Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Θρησκεία και Ελεύθερη Έκφραση ΙΙ

Πριν από λίγες μέρες, είχα γράψει το πρώτο μέρος, αρχίζοντας με τα γεγονότα που συνέβησαν στο δημοτικό της ανηψιάς μου. Υπάρχει ομως και συνέχεια, η οποία έγινε μόλις σήμερα.

Η δασκάλα της ανηψιά μου είχε βάλει εργασίες στα παιδιά πριν από 3 μήνες, και στην ανηψιά μου της είχε δώσει τους Μύθους της Ιταλίας. Μαζί με την αδελφή μου, βρήκανε τους μύθους, και σήμερα ήταν η παρουσίαση της εργασίας. Αλλά η ιδιοκτήτρια δεν άφησε τα παιδιά να παρουσιάσουν τις εργασίες τους, και θέλει πρώτα να τις διαβάσει. Πήρε την αδελφή μου τηλέφωνο επειδή στην εργασία της ανηψιάς μου αναφέρονται οι μάγισσες, τα φαντάσματα, και ο διάβολος και δεν θέλει να παρουσιαστεί! Πάλι λόγω θρησκείας!

Τι να πεί κανείς; Αφού δεν ξέρω τι να γράψω για την συγκεκριμένη ιδιοκτήτρια που προσπαθεί να επιβάλλει τα δικά της πιστεύω στα παιδιά, που προσπαθεί να απαγορέψει κάθε έκφραση φαντασίας και εφευρετικότητας, που προσπαθεί να τα κάνει δογματικά ρομποτάκια!

Δεν με ενδιαφέρει τι πιστεύει. Ας πιστεύει και στο Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας. Αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να επιβάλλει τα δικά της πιστεύω, την δική της ιδεολογία, την δική της φαντασίωση σε οποιονδήποτε.

Δεν έχει το δικαίωμα να πληγώνει με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο την ανηψιά μου αλλά και οποιοδήποτε παιδί, δεν έχει το δικαίωμα να τρομοκρατεί με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά, δεν έχει το δικαίωμα να τους δημιουργεί ψυχολογικά τραύματα με αυτόν τον τρόπο, δεν έχει το δικαίωμα να φέρεται στα παιδιά σαν να είναι ένα τίποτα. Διότι όλα τα παραπάνω κάνει, και πάλι λόγω χριστιανικού δογματισμού.

Δεν ξέρω τι άλλο να πώ για την συγκεκριμένη δογματισμένη και λοβοτομημένη από την θρησκεία ιδιοκτήτρια.

Εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν μπορεί ένα εννιάχρονο κοριτσάκι να καταλάβει το γιατί. Πως να εξηγήσεις σε ένα παιδί ότι υπάρχουν άνθρωποι που λόγω δογματισμού προσπαθούν να επιβάλλουν την δική τους ιδεολογία στους άλλους; Πως να εξηγήσεις σε ένα παιδί ότι η συγκεκριμένη ζεί σε έναν δικό της κόσμο που δεν έχει ανταπόκριση με την πραγματικότητα;

Δεν μπορώ να καταλάβω, και δεν μπόρεσα ποτέ να το καταλάβω αυτό, γιατί, ιδίως στις Αβραμικές θρησκείες, πρέπει να επιβάλλεσαι σε όλους τους άλλους. Δεν θέλω την δική σας ιδεολογία' θέλω να ψάξω μόνος μου, να βρώ τον δικό μου δρόμο, δεν θέλω να μου επιβάλλεις την δική σου θρησκευτική φαντασίωση, δεν θέλω να είμαι ένα ακόμα στρατιωτάκι οποιασδήποτε θρησκείας. Δεν θέλω κηρύγματα' θέλω συζήτηση.

2 σχόλια:

eatheia είπε...

Παρατηρώ αγαπητή ότι δεν μπόρεσες να κατανοήσεις τις απαντήσεις μου στο πρώτο σου άρθρο. Λογικό και επόμενο είναι να εξακολουθείς να έχεις τις ίδιες απορίες. Αφού δεν θέλεις κηρύγματα να σου πω επίσης ότι βάση συντάγματος και νομικού πλαισίου, η δασκάλα οφείλει να κινηθεί με τον παραπάνω τρόπο. Μπορείς να περάσεις από το ΑΘΕΪΑ, η άρνηση της αλήθειας και θα το διαπιστώσεις και εσύ.

Αόρατη Μελάνη είπε...

Ποια άρθρα του συντάγματος και ποιο νομικό πλαίσιο αναγκάζουν τη δασκάλα να κινηθεί έτσι?

Ακόμη και αν υπάρχει τέτοιο νομικό πλαίσιο, καθένας έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει την ορθότητα και το σκεπτικό τόσο του νομικού πλαισίου, όσο και του δασκάλου που επιλέγει να το εφαρμόσει τόσο στενόμυαλα χωρίς να είναι αναγκασμένος.