιστον τα spam τα σβήνεις με την μία, ή πάνε κατ'ευθείαν στoν ειδικό σκουπιδότοπο για spam, και δεν χρειάζετε να υποστούμε αυτό το βάσανο με το τηλέφωνο, αυτό το σπάσιμο νεύρων, αυτή την εισβολή στις προσωπικές στιγμές ενός ανθρώπου, αυτή την ασέβεια προς τον ίδιο τον άνθρωπο...

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

ΕΝΩΣΗ ΑΘΕΩΝ

Μία σημαντική ανακοίνωση:

Τον Μάιο του 2010 ορισμένοι από τους συντελεστές του blog και του forum «Αθεΐα», προχώρησαν στην ίδρυση της Ένωσης Άθεων, μιας ένωσης προσώπων που έχει σκοπό την προώθηση της εκκοσμίκευσης της πολιτείας, της θρησκευτικής ελευθερίας, του ανθρωπισμού, του σκεπτικισμού, του ορθολογισμού, της κριτικής σκέψης και της αθεϊστικής οπτικής. Η ύπαρξη ενός φορέα με νομική υπόσταση μας επιτρέπει να επιδιώξουμε καλύτερα τους σκοπούς μας και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας ως πολίτες.

Σύντομα θα ξεκινήσει η λειτουργία της ιστοσελίδας της Ένωσης με περισσότερες πληροφορίες. Μπορείτε να επικοινωνείτε με τη Γραμματεία της Ένωσης στη διεύθυνση contact παπάκι atheia τελεία gr.

Όταν υπάρχουν νεώτερα για την Ένωση, θα κάνω νέα ανάρτηση, μιας κια είμαι μέλος και υποστηρίκτρια της Ένωσης.

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Οικογένεια Βλαμένου - Δημήτρης Ψαθάς

Γνωστός ο Δημήτρης Ψαθάς, ως αρθρογράφος, θεατρικός συγγραφέας, αλλά και συγγραφέας διαφόρων μυθιστορημάτων όπου κυριαρχεί το χιούμορ. Αυτό είναι και το βιβλίο του Ψαθά, "Οικογένεια Βλαμένου", όπου θα βρούμε μία θεότρελη οικογένεια βλαμμένων όνομα και πράγμα.

Από τον μπαμπά εως το μικρό "Βλαμενάκι", όλα τα μέλη της οικογένειας έχουν και από μία ή παραπάνω τρέλλες τις οποίες χρησιμοποιεί ο Ψαθάς για να δείξει τα καλά και τα κακά εκείνης της εποχής. Όλοι οι χαρακτήρες, κεντρικοί και μικρότεροι, είναι καρικατούρες της εποχής εκείνης, γύρω στα 1950, και ο συγγραφέας μας διασκεδάζει με τις περιπέτειές τους.

Σε αυτές τις καρικατούρες θα αναγνωρίσουμε και δικά μας πρόσωπα λίγο πολύ, ίσως και κάποια "τρέλλα" του εαυτού μας. Θα αναγνωρίσουμε ακόμα και σημερινές καταστάσεις. Ένα βιβλίο, που μπορεί να φαίνεται παλιό, αλλά στην ουσία είναι επίκαιρο, 50 χρόνια μετά που γράφτηκε. Διότι μπορεί ο Ψαθάς να παρουσιάζει την κοινωνία της εποχής, και αρκετά πράγματα να έχουν αλλάξει, αλλά κάποιες μούρλες ή ιδιοτροπίες ή πές τε όπως το θέλετε δεν έχουν αλλάξει καθόλου. Είναι πάντα επίκαιρες!

Ένα μικρό βιβλίο, μόνο 237 σελίδες, τουλάχιστον στην έκδοση που έχω εγώ, αλλά και ένα μικρό διαμαντάκι συνάμα.

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

H τσιγκουνιά της... διαφήμισης!

Υπάρχουν πολλές ηλίθιες και ανεγκέφαλες διαφημίσεις και στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Αλλά μία από τις χειρότερες που έχω ακούσει τελευταία, είναι η διαφήμιση της εταιρείας Saturn που εμπορεύεται έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές. Η συγκεκριμένη διαφήμιση λέει "Η τσιγκουνιά είναι μαγκιά"!

Μα είναι δυνατόν να λέει κάτι τέτοιο; Ενα πράγμα είναι να προσέχεις τι και πως ξοδεύεις, επειδή έχεις συγκεκριμένο ποσό, και άλλο είναι η τσιγκουνιά. Η τσιγκουνιά δεν είναι μαγκιά, είναι αρρώστια. Και λυπάμαι που ακούω μία σοβαρή εταιρεία να εκθειάζει μία ψυχολογική πάθηση, μία αρρώστια, η οποία έχει καταστρέψει ακόμα και οικογένειες. Πραγματικά γνωρίζω άτομα που χωρίσανε επειδή ο ένας ήταν τόσο τσιγκούνης, που έβαζε την γυναίκα του να πληρώνει ξεχωριστά το σούπερ μάρκετ, και την έβαζε να πληρώνει ποσοστό ακόμα και από το πακέτο μακαρόνια, το ποσοστό που υποτίθεται ότι θα έτρωγε! Και ο συγκεκριμένος είχε (τουλάχιστον την εποχή που χωρίσανε) τουλάχιστον διπλάσιο με τριπλάσιο μισθό από την κοπέλα.

Γνωρίζω άτομα που μετράνε τις πατάτες που θα μαγειρέψουν, όταν έχουν καλεσμένους. Μία πατάτα ανά καλεσμένο (δεν ξέρω υποθέτω), πάντως όποτε με έχουν καλέσει για φαγητό ποτέ δεν έχω ευχαριστηθεί, μιας και, τουλάχιστον οι πατάτες, δεν φτάνουν για όλους. 

Κάποιοι είναι τόσο τσιγκούνηδες που βάζουν στην κατάψυξη οποιοδήποτε φαγητό περισσέψει, ακόμα και όταν αυτό το φαγητό δεν είναι εύγευστο όταν ζεσταίνεται. Απλά επειδή είναι τσιγκούνηδες, και προτιμάνε το φαγητό να είναι αίσχος και να μην τρώγεται, παρά να ξοδέψουν έστω και ένα λεπτό παραπάνω.

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν σπίτια και μετρητά, και ζούνε σε τρώγλες. Επειδή είναι τσιγκούνηδες και δεν θέλουν όχι μόνο να χαλάνε λεφτά, αλλά ούτε καν να μένουνε κάπου που είναι πιο ανθρώπινα, για να μην χάσουν τα ενοίκια. Και αναγκάζουν και τις οικογένειές τους να υποφέρουν, και κάνουν φασαρία όταν το παιδί τους χρειάζεται έστω και ένα τετράδιο για το σχολείο...

Ναι, με ενοχλεί η διαφήμιση της εταιρείας Saturn. Mε ενοχλεί επειδή εκθειάζει μία ψυχολογική, παθολογική αρρώστια. Με ενοχλούν οι ανεγκέφαλες και άσχημες διαφημίσεις της, με ενοχλεί το ότι παρουσιάζει την τσιγκουνιά ως μαγκιά, με ενοχλεί η έλλειψη δημιουργικότητας που δείχνει η εν λόγω εταιρεία, αλλά πάνω απ'όλα με ενοχλεί η παντελής έλλειψη σεβασμού προς το κοινό και τους πελάτες της.

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

Οι απαράδεκτες πρακτικές της SINGULAR LOGIC.

Σήμερα χρειάστηκε να πάρω καινούργιο κωδικό από την εταιρεία διότι το λογισμικό [EUROFASMA] έχει κλειδώσει, και χρειάζεται η Singular να μου δώσει νέους κωδικούς. Αυτό γινόταν παντα με την εν λόγω εταιρεία, το οποίο είναι απαράδεκτη πρακτική και δείχνει ασέβεια προς τους πελάτες και καταναλωτές της εν λόγω εταιρείας. Συνήθως έπαιρνα κωδικούς από το τηλέφωνο. Σήμερα όμως που χρειάστηκα νέο κωδικό για το πρόγραμμα, μου είπανε να πάω και να ταυτοποιήθώ στην σελίδα τους. Στην σελίδα τους λοιπόν, δεν μπόρεσα να ταυτοποιηθώ διότι μου ζητάνε τιμολόγιο αγοράς, κάποιους κωδικούς που μου είναι αδύνατον να βρώ, μιας και η αρχική αγορά του προγράμματος έχει γίνει πάνω από 10 χρόνια πριν, και απλά μέχρι το 2005 ή 2006 το χρησιμοποιούσαμε και πληρώναμε το συμβόλαιο συντήρησης. Από το 2006 και μετά έχουμε πάρει νέο πρόγραμμα το οποίο δεν μας ζητάει κωδικούς ασφαλείας. Στο τηλέφωνο αρνήθηκαν να με βοηθήσουν και να μου πούν τους συγκεκριμένους κωδικούς για να μπώ και να κάνω ταυτοποίηση.

Πήρα τηλέφωνο την εταιρεία που με εξυπηρετεί, και η υπεύθυνη μου είπε ότι η Singular για να μου δώσει κωδικούς, θα με χρεώσει 200 ευρώ, επειδή απλά δεν πληρώνω συμβόλαιο συντήρησης! 200 ευρώ για να πάρω κάποιους κωδικούς τους οποίους δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ή θα έπρεπε να μου τους δίνει δωρεάν από την στιγμή που το πρόγραμμα είναι κανονικά αγορασμένο!

Δηλαδή οι κύριοι της Singular μας εκβιάζουν ότι δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στα αρχεία μας αν δεν τους πληρώσουμε! 

Έχω αλλάξει πρόγραμμα από την χρήση του 2007. Με αυτές τις απαράδεκτες πρακτικές της Singular, ακόμα και να είχε το καλύτερο πρόγραμμα δεν θα επέστρεφα σε μία εταιρεία που δεν σέβεται τους πελάτες της, και που τους εκβιάζει.

Παραπονέθηκα και στο ΙΝΚΑ, αλλά δεν ξέρω αν είναι αρμόδιοι ή όχι. Αν γνωρίζετε ποιος είναι αρμόδιος για αυτές τις απαράδεκτες πρακτικές και που μπορώ να απευθυνθώ, παρακαλώ αφήστε μήνυμα ή στείλτε μου ένα mail στην διεύθυνση tenebra98 παπάκι gmail dot com.  

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Deja Dead - Kathy Reichs

Είναι το πρώτο βιβλίο της Kathy Reichs με πρωταγωνίστρια την Temperance Brennan, εγκληματολογική ανθρωπολόγο.Η ίδια η συγγραφέας είναι εγκληματολογική ανθρωπολογος, και γι'αυτό οι περιγραφές της γύρω από την ιατροδικαστική και εγκληματολογική επιστήμη είναι ακριβής. Μου αρέσει να βλέπω να περιγράφεται η πραγματική επιστήμη σε βιβλία, ιδίως σε βιβλία που έχουν τέτοια απήχηση, βοηθάει στην διάδοση της επιστήμης.

Σε αυτή την σειρά βιβλίων βασίστηκαν και οι παραγωγοί της σειράς Bones, για την βασική ιδέα τους. Αλλά η Temperance Brennan των βιβλίων και της σειράς Bones είναι δύο τελείως διαφορετικά πρόσωπα. Οι διαφορές αυτές είναι εμφανείς από την πρώτη σελίδα του βιβλίου.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο βιβλίο. Η Temperance Brennan παρατηρεί ομοιότητες σε διάφορους φόνους γυναικών. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να πείσει το εγκληματολογικό τμήμα της αστυνομίας του Quebec ότι υπάρχει ένας κατά συρροήν δολοφόνος. Η Tempe είναι πεπεισμένη γι'αυτό και είναι στο χέρι της να πείσει και τους υπόλοιπους, πριν ο αριθμός των νεκρών γυναικών αυξηθεί. Θα προλάβει όμως πριν ο δολοφόνος χτυπήσει την ίδια της την πόρτα, ή θα είναι πολύ αργά;

Μου άρεσε αυτή η πρώτη επαφή με τον κόσμο της Temperance Brennan. Μου άρεσε η ίδια η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, που είναι πολύ ανθρώπινη από την μία αλλά και επαγγελματίας από την άλλη. Μου άρεσαν οι χαρακτήρες που μας παρουσιάζει η Reichs, είναι καλοδουλεμένοι, με τις καλές και τις κακές πτυχές τους, και ο καθένας δίνει ένα δικό του χρώμα στο βιβλίο.

Από τις περιγραφές των σκηνών του εγκλήματος εως τις περιγραφές των σκηνών δράσης, η Reichs πλέκει μία αληθοφανής αστυνομική ιστορία. Κάθε σελίδα ήταν μία απόλαυση, και σε έκανε να θέλεις να διαβάσεις και την επόμενη μέχρι το τέλος.

Ένα από τα σημεία που μου άρεσαν περισσότερο, ήταν όταν η Tempe προσπαθώντας να βρεί την φίλη της Gabby, πάει να ψάξει στον κόσμο της νύχτας. Εκεί βλέπουμε ένα άλλο πρόσωπο του Quebec, ένα πρόσωπο που υπάρχει σε κάθε πόλη του κόσμου, και που τις περισσότερες φορές είτε το αγνοούμε είτε το κρύβουμε. Οι ιερόδουλες είναι και αυτές άνθρωποι, η κάθε μία έχει την δική της ιστορία, έχουν τα δικά τους έθιμα, και τον δικό τους σκληρό κόσμο. Και αυτό δεν μας το κρύβει.

Δεν ξέρω αν προτιμώ την σειρά ή τα βιβλία. Θα έλεγα ότι το καθένα έχει την δική του γοητεία, και θα συνεχίσω να διαβάζω τα βιβλία, αλλά και να βλέπω την σειρά.

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Επιστήμη, ψευδοεπιστήμη και βιβλιοπωλεία

Πριν από λίγες μέρες, είχα πάει σε ένα γνωστό βιβλιοπωλείο στην Στουρνάρα. Κατέβηκα στο υπόγειο, όπου υποτίθεται ότι έχουν τα βιβλία επιστήμης, και ιδιαίτερα κάποια βιβλία πολύ ειδικά σχετικά με μαθηματικά, φυσική και αστρονομία που με ενδιαφέρουν περισσότερο.

Πριν από τον Δεκέμβριο του 2008, όπου και κάηκε το συγκεκριμένο κατάστημα, υπήρχε ένα σημείο που είχαν βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης με μία ταμπέλα "Επιστημη για όλους". Εκεί είχαν βιβλία από τον Roger Penrose, τον Richard P. Feynman, και άλλους επιφανείς επιστήμονες που έχουν γράψει βιβλία επιστήμης που απευθύνονται σε όλον τον κόσμο.

Η ταμπέλα "Επιστήμη για όλους" είναι ακόμα εκεί, αλλά τα βιβλία που έχουν βάλει, μόνο επιστήμης δεν είναι. Συνωμοσίες, ψευδοεπιστήμη και άλλες παρόμοιες μπαρούφες βρίσκονταν σε αυτό το σημείο. Μάλιστα είχαν σε εμφανές σημείο βιβλίο του David Icke! Αν δεν ξέρετε τον Icke, είναι εκείνος με τις εξωγηϊνες σαύρες που είναι υποτίθεται οι άρχοντες της Γης και άλλες τέτοιες αηδίες...

Παραπονέθηκα λοιπόν στην υπεύθυνη, και της είπα ότι εκεί η ταμπέλα είναι λάθος, και ότι τα βιβλία που έχουν δεν είναι επιστήμης. Μου απάντησε ότι το ξέρει, αλλά ότι δεν υπάρχει πρόβλημα μιας και γενικά γνωρίζουν ότι αυτά δεν είναι βιβλία επιστήμης. Της είπα ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι τόσο ενημερωμένοι, και ότι μπορεί να ξεγελαστούν. Αλλά δεν κατάφερα τίποτα, μου απάντησε πάλι τα ίδια. Τέλος πάντων, της είπα ότι, αν είναι έτσι, βάλτε και τα βιβλία αστρολογίας με την επιστήμη!

Και εδώ ήταν που έμεινα με το στόμα ανοιχτό, διότι μου απάντησε ότι για αρκετούς ανθρώπους η αστρολογία είναι επιστήμη! Αν είναι δυνατόν... Απάντησα κι εγώ ότι η αστρολογία δεν είναι επιστήμη και δεν έχει καμμία σχέση με την επιστήμη. Ένας ακόμα κύριος που βρισκόταν εκεί, συμφώνησε μαζί μου, αλλά δεν καταφέραμε πάλι τίποτα...

Πως είναι δυνατόν σε ένα μεγάλο βιβλιοπωλείο με τόσα υποκαταστήματα να γίνεται κάτι τέτοιο; Και ιδίως σε ένα βιβλιοπωλείο, που υποτίθεται ότι πας ειδικά για επιστημονικά βιβλία και συγγράματα; Πως είναι δυνατόν να βάζουν κοντά στην φυσική και τα μαθηματικά και την βιολογία τις μπούρδες του Icke και του συναφιού του; Πως είναι δυνατόν να βάζουν στον τομέα της επιστήμης υπεύθυνη που θεωρεί την αστρολογία, επιστήμη;

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Rational Skepticism: Νέο παγκόσμιο forum για την αθεϊα.

Καιρό έχω να γράψω εδώ, αλλά ήμουν αρκετά απασχολημένη με τα γεγονότα στο forum του Richard Dawkins που έκλεισε τις πόρτες του για πάντα. Για πληροφορίες σχετικά με την όλη υπόθεση, ένας από τους πρώην admin του forum έγραψε τα γεγονότα όπως ακριβώς γίνανε:

Death of the Dawkins Forum - The world's busiest forum closes

Μέχρι την στιγμή που έκλεισε ήμουν Global moderator στο συγκεκριμένο forum. Αλλά δεν έχω σκοπό να μιλήσω άλλο για το κλείσιμο του forum, άλλωστε οι περισσότεροι από τους admins και mods του forum έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε και να απαντάμε σε διάφορες δημοσιεύσεις περί του θέματος. Ποτέ δεν θελήσαμε να πάρει όση δημοσιότητα πήρε, απλά θέλαμε να πούμε τα πράγματα όπως έγιναν.

Η κοινότητα που δημιουργήθηκε σε εκείνο το forum όμως, συνεχίζει ακάθεκτη. Βρήκαμε νέο καταφύγιο, και ένα νέο forum δημιουργήθηκε, και πολλοί από τους συντελεστές βρισκόμαστε στο νέο forum. Εαν θέλετε να έρθετε, όλοι είσαστε ευπρόσδεκτοι στο νέο forum:

Rational Skepticism

Στα ελληνικά, για όσους θέλουνε να μιλήσουνε για αθεϊα, αγνωστικισμό, πίστη, θρησκεία, μπορούν να έρθουν στο ελληνικό forum άθεων και να μας βρούν εδώ:

Αθεϊα

Kαι μην ξεχνάτε και το blog της αθεϊας, όπου θα βρείτε πολλά άρθρα, και πολλά ενδιαφέροντα, σχετικά με την θρησκεία, την αθεϊα και ακόμα περισσότερα:

Atheia.gr: Ένα συλλογικό ιστολόγιο για την αθεϊα

Όσοι άπιστοι (αλλά και πιστοί) προσέλθετε !

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Γάτες ενάντια σε Αρκούδες




Γάτες 1 Αρκούδες 0




Γάτες 2 Αρκούδες 0

Οι γάτες είναι πραγματικά καταπληκτικά ζώα, και τις λατρεύω.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Percy Jackson and the Lightning Thief - Rick Riordan

Εδώ θα μιλήσω για το βιβλίο και όχι για την ταινία. Δεν έχω δεί την ταινία, άλλωστε σήμερα βγαίνει στους κινηματογράφους στην Ελλάδα. Και μάλλον θα την δώ μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά με τίτλο "Ο Πέρσυ Τζάκσον και ο Κλέφτης της Αστραπής", ιδιαίτερα λόγω της ταινίας, και μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Άλλωστε κι εγώ λόγω της ταινίας το αγόρασα για να το διαβάσω, απλά προτίμησα την πρωτότυπη αγγλική έκδοση.

Ας επιστρέψουμε όμως στο βιβλίο. Ο Percy (Perseus = Περσέας) Jackson είναι ένα 12χρονο αγόρι με διάφορα μαθησιακά προβλήματα και τον έχουν απελάσει από όλα τα σχολεία μέχρι στιγμής. Ο Percy ανακαλύπτει όμως, ότι είναι ημίθεος, γιός ενός από τους πιο ισχυρούς θεούς του αρχαιοελληνικού πάνθεου: του Ποσειδώνα. Οι δυνάμεις του έχουν να κάνουν με το νερό, άλλωστε ο Ποσειδώνας είναι ο θεός των θαλασσών και όλων των υδάτινων πόρων.

Κάποιος έχει κλέψει τον πρωτότυπο κεραυνό του Δία και την περικεφαλαία του Άδη, και οι θεοί αλληλοκατηγορούνται. Ο Δίας νομίζει ότι ο Ποσειδώνας είναι υπεύθυνος, και ότι την κλοπή την έκανε ο Percy, ο Ποσειδώνας θεωρεί ότι το έκανε ο Άδης, ο Άδης πάλι θεωρεί υπεύθυνο τον Ποσειδώνα... Ο Percy πρέπει να μάθει ποιός πραγματικά βρίσκεται πίσω από την κλοπή αυτή, και να επιστρέψει τα κλεμμένα αντικείμενα. Μαζί του θα ταξιδέψουν μέχρι το παλάτι του Άδη και τα Τάρταρα, η Annabeth, ημίθεη κόρη της Αθηνάς, και ο Grover, σάτυρος και προστάτης του Percy.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 11 εως, θα έλεγα, 15 χρονών, αλλά και σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, που αρνούνται να μεγαλώσουν. Γενικά, το βιβλίο μου άφησε θετικές εντυπώσεις. Η ιστορία λίγο-πολύ γνωστή, με τον 12χρονο με κάποια προβλήματα να ανακαλύπτει ότι έχει κάποιες ιδιαίτερες δυνάμεις και ότι η μοίρα του κατά κάποιον τρόπο είναι προδιαθετημένη για κάτι σημαντικό. Και ως συνήθως, και το backplot που δένει όλα τα βιβλία μαζί, αρχίζει από αυτό το βιβλίο και φανερά.

Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, αλλά δεν ξέρω εαν είναι ο 12χρονος που το γράφει, ή απλά ένας μεγαλύτερος Percy, που θυμάται τις περιπέτειές του και τις καταγράφει για οποιονδήποτε λόγο. Μερικές φορές φαίνεται σαν να είναι ο 12χρονος που το γράφει, μερικές φορές κάποιος μεγαλύτερος. Ίσως σε κάποια σημεία να χρειαζόταν λίγο περισσότερη προσοχή ως προς το ύφος του κειμένου.

Σαν ιστορία, γενικά με κράτησε το βιβλίο. Είχε δράση και ένταση, καλές περιγραφές, πιστευτούς χαρακτήρες, ιδίως από την στιγμή που όλοι βασίζονται στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Πραγματικά φαίνονται οι γνώσεις του Riordan γύρω από την ελληνική μυθολογία, και δεν την κατακρεουργεί. Αντίθετα της φέρεται με σεβασμό, και οι αναφορές σε αρχαίους μύθους και μυθικά γεγονότα είναι ακριβή και σωστά.

Πρέπει να πώ ότι είμαι ολίγον τι προκατειλημμένη σε ότι αφορά την ελληνική μυθολογία. Θέλω να διαβάζω οτιδήποτε έχει σχέση με αυτήν, είτε πρόκειται για ιστορίες βασισμένη σε αυτήν, είτε πρόκειται για τους ίδιους τους μύθους... Το βιβλίο το άρχισα μπορώ να πώ με κάποια προκατάληψη ενάντια του, επειδή θεώρησα ότι μπορεί να είχαμε άλλο ένα κατακρεούργημα της ελληνικής μυθολογίας. Πραγματικά χάρηκα που έκανα λάθος, και που το βιβλίο σέβεται την αρχαία ελληνική μυθολογία.

Με λίγα λόγια, δώσε μου μία καλή ιστορία με θεούς του Ολύμπου, και με έχεις πείσει. Και εδώ αυτό συνέβη. Επαναλαμβάνω: το βιβλίο είναι για ηλικίες 11-15 και για όσους έχουν αφήσει ένα κομμάτι του εαυτού τους σε εκείνη την ηλικία. Θέλω να δώ την ταινία, και να δώ αν αυτή την φορά το Hollywood έκανε καλή δουλειά ή εαν πάλι τα κάνανε μαντάρα στην ταινία. (Harry Potter κανείς;)

Αν θα πάρω τα επόμενα; Φυσικά και ναι, θέλω να μάθω σε τι περιπέτειες θα μπεί ο Percy, και θέλω πραγματικά να δώ πως θα χρησιμοποιήσει το backplot o Riordan.

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2010

X-Faxtor: Σταύρος For The Win!


Πολύ το χάρηκα που ο Σταύρος νίκησε εχθές το X-Factor. Είναι ελάχιστοι οι καλλιτέχνες σαν τον Σταύρο. Μου αρέσει η ζεστασιά στην φωνή του, μου αρέσουν οι διασκευές που κάνει. Παίρνει τα τραγούδια και τα κάνει δικά του. Ελπίζω να συνεχίσει έτσι.

Γενικά δεν βλέπω τηλεόραση, αλλά το φετεινό X-Factor ήταν αρκετά καλό, και είχε πραγματικά καλούς τραγουδιστές και γκρούπ.

Θα ήθελα να είχαν φτάσει οι Pale Faces μέχρι τον τελικό. Έχουν στυλ, ο τραγουδιστής έχει φοβερή φωνή. Έπρεπε να είχαν φτάσει μέχρι τον τελικό. Περιμένω να δώ πότε θα ηχογραφήσουν.

Oi 48 Ωρες μου άρεσαν απίστευτα καθ'όλη την διάρκεια του X-Factor και αυτοί. Ελπίζω να συνεχίσουν και ελπίζω να δούμε το δικό τους δίσκο σύντομα στα δισκάδικα.

Αν και δεν είμαι και πολύ φαν της ελληνικής λαϊκής σκηνής, πρέπει να πώ πραγματικά ότι η Πωλίνα με εντυπωσίασε με την φωνή της. Και της αξίζει να συνεχίσει.

Honorable mention η Χαρίκλεια. Δεν κατάλαβα ποτέ πως μπόρεσε να μείνει ο Νικηφόρος στο παιχνίδι, που πραγματικά δεν μου άρεσε καθόλου μα καθόλου, και έφυγε η Χαρίκλεια. Θεωρώ ότι μπορούσε να δώσει πολύ καλύτερες εμφανίσεις από μερικά άτομα που φύγανε μετά από την Χαρίκλεια.

Torchwood - Children of Earth


Η τελευταία σαιζόν του Torchwood, είναι ένα special 5 επεισοδίων ονόματι Children of Earth. Το καλύτερο επεισόδιο μέχρι στιγμής. Πολλές εκπλήξεις, αρκετά twist στο σενάριο, είναι πραγματικά αυτό που ζητούσα από το Torchwood. Και, εαν συνεχιστεί η σειρά όπως λένε, περιμένω πολλά περισσότερα.

Η ιστορία απλή αλλά και πολύπλοκη συνάμα: εξωγήϊνοι χρησιμοποιούνε τα παιδιά σε όλο τον κόσμο για να στείλουν ένα μήνυμα στην Γη. Ερχόμαστε. Απλά, ερχόμαστε τίποτε άλλο. Ποιοί είναι; Για ποιό λόγο όμως χρησιμοποιούν τα παιδιά για να μιλήσουν; Για ποιόν λόγο έρχονται; Έχουν ξανάρθει, και ποιά η σχέση με τον Jack;

Παρακάτω έχει spoilers, οπότε εαν δεν το έχετε δεί, και δεν θέλετε να μάθετε κάποιες λεπτομέρειες μην διαβάσετε το υπόλοιπο.

 

Λέγονται 4-5-6 και έχουν ξανάρθει. Σε αντάλλαγμα για το αντιβιοτικό για έναν πανίσχυρο ιό, το 1965 είχαν ζητήσει 12 παιδιά. Τώρα όμως ζητάνε το 10% των παιδιών της Γης; Για ποιό λόγο όμως; Τι θέλουν από τα παιδιά της Γης; 

Ο Jack, ο Ianto και η Gwen πρέπει να μάθουν τι γίνεται. Αλλά το Torchwood καταστρέφεται, ο Jack είναι φυλακισμένος, η Gwen και ο Ianto φυγάδες. Βρίσκουν μία αναπάντεχη βοήθεια. Είναι όμως αρκετή; Θα προλάβουν να κάνουν οτιδήποτε πριν την αποστολή των 'μονάδων';



Στην προσπάθεια του Torchwood, οι 4-5-6 απαντάνε, απελευθερώνοντας ένα αέριο στο κτίριο όπου φιλοξενούνται, σκοτώνοντας όλους όσους βρίσκονται μέσα. Ανάμεσα στα θύματα βρίσκεται και ο Ianto. Το Torchwood έχει χάσει την μάχη, η Gwen και ο Rhys επιστρέφουν στο Cardiff, ο Jack φυλακίζεται.

 

Απελευθερώνεται όμως, από τους ίδιους τους ανθρώπους, που προσπάθησαν να τον σκοτώσουν. Για να σώσει όμως την Γη, και τα εκατομμύρια παιδιά της, ο Jack πρέπει να θυσιάσει τον ίδιο του τον εγγονό...

'Όλα αυτά έχουν μία βαθιά επίδραση στον Jack. Λίγους μήνες μετά, αποχαιρετάει την έγκυο στο πρώτο της παιδί Gwen και τον Rhys, και φεύγει προς τα άστρα. 

Πάλι ο Davies μας άφησε με μία πικρία, με όλα τα γεγονότα της σειράς, και τα έχει δέσει με τα γεγονότα στο Doctor Who, τουλάχιστον όσον αφορά την αλληλουχία των γεγονότων. Είναι μετά από αυτά τα γεγονότα που βρίσκει ο Doctor τον Jack, για τον αποχαιρετισμό πριν την αναγέννηση. 

Ελπίζω σε περισσότερο Jack και Gwen στο μέλλον, έστω και ως guest star στο Doctor Who. Θα ήθελα πολύ να τους ξαναδώ, είναι από τους πιο ζωντανούς χαρακτήρες που έχω δεί. Φαντάζεστε τον Rhys στο TARDIS; 

Kαι πληροφορίες θέλουνε, το πρώτο επεισόδιο της 5ης σαιζόν Doctor Who να παίζετε στις 13 Μαρτίου. Οι ίδιες πληροφορίες θέλουν την River Song να επιστρέφει στο Doctor Who, στο τέταρτο επεισόδιο της σαιζόν. 

Θέλω περισσότερο Torchwood. Θέλω περισσότερο Doctor Who.

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

A Brief History of Pretty Much Everything


Φαντασία, εφευρετικότητα, και χιούμορ. Τι άλλο να θέλει κανείς από ένα σύντομο video...

Μέσω Bad Astronomy

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

The placebo effect - Ben Goldacre

Συμφωνώ απόλυτα με τον Goldacre. Προσωπικά, δεν μου αρέσει να μου λένε ψέμματα, ιδίως για την υγεία μου. Προτιμώ να έχω ένα καλύτερο περιβάλλον στα ιατρεία και τα νοσοκομεία όπου θα αισθάνομαι πιο άνετα, παρά να με γεμίσουν με κάλπικες θεραπείες και χάπια.

Αν το Video το δείτε στο youtube κατ'ευθείαν έχει και αγγλικούς υπότιτλους.

Ο Ben Goldacre είναι συγγραφέας του βιβλίου Bad Science, το οποίο δεν βλέπω να έχει ακόμα μεταφραστεί στην Ελλάδα.

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

Torchwood - Season 2

 

Η δεύτερη σαιζόν αρχίζει καλά, και λές ότι ίσως αυτή η σαιζόν να είναι κάπως καλύτερη από την προηγούμενη. Αρχίζει με έναν γνωστό guest star, τον James Masters στον ρόλο του Captain John, παλιού γνώριμου (και όχι μόνο) του Jack, και Time Agent. 
Αλλά, μετά αυτή την φωτεινή στιγμή έχουμε μία από τα ίδια, κι ας έχουμε και την Martha Jones να έρχεται στο Torchwood για μερικά επεισόδια, κι ας έχουμε ένα twist με τον Owen στα επεισόδια!


 

Ο Owen είναι νεκρός, αλλά ο Jack βρίσκει ένα δεύτερο γάντι και τον επαναφέρει στην ζωή. Αλλά μαζί με τον Owen έρχεται και κάτι άλλο. Με το τέλος του επεισοδίου και την λύση του γρίφου, ο Owen παραμένει ένας νεκροζώντανος! Και ενώ θα μπορούσαν να στήσουν κάποια ιστορία, ένα backplot γύρω από τον Owen, τον αναλώσανε σε συναισθηματικές στιγμές, και σε κωμικές ατάκες.



Εντάξει το ξέραμε ότι η Gwen και ο Rhys θα παντρευόντουσαν. Ήταν ανάγκη να δούμε άλλο ένα επεισόδιο με θέμα τον γάμο και τα παρατράγουδα μίας εξωγήϊνης εγκυμοσύνης [ή βάλε οποιοδήποτε άλλο κλισέ με γάμους εδώ]; Κάθε σειρά σχεδόν αναλώνεται με ένα τέτοιο επεισόδιο, και ίσως 1-2 να έχουν προσφέρει κάτι καλό.  Και ο χαρακτήρας της Gwen ίσως να ειναι ο αγαπημένος μου, για την ανθρωπιά της από την μία αλλά και την δυναμή της από την άλλη. 

'Ισως το καλύτερο επεισόδιο της σαιζόν να είναι το Adrift, όταν η Gwen αναλαμβάνει να βρεί έναν 14χρονο που χάθηκε μυστηριωδώς. Τι κρύβει ο Jack; Είναι καλύτερο να μάθευτεί η πραγματικότητα ή είναι καλύτερα να ζείς με την ελπίδα;




Η Toshiko είναι πανέξυπνη και θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την τεχνογνωσία και την εφευρετικότητά της πολύ καλύτερα, αλλά την αναλώνουν σχεδόν σε όλη την σειρά (από την πρώτη σαιζόν), σε συναισθηματισμούς με τον Owen ή το επεισόδιο με τον στρατιώτη του παρελθόντος. Και σίγουρα είναι δυναμική και εφευρετική, και κρύβει μέσα της περισσότερα, πολλά περισσότερα απ'όσα μας δείξανε οι σεναριογράφοι.




Μόνο ο Ianto δεν είχε δικό του επεισόδιο στην δεύτερη σαιζόν, αυτό το είδαμε στην πρώτη σαιζόν, με το χειρότερο επεισόδιο της σαιζόν εκείνης, το Cyberwoman. Από εκεί και πέρα δεν έχω κάτι να πώ, θα έπρεπε να τον χρησιμοποιήσουν καλύτερα, αφού υποτίθεται ότι δούλευε και για το Torchwood 1 του Λονδίνου, μέχρι την μάχη του Canary Wharf (Doctor Who, Doomsday). 




Καλύτερα επεισόδια της σαιζόν, είναι τελικά τα δύο επεισόδια με guest star τον James Masters ως Captain John, και το Adrift.

Με το τέλος της δεύτερης σαιζόν, στο Torchwood έχουν απομείνει ο Jack, o Ianto και η Gwen. H Toshiko είναι νεκρή από τον Gray, και ο Owen εξατμίστηκε σώζοντας την πόλη από τον πυρηνικό αντιδραστήρα (τι έχασε, τι κέρδισε, νεκρός ήταν την μισή σαιζόν). Για να δούμε τι θα δούμε στην τρίτη σαιζόν, ένα Special 5 επεισοδίων ονόματι Children of the Earth.

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

H Lancet αποσύρει το άρθρο του Wakefield

To 1998 ο Andrew Wakefield είχε γράψει ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό The Lancet, όπου έδειχνε κάποιου είδους σχέση μεταξύ εμβολίων και αυτισμού. Αυτή η σχέση είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτη όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες που γίνανε μετά την δημοσίευση αυτού του άρθρου.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2010, το περιοδικό Lancet απέσυρε το άρθρο του Wakefield λόγω ανήθικης συμπεριφοράς και παραποίησης αποτελεσμάτων. Και μάλιστα πρόκειται να δικαστεί για αυτές τις ανηθικότητες. Ο κύριος αυτός έφτασε μέχρι το σημείο να δινει χρήματα σε παιδιά στα παιδικά πάρτυ του γιού του για να τους πάρει αίμα για την έρευνά του! Ο κύριος Wakefield είναι υπέυθυνος για πολλούς θανάτους, επειδή έδωσε τροφή στα κινήματα ενάντια του εμβολιασμού, με το άρθρο του.

Παράδειγμα, το ότι από την δημοσίευση του άρθρου του το 1998, ο εμβολιασμός για την ιλαρά στην Αγγλία και την Ουαλλία έπεσε από το 92% το 1998 σε ποσοστό κάτω του 80% το 2008. Τα κρούσματα ιλαρά από 56 που ήταν το 1998, έχουν ανέβει σε 1348 το 2008. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 2 παιδιών από ιλαρά, λόγω μη εμβολιασμού τους, καθώς και επίσης αρκετά μη εμβολιασμένα παιδιά βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση λόγω της ασθένειας, και αναπνέουν μέσω αναπνευστικών συσκευών σε νοσοκομεία της Αγγλίας και της Ουαλλίας.

Πόσα ακόμα παιδιά έχουν πεθάνει, ή θα πεθάνουνε επειδή το κίνημα των αντιεμβολιαστών τα εμποδίζει από το να εμβολιαστούν; Πόσα παιδιά θα μείνουν παράλυτα επειδή δεν μπορούν να κάνουν εμβόλια; Πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ΝΑΙ στον εμβολιασμό, και να πηγαίνουμε τα παιδιά μας στον γιατρό για εμβόλια.

Ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος για την υγεία των παιδιών μας αλλά και για την υγεία όλων μας. Ασθένειες που είχαν εξαφανιστεί στον δυτικό κόσμο κάνουν την επανοδό τους, ακριβώς λόγω μη εμβολιασμού παιδιών. Εμβολιάζετε τα παιδιά σας. Πείτε ΝΑΙ στα εμβόλια.

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Torchwood - Season 1


Αφού λοιπόν τέλειωσα και με τα Specials του Doctor Who, είπα να αρχίσω να βλέπω το Torchwood, spin-off του Doctor Who, με πρωταγωνιστή τον Jack Barrowman ως Captain Jack Harkness.

Γενικά, σαν σειρά, σου κρατάει το ενδιαφέρον. Αλλά από την στιγμή που ξέρεις ότι πρόκειται για Captain Jack Harkness, και Torchwood... περιμένεις κάποια πράγματα. Και πραγματικά περίμενα πολλά περισσότερα από την σειρά, από την κιόλας πρώτη σαιζόν.

Η σειρά έχει ενδιαφέροντες χαρακτήρες που θα μπορούσαν να λάμψουν με τα κατάλληλα σενάρια. Αλλά αυτό που λείπει είναι εκείνο το σενάριο που θα απογειώσει την σειρά, έστω και για ένα επεισόδιο. Στην πρώτη σαιζόν αυτό λείπει τελείως. Τα επεισόδια είναι πολύ καλά, αλλά δεν έχουν αυτό το κάτι που θα τα κάνει να ξεχωρίσουν. Ούτε σε ένα επεισόδιο δεν συμβαίνει αυτό.

 

Η σειρά θα μπορούσε να έχει επεισόδια επικεντρωμένα στο παρελθόν του Jack, άλλωστε ήταν Time Agent, τριγύρισε με τον αγαπημένο μας Timelord στο χώρο και τον χρόνο, και σίγουρα θα μπορούσαν να υπάρξουν μερικές ιστορίες με το παρελθόν του. Αυτά όμως φαίνεται ότι τα αφήσανε για την δεύτερη σαιζόν, αφού αρχίζει με ένα πολύ ενδιαφέρον επεισόδιο. Αλλά για την δεύτερη σαιζόν, σε επόμενη δημοσίευση. 

 

Το καλύτερο επεισόδιο της σαιζόν κατά την γνώμη μου είναι το They Keep Killing Suzie. Εδώ η ομάδα του Torchwood χρησιμοποιεί ένα ιδιαίτερο γάντι για να επαναφέρει την Suzie στην ζωή για 1-2 λεπτά και να τις αποσπάσουν πληροφορίες. Η διαδικασία είναι επιτυχής, μόνο που η Suzie αρνείται να  πεθάνει.

Άραγε το γάντι αυτό μήπως είναι το ίδιο με του Rassilon από το End of Time; Πολύ μοιάζουν, τα δύο γάντια. Απλά το End of Time, είναι μεταγενέστερο της πρώτης σαιζόν Torchwood. 

Συνεχίζω, με το Out of Time, ένα από τα καλύτερα επεισόδια της πρώτης αυτής σαιζόν, κι εδώ έχουμε ένα από τα καλύτερα σενάρια όσον αφορά τους χαρακτήρες της σειράς. Από τον Jack εως την Gwen και τον Owen, μας δείχνουν τις πιο ανθρώπινες πλευρές τους.

 

Για να κλείσω την τριάδα καλύτερων επεισοδίων, θα πώ το Combat. Εδώ έχουμε ένα Owen Harper επεισόδιο, όπου φαίνεται όχι μόνο η επιρροή των γεγονότων του Out of Time, αλλά και ότι υπάρχει κάτι που ο Owen κρύβει βαθιά μέσα του.

Τελευταία σκηνή της πρώτης σαιζόν, βλέπουμε το χέρι του Doctor να φωτίζει, τον γνώριμο ήχο του TARDIS όταν εμφανίζεται...

Κλείνοντας, θα πώ ότι ευχαριστήθηκα την σειρά και το κάθε επεισόδιο. Αλλά όπως είπα λείπει αυτό το επεισόδιο που θα κάνει την σειρά να ξεχωρίσει. Οι δυνατότητες υπάρχουν, και όχι μόνο λόγω Jack...