THOR

Είδα το THOR σε 3D, και πραγματικά άξιζε τα λεφτά του. Είναι μία ταινία στην οποία θα περάσετε καλά, και για δύο ώρες θα ξεχαστείτε μέσα στις εικόνες και το σενάριο.

Ας αρχίσουμε με τα ειδικά εφέ, στα οποία πραγματικά με εντυπωσίασε η Asgard, η κατοικία των θεών των Βίκινγκς. Και το πιο εντυπωσιακό σε αυτό το σκηνικό είναι όταν δείχνει τον ουρανό της Asgard, και βλέπεις νεφελώματα και αστέρια... Είναι σαν να βλέπεις ένα πεντακάθαρο ουρανό, αλλά με νεφελώματα σε πολύ μικρότερη απόσταση.

Το σενάριο δεν κούρασε σε κανένα σημείο, αντίθετα όλο και κάτι είχε να παρουσιάσει είτε από χιούμορ είτε επειδή συνέχιζε την ιστορία. Αν και προβλέψιμο, ήταν καλά δομημένο σενάριο, χωρίς τρύπες, χωρίς να κουράζει.

Όσον αφορά το cast, ο Chris Hemsworth (Thor) είναι ένα από τα νέα αστέρια στον χώρο των ταινιών δράσης, και το γυναικείο κοινό σίγουρα θα εκτιμήσουν τα προσόντα του... Θα παίξει τον ρόλο του Thor και στην ταινία Avengers η οποία ετοιμάζεται. Ο Tom Hiddleston ως Loki με εντυπωσίασε με την παρουσία του, και με την νότα που έδωσε στον Loki. Σίγουρα είναι ένας από τους καλύτερους κακούς των τελευταίων 2-3 ετών. Το υπόλοιπο cast είναι ως επί το πλείστον γνωστό: Anthony Hopkins, Natalie Portman... E δεν έχεις να πείς και πολλά για τέτοιους ηθοποιούς.

Γενικά μία από τις καλές ταινίες φαντασίας, από τις καλύτερες των τελευταίων ετών. Διασκέασα, ξεχάστηκα, για δύο ώρες πέρασα καλά, και αυτό είναι που θέλω από μία ταινία δράσης. Και η συγκεκριμένη το καταφέρνει καλά.

The Sorcerer's Apprentice

Υπάρχουν ταινίες τόσο κακές, που τις λατρεύεις διότι γίνονται οι καλύτερες κωμωδίες. Υπάρχουν όμως και ταινίες που είναι απλά κακές. Και αυτή η ταινία Yποψήφιος Μάγος, όπως έχει μεταφραστεί ο τίτλος στα ελληνικά, είναι απλά κακή ταινία.

Ούτε ο Nicholas Cage με την ερμηνεία του δεν καταφέρνει να την σώσει. Υπάρχουν στιγμές που ο Cage παίζει καλά, και υπάρχουν στιγμές που απλά λέει τα λόγια του ρόλου, χωρίς καν να προσπαθεί να υποδυθεί τον ρόλο του.

Δεν ξέρω τι να πώ γι'αυτή την ταινία χωρίς να την θάψω. Από σενάριο, είναι ένα μεγάλο κλισέ, ξέρεις τι θα γίνει σχεδόν από την αρχή, και δεν έχει ούτε μία στιγμή πρωτοτυπίας, έστω να χρησιμοποιεί κάποιο κλισέ με διαφορετικό τρόπο. Τίποτα απολύτως.

Υπάρχουν κάποιες καλές κωμικές σκηνές, αναφορές σε άλλες ταινίες από το Τoy Story εως το Star Wars. Αλλά υπάαρχουν και μερικές σκηνές που ενώ θα ήθελαν οι σεναριογράφοι να είναι αστείες, μόνο γέλιο δεν βγάζουν, αλλά ανωριμότητα, και ηλιθιότητα.

Πραγματικά, ούτε καν ο μικρός που παίζει τον David, δεν αξίζει. Δεν έχει καν κοιλιακούς, μπας και βλέπαμε κι εμείς τα κορίτσια τίποτα... Αλλά μπά, πιο ξενέρωτο σχεδόν πρωταγωνιστή δεν έχω δεί.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε, από ηθοποιϊα έχω ξεχάσει κάτι; Α ναι την Monica Bellucci. Ακόμα κια η όμορφη παρουσία της στο τέλος δεν καταφέρνει να βοηθήσει. Το φιλί με τον Cage είναι τελείως ξερό, απαθές, δεν μπορείς να πιστέψεις καν ότι αυτοί οι δύο αγαπιούνται τόσο καιρό. (Άλλο κλισέ με τις χαμένες αγάπες...)

Πραγματικά, αυτή η ταινία δεν αξίζει ούτε καν για να περάσεις δύο ωρίτσες ευχάριστα. Σε κάποια σημεία, η ταινία ήταν τόσο κακή, που ήθελα να φύγω από το σινεμά. Και το έχω πάθει σε ελάχιστες ταινίες αυτό.

Ευτυχώς που πήγα Τετάρτη με την Cosmote και πληρώσαμε μισό εισιτήριο με την φίλη μου. Και θα φάμε και δύο κυρίως πιάτα στην τιμή του ενός στα Friday's την Δευτέρα. Αν ήταν να είχα πληρώσει ολόκληρο εισιτήριο και χωρίς bonus φαγητό, θα έκλαιγα τα χρηματά μου...

Toy Story 3

Ήρθε το τρίτο μέρος της πολύ γνωστής σειράς ταινιών της Pixar, Toy Story. Η ταινία προβάλλεται και σε 3D αλλά μόνο μεταγλωττισμένη! Δηλαδή εμείς τα μεγάλα παιδιά που θέλουμε 3D αλλά δεν θέλουμε μεταγλώττιση; Φυσικά δεν πάω να δώ μεταγλωττισμένη ταινία, όσο καλή και να είναι η μεταγλώττιση. Ακόμα και να είναι γλώσσα που δεν καταλαβαίνω καθόλου, πάλι θα πάω να δώ την ταινία με υπότιτλους.

Αλλά ας έρθουμε στην ταινία. Τα παιχνίδια επέστρεψαν στις οθόνες μας σε μία νέα περιπέτεια με όπως πάντα αίσιο τέλος [για παιδική ταινία πρόκειται]. Ο Andy, o ιδιοκτήτης των παιχνιδιών, φεύγει για το Πανεπιστήμιο. Και τα παιχνίδια; Τι θα γίνουν τα παιχνίδια; Ο Andy θέλει να πάρει μόνο τον Woody μαζί του, και τα υπόλοιπα παιχνίδια να τα βάλει στο πατάρι και να τα φυλάξει. Αλλά από ένα λάθος, η μαμά νομίζει ότι η σακούλα με τα παιχνίδια είναι για τα σκουπίδια, και τα βάζει για να πάνε στην χωματερή. Τα παιχνίδια γλιτώνουν, και αποφασαίζουν να φύγουν και να να πάνε ως δωρεά σε ένα νηπιαγωγείο... Και εκεί αρχίζουν οι περιπέτειες των παιχνιδιών.

Μία ταινία για την ενηλικίωση και την αλλαγή, μία ταινία για μικρά και μεγάλα παιδιά, μία ταινία για την απώλεια και την νέα ζωή... Μία ταινία για τους ίδιους τους εαυτούς μας και το πως φερόμαστε μερικές φορές όχι μόνο σε αγαπημένα πράγματα όπως τα παιχνίδια μας, αλλά κατ'επέκταση στα αγαπημένα μας πρόσωπα αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό.

Απίστευτες σκηνές με την Barbie και τον Ken, και με την ισπανική λειτουργία του Buzz LightYear! Τρελλό γέλιο σε πάρα πολλές σκηνές στην ταινία, στο σινεμά, και όχι από μικρά παιδιά, αλλά από μεγάλα παιδιά. Η αίθουσα που πήγα και το είδα ήταν ζήτημα αν είχε πάνω από 3-4 μικρά παιδιά. Οι υπόλοιποι είμασταν μεγάλα παιδιά, που θέλαμε να περάσουμε ευχάριστα την ώρα μας και το Toy Story 3 το πέτυχε με το παραπάνω.

Όσοι δεν έχετε δεί τα προηγούμενα, και δεν γνωρίζετε τους πρωταγωνιστές αυτής της ταινίας, θα έλεγα να βρείτε και να δείτε και τις προηογύμενες ταινίες. Θα σας αποζημιώσει η τριλογία, και θα σας κάνει να βρείτε ξανά το παιδί μέσα σας. Και αυτό το παιδί δεν πρέπει να χάνεται και να θάβεται, αλλά να βγαίνει από μέσα μας και να εκδηλώνεται.

Lesbian Vampire Killers

Νομίζετε ότι πρόκειται για πορνοταινία, και δη λεσβιακή πορνοταινία; Αμ δε! Κάνετε μεγάλο λάθος, αν και ο τίτλος μπορεί να παραπέμπει σε πορνοταινίες Β' Διαλογής. Αφού όμως δεν είναι πορνό, με τι ασχολείται ακριβώς η ταινία αυτή;

Υποτίθεται ότι είναι παρωδία τρόμου, και σατιρίζει τις διάφορες ταινίες και σειρές με βρυκόλακες, από το καταπληκτικό Buffy the Vampire Slayer, μέχρι τις κλασσικές ταινίες του Christopher Lee ως Δράκουλα, από την Hammer Horror. Αλλά, κατά την γνώμη μου δεν τα καταφέρνει τόσο καλά. Δεν γέλασα σχεδόν καθόλου, ε άντε να έσκασα κανά χαμογελάκι.

Και όμως η ταινία αυτή τα έχει όλα: ηλίθιους διαλόγους, πολλά κλισέ, τον εκλεκτό, έναν ιερέα, μία παρθένα... και πολλές γυναίκες ελαφρά ντυμένες να υποκρίνονται τις λεσβίες βρυκόλακες!

Και όμως κάτι λείπει από το όλο εγχείρημα. Διάλογοι και ιστορία μήπως; Αντίθετα νομίζω ότι η ιστορία και οι διάλογοι θα μπορούσαν να σταθούν άνετα και να βγάλουν γέλιο. Σκηνοθεσία; Θεώρησα ότι ο σκηνοθέτης έκανε πολύ καλή δουλειά. Και ο Paul McGann ως Ιερέας ήταν εκπληκτικός. Και εδώ είναι που υπήρχαν σοβαρές ελλείψεις.

Οι δύο πρωταγωνιστές, James Corden [Fletch] και Matthew Home [Jimmy], δεν σταθήκανε στο ύψος των υπολοίπων, και δίπλα στον McGann αυτό φαινόταν ξεκάθαρα. Ενώ θα μπορούσε κάποιος άλλος να βγάλει φοβερά τις ατάκες με τον Ιερέα και τα λογοπαίγνια, ο Corden, που ως Fletch, είχε την μεγαλύτερη επαφή με τον McGann δεν απέδωσε, και φαινόταν σε στιγμές σαν να βαριόταν τον ρόλο του. Αλλά και ο Matthew Home, δεν είχε καλύτερη ερμηνεία. Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της ταινίας.

Λόγω των ερμηνειών, ακόμα και αστεία που θα έβγαζαν τρελλό γέλιο, δεν κατάφεραν παρά να με κάνουν να χαμογελάσω ελάχιστα. Και λατρεύω τις αγγλικές σειρές και ταινίες, και ιδίως τις κωμωδίες, που συνήθως με κάνουν να γελάω πολύ περισσότερο από αντίστοιχες αμερικάνικες [Full Monty τρελλάθηκα στο γέλιο στο σινεμά]. Και εδώ έχουμε ένα χλιαρό αποτέλεσμα, λόγω του ανθρώπινου παράγοντα.

Τελικό αποτέλεσμα; Ταινία για να την δείς με φίλους, αλκόολ και φαγητό, για να γελάσεις εις βάρος της ταινίας, και όχι με την ταινία.

The Chronicles of Riddick

Πριν από λίγο καιρό, είχα αγοράσει το Chronicles of Riddick σε Blu Ray, την συνέχεια του Pitch Black, με πρωταγωνιστή τον Vin Diesel ως Riddick. Μου είχε αρέσει το Pitch Black, και το έχω σε DVD.

Όσον αφορά το Chronicles, ήταν μία καλή ταινία περιπέτειας για να περάσεις 2 ευχάριστες ώρες. Τίποτε παραπάνω όμως. Το σενάριο μου θύμισε D&D σε αρκετά σημεία και ήταν γεμάτο κλισέ.

Θα το ονόμαζα D&D In Space, μιας και όλα σχεδόν τα ονόματα ήταν παράφραση ή παρμένα από D&D. Necromongers, elementals, underverse, παραλλαγές διαφόρων γνωστών ονομάτων και άλλων από το D&D. Οι μαύρες στρατιές που ξεχύνονται, όπως στο Lord of the Rings του Tolkien, ή στο Dragonlance.

Ο Riddick που είναι από τους τελευταίους επιζώντες και είναι ο εκλεκτός που θα σταματήσει τον κακό και την στρατιά του. Και αυτό ακριβώς γίνεται, και στο τέλος ο Riddick παίρνει την θέση του άρχοντα του σκότους.

Δεν είδαμε και πολλά από το Σύμπαν του Riddick, έναν πλανήτη που καταστρέφεται από τους Necromongers, και τον πλανήτη Crematoria. Ως σύμπαν μου κίνησε το ενδιαφέρον, και ας είναι αντιγραφή στο διάστημα από το D&D.

Όσον αφορά τους ηθοποιούς, εντάξει ξέρουμε ότι ο Vin Diesel έχει ένα παρουσιαστικό και μία πολύ ωραία βαθιά φωνή. Από ηθοποιϊα, όμως; Δεν είναι για Oscar, αλλά έχω δεί πολύ χειρότερους. Για ταινίες περιπέτειας όπως αυτή, μια χαρά τα καταφέρνει.

Από την άλλη βέβαια έχουμε ως elemental, την Dame Judy Dench, μία καταπληκτική ηθοποιό, που όπου και να παίξει, εστω και έναν μικρό ρόλο φαίνεται η διαφορά κλάσης με άλλους ηθοποιούς.

Τελικό αποτέλεσμα; Για να περάσεις 2 ώρες ευχάριστα στον καναπέ και να δείς μία περιπέτεια, μια χαρά είναι η ταινία. Για τον γυναικείο πλυθησμό, έχει Vin Diesel...

Avatar - James Cameron

Εχθές είδα την καινούργια ταινία του James Cameron, με τίτλο Avatar (Άβαταρ), που έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου. Με την παρέα μου ψάχναμε εισιτήριο να την δούμε σε 3D, και ευτυχώς βρήκαμε σε κάποιο Multiplex. Σε κάποια άλλα ήταν εξαντλημένα τα εισιτήρια, και θα έλεγα δικαίως.

Ως ταινία, την βρήκα αρτιότατη, χωρίς κενά, με ένα καλά δομημένο σενάριο (κι ας θυμίζει Χορεύοντας με τους Λύκους και Ποκαχόντας), χωρίς τρύπες ή αντιθέσεις, χωρίς να κάνει κοιλιά σε κανένα σημείο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Σεναριακά η ταινία έχει αρκετά στοιχεία από το Dances with Wolves (Χορεύοντας με τους Λύκους) και με την Pocahontas. Αλλά έχει και αρκετές διαφορές, ιδίως στο τελευταίο κομμάτι, και το πως τελειώνει η ταινία. Η ιστορία του σεναρίου μπορεί να φαίνεται απλή αλλά δεν είναι και τόσο. Ο Jake Sully [Sam Worthington] είναι ένας ανάπηρος βετεράνος πολέμου, που στέλνεται στον δορυφόρο Πανδώρα, του πλανήτη Πολύφημου, που βρίσκεται σε ένα από τα αστρικά συστήματα στο Α' Κενταύρου. Η Πανδώρα κατοικείται από μία ιθαγενής φυλή τους Νάβι, οι οποίοι σε σχέση με τους γήϊνους είναι σχεδόν διπλάσιοι στο ύψος και έχουν μεγαλύτερη αντοχή και ανθεκτικότητα. Αλλά δεν έχουν τεχνολογία. Ο Jake είναι πιλότος ενός avatar, ενός βιολογικού οργανισμού που κατασκευάστηκε από DNA των Νάβι, με ανάμειξη ανθρώπινου DNA. Τα avatars χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους για να επικοινωνήσουν με τους Νάβι. Τι ακριβώς θέλει το ανθρώπινο γένος στην Πανδώρα; Μα φυσικά τον υλικό πλούτο της, και ιδίως ένα στοιχείο που ονομάζουν στην ταινία unobtainium [δηλαδή στοιχείο που δεν μπορεί να αποκτηθιεί]. Ο Jake λοιπόν είναι ένας από τους συνδέσμους μεταξύ των εξωγήϊνων Νάβι, και των ανθρώπων. Υπάρχει η επιστημονική ομάδα, κάτω από τις οδηγίες της Δρ. Grace Augustin [Sigourney Weaver], στην οποία ομάδα ανήκει και ο Jake. Ο σκοπός των γήϊνων δεν είναι τίποτε άλλο παρά να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τον πλανήτη, χωρίς να νοιάζονται ή χωρίς να μεριμνήσουν για τους ιθαγενείς κατοίκους. Ο Jake μέσω του avatar του θα ζήσει με τους ιθαγενείς, θα τους γνωρίσει, και θα δεί. 

Το τέλος της ταινίας είναι πράγματι ένα από τα καλά στοιχεία της υπόθεσης. Δεν νικάνε οι γήϊνοι! Και σε αυτή την περίπτωση λέω καλά να πάθουνε. Δεν φτάνει που κατέστρεψαν τον πλανήτη τους (υποτίθεται είναι το 2154, και στην Γη δεν υπάρχει πράσινο), θέλουν να κάνουν το ίδιο και σε άλλους κόσμους.

Όσον αφορά την ιστορία αγάπης, αυτή έρχεται με φυσικό τρόπο, χωρίς να είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά, χωρίς υπερβολές, χωρίς μεγάλα λόγια. Είναι απλή και παίζει έναν ρόλο μέσα στο σενάριο, είναι δεμένη με το σενάριο, και δεν φαντάζει ξένη.

Γενικά, θα το επαναλάβω, το σενάριο είναι καλά δομημένο, χωρίς νερά ή τρύπες, χωρίς φανφάρες, χωρίς υπερβολές...

Περνάμε στην ηθοποιϊα τώρα, όπου ξεχωρίζει η Sigourney Weaver, στον ρόλο της Dr. Grace Augustin, η οποία έχει μελετήσει την φυλή των Νάβι, και την ενδιαφέρει ο πλανήτης από επιστημονικής απόψεως, από την μία, αλλά και προσπαθεί να βοηθήσει τους Νάβι, από την άλλη.

Επίσης η Zoe Saldana, ως φωνή και έμπνευση για την Naytiri, της εξωγήϊνης, είναι πραγματικά εντυπωσιακή.

Ο Sam Worthington ως Jake Sully είναι από καλός εως εκπληκτικός σε όλη την ταινία. Οι καλύτερες στιγμές του για μένα, θεωρώ ότι είναι στην αρχή που μιλάει και λέει πως βρέθηκε στην Πανδώρα, και προς το τέλος όταν μιλάει στην φυλή των Οματικάγια, πριν την μεγάλη μάχη, και έχει πραγματικά ένταση και ομορφιά η προτελευταία σκηνή όπου λέει για τα γενεθλιά του.

θα ήθελα εδώ να μιλήσω για την πανέμορφα δεμένη μουσική υπόκρουση της ταινίας. Δεμένη μεν, ξεχώριζε σε σημεία, χωρίς όμως να σε αποσπάει από την ταινία. Πρόσθετε το δικό της χρώμα σε μία οπτική πανδαισία φυσικής ομορφιάς.

Και το καλύτερο μέρος της ταινίας, είναι η εικόνα. Ένα πανόραμα φυσικής ομορφιάς, ερωτεύτηκα την Πανδώρα, και τους Νάβι, ερωτεύτηκα τα Ικράν, και θα ήθελα να πετάξω με ένα... Από που να αρχίσω και που να σταματήσω με την εικόνα! Και θεωρώ ότι ακόμα και σε 2D, η ταινία θα είναι ένα θεσπέσιο θέαμα. Δεν μπορώ να ξεχάσω την ομορφιά της νύχτας στην Πανδώρα, με όλους τους φωσφορίζοντες οργανισμούς, ή τα Ικράν όταν πετάνε; Πως να ξεχάσεις τις σκηνές όπου ο Jake και η Naytiri πετάνε με τα Ικράν, τα ιπτάμενα βουνά, το Δέντρο των Ευχών...

Πραγματικά, αυτές οι εικόνες είναι που σου μένουν στο μυαλό καθώς και η φυλή των Νάβι, η αρμονία με την φύση που ζούνε, και τον ρόλο που παίζει σε όλο αυτό η Awa, η θεότητά τους, ή μήπως κάτι πραγματικό αλλά που θα χρειαστεί ο Jake να το δεί με όλες του τις αισθήσεις;

 

Μία ταινία που στην κυριολεξία με μάγεψε, και με ταξίδεψε στον πλανήτη της Πανδώρας. Πέταξα με τον Jake και την Naytiri πάνω στα Ικράν, πολέμησα μαζί τους, έκλαψα μαζί τους...

I see you

Νέα Σελήνη - New Moon

Πήγα και είδα το New Moon εχθές. Δεν μπορώ να πώ σε σχέση με το βιβλίο, επειδή δεν έχω ακόμα διαβάσει το βιβλίο. Σκέφτομαι να το κάνω, μιας και η ταινία δεν έλεγε και πολλά. Ίσως το βιβλίο να είναι καλύτερο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Σε σχέση με την πρώτη ταινία, το Twilight, το New Moon είναι σαφώς κατώτερο από όλες τις πλευρές. Στην δεύτερη ταινία, επικεντρωθήκανε περισσότερο στο love story, με αποτέλεσμα να έχουμε ένα πολύ χλιαρό αποτέλεσμα με σκηνές υποτίθεται ρομαντικές, που όμως περισσότερο γέλιο βγάζουν παρά ρομαντισμό.

Περίμενα πραγματικά να δώ μάχες μεταξύ λυκανθρώπων και βρυκολάκων. [Και εννοείτε ότι ήθελα να νικάνε οι βρυκόλακες... ]. Περίμενα να δώ περισσότερη δράση, περισσότερο feeling στην ταινία, και όχι αυτό το χλιαρό ρομάντζο που σε αρκετά σημεία ούτε καν τα 15χρονα δεν το πιστεύουν.

Ιδίως η σκηνή όπου ο Jake βγάζει την μπλούζα του και σκουπίζει το αίμα από το προσκέφαλο της Bella, ήταν πραγματικά αστεία. Αν και θέλανε να δείξουνε τις φέτες του Jake, και να δείξουνε το αίσθημα, αυτό μάλλον δεν το καταφέρανε... Πραγματικά στην συγκεκριμένη σκηνή ξεράθηκα στο γέλιο.

Και που ήταν ο Edward στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας; Άφαντος. θεωρώ ότι αυτή η απουσία του Edward και των βρυκολάκων ήταν πραγματικά αυτό που κατέστρεψε την ταινία. Διότι με το που έρχεται η Alice στο προσκήνιο, και αρχίζει το όλο θέμα με τον Edward και τους Volturi, τότε αρχίζει και το καλό σημείο της ταινίας. Ελπίζω να δούμε περισσότερο τους Volturi στις επόμενες ταινίες.

Η τελική μου γνώμη; Κόψτε την μέση της ταινίας, και δείτε την αρχή και το τέλος. Α και 1-2 στιγμές από την μέση με τον Laurent και όταν η Bella καταλαβαίνει ότι ο Jake είναι λυκάνθρωπος. Τα υπόλοιπα, και όλο το ρομάντζο με τον Jake διαγράψτε τα!

Shoot'em Up

Ο κύριος Smith (Clive Owen) πρέπει να προστατέψει τον νεογέννητο Oliver από τους κακούς που σκοτώσανε την μαμά του μόλις την είχε ξεγεννήσει, και οι οποίοι θέλουν να σκοτώσουν και το μωρό.
Πιστολίδι, ανελέητο κυνηγητό, δράση, περιπέτεια και κωμωδία. Μία ευχάριστη ταινία δράσης που συνιστάται ανεπιφύλακτα εαν σας αρέσει το συγκεκριμένο είδος. Πέρασα καλά όταν την έβλεπα, έριξα αρκετό γέλιο και έμαθα εναλλακτικούς τρόπους χρήσης για τα... καρότα!
Τα κοριτσάκια θα ευχαριστηθούν να βλέπουν τον Clive Owen ενώ τα αγοράκια θα θαυμάσουν την Monica Bellucci. Αλλά και ο Paul Giamatti είναι απολαυστικός στον ρόλο του κακού.

Δείτε και το επίσημο Trailer της ταινίας:

30 Days of Night

Μία καινούργια ταινία τρόμου με βρυκόλακες. Δράση, και αρκετό σπλάτερ, χωρίς όμως να κουράζει. Μία ταινία που δεν αναλώνεται στα γνωστά κλισέ ταινιών με βρυκόλακες. Οι βρυκόλακες εδώ δεν είναι ούτε όμορφοι ούτε γοητευτικοί. Παρουσιάζονται σαν στυγνοί δολοφόνοι με μία ακόρεστη δίψα για αίμα. Σκοτώνουν επειδή πεινάνε, και η πείνα τους είναι αστείρευτη.

Οι βρυκόλακες απομυθοποιούνται σε αυτή την ταινία. Ακόμα και ο αρχηγός τους δεν είναι ούτε όμορφος ούτε γοητευτικός. Δεν τον ενδιαφέρει να είναι όμορφος, δεν τον ενδιαφέρει να γοητεύσει. Είναι έξυπνος και φαίνεται από την αρχή. Οι ήρωες της ταινίας κερδίζουν αλλά συνάμα χάνουν στην ταινία.

Μία διαφορετική ταινία, την απόλαυσα στον κινηματογράφο, χωρίς όμως να είναι κάτι το εκπληκτικό. Απλά διαφορετική. Αξίζει να την δείτε εαν είστε φίλοι αυτών των ταινιών.

Tim Burton's Corpse Bride

Σας αρέσουν τα παραμύθια; Εαν ναί τότε θα σας αρέσει οπωσδήποτε η νέα ταινία του Tim Burton. Εαν όχι, τότε το Corpse Bride θα σας αλλάξει γνώμη. Είναι μία όμορφη, τρυφερή ιστορία. Μία ιστορία αγάπης αλλά και ανεκπλήρωτων ονείρων. Μία ιστορία που, αν και έχει να κάνει με πεθαμένους, υμνεί την ζωή και την αγάπη.
Ο Tim Burton μας δίνει άλλη μία εξαίσια ταινία, στο ίδιο στύλ του Nightmare Before Christmas, αν και με καλύτερο animation και γραφικά. Για μία ακόμη φορά συνεργάζεται με τον Danny Elfman στην μουσική και τα τραγούδια, και με τον Johnny Depp στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Victor.
Άραγε πότε θα βγεί σε DVD;